U nas zapłacisz kartą
Jak pielęgnować skórę niemowląt z alergicznymi zmianami
Jak często występuje atopowe zapalenie skóry u dzieci i niemowląt?
Obecnie stwierdza się coraz częstsze występowanie chorób alergicznych, w tym atopowego zapalenia skóry. Uważa się, że choroba ta może dotyczyć 12–24% całej populacji Europy. Atopowe zapalenie skóry rozpoznaje się zwykle we wczesnym okresie dzieciństwa i u ponad połowy chorych pierwsze zmiany skórne pojawiają się w 1. roku życia.
W związku z przynależnością atopowego zapalenia skóry do chorób alergicznych (związanych z nadprodukcją przeciwciał IgE) stwierdza się możliwość rodzinnego występowania tej dermatozy. Jeśli obydwoje rodziców cierpi na choroby alergiczne, istnieje nawet 70% ryzyko rozwoju AZS u dziecka. Poza tym zwiększa się możliwość wystąpienia innych chorób alergicznych, takich jak alergiczne zapalenie spojówek, nieżyt nosa czy astma.
Sposoby na ŁZS – czym smarować skórę, kiedy niemowlę ma zapalenie?
Każdy rodzic dziecka chorującego na ŁZS zastanawia się jakich kosmetyków używać? Czy są maści na łojotokowe zapalenie skóry? A może odpowiednie szampony? Odpowiedź na wszystkie te pytania jest twierdząca.
Leczenie ŁZS u niemowląt należy rozpocząć od odpowiedniej pielęgnacji. Podstawowe znaczenie ma usuwanie nadmiaru łuski. W aptekach są dostępne bez recepty dermokosmetyki pomagające w pielęgnacji zmienionej skóry. Jeśli samo nawilżanie i wyczesywanie nie przynosi spodziewanego efektu należy użyć produktów kosmetyczno-lecznicze zawierających kwas acetylosalicylowy, mocznik, siarczek selenu i pirytionian cynku. W aptekach dostaniemy specjalistyczne szampony, kremy, żele itp.
Kiedy istnieje podejrzenie nadkażenia grzybiczego, stosuje się preparaty zawierające substancje azolowe np. 2 proc. ketokonazol, który działa złuszczająco. Przed zastosowaniem leczenia farmakologicznego warto sobie uświadomić, że jest to schorzenie samoistnie przemijające, a leki należy zarezerwować dla cięższych przypadków.
Atopowe zapalenie skóry u dzieci i niemowląt - objawy
Charakterystyczną cechą atopowego zapalenia skóry jest uporczywy i bardzo nasilony świąd skóry, nierzadko wywołujący rozdrażnienie i niepokój dziecka, a także mogący powodować przebudzenia w trakcie snu lub nawet bezsenność.
Ponadto u dziecka z AZS stwierdza się bardzo suchą skórę i jej bardzo dużą wrażliwość na czynniki zewnętrzne oraz skłonność do podrażnień. Kontakt z czynnikami drażniącymi, takimi jak niewłaściwe preparaty do pielęgnacji, pot, uczulające alergeny, może zaostrzać zmiany skórne. Chorzy nie tolerują wełnianych ubrań. Umiejscowienie i rodzaj zmian skórnych zależą od wieku pacjenta i stopnia nasilenia procesu zapalnego skóry (faza ostrego lub przewlekłego stanu zapalnego).
W fazie ostrej obserwuje się ogniska rumieniowe, dość wyraźnie odgraniczone od skóry otoczenia, na których podłożu występują drobne grudki, pęcherzyki oraz nadżerki. Dla przewlekłego stanu zapalnego typowe są ogniska z pogrubiałą skórą i wzmożonym rysunkiem linii skórnych (tzw. lichenizacja), ponadto widuje się powierzchowne złuszczanie naskórka. We wczesnym dzieciństwie, do końca 2. roku życia, zmiany skórne mają charakter nieregularnych ognisk rumieniowo-wysiękowych i obecne są typowo na skórze twarzy (policzki, czoło, owłosiona skóra głowy) i dodatkowo na dalszych częściach kończyn oraz tułowiu.
W niektórych przypadkach może być zajęta skóra zgięć stawowych (łokciowych, podkolanowych, nadgarstków). Pomiędzy 3. a 11. rokiem życia ogniska lichenizacji obserwuje się głównie w obrębie powierzchni zgięciowych stawów, natomiast w grupie dzieci najstarszych, podobnie jak u dorosłych, mogą być zajęte grzbiety rąk. W każdym okresie życia w najcięższych przypadkach może dojść do zajęcia całej skóry chorego, co nazywamy erytrodermią.