U nas zapłacisz kartą
Czy warto wyciskać pryszcze? Wszystko, co powinieneś wiedzieć
Jak wyciskać pryszcze, gdy musisz pozbyć się wyprysku?
Wyciskanie pryszczy jest silniejsze od Ciebie? Jeśli mimo naszych ostrzeżeń czujesz, że musisz to zrobić, zachowaj sporą dawkę ostrożności. W ten sposób zminimalizujesz ryzyko powstania infekcji oraz nieestetycznych blizn.
Zanim zabierzesz się za wyciskanie krostek, dokładnie umyj ręce mydłem i wodą. Oczyść obszar wokół pryszcza delikatnym środkiem myjącym lub tonikiem o działaniu przeciwbakteryjnym. Nie zaczynaj swojego rytuału na skórze, na której znajdują się kolorowe kosmetyki – pomieszane z ropną wydzieliną stanowią świetną pożywkę dla bakterii.
Niektórzy specjaliści z zakresu dermatologii radzą wykonać kąpiel parową. Rozpulchnienie twarzy ciepłą wodą rozszerzy pory, dzięki czemu usunięcie zanieczyszczeń stanie się łatwiejsze. Możesz nachylić się bezpośrednio nad miską z ciepłą wodą lub na kilka minut przyłożyć do twarzy wilgotny ręcznik.
Bezpiecznie możesz wycisnąć jedynie taki pryszcz, którego jasnożółty ropny czubek widoczny jest już na powierzchni skóry. Zrób to opuszkami palców przez czystą chusteczkę higieniczną. Nie używaj do tego celu ostro spiłowanych paznokci ani nie przekłuwaj pryszcza żadnym narzędziem – bez wprawy i sterylności łatwo o uszkodzenie naskórka!
Po wyciśnięciu pryszcza oczyść skórę delikatnym tonikiem lub żelem o działaniu przeciwbakteryjnym. Następnie nałóż na ten obszar maść przeciwbakteryjną. Staraj się nie dotykać ponownie krosty, aby dodatkowo nie przenosić bakterii.
Pamiętaj o tym, że nie wszystkie pryszcze nadają się do wyciśnięcia. Nie ruszaj podskórnych grudek, które bolą w momencie, gdy tylko się je dotknie – decydując się na ich wyciskanie, dosłownie rozrywasz naskórek. Warto wspomnieć również o tym, że istnieje coś takiego, jak trójkąt śmierci na twarzy. To obszar, który obejmuje nos, usta, brodę i obszar wokół nich. Jest on szczególnie delikatny, ponieważ znajdują się tam naczynia krwionośne. Ich zainfekowanie może prowadzić do poważnych komplikacji. Infekcje w obszarze trójkąta śmierci mogą nawet skutkować zapaleniem opon mózgowych.
Trądzik torbielowy
Chodzi o głębokie krosty, które mogą obejmować więcej niż jeden pęcherzyk. Mają tendencję do łączenia się z cystami, które są dużymi guzkami zawierającymi ropę i są zwykle większe niż 5 mm średnicy.
Na początku są niewielkie, lecz z czasem zaczynają rosnąć, osiągając nawet kilka centymetrów. Trądzik torbielowy znacznie częściej występuje u mężczyzn niż u kobiet, gdyż za powstawanie bolesnych zmian trądzikowych odpowiedzialne są androgeny (męskie hormony płciowe).
W przypadku pulsującego guzka lub torbieli nie należy go wyciskać. Lód lub zimny kompres mogą pomóc w zmniejszeniu bólu, zaczerwienienia i obrzęku, łagodząc niektóre objawy. Lód można zawinąć w ściereczkę i przykładać do skóry przez 30 sekund. Można też zastosować maskę przeznaczoną do skóry ze skłonnością do nadprodukcji sebum i o nierównomiernej strukturze. Taki preparat zawiera najwyższe dopuszczalne stężenie kwasu salicylowego.
