U nas zapłacisz kartą
It seems like your message is blank. How can I assist you today?
Dlaczego ludzie wyciskają pryszcze?
Wyciskanie pryszczy na twarzy to niewątpliwie najszybszy sposób, aby pozbyć się wystającej zmiany. Jednak dla niektórych jest to czynność, która przede wszystkim zapewnia poczucie ulgi lub przyjemność. Kiedy przyczyny wyciskania pryszczy są psychologiczne, a sam problem staje się poważny, mówimy o zjawisku trądziku neuropatycznego.
Trądzik neuropatyczny to kompulsywne wyciskanie pryszczy na twarzy lub innych okolicach ciała. Jest to choroba z pogranicza dermatologii oraz psychologii, która może wywoływać pojawianie się nowych wyprysków. Ciągłe rozdrapywanie krost, wyciskanie zaskórników dla wielu osób daje chwilowe zadowolenie. Jednak niestety może namnażać zmiany skórne.
Chcąc uporać się z problemem, powinniśmy udać się do dermatologa, który pomoże nam dobrać odpowiednią metodę leczenia. Równie ważna może okazać się pomoc psychologa lub psychoterapeuty, gdyż przy trądziku neuropatycznym samo leczenie dermatologiczne nie wystarczy. W dużej mierze chodzi o powstrzymanie się od wyciskania i zmianę nawyków. Pomocne jest zwykle unikanie analizowania stanu skóry przy lustrze oraz szukanie innych sposobów na łagodzenie napięcia nerwowego.
Jak pozbyć się pryszczy bez wyciskania - leczenie trądziku
Leczenie trądziku i pryszczy obejmuje różne metody, które mogą być stosowane osobno lub w połączeniu. Wszystko zależy od stopnia zaawansowania choroby skóry i od decyzji lekarza.
Leczenie farmakologiczne pryszczy może obejmować:
- Leki do stosowania miejscowego: Preparaty zawierające substancje aktywne, takie jak kwas salicylowy, kwas glikolowy czy nadtlenek benzoilu, mogą pomóc w złuszczaniu martwych komórek, seboregulacji, oczyszczaniu gruczołów łojowych oraz ograniczaniu liczby bakterii. Tym samym zapobiegają powstawaniu zmian.
- Antybiotyki: Zarówno doustne, jak i miejscowe, są stosowane w leczeniu infekcji bakteryjnych oraz łagodzą stany zapalne.
- Retinoidy: Preparaty zawierające retinoidy regulują procesy rogowacenia skóry i ograniczają produkcję łoju. Mogą być to produkty stosowane na skórę, jak i doustnie. Te drugie są wybierane w przypadku trądziku o ciężkim przebiegu. Przykładem są preparaty z izotretinoiną. Ze względu na skutki uboczne terapia izotretinoiną musi być prowadzona pod stałym nadzorem lekarskim.
- Leki hormonalne: W przypadku trądziku na tle hormonalnym lekarz może zalecić leki, takie jak antykoncepcja doustna.
Niekiedy lekarz rekomenduje leczenie światłem. Terapia laserowa lub IPL mogą pomóc w zwalczaniu bakterii i redukcji stanu zapalnego na skórze. Innym sposobem wykorzystania światła w walce z trądzikiem jest fototerapia UVB lub PUVA.
Zabiegi dermatologiczne mogą znacznie pomóc w walce z trądzikiem. Należą do nich np. peelingi chemiczne, czyli oparte na zastosowaniu kwasów. Złuszczają one martwy naskórek, działają antybakteryjnie i seboregulująco, odblokowują pory oraz usuwają przebarwienia potrądzikowe.
Niezwykle ważne w walce z pryszczami jest stosowanie prawidłowej pielęgnacji skóry. Delikatnie oczyszczanie i wystarczające nawilżanie skóry przy pomocy odpowiednio dobranych kosmetyków to podstawa radzenia sobie z trądzikiem.
Promienie UV spowalniają pracę gruczołów łojowych, więc w pierwszych dniach opalania osoba z trądzikiem widzi znaczną poprawę. Nie oznacza to niestety, że problem został usunięty. Po zaprzestaniu opalania wszystko wraca ze zdwojoną siłą. Skóra, która przez określony czas była wysuszona przez słońce, stara się szybko nawilżyć i „nadrobić” straty, produkując więcej łoju. Trzeba jednak przyznać, że przy ciemnej karnacji wszelkie zmiany skórne są po prostu mniej widoczne.
Podczas takiego domowego zabiegu trudno utrzymać właściwy poziom higieny. Między innymi dlatego wyciskanie pryszczy powoduje rozprzestrzenianie się chorobotwórczych bakterii po całej twarzy, ale też na innych obszarach, w które przeniesiemy zarazki. Większość krost znajduje się głęboko w skórze właściwej, pod warstwą naskórkową. Z kolei podczas wyciskania mamy dostęp tylko do naskórka, więc jest to technicznie niemożliwe, aby usunąć zmianę ropną całkowicie. Nieumiejętne wyciskanie zamiast usunąć zaskórnik, posuwa go głębiej, a w ostatecznym rozrachunku trądzik się nasila. Oprócz tego łatwo rozdrapać to miejsce, tworząc bliznę, która jest o wiele bardziej widoczna niż normalny zaskórnik.
