U nas zapłacisz kartą
Czy palenie papierosów może powodować wyskakiwanie pryszczy?
Czy istnieje idealna dieta na trądzik?
Zastanawiając się nad tym, czy istnieje idealna dieta na trądzik, powinniśmy zawsze mieć na uwadze, że trądzik jest chorobą skóry. Dlatego też odpowiednia dieta sama w sobie nie przyniesie zadowalających rezultatów, może jednak stanowić bardzo istotny element kuracji przeciwtrądzikowej. W internecie możemy znaleźć wiele głosów świadczących o tym, jaki rodzaj diety będzie najskuteczniejszy w zmniejszeniu objawów trądziku. Mowa tu między innymi o diecie bezglutenowej, wegańskiej, paleo czy ketogenicznej. Niestety nie każda z nich może okazać się odpowiednia dla nas. Jeśli nie będzie ona właściwie zbilansowana, może doprowadzić do niedoborów w naszym organizmie.
W przypadku diety przeciwtrądzikowej największe znaczenie ma to, aby przyjmowane przez nas pokarmy posiadały niski indeks glikemiczny oraz jak najniższy stopień przetworzenia.
"Mówi się, że jesteś tym co jesz i ma to swoje uzasadnienie również w kontekście zdrowia skóry. Odpowiedni dobór produktów spożywczych w diecie może poprawić stan naszej cery, szczególnie tej dotkniętej problemem trądziku. Dla jej lepszej kondycji warto zrezygnować z dań typu "fast food", produktów z wysokim indeksem glikemicznym jak i ograniczyć spożycie cukrów prostych. Białe pieczywo zastąp tym z mąki pełnoziarnistej, a nabiał produktami z mleka roślinnego, który jest jego zdrowym substytutem. Ryby dostarczą cennych kwasów omega, łagodzących stan zapalny skóry. Pomocna może okazać się suplementacja witamin z grupy B, cynku i antyoksydantów."
MGR KOSMETOLOGII,
DERMOKONSULTANTKA
LA ROCHE-POSAY
MARTA JASNOGÓRSKA
Produkty polecane przy diecie na trądzik
Dieta antytrądzikowa powinna być bogata w produkty, które dostarczą naszemu organizmowi dużych ilości przeciwutleniaczy, będą łagodzić stany zapalne oraz niwelować wolne rodniki. Polecane są przede wszystkim:
• warzywa,
• owoce (najlepiej o niskim indeksie glikemicznym),
• pieczywo i makaron z pełnego ziarna,
• tłuste ryby morskie (stanowią źródło kwasów Omega-3),
• nasiona roślin strączkowych,
• chude mięso,
• orzechy,
• oleje roślinne (rzepakowy lub lniany),
• suszone owoce, orzechy.
Leczenie trądziku
Jak już wspomniano, odpowiednio skomponowana dieta może stanowić istotny element leczenia trądziku. Choć trądzik to choroba, która może w bardzo dużym stopniu wpływać na nasze samopoczucie, w jej przypadku warto udać się po pomoc do dermatologa. Lekarz po przeprowadzeniu dokładnego wywiadu i przyjrzeniu się zmianom będzie w stanie nie tylko zaproponować odpowiednią kurację, ale i wykluczyć obecność innych chorób, które mogą dawać objawy podobne do trądziku. Jeśli zachodzi taka potrzeba, dermatolog może zalecić wykonanie badań hormonalnych.
Leczenie trądziku w większości przypadków ma charakter miejscowy i polega na stosowaniu preparatów o działaniu przeciwbakteryjnym, przeciwłojotokowym i przeciwzapalnym bezpośrednio na skórę. W cięższych przypadkach choroby stosuje się leczenie ogólne w postaci antybiotyków.
Jakie pokarmy wywołują trądzik i czy lekarstwo na niego możesz znaleźć na własnym talerzu?
Właściwie zbilansowana dieta to nieodzowny element mający wpływ na stan naszego zdrowia. Dzięki niej dostarczamy swojemu organizmowi niezbędnych witamin, minerałów i substancji, które przyczyniają się do poprawy stanu naszego zdrowia, jak i samopoczucia. Odpowiednia dieta oddziałuje również na stan naszych włosów czy skóry, co jest szczególnie zauważalne w przypadku skóry twarzy. Niestety w dalszym ciągu znaczna część osób nie zdaje sobie sprawy, że regularne spożywanie niektórych pokarmów może stanowić przyczynę ich problemów z trądzikiem. Choć związek pomiędzy dietą a trądzikiem w dalszym ciągu jest kontrowersyjny, nie ulega wątpliwości, że niektóre z pokarmów mogą spowodować zaostrzenie jego objawów, na przykład poprzez zwiększoną produkcję sebum. Dowiedz się, co powoduje trądzik oraz jaka dieta na trądzik może okazać się skuteczna.
