U nas zapłacisz kartą
Jak skutecznie leczyć trądzik różowaty - Porady i Zalecenia
Trądzik różowaty — objawy i przebieg
Objawy trądziku różowatego pojawiają się po raz pierwszy u osób w wieku 20-30 lat. Pojawiający się na środku twarzy rumień utrzymuje się dłużej niż dziesięć minut. Wystąpienie rumienia wiąże się z uczuciem ściągnięcia skóry oraz gorąca na twarzy.
Ocena trądziku różowatego jest dokonywana w oparciu o trzy podstawowe kryteria. Po pierwsze pod uwagę bierze się występowanie wykwitów rumieniowych i grudkowo-krostkowych w środkowej części twarzy. Drugim kryterium jest zaś nadmierna pobudliwość naczynioruchowa, czyli nasilone zaczerwienienie się pod wpływem bodźców fizycznych i psychicznych.
Ostatnim elementem diagnozy jest ocena wieku pacjenta oraz występowanie łojotoku. Decydujący w rozpoznaniu choroby jest rumień na centralnej części twarzy.
W trakcie diagnostyki trądziku różowatego specjalista musi też brać pod uwagę inne schorzenia, które dają podobne objawy. Należą do nich:
- toczeń rumieniowaty,
- trądzik pospolity,
- lupoid prosówkowy rozsiany na twarzy.
Cztery postaci trądziku różowatego
Choroba dotyka przede wszystkim ludzi między 25, a 50 rokiem życia i częściej występuje u kobiet. Może mieć jedną z czterech form:
Rumień na twarzy jest przelotny lub utrwalony. Może pojawiać się uczucie pieczenia skóry tam, gdzie występuje rumień.
- Postać grudkowo-krostkowa (papulopustular rosacea)
Do utrwalonego rumienia na policzkach i nosie dołączają okresowo pojawiające się grudki i krosty.
Pierwsza i druga postać trądziku różowatego są najpowszechniejsze i najłatwiejsze do wyleczenia.
- Postać z dominacją zmian przerostowych (phymatous rosacea)
Częściej występuje u mężczyzn i powoduje, że skóra jest zgrubiała, nie ma równomiernej powierzchni, występują guzy, szczególnie w okolicy nosa. Zmiany obejmują także policzki, brodę, czoło, uszy. Może im towarzyszyć zapalenie mieszków włosowych.
- Postać oczna (ocular rosacea) jest najtrudniejsza do rozpoznania, bowiem pacjenci zamiast do dermatologa, trafiają do okulisty.
Powód? Nawracające, trudne do wyleczenia zapalenia spojówki, rogówki, brzegów powiek, którym towarzyszy swędzenie i pieczenie oczu, wrażenie piasku pod powiekami, łzawienie, a nawet – światłowstręt.
Poza różnymi postaciami trądziku różowatego wyróżniamy też stadia choroby – od rumienia przemijającego do stopnia III, w którym objawy są najbardziej nasilone. Dlatego tak ważne jest, by rozpocząć leczenie, zanim choroba będzie postępować.
Im szybciej lekarz postawi diagnozę, tym większe szanse na powodzenie leczenia trądziku różowatego. Choć leki na trądzik różowaty, wspomagane zabiegami są bardzo skuteczne, nie wynaleziono jeszcze metody, która pozwala raz na zawsze uporać się z rumieniem.
Przyczyny trądziku różowatego
Istnieje wiele potencjalnych przyczyn trądziku różowatego, przedstawione zostały w poniższej tabeli:
Przyczyna
Wyjaśnienie
Istnieje silna skłonność do dziedziczenia skłonności do trądziku różowatego.
Długotrwałe działanie czynników zewnętrznych, takich jak promieniowanie UV, wiatr, mróz, susza powietrza, detergenty, kosmetyki i stres, mogą drażnić skórę i prowadzić do powstawania trądziku różowatego.
Bakterie, takie jak Demodex folliculorum, które żyją na skórze, mogą powodować stan zapalny skóry, co z kolei może prowadzić do powstawania TR.
