U nas zapłacisz kartą
Czy rak skóry powoduje swędzenie? Odpowiedź specjalistów
Co stosować na swędzenie skóry głowy?
Oczywiście kluczowe jest wspomniane już leczenie przyczynowe. W przypadku nieustępujących objawów o znacznym nasileniu powinniśmy udać się do dermatologa, który stwierdzi istnienie lub brak schorzeń dermatologicznych.
Zapamiętaj: Świąd skóry głowy jest spotykany dość powszechnie. Szacuje się, że zjawisko to może dotyczyć nawet 25% całej populacji – pojawia się w równym stopniu u kobiet, jak i u mężczyzn.
Doraźną ulgę w swędzeniu skóry głowy można również osiągnąć przez stosowanie środków przeciwświądowych w postaci maści, kremu czy sprayu z glikokortykosteroidami lub lekami przeciwhistaminowymi (przeciwalergicznymi), część z nich jest dostępna bez recepty. Jeśli przyczyną jest tylko nadmierna suchość warto rozważyć terapię z zastosowaniem preparatów nawilżająco-natłuszczających, zwanych emolientami, które łagodzą dolegliwości świądowe i doskonale odbudowują barierę ochronną skóry, przywracając jej prawidłowy stopień nawilżenia. Istotne jest ponadto utrzymywanie właściwego poziomu higieny skóry owłosionej głowy (odpowiednio częste mycie, najlepiej delikatnymi szamponami hipoalergicznymi).
Swędzenie skóry głowy jest bardzo rozpowszechnionym objawem oraz bardzo uciążliwym, mogącym prowadzić do znacznego obniżenia jakości życia pacjenta. Dlatego tak ważne jest znalezienie przyczyny, które jest kluczowe w pozbyciu się problemu.
Choroby skóry i choroby przenoszone drogą płciową, Stefania Jabłońska, Sławomir Majewski, PZWL, Warszawa 2005
Dermatologia pediatryczna, W.L. Weston, J.G. Morelli, Edra Urban & Partner, Wrocław 2018, wyd. 2
Dermatologia w praktyce. Część 1, Magdalena Czarnecka-Operacz, PZWL, Warszawa 2018
mp.pl
- zdrowego stylu życia,
- ciąża i połóg,
- zdrowy rozwój dziecka,
- sprawność, mobilność i suplementacja
- relaks, stres i psychologia,
- zapobieganie i leczenie raka.
Swędzenie skóry głowy – leczenie
Leczenie jest uzależnione od przyczyny.
- Jeśli winowajcą jest kosmetyk, należy go odstawić i zastąpić delikatniejszym produktem oraz pamiętać by zawsze dobrze wypłukiwać szampon, najlepiej letnią wodą.
- Leczenie łupieżu sprowadza się najczęściej do stosowania preparatów przeciwgrzybiczych np. szampon z ketokonazolem lub/oraz pozbycie się innych czynników wywołujących. Jeśli przyczyną jest grzybica dermatolog przepisze nam leki przeciwgrzybicze np. cyklopiroksolamine, ketokonazol, ekonazol.
- Leczenie łuszczycy obejmuje leczenie miejscowe m.in glikokortykosteroidami, analogami wit D, retinoidami, kwasem salicylowym a także leczenie ogólne fototerapią, metotreksatem (spowalniającymi namnażanie się szybko dzielących się komórek skóry), cyklosporyną A (hamującą układ odpornościowy), oraz lekami biologicznymi.
- Podstawą leczenia atopowego zapalenia skóry jest wyeliminowanie alergenu oraz leczenie glikokortykosteroidami, lekami przeciwhistaminowymi. Niezwykle istotne jest odpowiednie nawilżanie i natłuszczanie skóry.
Leczenie zapalenie mieszków włosowych o etiologii bakteryjnej polega na stosowaniu antybiotyków miejscowo, takich jak mupirocyna, kwas fusydowy czy retapamulina. - Niedoczynność tarczycy leczy się syntetyczną lewotyroksyną – hormonem identycznym jak ten produkowany przez tarczycę.
- Jeśli swędzenie skóry głowy ma charakter psychiczny pomocna jest psychoterapia oraz standardowe leczenie chorób psychicznych np. lekami przeciwpsychotycznymi.
Rak neuroendokrynny Merkla
Zmiany w obrębie znamienia budzące niepokój - bo sugerujące czerniaka - określa się skrótem ABCD, gdzie: A to asymetria, zmiana kształtu znamienia z okrągłego na niesymetryczne, B to brzegi nierówne lub postrzępione, C to kolor (od ang. colour), czyli zmiana zabarwienia, np. ściemnienie, rozjaśnienie lub różne zabarwienie na jednym znamieniu, D to rozmiar (od ang. diameter) – każde znamię o średnicy większej niż 6 mm powinno być dokładnie zbadane
Mięsak Kaposiego - jako nowotwór pochodzenia naczyniowego szerzący się w obrębie skóry objawia się obecnością niebolesnych, rosnących guzków (lub zlewnych plam lub nacieczeń) najczęściej w okolicach podudzia lub na stopach (stanowią one tak zwaną postać zapalną – charakterystyczną dla początku choroby skóry). Po pewnym czasie zmiany te zlewają się w większe formy, tworząc fioletowe lub ciemnoczerwone plamy (postać naczyniakowa) by w końcu stwardnieć i zgrubieć (postać guzowata – ostatnia faza rozwoju mięsaka Kaposiego). Guzom potrafią towarzyszyć owrzodzenia i krwotoki, utrata masy ciała, gorączka i pocenie się. Choroba zwykle atakuje obie kończyny (niekoniecznie na raz), a z czasem potrafi zająć również narządy płciowe, uda, twarz, tułów lub nawet organy wewnętrzne.