U nas zapłacisz kartą
Zdjęcia Złośliwego Włókniaka - Piękno i Wyrazistość Diagnozy
Jak rozpoznać włókniak twardy?
Wyróżnia się wiele wariantów włókniaków twardych, między innymi lipidowe, nabłonkowe, tętniakowe czy nietypowe. Takie włókniaki mają postać twardego guzka pod skórą, często jest to zmiana o barwie skóry, ale może też przybrać kolor różowy, jasno- lub ciemnobrązowy. Niektóre ze zmian są jaśniejsze w centralnej części. Zmiany najczęściej zlokalizowane są na podudziu. Rozpoznanie włókniaka twardego warto pozostawić lekarzowi dermatologowi, gdyż wymaga on różnicowania z innego rodzaju zmianami skórnymi.
W diagnostyce, poza badaniem klinicznym, przydatna może być dermatoskopia. Za pomocą dermatoskopu lekarz ogląda zmianę w powiększeniu umożliwiającym ocenę jego struktury. Badanie jest bezbolesne i całkowicie nieinwazyjne.
Czerniak guzkowy - leczenie
Leczenie czerniaka guzkowego uwarunkowane jest przede wszystkim stadium zaawansowania klinicznego i patologicznego nowotworu. Generalnie polega ono na radykalnym wycięciu zmiany, razem z około 1-centymetrowym marginesem skóry (dla nowotworu do 2 mm grubości).
Jeżeli grubość naciekania jest większa, stosuje się również szerszy margines zdrowej skóry, często z położoną pod nią powięzią.
Jeżeli w obrębie węzła wartowniczego po badaniu histopatologicznym wykryte zostaną przerzuty guza, prawdopodobnie niezbędne będzie wykonanie tzw. limfadektomii radykalnej, czyli chirurgicznego usunięcia wszystkich lokalnych węzłów chłonnych.
Czasami, jeśli zabieg operacyjny nie mógł być kompletny, lub gdy występują przerzuty do kości, jako leczenie uzupełniające wprowadza się radioterapię.
Z kolei chemioterapia w leczeniu czerniaka złośliwego jest mało skuteczna (zaledwie około 20% pacjentów wykazuje pozytywną odpowiedź na leczenie) i dlatego też – rzadko stosowana.
Największą nadzieją w leczeniu czerniaka guzkowego są tzw. terapie celowane. Polegają one na blokowaniu charakterystycznych dla komórek nowotworowych mutacji i szlaków metabolicznych.
Jednym z takich najbardziej znaczących „miejsc” w genomie czerniaków złośliwych jest mutacja somatyczna genu BRAF, występująca u ponad połowy chorych.
Mutacja ta powoduje zwiększoną reaktywność szlaku kinaz MAPK, związanym z niekontrolowanym podziałem, różnicowaniem komórek i ogólnie rozwojem nowotworu.
Lekami „celowanymi”, skierowanymi specyficznie na zablokowanie działania zmutowanego białka BRAF, są m.in.:
- vemurafenib,
- dabrafenib
- oraz trametynib.
Leki te zostały zarejestrowane do leczenia chorych na zaawansowane, najczęściej przerzutowe czerniaki skóry z mutacją BRAF.
Jak wygląda włókniak?
Włókniak miękki to stosunkowo wolno powiększająca się zmiana koloru cielistego lub brązowego. Przypomina ona swoim wyglądem przyczepiony do skóry mały guzek. Wraz ze wzrostem włókniaka zaczyna on coraz bardziej odstawać od powierzchni skóry oraz może zmieniać swój kształt. Włókniaki miękkie mają charakterystyczny wygląd – przypominają nitkowate twory lub zawieszone na cienkiej szypułce małe woreczki. Włókniaki twarde cechuje nieco inny wygląd – nie odstają one bardzo od powierzchni skóry. To niewielkie, twarde guzki koloru cielistego lub brązowego, które w dotyku nieco przypominają powstający na ranie strupek.
Wyróżniamy kilka przyczyn powstawania włókniaków. Jedną z nich jest występowanie tych zmian skórnych u członków bliskiej rodziny. Nie mają one jednak związku ze zmianami genetycznymi. W przypadku włókniaków miękkich czynnikiem warunkującym ich rozwój może być zespół metaboliczny. Włókniaki miękkie częściej występują u osób z nadwagą, otyłością oraz innymi chorobami dietozależnymi. Związek z powstawaniem włókniaków miękkich może mieć także drażnienie skóry np. jej obcieranie przez ciasny kołnierzyk, biustonosz bądź noszoną biżuterię. Włókniaki miękkie pod pachami bywają związane z usuwaniem owłosienia za pomocą powodującej uszkodzenia skóry golarki elektrycznej lub tradycyjnej maszynki do golenia.
Włókniaki twarde mogą powstawać w miejscach uszkodzenia skóry. Ich pojawienie się związane jest z nadmierną proliferacją fibroblastów, czyli zbyt intensywnym rozrastaniem się komórek odpowiedzialnych za produkcję kolagenu oraz elastyny.
Jak pozbyć się włókniaka?
Włókniaki miękkie nie stanowią zagrożenia dla życia, ale mogą być problemem natury estetycznej. Na szczęście można je usunąć i jest na to kilka możliwości:
- interwencja chirurgiczna – mechaniczne usuniecie zmiany poprzez wycięcie za pomocą nożyczek lub skalpela. Zabieg jest przeprowadzany w znieczuleniu miejscowym
- Interwencja kriochirurgiczna – zabieg wykonuje się przy użyciu strumienia ciekłego azotu u bardzo niskiej temperaturze. Pod jego wpływem włókniak zostaje wymrożony i odpada
- laser frakcyjny CO2 – zabieg podczas którego woda śródkomórkowa zmienia się w parę, dzięki czemu włókniak może „wyparować”.
- elektrokoagulacja włókniaka – włókniak usuwany jest przy użyciu prądu o wysokiej częstotliwości
Włókniaki twarde można usuwać w drodze interwencji chirurgicznej bądź iniekcji sterydowych. Odbywa się to pod okiem lekarza.
