U nas zapłacisz kartą
Czy pryszcze są zaraźliwe? Rozważmy fakty i mity
Jak dochodzi do zarażenia się paciorkowcem?
Trzeba pamiętać, że nie wszystkie gatunki paciorkowca są groźne dla naszego zdrowia. Wiele z nich znajduje się w naszym organizmie, zasiedlając florę bakteryjną naszego układu pokarmowego i oddechowego. Co więcej, część chorobotwórczych paciorkowców może przebywać w naszym organizmie bezobjawowo, mówimy wówczas o tzw. bezobjawowym nosicielstwie.
Paciorkowce przenoszą się drogą kropelkową, zatem ryzyko zakażenia rośnie przy kontakcie z osobami chorymi. Rozwojowi infekcji sprzyja także niehigieniczny tryb życia, czyli zaniedbywanie mycia rąk, czy niedokładne mycie owoców i warzyw przed ich spożyciem. Na zachorowanie narażone są też osoby przebywające w dużych skupiskach ludzi, jak przedszkola, szkoły, szpitale.
Czy kurzajki są zaraźliwe? Fakty i mity
Kurzajki to schorzenie, z którym wiąże się wiele mitów. Wiele osób zastanawia się, czy są niebezpieczne dla zdrowia, zaraźliwe, czy można usunąć je domowymi sposobami lub, czy wywołują raka. To tylko kilka z pytań, które pojawiają się przy okazji tego tematu. W niniejszym artykule rozprawiamy się zatem z najpowszechniejszym mitem na temat kurzajek.
Kurzajki, zwane także brodawkami, to dość powszechna dolegliwość, która zdarza się zarówno u dzieci, jak i u dorosłych. Choć to właśnie najmłodsi są na nie najbardziej podatni, z racji nie do końca ukształtowanego jeszcze układu odpornościowego. Najczęstsze pytanie, jakie zadaje sobie osoba, która zauważyła u siebie kurzajki, brzmi: czy kurzajki są zaraźliwe. Odpowiadamy zatem na nie.
Paciorkowiec – skąd się bierze? Jak można zarazić się paciorkowcem?
Istnieje wiele gatunków paciorkowca, które są nieszkodliwe – znajdują się w organizmie człowieka, wchodzą w skład flory bakteryjnej nabłonka jamy ustnej, dróg oddechowych, jelit, skóry. Paciorkowce chorobotwórcze również mogą występować w nabłonku bez ujawniania się (tzw. bezobjawowe nosicielstwo). Nie są znane dokładne przyczyny ich uaktywnienia się, czyli rozpoczęcia produkcji szkodliwych dla tkanek toksyn (np. hemolizyny). Można jedynie wskazać niektóre czynniki zwiększające ryzyko zainfekowania bakteriami. Przenoszą się one przede wszystkim drogą kropelkową, więc na infekcje paciorkowcowe najbardziej narażeni są ci, którzy mieli kontakt z osobą chorą. Poza tym dostaniu się bakterii do organizmu sprzyja niehigieniczny tryb życia, zwłaszcza niemycie rąk i owoców przed jedzeniem. Co więcej, rozwojowi paciorkowca sprzyja jedzenie dużej ilości produktów mlecznych, szczególnie jeśli są nie najlepszej jakości (np. długo stały w lodówce po otwarciu opakowania). Zdarza się też, że do infekcji prowadzi przerwanie tkanki skórnej i styczność żywego nabłonka z zanieczyszczonymi powierzchniami. Paciorkowcem nie można się natomiast zarazić drogą płciową.
