Zdjęcia Złośliwego Włókniaka - Piękno i Wyrazistość Diagnozy

Włókniak – co to jest?

Na naszej skórze wraz z wiekiem pojawiają się różne zmiany. Jedną z nich są włókniaki. To mylnie nazywane pieprzykami łagodne zmiany nowotworowe, które wywodzą się z tkanki łącznej i najczęściej nie powodują żadnych problemów zdrowotnych. Włókniaki tworzą się nie tylko na skórze. Mogą także powstawać na narządach wewnętrznych, jednak zdarza się to zdecydowanie rzadziej.

Zmiany te najczęściej pojawiają się u osób dorosłych, choć mogą także występować u dzieci i młodzieży. Duże włókniaki, powstające w widocznych lub często narażonych na uszkodzenia miejscach na ciele, powodują nie tylko dyskomfort, ale także bywają powodem kompleksów. Można je łatwo uszkodzić np. noszonym na szyi łańcuszkiem, ocierającą skórę odzieżą lub bielizną, co wywołuje ból oraz dość silne krwawienie. Włókniaki często występują w większych grupach na szyi, plecach, klatce piersiowej oraz pod pachami.

Specjalizacje medyczne - test wiedzy

Włókniaki - przyczyny

Włókniaki miękkie zwykle są zmianami wrodzonymi. Mogą się pojawić w przebiegu choroby Recklinghausena (neurofibromatoza typu 1), razem z nerwiakowłókniakami i nerwiakami. Z kolei włókniaki twarde są zmianami nabytymi – najczęściej powstają w wyniku przebytego urazu, zranienia, ukąszenia i powstałego w efekcie miejscowego stanu zapalnego.

  • mają postać kulistych guzków różnej wielkości (od 1 mm do 1 cm i więcej)
  • mogą "wyrastać" bezpośrednio ze skóry lub być z nią połączone za pomocą pasma tkanki
  • najczęściej mają kolor skóry, choć mogą być także brunatne
  • są miękkie w dotyku, można je wprowadzić w głąb skóry przez ucisk palcem
  • często występują mnogo
  • mogą się pojawić w każdym miejscu na skórze, jednak zwykle tworzą się na szyi i dekolcie, pod pachami, pod piersiami, w pachwinach, na powiekach
  • mogą wystąpić w każdym wieku i obu płci, jednak najczęściej rozpoznaje się je u kobiet w starszym wieku

Typy czerniaka

Czerniaki to nowotwory złośliwe, wywodzące się z komórek barwnikowych skóry, czyli melanocytów. Znajdują się one pod warstwą nabłonka płaskiego, w warstwie podstawnej skóry. To właśnie te komórki wytwarzają melaninę, barwnik nadający kolor naszej skórze, działający jak naturalny filtr podczas opalania. Na skutek długotrwałej ekspozycji na promieniowanie UV może dojść do uszkodzenia fizjologicznych systemów naprawczych melanocytów i przemiany w komórkę nowotworową. Klasyfikując nowotwór pod względem sposobu rozrostu, wyróżnia się 4 podstawowe typy czerniaka:

Czerniak szerzący się powierzchownie (ang. superficial spreading melanoma, SSM)

Najpopularniej występujący typ, głównie u ludzi młodych. Czerniak szerzący się powierzchownie stanowi 70% wszystkich przypadków czerniaków. Zgodnie z nazwą, guz ten wzrasta w obrębie powierzchniowej warstwy skóry, wnikając głębiej dopiero w zaawansowanym stadium. Zwykle swój początek bierze od zmian barwnikowych, popularnych znamion o nieregularnym kształcie. Ich kolor może różnić się i waha się od brązowego, czerwonego aż po niebieski. Rozwój tego typu zmian nowotworowych jest często powolny i trwa wiele miesięcy, a nawet lat.

Czerniak wywodzący się z plamy soczewicowatej (ang. lentigo maligna melanoma, LMM)

Ten rodzaj czerniaka najczęściej dotyka osób starszych (głównie u kobiet po 70 roku życia). Podobny do zmian szerzących się powierzchownie, uwidacznia się w postaci beżowej lub brązowawej plamy. Najczęściej związany jest z długotrwałą ekspozycją na słońce, występuje prawie zawsze na twarzy, uszach lub górnej części tułowia. Charakter tego typu zmian jest łagodny, a ich wzrost bardzo powolny.

Czerniak akralny (ang. acrolentiginous melanoma, ALM)

Wariant czerniaka najczęściej diagnozowany u Afroamerykanów i ludności Wschodu, rzadko występuje u rasy białej (zaledwie 5% przypadków czerniaka). Wywodzi się z plamy soczewicowatej i również rozwija się w powierzchniowych warstwach skóry. Zwykle umiejscawia się na podeszwach stóp i dłoniach, w postaci nieregularnych znamion o wrzodziejącej powierzchni. Szczególnym, rzadkim podtypem jest tzw. czerniak podpaznokciowy. Czerniak akralny generalnie postępuje szybciej niż dwa powyższe typy (SSM, LMM) i może dawać przerzuty.

Włókniaki: przyczyny

Włókniaki powstają w wyniku niekontrolowanego namnażania się komórek tkanki łącznej. Są to małe guzki przypominające strzępki skóry. Rosną na różnych częściach ciała, najczęściej jednak spotykane są na szyi, powiekach i skórze głowy. Nie wiadomo, dlaczego u niektórych osób tworzą się włókniaki, a u innych nie. Dokładna przyczyna namnażania się komórek tkanki łącznej nie została poznana. Wiadomo natomiast, że niektóre czynniki mogą sprzyjać wyrastaniu włókniaków. Do stanów sprzyjających powstawaniu włókniaków nabytych należą m.in. zaburzenia gospodarki hormonalnej, cukrzyca, otyłość, miejscowy stan zapalny, miejscowe uszkodzenie tkanek, choroby związane z zaburzeniami układu odpornościowego, zakażenie wirusem HIV.

Ryzyko powstawania włókniaków zwiększa także przyjmowanie leków immunosupresyjnych.

Jak podkreślają eksperci - nowotwory złośliwe skóry obejmują dwie główne podgrupy czerniaka oraz niebarwnikowe nowotwory skóry rak podstawnokomórkowy, rak kolczystokomórkowy oraz rak skóry z komórek Merkla.

Czytaj dalej...

Leczenie immunologiczne II rzut leczenia u chorych z mutacją BRAF Dabrafenib Trametinib Dabrafenib 150 mg doustnie 2x dziennie o Trametinib 2 mg dziennie, doustnie Vemurafenib Cobimetinib Vemurafenib 960 mg, doustnie, 2x dziennie w dniach 1-28 i Cobimetinib 60 mg dziennie, doustnie w dn.

Czytaj dalej...

Czarny rak skóry jest bardziej niebezpieczny od białego, ponieważ komórki nowotworowe mogą szybko się rozprzestrzeniać w organizmie poprzez krwiobieg lub układ limfatyczny, a przerzuty są obserwowane już w momencie rozpoznania.

Czytaj dalej...

Wśród czynników zwiększających ryzyko wystąpienia raka żołądka wymienia się zarówno uwarunkowania genetyczne, infekcyjne zakażeniem bakterią Helicobacter pylori , palenie wyrobów tytoniowych, spożywanie przetworzonych produktów i tłuszczów nasyconych zwierzęcych , jak i wiek większość przypadków raka żołądka diagnozuje się po 50.

Czytaj dalej...