U nas zapłacisz kartą
Jak skutecznie leczyć trądzik różowaty - Porady i Zalecenia
Trądzik różowaty – na czym polega i jak go leczyć?
Trądzik różowaty – na czym polega i jak go leczyć? 2019-11-06 2022-02-10 https://www.medestetis.pl/klinika-logo-350x57.svg Klinika Dr Kuschill MEDESTETIS https://www.medestetis.pl/wp-content/uploads/2019/11/16.png 200px 200px
[ Treść artykułu zaktualizowana dn. 03.09.2021 r ]
Rumieńce, dawniej traktowano jako oznakę zdrowia. Teraz wiemy, że sygnalizują przede wszystkim problemy naczyniowe. Niewiele potrzeba, by na twojej twarzy pojawił się ogniste wypieki? Trzeba działać. Im wcześniej, tym lepiej, zanim chwilowe kolorki zmienią się w uporczywy trądzik różowaty. A zatem, do dzieła!
Dlaczego nie warto ignorować rumieńców? Bo często towarzyszą różnym dolegliwościom. Jeśli utrzymują się od dłuższego czasu, może to oznaczać trądzik różowaty (acne rosacea), czyli przewlekłą, zapalną chorobę skóry twarzy, która sama na pewno nie minie. Trzeba ją leczyć pod okiem dermatologa.
Trądzik różowaty — przyczyny
Przyczyny trądziku różowatego mają swoje podłoże w zaburzeniach naczynioruchowych, czyli łatwym czerwienieniu się skóry pod wpływem bodźców fizycznych i emocjonalnych. Zaliczany jest do chorób genetycznych. Występowanie zmian lub ich zaostrzenia w głównej mierze powodują:
- stres,
- ekspozycja na słońce,
- duża ilość ciężkostrawnych potraw w diecie,
- nadużywanie alkoholu,
- zaburzenia miesiączkowania,
- drożdżaki,
- zakażenie nużeńcem,
- posiadanie wirusa opryszczki wargowej,
- przyjmowanie dużych dawek witaminy B6 i B12,
- częste korzystanie z sauny i basenów (chlorowana woda),
- przyjmowanie zewnętrznych preparatów m.in. glikokortykosteroidów na skórę twarzy,
- stosowanie leków obniżających poziom cholesterolu oraz kwasu nikotynowego.
Trądzik różowaty jest przypadłością, która ujawnia się u około 10% populacji, u osób w wieku od 30. do 35. lat. Zazwyczaj na trądzik zapadają osoby o jasnej karnacji, włosach i oczach, mający I lub II fototyp skóry. U mężczyzn trądzik przebiega o wiele ciężej niż u kobiet.
Badania wykazały, że trądzik różowaty ma również związek z alergią, do której dochodzi na drodze oddechowej. Najczęstszymi alergenami są:
- pyłki chwastów,
- kurz domowy,
- pyłki drzew,
- pierze,
- alergeny wziewne A1 (pleśni),
- Dermatophagoides pteronyssimus (skórożarłoczek skryty - gatunek z rzędu roztoczy bytujący w ludzkim otoczeniu),
- Dermatophagoides farinae (roztocze kurzu domowego).
Trądzik różowaty – dieta
Dieta w trądziku różowatym polega na wyeliminowaniu składników przyczyniających się do zaostrzenia dolegliwości:
- mocnej kawy,
- czekolady,
- ostrych przypraw,
- tłustych i smażonych potraw,
- fast foodów,
- przetworzonej żywności.
Jakie witaminy na trądzik różowaty będą najlepsze? Świetnie sprawdzą się tu przede wszystkim:
- witamina A – pomaga regenerować się komórkom skóry, obecna jest np. w czerwonej papryce, brokułach, marchwi, dyni, morelach, śliwkach, awokado,
- witamina E – pomaga zachować optymalne nawilżenie skóry, niweluje też pojawiające się na niej zmiany oraz blizny, można ją znaleźć np. w orzechach, pestkach, olejach roślinnych, kiełkach zarodkach zbóż, żółtkach jaj,
- witamina C – przeciwdziała starzeniu się oraz uszkodzeniom skóry, bogate jej źródło stanowią cytrusy, czarna porzeczka, dzika róża, czerwona papryka, rokitnik, truskawki.