Bakteria paciorkowca odpowiada za 5–10% stanów zapalnych gardła i migdałków. Częściej niż u dorosłych występuje u dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym. O zakażeniu paciorkowcem beta-hemolizującym grupy A, czyli paciorkowcem ropotwórczym, świadczy wystąpienie ostrych objawów infekcji gardła: silnego bólu, białego nalotu na migdałkach i języku, gorączkowania. Mogą też pojawić się objawy skórne w postaci bolesnych ropnych krost. Badanie na obecność paciorkowca polega na pobraniu wymazu z nabłonka zasiedlonego przez bakterie za pomocą narzędzia przypominającego patyczek kosmetyczny, a następnie – przeniesieniu próbki na pasek testowy. Próbkę do badania pozyskuje się najczęściej z jamy ustnej, ale paciorkowce mogą zająć także jamę nosową, drogi rodne, przewód pokarmowy, drogi moczowe, stawy i płuca. Test na paciorkowca przy podejrzeniu zakażenia tą bakterią trzeba wykonać jak najszybciej, bo rozprzestrzeniająca się infekcja może mieć poważne następstwa w postaci: ostrego zapalenia płuc i kłębuszków nerkowych, zapalenia opono mózgowo-rdzeniowych, zapalenia wsierdzia, ostrej gorączki reumatycznej, ropni okołomigdałkowych, sepsy, płonicy.
Domowe sposoby na kurzajki
Brodacid Acidum lacticum + Acidum salicylicum (50,4 mg + 100 mg)/g. Postać farmaceutyczna: Płyn na skórę. Skład: 1 g płynu na skórę zawiera 50,4 mg kwasu mlekowego (Acidum lacticum) w postaci roztworu 90% i 100 mg kwasu salicylowego (Acidum salicylicum). Substancje pomocnicze: Dimetylosulfotlenek, nitroceluloza (2:1 w etanolu) + octan etylu. Wskazania: Leczenie brodawek zwykłych, około paznokciowych, brodawek stóp i mozaikowych. Dawkowanie i sposób podania: Produkt leczniczy Brodacid należy stosować zgodnie z zaleceniem lekarza lub zgodnie z opisem podanym na ulotce. Przeciwwskazania: Nie stosować w przypadku nadwrażliwości na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Nie należy stosować w leczeniu brodawek płaskich i zmian zlokalizowanych w okolicy oczu, na błonach śluzowych oraz na twarzy, na znamiona owłosione i nieowłosione, na zakażoną lub zmienioną zapalnie skórę. Nie stosować w okresie ciąży i karmienia piersią oraz u dzieci w wieku poniżej 2 lat. U dzieci od 2 do 12 lat można stosować tylko pod kontrolą lekarza. Pozwolenie na dopuszczenie do obrotu wydane przez URPL nr R/3295. Podmiot odpowiedzialny: GRUPA INCO S.A., 00-519 Warszawa, ul. Wspólna 25.
To jest lek. Dla bezpieczeństwa stosuj go zgodnie z ulotką dołączoną do opakowania. Zwróć uwagę na przeciwwskazania. W przypadku wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Półpasiec - czy jest zaraźliwy? Objawy i leczenie u dzieci i dorosłych
Półpasiec to choroba wirusowa, którą można się bardzo łatwo zarazić. Schorzenie może pojawić się zarówno u osób dorosłych, jak u dzieci. Pozostawione bez leczenia lub leczone nieprawidłowo może doprowadzić do bardzo poważnych problemów z zdrowiem. Jakie objawy daje półpasiec i jak wygląda leczenie tej choroby?
Półpasiec wywoływany jest przez wirusa varicella zoster (VZV). Ten sam patogen powoduje ospę wietrzną. Przechodzenie ospy wietrznej nie jest jednoznaczne z uodpornieniem się na działanie wirusa. Bardzo często zdarza się, że wirusowi udaje się przetrwać w organizmie osoby, która chorowała kiedyś na ospę. Wystarczy nieznaczne osłabienie organizmu, aby patogen się aktywował i dał o sobie znać właśnie w postaci półpaśca. Warto pamiętać, że półpasiec może pojawić się także u tych osób, które nigdy wcześniej nie choroby na ospę wietrzną.
Przeczytaj też: Ospa – leczenie i profilaktyka zakażeń. Jaki wirus wywołuje tę chorobę?
