U nas zapłacisz kartą
Czyrak - przyczyny, objawy i leczenie zapalenia mieszka włosowego
Zapalenie mieszków włosowych - objawy
Zapalenie mieszków włosowych objawia się wykwitami skórnymi, często wypełnionymi płynem surowiczym lub ropą, zlokalizowanymi wokół mieszków włosowych. Wykwity te często się zlewają, tworząc skupiska niebolesnych grudek i krostek przebitych włosami, które mogą powodować świąd, a nawet ból.
Tego typu zmiany mogą być zlokalizowane na całym ciele, jednak najczęściej obserwuje się je na twarzy, owłosionej skórze głowy, pachach, pośladkach i okolicy łonowej. Mogą wystąpić także na ramionach, udach czy łydkach.
Ropnych grudek nie powinno się wyciskać. Podczas wyciskania może dojść nie tylko do rozsiania bakterii po skórze. Podczas wyciskania część ropy zostanie wgnieciona jeszcze głębiej, pogarszając tym samym stan zapalny.
Sprawdź, jak wyglądają truskawkowe nogi
Domowe sposoby na wyleczenie czyraka (ziemniak na czyraka)
W internecie znaleźć można wiele domowych sposobów na wyleczenie czyraka z użyciem ziemniaka, kurkumy, kminku czy cebuli. Polegają one na stosowaniu okładów z tych warzyw i przypraw. Żadna z nich nie ma naukowego uzasadnienia, co więcej może być przyczyną opóźnionego wdrożenia właściwego postępowania.
Zobacz także
Objawy chorób skóry (wykwity skórne) Wykwity skórne to zmiany na skórze, które są objawami chorób skóry. W poszczególnych chorobach wykwity mają charakterystyczny wygląd – kolor, kształt, postać, lokalizację i na tej podstawie dermatolog zwykle jest w stanie ustalić rozpoznanie. Zmiany skórne się mogą zmieniać w czasie oraz ustępować z pozostawieniem blizny lub bez niej. Do wykwitów należą: plama, grudka, guzek, guz, pęcherzyk, pęcherz, krosta, bąbel, a także nadżerka, przeczos, pęknięcie i rozpadlina, łuska, strup, owrzodzenie oraz blizna.
Wybrane treści dla Ciebie
Trądzik odwrócony – przyczyny i sposoby leczenia Trądzik odwrócony to przewlekła zapalna choroba skóry. Jej objawem jest pojawianie się w miejscach takich jak pachy, pachwiny, fałdy skórne bolesnych guzków wypełnionych ropą. Guzki łączą się ze sobą, tworzą się przetoki, a ropna treść może wypływać na zewnątrz, czemu zwykle towarzyszy nieprzyjemny zapach. W leczeniu stosuje się leki miejscowe i ogólne (antybiotyki), a także zabiegi chirurgiczne
Zapalenie mieszków włosowych – przyczyny
Na skórze i błonach śluzowych człowieka naturalnie bytują różne bakterie, które tworzą mikrobiom skóry. Utrzymanie odpowiedniej równowagi pomiędzy „dobrymi” i „złymi” bakteriami pozwala zyskać skuteczną barierę ochronną, jednak na skutek działania różnych czynników może dojść do nadmiernego namnażania się szkodliwych drobnoustrojów. Jedną z bardzo szkodliwych bakterii jest gronkowiec złocisty (Staphylococcus aureus), który zaliczany jest do grupy bakterii najbardziej odpornych na działanie antybiotyków. To sprawia, że zakażenia gronkowcowe często są bardzo trudne w leczeniu. Stany zapalne o podłożu bakteryjnym, które obejmują mieszek włosowy, mogą początkowo być mylone z objawami np. trądziku, który jest częstą dermatozą wieku nastoletniego oraz osób dorosłych.
Do rozwoju zapalenia mieszka włosowego dochodzi na skutek wniknięcia bakterii do uszkodzonego mieszka włosowego. Bakterie wnikają także do mieszka włosowego przez ujścia gruczołów łojowych. Uszkodzenia mieszka włosowego są najczęściej spowodowane goleniem zarostu za pomocą maszynek i golarek elektrycznych. W większości przypadków do rozwoju stanu zapalnego o podłożu bakteryjnym dochodzi na skutek nieprzestrzegania zasad higieny akcesoriów do golenia i depilacji, a także dotykania twarzy brudnymi rękami i wyciskania pojawiających się na skórze krost.
Inne przyczyny zapalenia mieszków włosowych to m.in. niekorzystny wpływ na skórę substancji zapachowych i substancji zatykających ujścia gruczołów łojowych, które są obecne w kosmetykach do mycia i pielęgnacji. Chemiczne związki z kosmetyków utrudniają samoistne opróżnianie gruczołów łojowych, prowadząc do zastoju sebum, które stanowi dla bakterii pożywienie. Po wniknięciu drobnoustrojów do mieszka włosowego organizm zaczyna się bronić, czego skutkiem jest nasilający się stan zapalny. Ryzyko zakażenia bakteryjnego oraz rozwoju zapalenia w obrębie mieszków włosowych zwiększa również pocieranie odzieży o skórę, nadmierna potliwość oraz łojotok i brak prawidłowej higieny skóry. Zapalenie mieszków włosowych może rozwinąć się u osób w każdym wieku.
Czyrak – co to takiego? Jakie są rodzaje?
Jeśli na Twoim karku, twarzy lub w okolicach pach pojawił się twardy, bolesny guzek z czopem ropnym, najprawdopodobniej jest to czyrak. Aby mieć pewność co do charakteru zmiany, udaj się do lekarza rodzinnego lub od razu odwiedź gabinet dermatologa, czyli specjalisty zajmującego się leczeniem chorób skórnych.
Czyraki mogą występować pojedynczo lub w postaci mnogiej. Czyrak gromadny – zwany także karbunkułem – to nic innego jak kilka krost położonych w niewielkiej odległości od siebie. W takiej postaci mogą być one bardziej bolesne i bardziej kłopotliwe w leczeniu. Zmiany zapalne – czy to w postaci pojedynczej, czy mnogiej – dotykają osób w różnym wieku, choć statystycznie częściej występują u seniorów. Od zwykłych pryszczy różnią się także tym, że zazwyczaj wymagają leczenia z wykorzystaniem antybiotyku.
Zapalenie mieszków włosowych - przyczyny
- dermatofity (grzyby powodujące tzw. dermatofitozy - grzybice skóry i jej przydatków: włosów i paznokci)
- bielniki - drożdżaki
- wirusy (np. wirus opryszczki)
- pasożyty (najczęściej nużeniec).
Z kolei nieinfekcyjne zapalenie mieszków włosowych to zmiany o podłożu trądzikowym, które często są spowodowane lekami. Stosowane miejscowych kortykosteroidy i kortykotropina mogą prowadzić do wykwitów skórnych, składających się z zapalnych krostek. Do tej grupy zalicza się także popromienne zapalenie mieszków włosowych, czyli to, które jest wynikiem ekspozycji na słońce.
Zapalenie mieszków włosowych – czy jest zaraźliwe?
Zapalenie mieszków włosowych nie jest zaliczane do chorób zakaźnych, więc nie przenosi się z jednej osoby na drugą. Do wystąpienia tego rodzaju zapalanie potrzebne są określone czynniki indywidualne takie jak higiena osobista, skłonność do nadmiernego pocenia się czy diagnoza cukrzycy, która również może dawać o sobie znać poprzez zmiany skórne.
