U nas zapłacisz kartą
Czy w ciąży można mieć pryszcze? Poznaj przyczyny i sposoby ich łagodzenia
Leki na trądzik groźne w ciąży
Wiele młodych kobiet pyta w listach również o to, czy lecząc trądzik, można starać się o ciążę. Odpowiedź na to pytanie jest skomplikowana. Bo – jak wyjaśnia dr Carmen Vincent – wszystko zależy od stanu skóry, stopnia zaawansowania choroby i przyjmowanych leków. Dlatego, gdy cierpisz na trądzik, przed zajściem w ciążę musisz skonsultować się z lekarzem. I choć brzmi to paradoksalnie – to opiekujący się tobą dermatolog powinien wyrazić zgodę na poczęcie dziecka. Lekarz odradzi ciążę, jeśli trądzik jest mocno nasilony, a na skórze wytworzył się silny stan zapalny. Wcześniej trzeba bowiem wyleczyć skórę (w takim stopniu, w jakim będzie to możliwe). Zwykle w takich przypadkach konieczne jest przyjmowanie doustnych leków – antybiotyków z grupy tetracyklin albo retinoidów (np. izotretinoina). Szczególnie stosowane doustnie retinoidy są groźne dla płodu, bo powodują wady wrodzone. Dermatolodzy zalecają, by wstrzymać się z prokreacją nie tylko podczas kuracji, ale przynajmniej przez kilka miesięcy po jej zakończeniu (wtedy można mieć pewność, że lek został całkowicie wypłukany z organizmu). – Pacjentkom, które przyjmują takie leki, zalecam, by stosowały kilka metod antykoncepcji i regularnie robiły testy ciążowe – dodaje dr Carmen Vincent. Jeśli natomiast trądzik nie jest dokuczliwy, a terapia polega na miejscowym stosowaniu maści z antybiotykiem albo retinoidami, które w niewielkim stopniu wchłaniają się przez skórę, w momencie stwierdzenia ciąży konieczne jest jak najszybsze odstawienie leków i wizyta u ginekologa. Lekarz nie tylko oceni ryzyko ewentualnych powikłań, ale również zaleci dalsze postępowanie. Co warto wiedzieć o cerze naczynkowej w ciąży >> Jak leczyć atopowe zapalenie skóry w ciąży >>
Leczenie trądziku w ciąży jest trudne. Wykluczone są leki doustne, odpada też terapia za pomocą leków stosowanych miejscowo, chyba że wyrazi na nią zgodę ginekolog. – Kuracja zawsze jest dobierana indywidualnie, lekarz zaleca też odpowiednie kosmetyki – wyjaśnia dr Carmen Vincent. Krem na dzień musi mieć filtr przeciwsłoneczny, gdyż skóra trądzikowa jest bardziej narażona na przebarwienia. Na noc można stosować dowolne kremy, jeśli były stosowane przed ciążą i skóra na nie dobrze reagowała. Pryszcze można maskować korektorem i podkładem kryjącym, ale wówczas konieczny jest staranny demakijaż, by cząsteczki kosmetyków dodatkowo nie blokowały ujść porów. Nie wolno natomiast złuszczać skóry w gabinecie kosmetycznym albo dermatologicznym, a jeśli wybierasz się na zabieg antytrądzikowy, koniecznie powiedz kosmetyczce o ciąży.
Czym jest podskórny pryszcz?
Pojawiający się na skórze pryszcz to nic innego, jak wykwit skórny, który zawiera w sobie treść ropną. Nadkażenie bakteryjne może być powodem pojawienia się krosty, która jest widoczna i niekiedy powoduje nieprzyjemny dyskomfort.
Wyciskanie pryszczy w nieumiejętny sposób może być nawet niebezpieczne. To najprostsza droga do tego, by uszkodzić zainfekowany mieszek włosowy i w najgorszym przypadku – zaostrzyć stan zapalny. Wyciskanie może prowadzić także do uszkodzenia skóry, a co za tym idzie – pozostawienia trudnej do zagojenia rany, w następstwie nawet blizny. Może także wystąpić nieestetyczne zaczerwienienie, które będzie utrzymywało się znacznie dłużej niż wtedy, kiedy zabieg oczyszczania wykonuje kosmetyczka.
