Jak skutecznie leczyć trądzik różowaty - Porady i Zalecenia
Co to jest trądzik różowaty?
Trądzik różowaty, błędnie określany też jako „trądzik różyczkowaty”, to przewlekła dermatoza, która pojawia się głównie na policzkach, czole, podbródku oraz nosie. Warto zaznaczyć, że trądzik różowaty dotyczy tylko dorosłych osób, chociaż pierwsze jego symptomy mogą pojawić się już w okresie dojrzewania. Nasilenie choroby i pierwsze prawdziwe objawy pojawiają się po ukończeniu 35. roku życia. Leczenie trądziku różowatego to długotrwały proces, na który składają się farmakoterapia i domowe sposoby.
Można wyróżnić cztery okresy (postaci) trądziku różowatego. Każdy z nich cechuje się innymi objawami.
- okres rumieniowo-naczyniowy – na twarzy pojawia się rumień, do tego dochodzi pieczenie, palenie, uczucie ściągnięcia skóry, widoczne stają się rozszerzone naczynka,
- okres grudkowo-krostkowy – pojawiają się w nim wykwity grudkowo-krostkowe, które lekko się złuszczają, w środkowej części twarzy zauważalny jest również rumień,
- okres z dominacją zmian przerostowych – można je zauważyć niemal wyłącznie u mężczyzn między 40. a 60. rokiem życia, skóra staje się wówczas zgrubiała i ma nieregularną powierzchnię ze zmianami guzowatymi i blaszkami, z tendencją do zlewania się, czasem następuje też przerost i włóknienie gruczołów łojowych, zmiany występują na czole, policzkach, brodzie, uszach, a w ich obrębie często stwierdza się zapalenie mieszków włosowych,
- okres związany z powikłaniami ocznymi – jest to odmiana choroby, którą relatywnie ciężko jest rozpoznać, dochodzi w niej do zapalenia spojówek, brzegów powiek, a czasem też rogówki oraz tęczówki, doprowadza to do łzawienia, pieczenia, kłucia, swędzenia i przekrwienia oczu, światłowstrętu i uczucia istnienia ciała obcego w oku.
Czy możliwe jest całkowite wyleczenie trądziku różowatego?
Trudno jest osiągnąć całkowite wyleczenie zmian skórnych w przebiegu trądziku różowatego, choć za pomocą odpowiedniego leczenia można uzyskać długotrwałą remisję. Stosując odpowiednie leczenie preparatami miejscowymi, lekami doustnymi, zabiegi chirurgiczne (rhinophyma) lub laserowe można zminimalizować postęp choroby. Trądzik różowaty należy leczyć, ale nie ma preparatów, które raz na zawsze zwalczą chorobę. Celem terapii jest zmniejszenie i/lub usunięcie istniejących objawów, a następnie zapobieganie pojawieniu się nowych zmian.
U pacjentów z trądzikiem różowatym przeciwwskazane są takie zabiegi, jak: złuszczanie z użyciem kwasów owocowych, kwasu trójchlorooctowego, kwasu salicylowego. Powodują one przekrwienie skóry, co nasila i utrwala rumień, a także intensywne płatowe złuszczanie, któremu towarzyszy niemiłe uczucie pieczenia i palenia skóry. Niewskazane są także zabiegi rozgrzewające. Przy pielęgnacji skóry należy unikać tarcia, ucisku, a także stosowania kosmetyków bogatych w substancje aktywne, które zamiast wpływać dobroczynnie na skórę, wywołują podrażnienie lub uczulają.
Cztery postaci trądziku różowatego
Choroba dotyka przede wszystkim ludzi między 25, a 50 rokiem życia i częściej występuje u kobiet. Może mieć jedną z czterech form:
Rumień na twarzy jest przelotny lub utrwalony. Może pojawiać się uczucie pieczenia skóry tam, gdzie występuje rumień.
- Postać grudkowo-krostkowa (papulopustular rosacea)
Do utrwalonego rumienia na policzkach i nosie dołączają okresowo pojawiające się grudki i krosty.
Pierwsza i druga postać trądziku różowatego są najpowszechniejsze i najłatwiejsze do wyleczenia.
- Postać z dominacją zmian przerostowych (phymatous rosacea)
Częściej występuje u mężczyzn i powoduje, że skóra jest zgrubiała, nie ma równomiernej powierzchni, występują guzy, szczególnie w okolicy nosa. Zmiany obejmują także policzki, brodę, czoło, uszy. Może im towarzyszyć zapalenie mieszków włosowych.
- Postać oczna (ocular rosacea) jest najtrudniejsza do rozpoznania, bowiem pacjenci zamiast do dermatologa, trafiają do okulisty.
Powód? Nawracające, trudne do wyleczenia zapalenia spojówki, rogówki, brzegów powiek, którym towarzyszy swędzenie i pieczenie oczu, wrażenie piasku pod powiekami, łzawienie, a nawet – światłowstręt.
Poza różnymi postaciami trądziku różowatego wyróżniamy też stadia choroby – od rumienia przemijającego do stopnia III, w którym objawy są najbardziej nasilone. Dlatego tak ważne jest, by rozpocząć leczenie, zanim choroba będzie postępować.
Im szybciej lekarz postawi diagnozę, tym większe szanse na powodzenie leczenia trądziku różowatego. Choć leki na trądzik różowaty, wspomagane zabiegami są bardzo skuteczne, nie wynaleziono jeszcze metody, która pozwala raz na zawsze uporać się z rumieniem.
Jak leczy się trądzik różowaty
W wielu przypadkach odpowiednia pielęgnacja cery w domowym zaciszu stanowi skuteczną kurację. Gdy to nie pomoże konieczna jest wizyta u dermatologa. Może on zalecić terapię przy pomocy specjalistycznych leków. Najczęściej terapia zaczyna się od przepisania specjalistycznych maści i kremów. Gdy jednak leczenie zewnętrzne zawodzi, dermatolog może zdecydować się na tabletki, które pomogą zapanować nad problemem.
Leczenie trądziku różowatego zależy od stopnia zaawansowania choroby i objawów, które występują u pacjenta. W zależności od indywidualnego przypadku, lekarz może zalecić różne leki i preparaty, które pomagają w kontrolowaniu objawów choroby.
- Antybiotyki: które działają przeciwzapalnie i zmniejszają stan zapalny skóry. Często stosowane jest w postaci żelu, który nakłada się na skórę dwa razy dziennie.
- Kwas azelainowy: działa przeciwzapalnie, przeciwbakteryjnie i przeciwutleniająco. Może być stosowany w postaci żelu lub kremu, który nakłada się na skórę raz/ dwa razy dziennie.
- Leki przeciwpasożytnicze: hamujące rozwój roztoczy np. Demodex – nużeńców, które są uważane za jedną z przyczyn trądziku różowatego. Może być stosowana w postaci kremu lub maści.
- Retinoidy: to pochodne witaminy A, które pomagają zmniejszyć stan zapalny skóry i zapobiegają powstawaniu zaskórników. Mogą być stosowane doustnie lub miejscowo w postaci kremów lub żeli. Mają jednak częste działania niepożądane, najczęściej występuje suchość skóry i błon śluzowych.
U nas zapłacisz kartą