U nas zapłacisz kartą
Czy rak złośliwy jest uleczalny? Nowe spojrzenie na walkę z chorobą
Metody leczenia raka żołądka
Leczenie raka żołądka oraz indywidualny dla danego pacjenta plan terapii zależą od stopnia zaawansowania zmian nowotworowych, lokalizacji guza oraz stanu ogólnego zdrowia chorego.
Podstawowa metoda leczenia raka żołądka to operacja. Jest ona możliwa jednak jedynie we wczesnym stadium choroby, dlatego tak ważna jest odpowiednia diagnostyka.
We wczesnym stadium raka żołądka u pacjentów, u których zmiany rakowe ograniczone są do błony śluzowej żołądka, możliwe jest usunięcie guza podczas badania endoskopowego [1]. W pozostałych przypadkach nowotworu złośliwego żołądka usuwa się operacyjnie cały żołądek lub jego większą część oraz okoliczne węzły chłonne.
Stosowane jest również leczenie systemowe, czyli chemioterapia lub radioterapia, zarówno przed operacją (w celu zmniejszenia masy guza), jak i po niej.
W zaawansowanym stadium raka żołądka stosuje się niekiedy, oprócz chemioterapii, chirurgiczne leczenie paliatywne, czyli zespolenie zdrowej części żołądka z jelitem cienkim lub zespolenie przełykowo-żołądkowe.
Postępy terapii wymagają regularnych wizyt kontrolnych u lekarza. Powinny one odbywać się również po zakończeniu leczenia. Podczas leczenia i po jego zakończeniu konieczne jest utrzymywanie odpowiedniej, zaleconej przez lekarza diety.
Epidemiologia nowotworów w Polsce.
Obecnie ponad 1,17 mln Polaków żyje z chorobą nowotworową. U mężczyzn najwięcej zachorowań notuje się między 55. a 79. rokiem życia. U kobiet najwięcej zachorowań przypada na grupę wieku 50-74 lat. Od ponad dekady umieralność kobiet z powodu nowotworów złośliwych płuca jest wyższa niż z powodu nowotworów piersi, jednak należy pamiętać, że wśród zachorowań udział nowotworów piersi jest ponad dwukrotnie wyższy niż nowotworów płuca. Rak gruczołu krokowego jest najczęstszym nowotworem u mężczyzn, a rak płuca zajmuje drugą pozycję. Zarówno wśród mężczyzn jak i kobiet nowotworem o wysokiej zachorowalności jest rak jelita grubego zajmujący 2-3 pozycję wśród zachorowań i zgonów.
W procesie diagnostycznym w przypadku chorób nowotworowych zawsze uwzględnia się wywiad
i badanie kliniczne. Rozpoznanie nowotworu złośliwego wymaga zazwyczaj wykonania wielu badań, takich jak: badania biochemiczne, biopsja (pobranie materiału, badanie histopatologiczne), ultrasonografia, diagnostyka radiologiczna, tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny lub inne badania obrazowe. Do bardziej zaawansowanej techniki wykrywania nowotworów można zaliczyć scyntygrafię czy pozytronową tomografię emisyjną. Scyntygrafia to metoda specyficzna dla określonych grup nowotworów (jak kości czy tarczycy). Polega na wprowadzaniu do organizmu substancji znakowanych radioizotopami, a następnie na obserwacji ich metabolizmu i rozkładu w organizmie. Pozytronowa tomografia emisyjna (PET) pozwala na uwidocznienie miejsc zwiększonego metabolizmu, przez co doskonale nadaje się do wykrywania przerzutów, choć jej wadą jest np. wykrywanie każdego stanu zapalnego.
Rak prostaty - rokowanie
Przeżycie chorych zależy od zaawansowania choroby i zastosowanej formy leczenia. Po leczeniu radykalnym, czyli usunięciu prostaty, 5 lat przeżywa 70–85% chorych, a odsetek przeżyć 10-letnich wynosi 50–75%. U chorych niekwalifikujących się do leczenia radykalnego progresję choroby stwierdza się w różnym okresie od włączenia terapii hormonalnej, ale zwykle po 18–36 mies. Chorzy z rakiem prostaty zaawansowanym miejscowo leczeni zachowawczo (bez operacji) przeżywają średnio 4,5 roku, a chorzy z rozsiewem, czyli przerzutami poza prostatą – 3–5 lat lub dłużej.
