U nas zapłacisz kartą
Zdjęcia Złośliwego Włókniaka - Piękno i Wyrazistość Diagnozy
Włókniaki: objawy
- Włókniaki miękkie: mogą mieć charakter wrodzony lub rosnąć w ciągu całego życia. Są to miękkie guzki o barwie cielistej lub brunatnej, które zwisają luźno ze skóry. Włókniaki miękkie występują zazwyczaj licznie na całym ciele, nie wchłaniają się.
Włókniak miękki charakterystyczny jest dla choroby Recklinghausena. Schorzenie to jest nieuleczalną chorobą genetyczną dającą objawy skórne (nerwiakowłókniaki, plamy typu kawy z mlekiem) i zaburzenia układu nerwowego (padaczkę, opóźnienie rozwoju umysłowego).
- Włókniaki twarde: występują z reguły pojedynczo, są mniejsze od włókniaków miękkich i twarde w dotyku. Umiejscowione są na skórze i wraz z nią mogą być przesuwane względem podłoża. Zwykle występują na kończynach.
Włókniaki twarde skóry to zmiany nabyte. Występują u osób starszych, a ich ilość rośnie wraz z wiekiem.
Jak wygląda włókniak?
Włókniak miękki to stosunkowo wolno powiększająca się zmiana koloru cielistego lub brązowego. Przypomina ona swoim wyglądem przyczepiony do skóry mały guzek. Wraz ze wzrostem włókniaka zaczyna on coraz bardziej odstawać od powierzchni skóry oraz może zmieniać swój kształt. Włókniaki miękkie mają charakterystyczny wygląd – przypominają nitkowate twory lub zawieszone na cienkiej szypułce małe woreczki. Włókniaki twarde cechuje nieco inny wygląd – nie odstają one bardzo od powierzchni skóry. To niewielkie, twarde guzki koloru cielistego lub brązowego, które w dotyku nieco przypominają powstający na ranie strupek.
Wyróżniamy kilka przyczyn powstawania włókniaków. Jedną z nich jest występowanie tych zmian skórnych u członków bliskiej rodziny. Nie mają one jednak związku ze zmianami genetycznymi. W przypadku włókniaków miękkich czynnikiem warunkującym ich rozwój może być zespół metaboliczny. Włókniaki miękkie częściej występują u osób z nadwagą, otyłością oraz innymi chorobami dietozależnymi. Związek z powstawaniem włókniaków miękkich może mieć także drażnienie skóry np. jej obcieranie przez ciasny kołnierzyk, biustonosz bądź noszoną biżuterię. Włókniaki miękkie pod pachami bywają związane z usuwaniem owłosienia za pomocą powodującej uszkodzenia skóry golarki elektrycznej lub tradycyjnej maszynki do golenia.
Włókniaki twarde mogą powstawać w miejscach uszkodzenia skóry. Ich pojawienie się związane jest z nadmierną proliferacją fibroblastów, czyli zbyt intensywnym rozrastaniem się komórek odpowiedzialnych za produkcję kolagenu oraz elastyny.
Co to są włókniaki
Włókniaki to skórne zmiany należące do grupy nowotworów niezłośliwych i niezwykle rzadko ulegają zezłośliwieniu.
- miękki (uszypułkowany) – łac. fibroma molle,
- twardy – łac. fibroma durum.
Włókniaki miękkie
Zbudowane są z luźno utkanej włóknistej tkanki łącznej. Przypominają skórę właściwą, są ukrwione, jednak ze zmniejszona liczbą włókien elastycznych, bez włókien nerwów lub unerwienie występuje w zakresie szczątkowym. Występują głównie na powiekach, w okolicach szyi, pachy i pachwiny, ale zdarza się również ich inna lokalizacja, jak śluzówka jamy ustnej, dekolt, okolice odbytu, prącia i warg sromowych.
Ich występowanie jest powszechne, szacuje się, że dotyczy 20-25 proc. populacji ogólnej. Prawdopodobieństwo rośnie wraz z wiekiem - po ukończeniu 40. roku życia jest to nawet 37 proc.
Ich występowanie wiąże się z cechami zespołu metabolicznego, czyli z otyłością, insulinoopornością i lipidemią aterogenną. Stanowią one objaw zwiększonego ryzyka wystąpienia miażdżycy. Sugeruje się też genetyczne podłoże powstawania włókniaków.
Skąd się biorą włókniaki miękkie
Powstają w wyniku stymulacji receptorów na keratynocytach (jedne z komórek naskórka) i fibroblastach (komórki tkanki łącznej, produkujące między innymi kolagen) przez leptynę (hormon produkowany głównie przez komórki tłuszczowe), a także przez insulinooporność występującą w otyłości. Nie bez znaczenia jest również zaburzona w otyłości gospodarka androgenami i estrogenami.
Włókniak twardy
Jest zwłóknieniem skóry charakteryzującym się zwiększoną liczbą fibrocytów w skórze właściwej, a czasami podskórnie. Zawiera też makrofagi i inne komórki zapalne, w tym często limfocyty. Towarzyszy temu często rozrost sąsiednich struktur (naskórek, mieszki włosowe) lub komórek (melanocyty). Najczęściej występuje pojedynczo, zwykle też jest mniejszy od włókniaka miękkiego.
Rodzaje włókniaków
Wyróżniamy dwa rodzaje włókniaków. Włókniak miękki może występować jako pojedyncza zmiana skórna lub tworzyć skupiska. Często pojawia się pomiędzy 30. a 40. rokiem życia u kobiet i mężczyzn na szyi, na plecach, klatce piersiowej, pod pachami i w pachwinach. Wielkość większości włókniaków miękkich oscyluje w granicach kilku milimetrów, jednak czasami zmiana może nadmiernie przyrastać do nawet kilku centymetrów. Włókniaki miękkie często powstają w miejscach, które są systematycznie pocierane przez odzież, biżuterie i bieliznę.
Włókniak twardy jest zmianą, która zwykle nie występuje w skupiskach. Pojawia się często w miejscach urazu skóry np. zadrapania, a także w miejscu ukąszeń owadów. Może mieć także związek z przebytym zapaleniem mieszka włosowego, które objawia się ropną krostą, zaczerwienieniem i bólem. Włókniaki twarde mogą pojawiać się już u osób powyżej 20. roku życia, jednak najczęściej obserwowane są u osób, które ukończyły 40. rok życia. Włókniaki twarde najczęściej tworzą się na nogach, brzuchu oraz plecach.
