U nas zapłacisz kartą
Zdjęcia Złośliwego Włókniaka - Piękno i Wyrazistość Diagnozy
Czerniak guzkowy - diagnostyka
Wywiad chorobowy pacjenta powinien uwzględniać informacje:
- o zmianach pojawiających się na skórze,
- niepokojących znamionach,
- przebytych oparzeniach słonecznych
- lub korzystaniu z solarium.
We wstępnej diagnostyce zmian skórnych wykorzystuje się niekiedy dermatoskopię lub wideodermatoskopię.
Kolejnym krokiem będzie porównanie obrazu klinicznego podejrzanej zmiany w oparciu o 2 specjalistyczne skale – system ABCD (dla zmian wczesnych) oraz skalę Breslowa (dla zmian miejscowo zaawansowanych).
Niestety, podstawą do rozpoznania czerniaka guzkowego jest wyłącznie wykonanie biopsji wycinającej całej zmiany barwnikowej i poddanie jej analizie histopatologicznej.
Badanie materiału powinno uwzględniać także zebranie niezbędnych informacji klinicznych (tzw. mikrostopniowanie I), uwzględniających m. in:
- grubość zmiany w mm (wg. skali Breslow),
- obecność lub brak naskórka,
- stopień nacieku głębszych warstw skóry (wg. skali Clarka),
- podtyp histologiczny,
- szerokość marginesu wycięcia,
- obecność znamienia barwnikowego,
- liczbę mitoz na 1 mm2 (w przypadku wzrostu wertykalnego),
- obecność inwazji naczyń, nerwów,
- obecność nacieku limfocytarnego.
Skala Clarka, istotna przy ocenie patomorfologicznej czerniaka guzkowego, to pięciostopniowy system klasyfikacji rozrostu zmiany nowotworowej w głąb skóry:
- I° – guz ograniczony do naskórka,
- II° – guz nacieka warstwę brodawkowata skóry,
- III° –guz dochodzi do warstwy siateczkowatej skóry, lecz na nią nie nacieka,
- IV° – guz nacieka warstwę siateczkowatą,
- V° – guz nacieka tkankę podskórną.
Ponieważ czerniak guzkowy jest zmianą o wysokim potencjale przerzutowania, wykonuje się również badanie tzw. węzła wartowniczego, czyli węzła chłonnego stanowiącego najczęściej pierwsze umiejscowienie prawdopodobnego przerzutu nowotworu.
Włókniak – co to jest?
Na naszej skórze wraz z wiekiem pojawiają się różne zmiany. Jedną z nich są włókniaki. To mylnie nazywane pieprzykami łagodne zmiany nowotworowe, które wywodzą się z tkanki łącznej i najczęściej nie powodują żadnych problemów zdrowotnych. Włókniaki tworzą się nie tylko na skórze. Mogą także powstawać na narządach wewnętrznych, jednak zdarza się to zdecydowanie rzadziej.
Zmiany te najczęściej pojawiają się u osób dorosłych, choć mogą także występować u dzieci i młodzieży. Duże włókniaki, powstające w widocznych lub często narażonych na uszkodzenia miejscach na ciele, powodują nie tylko dyskomfort, ale także bywają powodem kompleksów. Można je łatwo uszkodzić np. noszonym na szyi łańcuszkiem, ocierającą skórę odzieżą lub bielizną, co wywołuje ból oraz dość silne krwawienie. Włókniaki często występują w większych grupach na szyi, plecach, klatce piersiowej oraz pod pachami.
Jak pozbyć się włókniaka?
Włókniaki miękkie nie stanowią zagrożenia dla życia, ale mogą być problemem natury estetycznej. Na szczęście można je usunąć i jest na to kilka możliwości:
- interwencja chirurgiczna – mechaniczne usuniecie zmiany poprzez wycięcie za pomocą nożyczek lub skalpela. Zabieg jest przeprowadzany w znieczuleniu miejscowym
- Interwencja kriochirurgiczna – zabieg wykonuje się przy użyciu strumienia ciekłego azotu u bardzo niskiej temperaturze. Pod jego wpływem włókniak zostaje wymrożony i odpada
- laser frakcyjny CO2 – zabieg podczas którego woda śródkomórkowa zmienia się w parę, dzięki czemu włókniak może „wyparować”.
- elektrokoagulacja włókniaka – włókniak usuwany jest przy użyciu prądu o wysokiej częstotliwości
Włókniaki twarde można usuwać w drodze interwencji chirurgicznej bądź iniekcji sterydowych. Odbywa się to pod okiem lekarza.