Z wyżej wymienionych powodów należy też ograniczyć manualne oczyszczanie skóry w gabinecie kosmetycznym. Jeśli trafi się do doświadczonej kosmetyczki, można przynajmniej liczyć na profesjonalną obsługę. Gorzej, kiedy ktoś słabo znający fach będzie próbował walczyć z naszym trądzikiem i zostawi na skórze brzydkie czerwone plamy. Oczyszczanie manualne zawsze powinno być konsultowane z lekarzem prowadzącym i wykonywane nie częściej niż raz na trzy miesiące.
Jak pozbyć się trądziku - fakty i mity o domowym leczeniu pryszczy
Każdy ma własną teorię na temat krostek i zaskórników, jednak sposobów na walkę z nimi nie przybywa. Dlaczego? Bo przez lata urosły jedynie mity na temat trądziku. Sprawdź, co naprawdę działa, a w co nie warto wierzyć. Poznaj 8 mitów na temat trądziku i pielęgnacji skóry trądzikowej.
Spis treści
- Trądzik jest chorobą nastolatków
- Skóra trądzikowa to skóra tłusta
- Sposoby na pozbycie się trądziku [WIDEO]
- Słońce wyleczy trądzik
- Zaskórniki można wyciskać samodzielnie
- Zaskórniki może wyciskać kosmetyczka
- Pryszcze trzeba zdezynfekować spirytusem
- Codziennie trzeba stosować kosmetyki antybakteryjne
- Brak makijażu poprawi wygląd cery
Trądzik do niedawna był zmorą nastolatków. Ponad 80 proc. młodych ludzi ma problem z cerą (w mniejszym lub większym stopniu). Główną przyczyną trądziku młodzieńczego jest burza hormonalna, która pojawia się w okresie dojrzewania. Zjawiskiem stosunkowo nowym (ale niezwykle częstym) jest trądzik u osób dojrzałych. Dermatolodzy obserwują coraz częstsze występowanie zmian trądzikowych u osób, które dawno burzę hormonalną mają już za sobą. Przyczyną występowania trądziku u osób starszych jest głównie stosowanie antykoncepcji hormonalnej, życie w głębokim stresie, praca w klimatyzowanych pomieszczeniach, zanieczyszczenia powietrza.
Trądzik może zaostrzać zła pielęgnacja cery - zła opieka nad skórą, nieodpowiednio dobrane kosmetyki, chlorowana woda, dieta wysokoproteinowa, leki ze sterydami. Ile osób, tyle teorii na temat sposobów leczenia trądziku. Czas przerwać pasmo niepowodzeń i raz na zawsze obalić mity na temat zwalczania pryszczy. Jakie teorie dotyczące leczenia trądziku są najczęstsze?
Tak powstaje pryszcz
Bakterie uwalniają enzymy (lipazy) rozkładające obojętne tłuszcze łoju na mniejsze cząstki (wolne kwasy tłuszczowe). Właśnie te kwasy tłuszczowe powodują powstawanie stanów zapalnych. Wzrasta liczba zakażonych komórek i wydzieliny wypełnającej woreczek. Jest tam coraz mniej miejsca, przez co nasila się nacisk na ścianki mieszka włosowego zablokowanego czopem rogowym. W pewnym momencie ścianki nie wytrzymują nacisku, pękają, a zawartość rozlewa się na otaczającą tkankę. Powstaje ostry stan zapalny, tworzą się krosty.
Trądzik pospolity może mieć różne etapy. Pierwsza odmiana trądziku charakteryzuje się zaskórnikami utrzymującymi się przez miesiące, a nawet lata, w okresie dojrzewania. Rozróżnia się zaskórniki otwarte i zamknięte. W zaskórnikach zamkniętych ujście mieszka jest zatkane, spod skóry prześwituje biaława grudka, czop łojowo-rogowy. Często dochodzi do zakażeń i nagromadzenia się ropy, ponieważ zawartość mieszka nie może się wydostać na zewnątrz. W zaskórnikach otwartych ujście się nie domyka, widoczny jest czarny punkt. Nie ma on nic wspólnego z brudem, jak się powszechnie uważa. Czarny kolor spowodowany jest utlenianiem się czopu rogowo-tłuszczowego. Kolejnym etapem trądziku jest jest acne papulopustolosa. W zaskórniku powstały już zmiany zapalne, grudki i krosty. Ten etap może ciągnąć się latami. Prawie każda krosta pozostawia wklęsłą (rzadziej także wypukłą) bliznę. Jeśli trądzik się pogarsza, rozwija się raczej rzaska forma acne conglobata. W wyniku stanu zapalnego wokół mieszka tworzą się guzkowate nacieki i ropne, a po ich ustąpieniu pozostają blizny wklęsłe i wypukłe.
