U nas zapłacisz kartą
It seems like your message is blank. How can I assist you today?
Promienie UV spowalniają pracę gruczołów łojowych, więc w pierwszych dniach opalania osoba z trądzikiem widzi znaczną poprawę. Nie oznacza to niestety, że problem został usunięty. Po zaprzestaniu opalania wszystko wraca ze zdwojoną siłą. Skóra, która przez określony czas była wysuszona przez słońce, stara się szybko nawilżyć i „nadrobić” straty, produkując więcej łoju. Trzeba jednak przyznać, że przy ciemnej karnacji wszelkie zmiany skórne są po prostu mniej widoczne.
Podczas takiego domowego zabiegu trudno utrzymać właściwy poziom higieny. Między innymi dlatego wyciskanie pryszczy powoduje rozprzestrzenianie się chorobotwórczych bakterii po całej twarzy, ale też na innych obszarach, w które przeniesiemy zarazki. Większość krost znajduje się głęboko w skórze właściwej, pod warstwą naskórkową. Z kolei podczas wyciskania mamy dostęp tylko do naskórka, więc jest to technicznie niemożliwe, aby usunąć zmianę ropną całkowicie. Nieumiejętne wyciskanie zamiast usunąć zaskórnik, posuwa go głębiej, a w ostatecznym rozrachunku trądzik się nasila. Oprócz tego łatwo rozdrapać to miejsce, tworząc bliznę, która jest o wiele bardziej widoczna niż normalny zaskórnik.
Z wyżej wymienionych powodów należy też ograniczyć manualne oczyszczanie skóry w gabinecie kosmetycznym. Jeśli trafi się do doświadczonej kosmetyczki, można przynajmniej liczyć na profesjonalną obsługę. Gorzej, kiedy ktoś słabo znający fach będzie próbował walczyć z naszym trądzikiem i zostawi na skórze brzydkie czerwone plamy. Oczyszczanie manualne zawsze powinno być konsultowane z lekarzem prowadzącym i wykonywane nie częściej niż raz na trzy miesiące.
Dlaczego ludzie wyciskają pryszcze?
Wyciskanie pryszczy na twarzy to niewątpliwie najszybszy sposób, aby pozbyć się wystającej zmiany. Jednak dla niektórych jest to czynność, która przede wszystkim zapewnia poczucie ulgi lub przyjemność. Kiedy przyczyny wyciskania pryszczy są psychologiczne, a sam problem staje się poważny, mówimy o zjawisku trądziku neuropatycznego.
Trądzik neuropatyczny to kompulsywne wyciskanie pryszczy na twarzy lub innych okolicach ciała. Jest to choroba z pogranicza dermatologii oraz psychologii, która może wywoływać pojawianie się nowych wyprysków. Ciągłe rozdrapywanie krost, wyciskanie zaskórników dla wielu osób daje chwilowe zadowolenie. Jednak niestety może namnażać zmiany skórne.
Chcąc uporać się z problemem, powinniśmy udać się do dermatologa, który pomoże nam dobrać odpowiednią metodę leczenia. Równie ważna może okazać się pomoc psychologa lub psychoterapeuty, gdyż przy trądziku neuropatycznym samo leczenie dermatologiczne nie wystarczy. W dużej mierze chodzi o powstrzymanie się od wyciskania i zmianę nawyków. Pomocne jest zwykle unikanie analizowania stanu skóry przy lustrze oraz szukanie innych sposobów na łagodzenie napięcia nerwowego.
Pryszcz - skąd się bierze, jak się go pozbyć
Powstawanie pryszczy na skórze związane jest z trądzikiem, chorobą skóry obfitującej w gruczoły łojowe. Trądzik to dolegliwość powszechna, często występująca w okresie dojrzewania tak u kobiet, jak i mężczyzn. U mężczyzn ma on przebieg ostrzejszy. Trądzik występuje najczęściej w okolicach obfitujących w gruczoły łojowe, to znaczy w strefie T na twarzy i w rynnach potowych na klatce piersiowej i plecach.
Trądzik rozpoczyna się powiększeniem gruczołów łojowych i nasilonym wydzielaniem łoju. Następuje nadmierne i zmienione rogowacenie ujścia mieszka włosowego, do którego wnika przewód gruczołu łojowego. W ten sposób powstaje czop rogowy, który wypełnia mieszek włosowy i wypycha go ku górze. Dochodzi do zablokowania wydzielania łoju i powstaje woreczek wypełniony tłuszczami i keratyną czyli zaskórnik (comedo). Wraz z powstawaniem zaskórników gwałtownie rozmnażają się bakterie, które normalnie występują w skórze i na jej powierzchni jako nieszkodliwe drobnoustroje. Dopiero łój je uzjadliwia, jest dla nich doskonałą pożywką i stwarza warunki do namnażania.