Czym są pryszcze?
Potocznie nazywane pryszcze to niedoskonałości skórne, które towarzyszą znacznej części osób w okresie dojrzewania, a także w wieku dorosłym. To główny objaw trądziku pospolitego (młodzieńczego), który jest przewlekłą i zapalną chorobą skóry. Ze względu na to, że są łatwe do zauważenia (mają formę czerwonych grudek lub krost wypełnionych treścią ropną), ich obecność na twarzy w znaczący sposób wpływa na samopoczucie osoby, która zmaga się z tym problemem. Pryszcze mogą być przyczyną problemów z samoakceptacją, a także negatywnie wpływać na naszą psychikę oraz kontakty z innymi ludźmi. Stąd tak duża liczba osób decyduje się na ich wyciskanie.
Przyczyny powstawania pryszczy na twarzy są bardzo zróżnicowane. Okazuje się bowiem, że wpływ na ich powstawanie mogą mieć różne czynniki. Zaliczamy do nich między innymi:
- uwarunkowania genetyczne – jeśli jedno lub oboje rodziców w młodości zmagało się z trądzikiem, jest bardzo prawdopodobne, że choroba ta wystąpi również u dziecka,
- przerost gruczołów łojowych, co bezpośrednio przekłada się na nadmierne wytwarzanie łoju (sebum),
- zaburzenia hormonalne – stąd wypryski są tak powszechne wśród nastolatków, jednak zaburzenia hormonalne, które mogą warunkować powstawanie trądziku hormonalnego , występują także u dorosłych,
- zaburzenia w procesie rogowacenia ujść mieszków włosowych,
- stres,
- różnego rodzaju zanieczyszczenia,
- promieniowanie uv,
- infekcje skórne,
- niewłaściwa dieta – przede wszystkim spożywanie w nadmiernych ilościach produktów przetworzonych, zawierających duże ilości cukrów prostych, tłuszczów trans i soli,
- nieodpowiednia pielęgnacja – korzystanie z produktów, które nadmiernie wysuszają skórę, przez co jej gruczoły zaczynają produkować jeszcze więcej sebum,
- niektóre składniki zawarte w kosmetykach do pielęgnacji i makijażu, które posiadają właściwości komedogenne
Tak powstaje pryszcz
Bakterie uwalniają enzymy (lipazy) rozkładające obojętne tłuszcze łoju na mniejsze cząstki (wolne kwasy tłuszczowe). Właśnie te kwasy tłuszczowe powodują powstawanie stanów zapalnych. Wzrasta liczba zakażonych komórek i wydzieliny wypełnającej woreczek. Jest tam coraz mniej miejsca, przez co nasila się nacisk na ścianki mieszka włosowego zablokowanego czopem rogowym. W pewnym momencie ścianki nie wytrzymują nacisku, pękają, a zawartość rozlewa się na otaczającą tkankę. Powstaje ostry stan zapalny, tworzą się krosty.
Trądzik pospolity może mieć różne etapy. Pierwsza odmiana trądziku charakteryzuje się zaskórnikami utrzymującymi się przez miesiące, a nawet lata, w okresie dojrzewania. Rozróżnia się zaskórniki otwarte i zamknięte. W zaskórnikach zamkniętych ujście mieszka jest zatkane, spod skóry prześwituje biaława grudka, czop łojowo-rogowy. Często dochodzi do zakażeń i nagromadzenia się ropy, ponieważ zawartość mieszka nie może się wydostać na zewnątrz. W zaskórnikach otwartych ujście się nie domyka, widoczny jest czarny punkt. Nie ma on nic wspólnego z brudem, jak się powszechnie uważa. Czarny kolor spowodowany jest utlenianiem się czopu rogowo-tłuszczowego. Kolejnym etapem trądziku jest jest acne papulopustolosa. W zaskórniku powstały już zmiany zapalne, grudki i krosty. Ten etap może ciągnąć się latami. Prawie każda krosta pozostawia wklęsłą (rzadziej także wypukłą) bliznę. Jeśli trądzik się pogarsza, rozwija się raczej rzaska forma acne conglobata. W wyniku stanu zapalnego wokół mieszka tworzą się guzkowate nacieki i ropne, a po ich ustąpieniu pozostają blizny wklęsłe i wypukłe.