Zobacz także
Badania diagnostyczne w urologii Badania fizykalne, inwazyjne i laboratoryjne. Jak przebiegają i w jakim celu są wykonywane?
Wybrane treści dla Ciebie
Ostre zapalenie gruczołu krokowego (prostaty) Ostre zapalenie gruczołu krokowego jest spowodowane zakażeniem tkanek gruczołu przez bakterie. Najczęściej są to bakterie stanowiące normalną florę bakteryjną jelita grubego (potocznie nazywane „bakteriami kałowymi”).
Biopsja prostaty Biopsja prostaty jest procedurą diagnostyczną, podczas której lekarz pobiera fragmenty tkanki gruczołu krokowego do badań pod mikroskopem. Zwykle biopsję prostaty wykonuje się przy podejrzeniu raka prostaty. Biopsja jest procedurą inwazyjną, dlatego jej wykonanie należy omówić z lekarzem, ponieważ konieczne może być przygotowanie – odstawienie niektórych leków
Prostata (gruczoł krokowy, stercz) Gruczoł krokowy to inaczej prostata, gruczoł sterczowy lub stercz. Prostata znajduje się u mężczyzn w miednicy mniejszej, w okolicy krocza, pod pęcherzem moczowym. Przez stercz przechodzi cewka moczowa, dlatego też gruczoł krokowy wpływa na funkcjonowanie układu moczowo-płciowego. Najczęściej występującym zaburzeniem dotyczącym gruczołu krokowego jest jego łagodny przerost.
Leczenie raka kości
Rak kości jest niestety z reguły dość bolesny. Wszelkie działania medyczne mają za zadanie nie tylko walkę z chorobą, ale także przyniesienie choremu ulgi w bólu. Istnieje kilka sposobów leczenia raka kości:
● leczenie chirurgiczne- ten rodzaj walki z rakiem kości to podstawa leczenia nowotworów kości. Obecnie można już przeprowadzać tak operacje, aby unikać amputacji kończyn. Bardzo często są także usuwane tkanki i mięśnie, otaczające raka,
● chemioterapia- ta metoda wspomaga leczenie pooperacyjne. Tutaj komórki rakowe są niszczone przez odpowiednią chemię,
● radioterapia- radioterapia głównie wykorzystuje promieniowanie rentgenowskie, które jest dostarczane do komórek rakowych, aby spowodować ich obumarcie,
● przeszczep komórek macierzystych- komórki macierzyste pacjenta są w określony sposób zbierane z jego krwioobiegu i po chemioterapii z powrotem „wtłaczane” do organizmu. Po 4 tygodniach wytwarzają nowe komórki krwi ze szpiku kostnego.
Wybór metody leczenia raka kości jest przede wszystkim uzależniony od rodzaju raka, stadium jego rozwoju i stopnia agresywności, a także od skali rozprzestrzeniania się na inne narządy.
Czynniki ryzyka zwiększające prawdopodobieństwo pojawienia się raka żołądka
Wśród czynników zwiększających ryzyko wystąpienia raka żołądka wymienia się zarówno uwarunkowania genetyczne, infekcyjne (zakażeniem bakterią Helicobacter pylori), palenie wyrobów tytoniowych, spożywanie przetworzonych produktów i tłuszczów nasyconych (zwierzęcych), jak i wiek (większość przypadków raka żołądka diagnozuje się po 50. roku życia).
W przypadku podejrzenia raka żołądka podstawowym badaniem jest endoskopia górnego odcinka przewodu pokarmowego, czyli gastroskopia [2]. W razie obecności typowych objawów warto zaplanować to badanie, nawet jeśli zastosowanie leków przeciwwrzodowych lub przeciwbólowych przyniosło poprawę.
Gastroskopia pozwala również wykryć zmiany przedrakowe oraz pobrać wycinki tkankowe do badania histopatologicznego. To najskuteczniejsza metoda diagnozowania raka żołądka.
Ostateczna diagnoza jest stawiana na podstawie badania histopatologicznego pobranego fragmentu żołądka lub po operacji na podstawie badania wyciętego żołądka lub jego części [1].
