U nas zapłacisz kartą
Czyrak na narządach płciowych - Przyczyny, Objawy i Sposoby Leczenia
Czyrak na wardze sromowej – czym jest?
Czyrak na wardze sromowej to jedna z kilku postaci, jaką może przyjmować ta zmiana skórna. Czyraki mogą pojawiać się w miejscach intymnych (tak u kobiet, jak i u mężczyzn), na pośladkach, klatce piersiowej i pod pachami. Niestety, pojawiają się one również w tak widocznych miejscach, jak twarz czy szyja. Każda taka zmiana jest wynikiem zapalenia okołomieszkowego, które bardzo często pojawia się w związku z podrażnieniem skóry przez noszone przez pacjenta ubranie. Efektem tego zapalenia jest wytworzenie się czopa martwiczego . Czyrak na wargach sromowych zalicza się do ropnych chorób skóry. Zmiana ta nie jest niebezpieczna, ale wymaga leczenia. Absolutnie zakazane jest natomiast samodzielne wyciskanie czyraków, gdyż może to doprowadzić do rozsiewu bakterii i zakażenia uogólnionego.
- stan pogorączkowy,
- złe samopoczucie,
- ogólne zmęczenie i osłabienie,
- nieznaczne powiększenie węzłów chłonnych.
Brak leczenia może prowadzić do przenoszenia się zmiany na inne części ciała. Czyrak warg sromowych może przyczynić się również do powstawania brzydkich blizn, których później trudno się pozbyć. Brak kuracji może spowodować także rozwój niebezpiecznych infekcji, a w konsekwencji – zakażeń ogólnoustrojowych.
Domowe sposoby na czyraki
Domowe sposoby leczenia czyraków mogą być skuteczne w łagodzeniu objawów i przyspieszaniu procesu gojenia, zwłaszcza przy pojedynczych, mniej poważnych zmianach. Oto kilka metod, które mogą pomóc:
- Ciepłe okłady – regularne stosowanie ciepłych okładów na czyrak może przyspieszyć proces dojrzewania ropnia, co z kolei prowadzi do szybszego jego pęknięcia i drenażu. Ciepło zwiększa przepływ krwi w miejscu zapalenia, co wspomaga organizm w walce z infekcją. Można użyć ciepłego, wilgotnego kompresu lub małego ręcznika zamoczonego w ciepłej wodzie, aplikując go na czyrak przez 10-15 minut kilka razy dziennie.
- Maść ichtiolowa – maść ichtiolowa, znana również jako maść ze smoły kamiennowęglowej, jest dostępna bez recepty i ma działanie przeciwbakteryjne oraz przeciwzapalne. Nakładanie maści na czyrak może przyspieszyć jego dojrzewanie i łagodzić ból. Maść tworzy ochronną warstwę, która pomaga wyciągnąć ropę na powierzchnię skóry.
- Dezynfekcja i opatrunki – po naturalnym pęknięciu czyraka należy dokładnie oczyścić ranę antyseptykiem, takim jak roztwór jodyny lub inny środek dezynfekujący, aby zapobiec wtórnemu zakażeniu. Po dezynfekcji warto nałożyć czysty, jałowy opatrunek, który należy regularnie zmieniać.
Czyrak – leczenie
Niewielkie czyraki pojawiające się sporadycznie zwykle znikają samoistnie. Nie ma konieczności stosowania specjalnych środków zapobiegawczych, wystarczy skonsultować się z lekarzem i pilnować czy wrzód nie przeradza się w bardziej zaawansowane stadium. Leczenie czyraków domowymi sposobami nie jest wskazane, ponieważ istnieje ryzyko wystąpienia komplikacji. Nie należy ich samodzielnie rozdrapywać, nakłuwać czy wyciskać. W celu złagodzenia bólu można przykładać ciepłe kompresy, zwłaszcza gdy z wrzodu zaczyna sączyć się ropa. Ranę można przemywać antybakteryjnymi środkami lub spirytusem salicylowym. Jeśli jest to konieczne, należy nałożyć opatrunek z antybiotykiem.
W przypadku czyraczności, czyli występowaniu kilku wrzodów jednocześnie w jednym miejscu, lekarz może zlecić antybiotykoterapię doustną. Czyraki, niezależnie od tego czy pojawiły się na twarzy, uchu, szyi czy w miejscu intymnym, muszą być zawsze skonsultowane z lekarzem i odpowiednio leczone. Zaniedbany czyrak może doprowadzić do poważnych komplikacji zagrażających zdrowiu lub życiu, np. sepsy. Czasem lekarz zleca nacięcie czyraka i opróżnienie go. Zabieg wykonuje się w sterylnych warunkach. Po interwencji chirurgicznej konieczna jest terapia antybiotykowa, aby zakażenie nie przeniosło się na inne części ciała.
Wygląd i miejsca występowania czyraków
Czyraki są wynikiem infekcji bakteryjnej i rozwijają się w kilku etapach. Początkowo wyglądają jak niewielkie, czerwone i nabrzmiałe zmiany w okolicy mieszka włosowego. Z czasem zmiana staje się bardziej wyraźna – transformuje się w twardy, bolesny guzek o czerwono-fioletowej barwie. Po około pięciu dniach na szczycie guzka pojawia się krosta z charakterystycznym czopem martwiczym, który jest widoczny na powierzchni skóry.
Zwykle po kilku dniach czyrak samoistnie pęka, uwalniając zgromadzoną ropę, co prowadzi do ulgi w bólu. Po opróżnieniu czyrak pozostawia po sobie kraterowaty ubytek, który stopniowo goi się, pozostawiając często niewielką bliznę.
Czyraki mogą występować niemal wszędzie tam, gdzie znajdują się mieszki włosowe, ale istnieją miejsca, które są szczególnie predysponowane do ich pojawienia się. Są to przede wszystkim:
- twarz, zwłaszcza w okolicy nosa i warg,
- kark,
- pachy,
- pośladki,
- nos,
- ucho zewnętrzne.
Występowanie czyraków na twarzy jest szczególnie ryzykowne ze względu na bliskie połączenia naczyniowe tej okolicy z naczyniami mózgowia. Infekcje w tej lokalizacji mogą prowadzić do poważnych powikłań.
Czyrak warg sromowych – przyczyny powstawania
Czyrak na wardze sromowej, a także w każdym innym miejscu ciała świadczy o obniżonej odporności. Jego podstawową przyczyną jest gronkowiec złocisty. Bakterię tę nosi spora część ludzi, natomiast uaktywnia się ona przede wszystkim właśnie przy obniżonej odporności organizmu, do której mogą prowadzić przemęczenie, przebyta infekcja, radykalna dieta, niedożywienie, wychłodzenie organizmu. W takim przypadku bardzo prawdopodobne staje się ryzyko przedostania się gronkowca do mieszków włosowych, gruczołów łojowych lub ran na skórze. Gronkowiec złocisty nie wywołuje bowiem tylko czyraka warg sromowych lub w ogóle czyraka, ale także wiele innych chorób. Jeśli czyrak na wardze sromowej po wyleczeniu pojawia się ponownie, to można podejrzewać, że jego przyczyną jest choroba skóry lub przewlekła choroba ogólnoustrojowa. Czyraki pojawiają się często u pacjentów cierpiących na:
- niewyrównaną cukrzycę (często czyraki są także jednymi z pierwszych objawów rozwijającej się cukrzycy),
- otyłość,
- choroby nerek,
- anemię,
- choroby nowotworowe,
- niedobory immunologiczne.
Nie bez znaczenia w przypadku powstawania czyraków są także ewentualne predyspozycje genetyczne.
