U nas zapłacisz kartą
Czy czyrak może zniknąć samoczynnie?
Leczenie czyraka
Jeśli zauważymy u siebie zmiany sugerujące wystąpienie czyraka - powinniśmy koniecznie odwiedzić dermatologa, szczególnie w przypadku, gdy potencjalny czyrak znajduje się na twarzy. Dermatolog zazwyczaj na podstawie wyglądu zmiany chorobowej może zdiagnozować czyraka. Czasami może się także wspomóc badaniem mikrobiologicznym wymazu, który został pobrany z chorobowo zmienionego miejsca na skórze.
Zaobserwowałeś niepokojącą zmianę na skórze i chcesz omówić ten problem z dermatologiem? Umów się na wizytę do specjalisty przez serwis LekarzeBezKolejki.pl. Wybieraj spośród tysięcy terminów w ramach NFZ lub gabinetach prywatnych.
W przypadku małej liczby czyraków najczęściej stosowane są maści z ichtiolem w składzie. Ichtiol jest substancją o ciemnobrunatnym kolorze i antyseptycznym, przeciwzapalnym oraz ściągającym działaniu. Warto także zastosować również preparat działający odkażająco. Częstą praktyką jest także nacinanie i usuwanie czopa martwiczego. Ponieważ czyrak to dolegliwość spowodowana przez bakterie, właściwą formą jej leczenia są antybiotyki, szczególnie w przypadku czyraka gromadnego. Zazwyczaj wykorzystuje się penicyliny i cefalosporyny doustnie. Ważne jest, aby nie wyciskać czy nacinać samemu zmiany chorobowej, nawet już po zakończeniu leczenia. Może to bowiem spowodować rozwój bakterii i zwiększyć ryzyko na ponowne wystąpienie czyraka.
Czyrak - przyczyny
Aby czyrak zaczął się formować, musi dojść do zakażenia bakteryjnego mieszka włosowego. Odpowiada za to gronkowiec złocisty (Staphylococcus aureus), który wnika do mieszka włosowego z zewnątrz i wywołuje stan zapalny.
Czynnikami, które predysponują do tworzenia się czyraków, są na przykład choroby przewlekłe obniżające odporność organizmu, w tym: cukrzyca , nowotwory , choroby nerek, a także ogólne wyniszczenie organizmu. Na pojawianie się czyraków narażone są także osoby chore na AIDS , zarażone wirusem HIV . Do zakażenia gronkowcem może dojść także po przerwaniu naskórka. Dlatego osoby, które mają skłonności do czyraków, powinny szczególnie dbać o kondycję skóry i starać się nie dopuścić do powstawania ran.
Ważne Wyciskanie czyraka Czyraków nigdy nie wolno samodzielnie wyciskać i nakłuwać, bo może to spowodować zaostrzenie się stanu zapalnego, rozsiew bakterii i uogólnione zakażenie.
Czyrak - objawy
Czyrak zaczyna się jako zmiana w otoczeniu mieszka włosowego. Na początku pojawia się zaczerwienie i rumień w obrębie mieszka, a następnie pojawia się drobny fioletowy guzek. Jest znacznie twardszy od zwykłej krosty czy pryszcza, często na tyle, że nie można go wycisnąć (pamiętaj, by tego nie robić). Po krótkim czasie pojawia się ból czyraka i otaczającej go skóry, która jest czerwona i rozgrzana - może być odczuwalne charakterystyczne pulsowanie. Po ok. 4-6 dniach guzek przekształca się w krostę, która ulega martwicy i rozpadowi z wydzielaniem czopa martwiczego. Czyraki mają tendencję do pękania i samodzielnego opróżniania się pozostawiając po sobie charakterystyczny krater. Po zagojeniu rany zostaje zagłębiona blizna. Może się także zdarzyć, że nie dojdzie do pęknięcia czyraka, a po jego zagojeniu się również zostanie blizna. Czyrakom mnogim lub nawracającym towarzyszą zazwyczaj przykre dolegliwości. Oprócz dużego bólu może pojawiać się gorączka , uczucie rozbicia i powiększenie węzłów chłonnych . Ponieważ czyrak zwykle pojawia się na plecach, pośladkach, udach, pod pachami, stwarza duże problemy w codziennym funkcjonowaniu. Ból narasta, gdy do krosty przylega odzież lub ciało dotyka do podłoża (np. podczas siedzenia lub leżenia).
Warto wiedzieć Gdzie występuje czyrak? Zmiana może pojawić się w każdym miejscu na skórze, gdzie występują mieszki włosowe. Najczęściej jest to twarz, kark, pośladki, pachwiny, pachy, przedsionek nosa i przewód zewnętrzny ucha. Czyraki są wyjątkowo groźne, gdy pojawiają się na twarzy. Ze względu na bezpośrednie połączenia z żyłami z rejonu mózgowia, istnieje ryzyko, że zakażenie zostanie przeniesione na zatokę jamistą lub opony mózgu.