Czy wypadanie włosów może być objawem raka?
Objawy wypadania włosów
Dużo więcej włosów w wannie po kąpieli czy pod prysznicem. Dużo więcej włosów na szczotce po wyczesaniu. Przerzedzenia i prześwity na głowie w niektórych miejscach lub na całości głowy. Wszędzie w domu , na podłodze walające się włosy.
Są wskaźnikiem jakości odżywienia, niektórych chorób, zatrucia pokarmowego, przyjmowanych leków, zaburzeń hormonalnych, a więc czynników, które mogą wpłynąć negatywnie na ich wzrost. O istnieniu patologii w organizmie poza nadmiernym wypadaniem, świadczy również zmiana grubości, struktury i zabarwienia łodygi włosa.
Czym tak naprawdę jest włos? Dlaczego włosy nadmiernie wypadają? Warto przyjrzeć się czym tak naprawdę jest włos, co pozwoli na lepsze zrozumienie tematyki problemu nadmiernego wypadania włosów oraz zasadności wdrażania odpowiednich kuracji trychologicznych.
Włos jest umieszczony w mieszku włosowym. To żywy twór, połączony z układem krwionośnym, w związku z czym wszystko co jest we krwi lub czego nie ma, trafia do żywych komórek włosa, z których powstaje włos. Ponadto mieszek włosowy to najwrażliwszy miniorgan naszego organizmu. Właśnie dlatego jakość i ilość włosów jest uzależniona od tego co się dzieje w naszym organizmie oraz podkreśla się istotność przeprowadzania szczegółowego wywiadu medycznego podczas tego schorzenia celem zdiagnozowania i eliminacji przyczyny.
Wypadanie włosów - przyczyny. Choroby tarczycy
Do wypadania włosów dochodzi w przebiegu nadczynności tarczycy. Gdy poziom hormonów wytwarzanych przez ten narząd wzrasta ponad normę, zwiększa się metabolizm, włosy szybciej przechodzą swój cykl wzrostowy, starzeją się, stają się bardzo cienkie i delikatne, a w końcu wypadają. W przebiegu nadczynności tarczycy łysienie może być zarówno uogólnione (dotyczy równomiernie całej skóry głowy) jak i plackowate (włosy wypadają kępkami, powstają pola bez włosów oddzielone od siebie prawidłowo owłosioną skórą głowy).
Toczeń układowy to choroba autoimmunologiczna, tzn. taka, w przebiegu której organizm atakuje sam siebie. Jednym z objawów choroby jest nasilone wypadanie i przerzedzenie włosów. Dla choroby typowe są nadwrażliwość na światło słoneczne oraz rumień na twarzy w kształcie motyla (zaczerwienienie policzków i nosa). Zmiany skórne mogą przybrać postać pokrzywki, czerwonych krążków. Częstymi objawami są bóle i obrzęki stawów, bóle mięśni i nadżerki w jamie ustnej.
Dziwne włoski na skórze
O toczącym się w organizmie procesie nowotworowym może również świadczyć gwałtowny porost jasnych, cienkich i dość długich (3-4 cm) włosków w miejscach, w których być ich nie powinno: na twarzy, małżowinach usznych, następnie na skórze ciała (bez okolic dłoni, podeszew stóp, okolic narządów płciowych). Ten objaw może zwiastować raka płuc, raka jelita, trzustki, raka pęcherza moczowego, a także ostrą białaczkę.
Skórnym objawem nowotworu może być również rumień, któremu towarzyszy obrzęk. Zmiany rumieniowo-obrzękowe w okolicach twarzy (zwłaszcza wokół oczu) i w obrębie kończyn może świadczyć o raku sutka, płuc albo nosogardzieli. Z kolei złuszczający się rumień z niewielkim wysiękiem na brodawce sutkowej i w jej okolicy może sugerować raka odbytu, prostaty, pęcherza moczowego lub szyjki macicy. Okrągłe lub owalne zmiany rumieniowe układające się w ogniska przypominające przekrój pnia mogą zwiastować raka przełyku, płuca, piersi lub jelita. Natomiast fioletowy rumień w okolicy powiek z towarzyszącym mu obrzękiem oczodołów może towarzyszyć rakowi jajnika lub piersi u kobiet oraz rakowi płuca lub przewodu pokarmowego u mężczyzn.
Jak wcześnie wykryć raka? Zalecane badania
Nie ma potrzeby, aby objawy sugerujące nowotworów musiały być zawsze konsultowane i rozpoznawane przez onkologa. Wstępna diagnostyka powinna leżeć w kompetencjach lekarza rodzinnego. Lekarze POZ stoją na pierwszej linii frontu walki z rakiem, i to od ich wiedzy oraz zaangażowania zależy, czy dyskretne objawy choroby zostaną właściwie powiązane z procesem nowotworowym.