Niektóre niesteroidowe leki przeciwzapalne, takie jak aspiryna, mogą prowadzić do powstania objawów trądziku różowatego u niektórych osób.
| Niektóre badania wskazują na to, że naczyniowe czynniki wzrostu, takie jak VEGF (vascular endothelial growth factor), mogą odgrywać rolę w powstawaniu TR. |
Istnieje wiele czynników, które mogą zaostrzyć lub przyspieszyć objawy trądziku różowatego. Oto niektóre z najczęstszych:
- Ekspozycja na słońce/ promienie UV: może powodować podrażnienia i zaostrzać objawy trądziku różowatego. Osoby z trądzikiem różowatym powinny chronić swoją skórę przed promieniowaniem UV, unikać słońca w godzinach szczytu i stosować kremy z filtrem 50.
- Spożywanie ostrej/ pikantnej żywności może powodować zaczerwienienie skóry i zaostrzać objawy trądziku różowatego.
- Spożywanie alkoholu (zwłaszcza czerwonego wina i piwa) – może rozszerzać naczynia krwionośne i powodować zaostrzenie objawów trądziku różowatego.
- Stres, jest jednym z najczęstszych czynników, które mogą zaostrzać objawy trądziku różowatego. Stres wpływa na układ hormonalny, co z kolei może prowadzić do stanów zapalnych skóry.
- Ostre mycie twarzy lub stosowanie drażniących kosmetyków może podrażniać skórę i zaostrzać objawy trądziku różowatego. Zaleca się łagodne mycie twarzy, z zastosowaniem delikatnych produktów kosmetycznych.
- Nagłe zmiany temperatury, takie jak gorący prysznic lub przebywanie w zimnym powietrzu, mogą podrażniać skórę i zaostrzać objawy trądziku różowatego.
- Palenie papierosów – może wpływać na naczynia krwionośne i zaostrzać objawy trądziku różowatego.
Trądzik różowaty - higiena i pielęgnacja skóry
Skóra z trądzikiem różowatym jest bardzo wrażliwa, podatna na podrażnienia i wymaga specjalnej pielęgnacji, która pomaga odbudować uszkodzoną warstwę ochronną. Przy pielęgnacji skóry należy unikać tarcia, ucisku, a także stosowania kosmetyków bogatych w substancje aktywne, które zamiast wpływać dobroczynnie na skórę, wywołują podrażnienie lub uczulają. Do codziennej pielęgnacji i mycia twarzy zaleca się dermokosmetyki do skóry wrażliwej, zawierające substancje nawilżające i zmiękczające, takie które nie niszczą ochronnej warstwy lipidowej. W pielęgnacji skóry z trądzikiem różowatym należy unikać mydeł lub detergentów syntetycznych, ponieważ działają drażniąco i wysuszająco, niszcząc warstwę ochronną naskórka. Nie zaleca się również kosmetyków i leków miejscowych, które zawierają substancje drażniące oraz kosmetyków zawierających środki zapachowe, gdyż mogą podrażnić skórę.
Ważnym elementem wspomagającym leczenie trądziku różowatego jest odpowiednio skomponowana dieta. Należy w niej unikać produktów wysokoprzetworzonych oraz żywności typu fast-food. Z diety należy wyeliminować także cukier i produkty o dużej zawartości cukru oraz produkty charakteryzujące się wysokim indeksem glikemicznym.
- alkohol (w szczególności czerwone wino, ale zalecana jest także eliminacja mocnych alkoholi)
- nadmierne ilości kawy i herbaty
- pikantne oraz gorące potrawy.
Niektóre publikacje wskazują na konieczność ograniczania w diecie produktów bogatych w histaminę, są to przede wszystkim sery pleśniowe. Niewskazane jest spożywanie potraw zawierających siarczany, azotany oraz glutaminian sodu, czyli związki charakterystyczne dla przetworzonego mięsa oraz kuchni chińskiej.
