U nas zapłacisz kartą
Jak skutecznie leczyć trądzik różowaty - Porady i Zalecenia
Trądzik różowaty – dieta
Dieta w trądziku różowatym polega na wyeliminowaniu składników przyczyniających się do zaostrzenia dolegliwości:
- mocnej kawy,
- czekolady,
- ostrych przypraw,
- tłustych i smażonych potraw,
- fast foodów,
- przetworzonej żywności.
Jakie witaminy na trądzik różowaty będą najlepsze? Świetnie sprawdzą się tu przede wszystkim:
- witamina A – pomaga regenerować się komórkom skóry, obecna jest np. w czerwonej papryce, brokułach, marchwi, dyni, morelach, śliwkach, awokado,
- witamina E – pomaga zachować optymalne nawilżenie skóry, niweluje też pojawiające się na niej zmiany oraz blizny, można ją znaleźć np. w orzechach, pestkach, olejach roślinnych, kiełkach zarodkach zbóż, żółtkach jaj,
- witamina C – przeciwdziała starzeniu się oraz uszkodzeniom skóry, bogate jej źródło stanowią cytrusy, czarna porzeczka, dzika róża, czerwona papryka, rokitnik, truskawki.
Warto je wprowadzić do swojej diety wraz z beta-karotenem, selenem i cynkiem. Koniecznie należy uwzględnić w jadłospisie także nienasycone kwasy tłuszczowe.
Domowe sposoby na trądzik różowaty
Objawy trądziku różowatego można skutecznie łagodzić wykorzystując sprawdzone, domowe sposoby na tę przypadłość. Oczywiście całkowite wyleczenie trądziku różowatego nie jest możliwe, ale właściwa pielęgnacja skóry zniweluje nieestetyczne rumieńce w centralnej części twarzy.
Jednym z bardziej cenionych ziół w zwalczaniu objawów trądziku różowatego jest rumianek, ponieważ wpływa on na zaczerwienienia na twarzy. Rumianek znany jest jako roślina, która działa przeciwzapalnie oraz przeciwbakteryjnie, dzięki czemu pomoże złagodzić objawy trądziku różowatego.
Osoby zmagające się z trądzikiem różowatym powinny także pić zieloną herbatę, ponieważ chroni ona organizm przed wolnymi rodnikami. Zielona herbata podobnie jak rumianek wykazuje właściwości przeciwbakteryjne i przeciwzapalne. Dodatkowo zielona herbata zabezpiecza skórę przed nadmiernym promieniowaniem UV.
Domowym sposobem na trądzik różowaty są także płatki owsiane, które nierzadko pomagają usuwać zmiany i zaczerwieniania na skórze twarzy. Płatki owsiane posiadają bowiem antyoksydanty, które idealnie sprawdzają się w pielęgnacji skóry, zwłaszcza tej dotkniętej trądzikiem różowatym.
Trądzik różowaty można zwalczać również znanym i popularnym olejkiem lawendowym. Aby terapia była skuteczna, należy raz na jakiś czas nasączyć wacik olejkiem i przykładać do na zaczerwienione miejsca. Po regularnym stosowaniu olejku lawendowego na zmienioną chorobowo skórę można zauważyć znaczne zmniejszenie się zaczerwienień na twarzy.
Co to jest trądzik różowaty?
Trądzik różowaty, błędnie określany też jako „trądzik różyczkowaty”, to przewlekła dermatoza, która pojawia się głównie na policzkach, czole, podbródku oraz nosie. Warto zaznaczyć, że trądzik różowaty dotyczy tylko dorosłych osób, chociaż pierwsze jego symptomy mogą pojawić się już w okresie dojrzewania. Nasilenie choroby i pierwsze prawdziwe objawy pojawiają się po ukończeniu 35. roku życia. Leczenie trądziku różowatego to długotrwały proces, na który składają się farmakoterapia i domowe sposoby.
Można wyróżnić cztery okresy (postaci) trądziku różowatego. Każdy z nich cechuje się innymi objawami.
- okres rumieniowo-naczyniowy – na twarzy pojawia się rumień, do tego dochodzi pieczenie, palenie, uczucie ściągnięcia skóry, widoczne stają się rozszerzone naczynka,
- okres grudkowo-krostkowy – pojawiają się w nim wykwity grudkowo-krostkowe, które lekko się złuszczają, w środkowej części twarzy zauważalny jest również rumień,
- okres z dominacją zmian przerostowych – można je zauważyć niemal wyłącznie u mężczyzn między 40. a 60. rokiem życia, skóra staje się wówczas zgrubiała i ma nieregularną powierzchnię ze zmianami guzowatymi i blaszkami, z tendencją do zlewania się, czasem następuje też przerost i włóknienie gruczołów łojowych, zmiany występują na czole, policzkach, brodzie, uszach, a w ich obrębie często stwierdza się zapalenie mieszków włosowych,
- okres związany z powikłaniami ocznymi – jest to odmiana choroby, którą relatywnie ciężko jest rozpoznać, dochodzi w niej do zapalenia spojówek, brzegów powiek, a czasem też rogówki oraz tęczówki, doprowadza to do łzawienia, pieczenia, kłucia, swędzenia i przekrwienia oczu, światłowstrętu i uczucia istnienia ciała obcego w oku.