Warto je wprowadzić do swojej diety wraz z beta-karotenem, selenem i cynkiem. Koniecznie należy uwzględnić w jadłospisie także nienasycone kwasy tłuszczowe.
Trądzik różowaty - diagnoza
Lekarz ustala rozpoznanie na podstawie wywiadu oraz badania pacjenta. Charakterystyczne dla trądziku różowatego jest występowanie wykwitów rumieniowych i grudkowo-krostkowych umiejscowionych głównie w środkowej części twarzy, tzw. wzmożonej reakcji naczynioruchowej (zaczerwienienie pod wpływem bodźców fizycznych i psychicznych), współistnienia objawów łojotoku. Decydujący w rozpoznaniu choroby jest rumień utrzymujący się w centralnej części twarzy. Biopsja skóry rzadko jest konieczna.
Istnieje wiele metod leczenia trądziku różowatego. Leczenie jest dobierane przez lekarza dermatologa dla konkretnego pacjenta, w zależności od objawów trądziku różowatego, jego przebiegu, stanu skóry, czynników zaostrzających, chorób towarzyszących, przyjmowanych leków i odpowiedzi na leczenie.
Trądzik różowaty – leczenie niefarmakologiczne
Trądzik różowaty - leczenie miejscowe
W leczeniu miejscowym stosuje się metronidazol w postaci żelu lub kremu.
Ponadto stosuje się kwas azelainowy, iwermektynę oraz nadtlenek benzoilu.
Lekami redukującymi zaczerwienie twarzy są brymonidyna i oksymetazolina.
Do stosowanych miejscowo antybiotyków należą: iwermektyna, erytromycyna, klindamycyna.
Trądzik różowaty – leczenie laserem
Leczenie jest zawsze zlecane przez lekarza, istnieje szereg przeciwwskazań, m.in. ciąża i laktacja, bielactwo, niewyrównana cukrzyca, poważne przewlekłe choroby układu sercowo-naczyniowego (w tym rozrusznik serca), choroby autoimmunologiczne, padaczka, tendencja do powstawania bliznowców. Zabiegi naświetlania są bezbolesne, ale mogą powodować działania niepożądane, takie jak rumień lub uczucie ściągnięcia skóry.
Trądzik różowaty – leczenie ogólne
W nasilonych postaciach trądziku różowatego lekarz może zlecić – oprócz leczenia miejscowego – także leczenie ogólne, czyli doustne.
Do leków stosowanych ogólnie (doustnie) należą antybiotyki, głównie doksycyklina, a także limecyklina, chlorowodorek tetracykliny, oksytetracyklina, azytromycyna.
Skąd bierze się trądzik różowaty?
Acne rosacea to prawdopodobnie choroba o podłożu genetycznym. Jeśli babcia lub mama zawsze miała rumień na twarzy, to znak, że i ty możesz chorować na trądzik różowaty.
Gdy ktoś jest obarczony genetycznymi predyspozycjami, a do tego dochodzą: zaburzenia naczynioruchowe, łojotok, stres, zaburzenia hormonalne lub leki steroidowe, może to doprowadzić do pojawienia się rumienia.
W pierwszym stadium choroby występuje rumień nagły, który po pewnym czasie znika. Skóra twarzy jest zaczerwieniona w okolicy policzków i nosa, może pojawić się też rumień na ciele. Z czasem rumień się utrwala.
Dotyczy to szczególnie osób, które lubią ciężkostrawne potrawy i nie stronią od alkoholu. Sytuację pogarsza korzystanie z sauny, palenie papierosów, występowanie opryszczki wargowej czy zaburzenia endokrynologiczne.
