U nas zapłacisz kartą
Jak skutecznie leczyć trądzik różowaty - Porady i Zalecenia
Czy trądzik różowaty można wyleczyć odpowiednią dietą?
Właściwie skomponowana dieta to podstawa w leczeniu nie tylko trądziku różowatego, ale wszelkich dolegliwości związanych ze skórą. W przypadku trądziku różowatego dieta powinna się opierać na dwóch ważnych zasadach. Po pierwsze, należy ograniczyć spożywanie produktów wysokoprzetworzonych, tłuszczów i cukrów. Po drugie natomiast, dietę należy wzbogacić o miedź, cynk i witaminy.
Czego nie powinno się jeść podczas zwalczania trądziku różowatego? Dietetycy zaznaczają, że dieta osób z trądzikiem różowatym powinna zawierać jak najmniej produktów o wysokim indeksie glikemicznym. Produkty o wysokim indeksie glikemicznym powodują wzrost poziomu cukru we krwi, czego następstwem jest wyższe wydzielanie łoju i rozrost komórek. To z kolei objawia się zmianami skórnymi w postaci grudek i krostek. Ponad produkty o wysokim indeksie glikemicznym zakwaszają organizm, co jeszcze bardziej nasila objawy trądziku różowatego.
Jakie produkty znajdują się na liście zakazanych podczas leczenia trądziku różowatego? Poza produktami wysoko przetworzonymi są to słodzone soki i napoje, białe pieczywo, biały ryż oraz oczywiście słodycze. Z diety powinno się wyeliminować tłuszcze zwierzęce, a więc smalec, boczek czy słoninę. Osoby zmagające się z trądzikiem różowatym nie powinny również spożywać dań zbyt mocno przyprawionych, a więc ostrych, kwaśnych czy bardzo słonych.
Jak zatem skomponować swoją dietę odpowiednią przy leczeniu trądzika różowatego? Przede wszystkim jadłospis powinien być bogaty w produkty o niskim indeksie glikemicznym. Dlatego też warto zaopatrzyć się w makaron razowy, pełnoziarniste pieczywo, różnorodne kasze czy rośliny strączkowe. Ważne dla skóry minerały, jak miedź i cynk znajdują się w takich warzywach i owocach jak: kalafior, brokuły, marchewki, śliwki czy wiśnie. Wzbogacenie diety o orzechy, drób czy jaja będzie dodatkowym zastrzykiem witaminy A i PP, co jeszcze mocniej załagodzi objawy trądziku różowatego.
Trądzik różowaty - diagnoza
Lekarz ustala rozpoznanie na podstawie wywiadu oraz badania pacjenta. Charakterystyczne dla trądziku różowatego jest występowanie wykwitów rumieniowych i grudkowo-krostkowych umiejscowionych głównie w środkowej części twarzy, tzw. wzmożonej reakcji naczynioruchowej (zaczerwienienie pod wpływem bodźców fizycznych i psychicznych), współistnienia objawów łojotoku. Decydujący w rozpoznaniu choroby jest rumień utrzymujący się w centralnej części twarzy. Biopsja skóry rzadko jest konieczna.
Istnieje wiele metod leczenia trądziku różowatego. Leczenie jest dobierane przez lekarza dermatologa dla konkretnego pacjenta, w zależności od objawów trądziku różowatego, jego przebiegu, stanu skóry, czynników zaostrzających, chorób towarzyszących, przyjmowanych leków i odpowiedzi na leczenie.
Trądzik różowaty – leczenie niefarmakologiczne
Trądzik różowaty - leczenie miejscowe
W leczeniu miejscowym stosuje się metronidazol w postaci żelu lub kremu.
Ponadto stosuje się kwas azelainowy, iwermektynę oraz nadtlenek benzoilu.
Lekami redukującymi zaczerwienie twarzy są brymonidyna i oksymetazolina.
Do stosowanych miejscowo antybiotyków należą: iwermektyna, erytromycyna, klindamycyna.
Trądzik różowaty – leczenie laserem
Leczenie jest zawsze zlecane przez lekarza, istnieje szereg przeciwwskazań, m.in. ciąża i laktacja, bielactwo, niewyrównana cukrzyca, poważne przewlekłe choroby układu sercowo-naczyniowego (w tym rozrusznik serca), choroby autoimmunologiczne, padaczka, tendencja do powstawania bliznowców. Zabiegi naświetlania są bezbolesne, ale mogą powodować działania niepożądane, takie jak rumień lub uczucie ściągnięcia skóry.
Trądzik różowaty – leczenie ogólne
W nasilonych postaciach trądziku różowatego lekarz może zlecić – oprócz leczenia miejscowego – także leczenie ogólne, czyli doustne.
Do leków stosowanych ogólnie (doustnie) należą antybiotyki, głównie doksycyklina, a także limecyklina, chlorowodorek tetracykliny, oksytetracyklina, azytromycyna.
Jak leczy się trądzik różowaty
W wielu przypadkach odpowiednia pielęgnacja cery w domowym zaciszu stanowi skuteczną kurację. Gdy to nie pomoże konieczna jest wizyta u dermatologa. Może on zalecić terapię przy pomocy specjalistycznych leków. Najczęściej terapia zaczyna się od przepisania specjalistycznych maści i kremów. Gdy jednak leczenie zewnętrzne zawodzi, dermatolog może zdecydować się na tabletki, które pomogą zapanować nad problemem.
Leczenie trądziku różowatego zależy od stopnia zaawansowania choroby i objawów, które występują u pacjenta. W zależności od indywidualnego przypadku, lekarz może zalecić różne leki i preparaty, które pomagają w kontrolowaniu objawów choroby.
- Antybiotyki: które działają przeciwzapalnie i zmniejszają stan zapalny skóry. Często stosowane jest w postaci żelu, który nakłada się na skórę dwa razy dziennie.
- Kwas azelainowy: działa przeciwzapalnie, przeciwbakteryjnie i przeciwutleniająco. Może być stosowany w postaci żelu lub kremu, który nakłada się na skórę raz/ dwa razy dziennie.
- Leki przeciwpasożytnicze: hamujące rozwój roztoczy np. Demodex – nużeńców, które są uważane za jedną z przyczyn trądziku różowatego. Może być stosowana w postaci kremu lub maści.
- Retinoidy: to pochodne witaminy A, które pomagają zmniejszyć stan zapalny skóry i zapobiegają powstawaniu zaskórników. Mogą być stosowane doustnie lub miejscowo w postaci kremów lub żeli. Mają jednak częste działania niepożądane, najczęściej występuje suchość skóry i błon śluzowych.
Skąd bierze się trądzik różowaty?
Acne rosacea to prawdopodobnie choroba o podłożu genetycznym. Jeśli babcia lub mama zawsze miała rumień na twarzy, to znak, że i ty możesz chorować na trądzik różowaty.
Gdy ktoś jest obarczony genetycznymi predyspozycjami, a do tego dochodzą: zaburzenia naczynioruchowe, łojotok, stres, zaburzenia hormonalne lub leki steroidowe, może to doprowadzić do pojawienia się rumienia.
W pierwszym stadium choroby występuje rumień nagły, który po pewnym czasie znika. Skóra twarzy jest zaczerwieniona w okolicy policzków i nosa, może pojawić się też rumień na ciele. Z czasem rumień się utrwala.
Dotyczy to szczególnie osób, które lubią ciężkostrawne potrawy i nie stronią od alkoholu. Sytuację pogarsza korzystanie z sauny, palenie papierosów, występowanie opryszczki wargowej czy zaburzenia endokrynologiczne.