Pryszcze na brodzie po 30 roku życia - przyczyny powstawania
Pryszcze na brodzie po 30, a nawet 40.roku życia wskazywać mogą na trądzik późny, zwany też hormonalnym. Jest to schorzenie o podobnej etiopatogenezie, jak trądzik młodzieńczy – kluczowym czynnikiem sprawczym są zaburzenia hormonalne. W wielu przypadkach choroba ta stanowi swoiste przedłużenie dolegliwości występujących w okresie dojrzewania (postać przetrwała), choć zdarza się też, że występuje po raz pierwszy dopiero po 25 urodzinach (postać z późnym początkiem).
Cechą charakterystyczną trądziku późnego jest występowanie pryszczy na brodzie, linii żuchwy i szyi, zdecydowanie zaś rzadziej w innych strefach, w tym na czole czy nosie. Objawy zazwyczaj są zbliżone do grudkowo-krostkowej postaci Acne juvenilis.
Pryszcze wypełnione są ropą i mają wyraźnie żółtawy odcień, pomiędzy nimi dostrzec też można czerwone podskórne grudki. Obecny jest stan zapalny, nie występuje jednak silny łojotok. Wyjątkiem jest odmiana retencyjna – w tym przypadku łój wydzielany jest w dużych ilościach, jednak zamiast ropnych pryszczy, na brodzie pojawiają się głównie zaskórniki.
Wyciskanie pryszczy – konsekwencje
Czym w takim razie grozi samodzielne wyciskanie pryszczy? Dermatolodzy od lat alarmują, że ten nieprzyjemny nawyk może mieć bardzo znaczące konsekwencje dla stanu naszej skóry, a nawet zdrowia.
“ Samodzielne wyciskanie pryszczy to nic innego jak uszkodzenie bariery skórno-naskórkowej. Nie jest to korzystne nawet dla zdrowej skóry, a co dopiero dla objętej stanem chorobowym jakim jest trądzik. To samo dotyczy mechanicznych peelingów, których zbyt częste lub intensywne stosowanie osłabia naszą skórę. Doprowadzamy w ten sposób do zaostrzenia zmian zapalnych i nadkażeń bakteryjnych, czego konsekwencją są przebarwienia. Warto podkreślić, że dużym skupiskiem bakterii są akcesoria do makijażu, dlatego konieczna jest ich codzienna dezynfekcja. “
magister chemii o specjalności chemia środków bioaktywnych i kosmetyków
Dermokonsultantka
La Roche-Posay
Katarzyna Szymczyk
Wyciskanie pryszczy na brodzie, czole czy nosie zawsze powoduje, że na naszej twarzy pojawia się więcej niedoskonałości. Dzieje się tak, ponieważ wyciskając uszkadzamy ściany między innymi gruczołu łojowego i treść ropna, która się w nim znajduje, rozlewa się na okoliczne tkanki. Ponadto dotykając zmian palcami, sprawiamy, że po twarzy roznosi się bardzo duża ilość bakterii. Oprócz tego np. wyciskanie pryszczy na czole może spowodować, że nadkazimy je bakteryjnie. Kiedy wyciskamy niedoskonałość, tworzymy otwartą ranę, do wnętrza której z łatwością mogą dostać się obecne na naszej skórze bakterie i drobnoustroje.
Znaczna liczba osób, które decydują się na pozbycie się pryszcza poprzez wyciśnięcie go, robi to, ponieważ w ich przekonaniu w ten sposób pryszcz stanie się mniej widoczny. Niestety jest to błędne myślenie i z pewnością przekonała się o tym każda osoba, która kiedykolwiek sama wyciskała pryszcze. Dotykając swojej skóry i ściskając ją, sprawiamy, że staje się ona zaczerwieniona i lekko opuchnięta, przez co usuwana przez nas zmiana może się bardziej zaognić i stać jeszcze bardziej widoczną.