Jeżeli potencjalne objawy raka niepokoją nas, to mamy prawo i powinniśmy domagać się specjalistycznych badań.
Zaniepokojony pacjent, który wykrył u siebie potencjalne objawy nowotworu ma prawo i powinien domagać się otrzymania skierowania na stosowne badania specjalistyczne lub wystawienia tzw. zielonej karty diagnostyki i leczenia onkologicznego. (DILO).
Konsultacja lekarska rozpoczyna się od zebrania wywiadu i informacji na temat stanu zdrowia Pacjenta, niepokojących objawów, przyjmowanych leków oraz chorób towarzyszących. Ważną zasadą, którą należy kierować się u chorych z podejrzeniem nowotworu jest zasada zwiększonego prawdopodobieństwa. Oznacza to, że należy poszukiwać nowotworów najbardziej prawdopodobnych, tzn. u palaczy – nowotworów tytoniozależnych, a u chorych z marskością wątroby – raka wątrobowokomórkowego.
W wykrywaniu choroby nowotworowej we wczesnym stadium zaawansowania przydatne są:
- Badania laboratoryjne – odchylenia w wynikach mogą sugerować chorobę nowotworową
- Zbadanie poziomu markerów nowotworowych
- Przeprowadzenie wywiadu rodzinnego – ustalenie czy w danej rodzinie występowały już nowotwory
- Badania obrazowe – diagnostyka onkologiczna z wykorzystaniem USG, tomografii komputerowej, badanie rezonansem magnetycznym, badanie RTG, pozytonowy tomograf emisyjny PET
Co powoduje niedobór żelaza i kto jest zagrożony?
Istnieją dwa główne powody, dla których ludzie cierpią na niedobory żelaza:
- Nieodpowiednie spożycie żelaza - odpowiada za większość przypadków w krajach rozwiniętych. Dieta uboga w czerwone mięso, zboża wzbogacone żelazem i pieczywo może z czasem prowadzić do niskiego poziomu żelaza. Wegetarianie i weganie mogą również nie otrzymywać wystarczającej ilości żelaza ze źródeł roślinnych.
- Problemy z wchłanianiem - Niektóre choroby układu pokarmowego, takie jak celiakia i choroba Leśniowskiego-Crohna, utrudniają wchłanianie żelaza z diety. Operacje takie jak ominięcie żołądka również mogą zmniejszać wchłanianie i prowadzić do niedoborów.
Kobiety w wieku rozrodczym są w grupie najwyższego ryzyka ze względu na utratę krwi podczas menstruacji. Nawet 80% kobiet przed menopauzą nie otrzymuje zalecanego dziennego spożycia żelaza.
Kobiety w ciąży mają zwiększone zapotrzebowanie na żelazo w celu wspierania rozwoju dziecka i zwiększania objętości krwi. Kobiety po porodzie są również narażone na niedobór żelaza z powodu utraty krwi podczas porodu.
Osoby cierpiące na choroby przewlekłe, takie jak choroby nerek, nowotwory i niewydolność serca, mogą mieć problemy z dostarczeniem wystarczającej ilości żelaza w diecie. Osoby starsze są również narażone na zwiększone ryzyko ze względu na zmniejszony apetyt i upośledzone wchłanianie wraz z wiekiem.
Jak zapobiegać niedoborowi żelaza
Jeśli są Państwo narażeni na niedobór żelaza, należy skupić się na zapewnieniu odpowiedniej ilości tego pierwiastka w diecie i w razie potrzeby rozważyć suplementację. Oto kilka wskazówek:
- Proszę spożywać pokarmybogate w żelaz o, takie jak czerwone mięso, owoce morza, fasola, soczewica, szpinak i zboża wzbogacone żelazem. Proszę spożywać pokarmy bogate w witaminę C, takie jak owoce cytrusowe i pomidory, aby zwiększyć wchłanianie żelaza.
- W przypadku wegetarian/wegan - proszę spożywać roślinne źródła żelaza, takie jak soczewica, szpinak i pestki dyni. Proszę łączyć z witaminą C dla lepszego wchłaniania.
- Przyjmować suplementy żelaza, jeśli dieta jest niewystarczająca, ale unikać nadmiernej suplementacji, która może powodować skutki uboczne. Proszę łączyć suplementy z witaminą C.
- Proszęleczyć choroby podstawowe, takie jak celiakia i nieswoiste zapalenie jelit, które wpływają na wchłanianie żelaza.
- Należysprawdzać poziom co roku, jeśli występuje wysokie ryzyko niedoboru, np. u kobiet miesiączkujących i osób starszych. Niski poziom należy leczyć, zanim niedobór się pogłębi.
U nas zapłacisz kartą