Ten rodzaj trądziku przede wszystkim wymaga jednak interwencji medycznej.
Lekarz ujawnia, że jest sześć rodzajów pryszczy. Mówi, które można wyciskać
Pryszcze to kłopotliwa dolegliwość, a na domiar złego jest ich kilka rodzajów. Australijska lekarka Dr Ginni Mansberg wyróżniła 6 rodzajów pryszczy z zaleceniami jak je leczyć. Przestrzega też, że nie wszystkie pryszcze należy wyciskać.
Wielu ludzi jest dotkniętych tą przypadłością niezależnie od wieku i rodzaju skóry. Pryszcze uciążliwe są jednak przede wszystkim dla osób młodych. Dla wielu nastolatków stanowią źródło zatruwających życie kompleksów. Według badań 95 procent osób w wieku od 11 do 30 lat jest w jakimś stopniu dotkniętych trądzikiem.
Czym jest podskórny pryszcz?
Pojawiający się na skórze pryszcz to nic innego, jak wykwit skórny, który zawiera w sobie treść ropną. Nadkażenie bakteryjne może być powodem pojawienia się krosty, która jest widoczna i niekiedy powoduje nieprzyjemny dyskomfort.
Wyciskanie pryszczy w nieumiejętny sposób może być nawet niebezpieczne. To najprostsza droga do tego, by uszkodzić zainfekowany mieszek włosowy i w najgorszym przypadku – zaostrzyć stan zapalny. Wyciskanie może prowadzić także do uszkodzenia skóry, a co za tym idzie – pozostawienia trudnej do zagojenia rany, w następstwie nawet blizny. Może także wystąpić nieestetyczne zaczerwienienie, które będzie utrzymywało się znacznie dłużej niż wtedy, kiedy zabieg oczyszczania wykonuje kosmetyczka.
Wyciskanie pryszczy: czy to dobra praktyka?
Stajesz przed lustrem, a na brodzie lub czole widzisz gigantycznego pryszcza? Nic nie potrafi tak zepsuć dobrego humoru, jak wysyp nowych niedoskonałości… Zapewne Twoją pierwszą myślą jest to, żeby jak najszybciej go wycisnąć. Czy to jednak dobra decyzja? Czy wyciskanie pryszczy sprawi, że znikną one szybciej czy wręcz przeciwnie – wydłuży proces regeneracji naskórka?
Wyciskanie pryszczy to dość kontrowersyjny w świecie pielęgnacji skóry. Eksperci jednogłośnie zgadzają się, że należy unikać tej praktyki, jednak niemal każdemu z nas zdarza się, częściej lub rzadziej, „dłubać” przy skórze.
Wiele osób określa wyciskanie pryszczy mianem swojego „guilty pleasure”. To nic innego, jak aktywność, która jest nieco wstydliwa i budzi zakłopotanie doświadczającej jej osoby, ale jednocześnie daje wielką satysfakcję. Dość powszechne jest przekonanie, że „wyduszenie” niedoskonałości jest jedynym sposobem na to, by się ich pozbyć. Niestety, zwykle sesja wyciskania krost przed lustrem przynosi efekty w postaci zaczerwienienia, zadrapań czy nawet niewielkich siniaków.
Skrajnym przypadkiem jest kompulsywne wyciskanie pryszczy, które może być związane z zaburzeniami obsesyjno-kompulsywnymi lub innymi zaburzeniami psychicznymi. Osoby, które borykają się z tym problemem, mają trudności z kontrolowaniem impulsu do wyciskania i mogą spędzać godziny na obsesyjnym badaniu oraz manipulowaniu swoją skórą. Kompulsywne wyciskanie pryszczy może prowadzić nie tylko do fizycznych obrażeń skóry, takich jak blizny czy infekcje, ale również potęgować problemy psychiczne – obniżać poczucie własnej wartości, prowadzić do izolacji społecznej oraz pogarszać samopoczucie.
