U nas zapłacisz kartą
Zdjęcia Złośliwego Włókniaka - Piękno i Wyrazistość Diagnozy
Włókniaki: przyczyny
Włókniaki powstają w wyniku niekontrolowanego namnażania się komórek tkanki łącznej. Są to małe guzki przypominające strzępki skóry. Rosną na różnych częściach ciała, najczęściej jednak spotykane są na szyi, powiekach i skórze głowy. Nie wiadomo, dlaczego u niektórych osób tworzą się włókniaki, a u innych nie. Dokładna przyczyna namnażania się komórek tkanki łącznej nie została poznana. Wiadomo natomiast, że niektóre czynniki mogą sprzyjać wyrastaniu włókniaków. Do stanów sprzyjających powstawaniu włókniaków nabytych należą m.in. zaburzenia gospodarki hormonalnej, cukrzyca, otyłość, miejscowy stan zapalny, miejscowe uszkodzenie tkanek, choroby związane z zaburzeniami układu odpornościowego, zakażenie wirusem HIV.
Ryzyko powstawania włókniaków zwiększa także przyjmowanie leków immunosupresyjnych.Co to są włókniaki
Włókniaki to skórne zmiany należące do grupy nowotworów niezłośliwych i niezwykle rzadko ulegają zezłośliwieniu.
- miękki (uszypułkowany) – łac. fibroma molle,
- twardy – łac. fibroma durum.
Włókniaki miękkie
Zbudowane są z luźno utkanej włóknistej tkanki łącznej. Przypominają skórę właściwą, są ukrwione, jednak ze zmniejszona liczbą włókien elastycznych, bez włókien nerwów lub unerwienie występuje w zakresie szczątkowym. Występują głównie na powiekach, w okolicach szyi, pachy i pachwiny, ale zdarza się również ich inna lokalizacja, jak śluzówka jamy ustnej, dekolt, okolice odbytu, prącia i warg sromowych.
Ich występowanie jest powszechne, szacuje się, że dotyczy 20-25 proc. populacji ogólnej. Prawdopodobieństwo rośnie wraz z wiekiem - po ukończeniu 40. roku życia jest to nawet 37 proc.
Ich występowanie wiąże się z cechami zespołu metabolicznego, czyli z otyłością, insulinoopornością i lipidemią aterogenną. Stanowią one objaw zwiększonego ryzyka wystąpienia miażdżycy. Sugeruje się też genetyczne podłoże powstawania włókniaków.
Skąd się biorą włókniaki miękkie
Powstają w wyniku stymulacji receptorów na keratynocytach (jedne z komórek naskórka) i fibroblastach (komórki tkanki łącznej, produkujące między innymi kolagen) przez leptynę (hormon produkowany głównie przez komórki tłuszczowe), a także przez insulinooporność występującą w otyłości. Nie bez znaczenia jest również zaburzona w otyłości gospodarka androgenami i estrogenami.
Włókniak twardy
Jest zwłóknieniem skóry charakteryzującym się zwiększoną liczbą fibrocytów w skórze właściwej, a czasami podskórnie. Zawiera też makrofagi i inne komórki zapalne, w tym często limfocyty. Towarzyszy temu często rozrost sąsiednich struktur (naskórek, mieszki włosowe) lub komórek (melanocyty). Najczęściej występuje pojedynczo, zwykle też jest mniejszy od włókniaka miękkiego.
Usuwanie włókniaków twardych
Włókniaki twarde nie stanowią zagrożenia dla zdrowia, ale można zdecydować się na usunięcie zmian ze względów estetycznych. Ich leczenie polega na chirurgicznym wycięciu, z zastosowaniem znieczulenia miejscowego, a cała procedura trwa zaledwie kilkanaście minut. Zabieg ten jednak przeważnie pozostawia bliznę. Po usunięciu włókniaka na skórze tkanki przekazywane są do badania histopatologicznego.
1. Myers DJ, Fillman EP., Dermatofibroma. 2022 Apr 30. In: StatPearls [Internet]. Treasure Island (FL): StatPearls Publishing, 2022 Jan–. PMID: 29262213.
2. Argenziano G., Typical and atypical dermoscopic presentations of dermatofibroma, Journal of the European Dermatology and Venereaology, Volume27, Issue11, November 2013, Pages 1375-1380
3. Owczarczyk-Saczonek A., Placek W., Włókniaki skóry jako objaw zaburzeń metabolicznych, Przegl Dermatol 2016, 103, 240–245 DOI: 10.5114/dr.2016.60631