U nas zapłacisz kartą
Zdjęcia Złośliwego Włókniaka - Piękno i Wyrazistość Diagnozy
Jak wygląda włókniak?
Włókniak miękki to stosunkowo wolno powiększająca się zmiana koloru cielistego lub brązowego. Przypomina ona swoim wyglądem przyczepiony do skóry mały guzek. Wraz ze wzrostem włókniaka zaczyna on coraz bardziej odstawać od powierzchni skóry oraz może zmieniać swój kształt. Włókniaki miękkie mają charakterystyczny wygląd – przypominają nitkowate twory lub zawieszone na cienkiej szypułce małe woreczki. Włókniaki twarde cechuje nieco inny wygląd – nie odstają one bardzo od powierzchni skóry. To niewielkie, twarde guzki koloru cielistego lub brązowego, które w dotyku nieco przypominają powstający na ranie strupek.
Wyróżniamy kilka przyczyn powstawania włókniaków. Jedną z nich jest występowanie tych zmian skórnych u członków bliskiej rodziny. Nie mają one jednak związku ze zmianami genetycznymi. W przypadku włókniaków miękkich czynnikiem warunkującym ich rozwój może być zespół metaboliczny. Włókniaki miękkie częściej występują u osób z nadwagą, otyłością oraz innymi chorobami dietozależnymi. Związek z powstawaniem włókniaków miękkich może mieć także drażnienie skóry np. jej obcieranie przez ciasny kołnierzyk, biustonosz bądź noszoną biżuterię. Włókniaki miękkie pod pachami bywają związane z usuwaniem owłosienia za pomocą powodującej uszkodzenia skóry golarki elektrycznej lub tradycyjnej maszynki do golenia.
Włókniaki twarde mogą powstawać w miejscach uszkodzenia skóry. Ich pojawienie się związane jest z nadmierną proliferacją fibroblastów, czyli zbyt intensywnym rozrastaniem się komórek odpowiedzialnych za produkcję kolagenu oraz elastyny.
Włókniaki: objawy
- Włókniaki miękkie: mogą mieć charakter wrodzony lub rosnąć w ciągu całego życia. Są to miękkie guzki o barwie cielistej lub brunatnej, które zwisają luźno ze skóry. Włókniaki miękkie występują zazwyczaj licznie na całym ciele, nie wchłaniają się.
Włókniak miękki charakterystyczny jest dla choroby Recklinghausena. Schorzenie to jest nieuleczalną chorobą genetyczną dającą objawy skórne (nerwiakowłókniaki, plamy typu kawy z mlekiem) i zaburzenia układu nerwowego (padaczkę, opóźnienie rozwoju umysłowego).
- Włókniaki twarde: występują z reguły pojedynczo, są mniejsze od włókniaków miękkich i twarde w dotyku. Umiejscowione są na skórze i wraz z nią mogą być przesuwane względem podłoża. Zwykle występują na kończynach.
Włókniaki twarde skóry to zmiany nabyte. Występują u osób starszych, a ich ilość rośnie wraz z wiekiem.
Włókniak – co to jest?
Na naszej skórze wraz z wiekiem pojawiają się różne zmiany. Jedną z nich są włókniaki. To mylnie nazywane pieprzykami łagodne zmiany nowotworowe, które wywodzą się z tkanki łącznej i najczęściej nie powodują żadnych problemów zdrowotnych. Włókniaki tworzą się nie tylko na skórze. Mogą także powstawać na narządach wewnętrznych, jednak zdarza się to zdecydowanie rzadziej.
Zmiany te najczęściej pojawiają się u osób dorosłych, choć mogą także występować u dzieci i młodzieży. Duże włókniaki, powstające w widocznych lub często narażonych na uszkodzenia miejscach na ciele, powodują nie tylko dyskomfort, ale także bywają powodem kompleksów. Można je łatwo uszkodzić np. noszonym na szyi łańcuszkiem, ocierającą skórę odzieżą lub bielizną, co wywołuje ból oraz dość silne krwawienie. Włókniaki często występują w większych grupach na szyi, plecach, klatce piersiowej oraz pod pachami.
Czerniak guzkowy - leczenie
Leczenie czerniaka guzkowego uwarunkowane jest przede wszystkim stadium zaawansowania klinicznego i patologicznego nowotworu. Generalnie polega ono na radykalnym wycięciu zmiany, razem z około 1-centymetrowym marginesem skóry (dla nowotworu do 2 mm grubości).
Jeżeli grubość naciekania jest większa, stosuje się również szerszy margines zdrowej skóry, często z położoną pod nią powięzią.
Jeżeli w obrębie węzła wartowniczego po badaniu histopatologicznym wykryte zostaną przerzuty guza, prawdopodobnie niezbędne będzie wykonanie tzw. limfadektomii radykalnej, czyli chirurgicznego usunięcia wszystkich lokalnych węzłów chłonnych.
Czasami, jeśli zabieg operacyjny nie mógł być kompletny, lub gdy występują przerzuty do kości, jako leczenie uzupełniające wprowadza się radioterapię.
Z kolei chemioterapia w leczeniu czerniaka złośliwego jest mało skuteczna (zaledwie około 20% pacjentów wykazuje pozytywną odpowiedź na leczenie) i dlatego też – rzadko stosowana.
Największą nadzieją w leczeniu czerniaka guzkowego są tzw. terapie celowane. Polegają one na blokowaniu charakterystycznych dla komórek nowotworowych mutacji i szlaków metabolicznych.
Jednym z takich najbardziej znaczących „miejsc” w genomie czerniaków złośliwych jest mutacja somatyczna genu BRAF, występująca u ponad połowy chorych.
Mutacja ta powoduje zwiększoną reaktywność szlaku kinaz MAPK, związanym z niekontrolowanym podziałem, różnicowaniem komórek i ogólnie rozwojem nowotworu.
Lekami „celowanymi”, skierowanymi specyficznie na zablokowanie działania zmutowanego białka BRAF, są m.in.:
- vemurafenib,
- dabrafenib
- oraz trametynib.
Leki te zostały zarejestrowane do leczenia chorych na zaawansowane, najczęściej przerzutowe czerniaki skóry z mutacją BRAF.
