U nas zapłacisz kartą
Czy utracone włosy mogą odrosnąć?
Zabiegi wspomagające leczenie łysienia
Kurację można wesprzeć którymś z zabiegów wykonywanych przez dermatologa lub lekarza medycyny estetycznej. Do najpopularniejszych należą:
- Mezoterapia. W trakcie zabiegu pod skórę wprowadzane są koktajle witaminowo-mineralne lub osocze bogatopłytkowe. Pozytywne efekty daje już samo nakłucie skóry: pod jego wpływem poprawia się ukrwienie, aktywują się procesy regeneracji, a do mieszków włosowych dociera więcej substancji odżywczych. Te efekty wzmacnia koktajl witamin i minerałów. Korzystniej od takiego koktajlu na włosy działa jednak osocze bogatopłytkowe. To preparat pozyskiwany z krwi pacjenta, pobranej, odwirowanej i zagęszczonej. Aktywowane płytki krwi uwalniają czynniki wzrostu, które stymulują namnażanie się komórek, odżywiają mieszki włosowe, które dzięki temu „zastrzykowi energii” zaczynają pracować, a włos zaczyna rosnąć. Osocze działa też na komórki macierzyste w opuszce włosa. Pod jego wpływem często zaczynają tworzyć się nowe mieszki włosowe. Zabiegi te zalecane są w trudnym do leczenia łysieniu androgenowym, zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn, a także w łysieniu plackowatym.
- Laseroterapia. W leczeniu łysienia często wykorzystywane są lasery biostymulacyjne o bardzo małej mocy. Konkretnie – emitowane przez nie światło czerwone i podczerwone. Działa ono na metabolizm komórek mieszków włosowych, co stymuluje je do ponownego wytwarzania włosa. Zabieg nie daje powikłań, jednak okres terapii jest dość długi, bo trwa pół roku.
Wypadanie, czy łysienie?
Każdy człowiek traci codziennie od 50 do 100 włosów, i jest to proces zupełnie normalny, związany z naturalnym cyklem wzrostu włosów, a także z różnymi czynnikami dodatkowymi, takimi jak choćby zbyt mocne szarpanie podczas czesania. Nawet jeśli włosów wypada dużo więcej, nie zawsze jest to jeszcze łysienie.
O łysieniu można mówić dopiero, kiedy proces „produkcji” włosa w mieszku włosowym na skutek różnych przyczyn stopniowo zanika. Włos stopniowo staje się wtedy coraz słabszy i cieńszy, aż w końcu wypada, a w jego miejsce nie pojawia się nowy włos.
ŁYSIENIE. Wszystko, co należy wiedzieć o rodzajach i leczeniu łysienia
Włosy są niczym czuły barometr, reagujący na każde zachwianie równowagi w organizmie. Dlatego gdy wypadają, trzeba potraktować to poważnie - to sygnał ostrzegawczy, który świadczy o tym, że w naszym ciele dzieje się coś niekoniecznie dobrego. Na szczęście nie każda nadmierna utrata włosów jest nieodwracalna i trwała.
Spis treści
- Przyczyny łysienia
- Rodzaje łysienia
- Łysienie androgenowe typu męskiego
- Łysienie androgenowe typu żeńskiego
- Łysienie plackowate
- Łysienie menopauzalne
- Łysienie poporodowe
- Łysienie psychogenne
- Łysienie po chemioterapii
- Podstawowe metody leczenia łysienia
- Zabiegi wspomagające leczenie łysienia
Na głowie mamy od 100 do 150 tysięcy włosów, na każdym centymetrze kwadratowym skóry rośnie ich od 200 do 300. A każdy z nich ma swój odrębny cykl życiowy. Najpierw przed dwa do nawet siedmiu lat rośnie z szybkością mniej więcej centymetra na miesiąc, a następnie wypada. Potem, przez jakiś czas, zwykle trzy miesiące, mieszek włosa odpoczywa. A gdy już odpocznie, cykl życiowy kolejnego włosa zaczyna się na nowo.
Dzięki temu, że każdy mieszek żyje w nieco innym tempie, włosy nie wypadają jednocześnie. Zdarza się jednak, że na skutek różnych przyczyn życie kończy znacznie więcej włosów, niż normalnie. Na początku widać to tylko na szczotce i w rachunkach za wizyty hydraulika, odtykającego zatkany włosami odpływ wanny. Ale wraz z upływem tygodni lub miesięcy problem staje się widoczny także w miejscu, którego dotyczy, a więc na głowie. Czasem proces utraty włosów jest trwały, często jednak po ustaniu przyczyny lub wdrożeniu odpowiedniego leczenia ustępuje.
Włosy zawierają złoto?
Włosy wyrastają z mieszka włosowego. Takim „korzeniem” włosów są cebulki, zbudowane z żywych komórek macierzy. Z cebulki wyrasta łodyga włosa – czyli ta część, którą widzimy.
Do cebulki włosa muszą się oczywiście dostawać składniki odżywcze i budulcowe. Odpowiada za to brodawka, która jest „podłączona” do licznych naczyń krwionośnych.
Warto wymienić też gruczoł łojowy. Jego aktywność wpływa na to, jak szybko włosy się przetłuszczają.
Włosy w przeważającej większości są zbudowane z keratyny, która jest białkiem (zbiorem 18 aminokwasów) – jej zawartość w strukturze włosa waha się między 65 a 95%.
Wnętrze włosa jest otoczone specjalną osłonką – chodzi o łuski włosowe. Są one płaskie i zachodzą na siebie, tworząc swego rodzaju tarczę. Łuski złożone są przede wszystkim z ceramidów i kwasów tłuszczowych. Odpowiadają one za ochronę przed niebezpiecznymi czynnikami zewnętrznymi, zatrzymanie wody, gładkość pasm, blask, elektryzowanie się (jeśli łuski są „zamknięte”, włosy nie powinny się puszyć).
Włos zatem znajduje się w mieszku włosowym i składa się z korzenia (część wewnętrzna) oraz łodygi (część zewnętrzna).
Tak jak już wspominałam wyżej, włosy tworzy przede wszystkim keratyna. Poza tym wymienić należy melaninę (barwnik, który odpowiada za kolor włosów), wodę i składniki nieorganiczne (azot, siarkę, srebro, sód, nikiel, magnes, potas, cynk, wapń i wspominane w nagłówku złoto).
Biologia włosów i eksperymenty
Nie tylko najmłodszych interesuje, dlaczego włosy się kręcą. Kwestią tą zajęli się również naukowcy. W instytucie Badań i Innowacji L’Oréal przeprowadzono jakiś czas temu pewien eksperyment.
Polegał ono na porównaniu włosów Afrykanów i Europejczyków. Dlaczego? Bo większość Afrykanów ma włosy kręcone, Europejczycy z kolei posiadają raczej proste pasma (ewentualnie pofalowane).
Porównanie miało pozwolić na udzielenie odpowiedzi na pytanie, dlaczego włosy się kręcą.
Jak wyglądało to badanie?
Polegało ono na tym, że wycinano włosy z głów Europejczyków i Afrykanów i hodowano je na sztucznej pożywce. Włosy te były poddawane szeregowi badań.
To właśnie ten eksperyment pozwolił stwierdzić, że cebulki o nieregularnym kształcie „rodzą” włosy kręcone, mające przekrój w kształcie elipsy.
