U nas zapłacisz kartą
Dlaczego Rosną Włosy na Twarzy? Przyczyny i Rozwiązania
Nadmierne owłosienie - skutek zaburzeń hormonalnych
Organizm kobiety działa prawidłowo dzięki estrogenom (żeńskim hormonom płciowym), które odpowiadają za regularne miesiączkowanie i pozwalają zajść w ciążę. Jajniki i nadnercza produkują także niewielkie ilości androgenów (męskich hormonów płciowych). U pań odpowiadają one m.in. za cechy przywódcze, męskie zachowania, energię życiową czy siłę mięśni. Wąsik może więc zdradzać, że jesteś kobietą z temperamentem albo np. świetną szefową. Ale gdy androgenów jest bardzo dużo (hiperandrogenizm), nadmiar włosków bywa widoczny także na brodzie, między piersiami, w okolicy brodawek sutkowych, między pępkiem a spojeniem łonowym, na podudziach. Występuje również bogate owłosienie łonowe, które schodzi nawet na wewnętrzne powierzchnie ud. To tzw. hirsutyzm. Często towarzyszy mu przetłuszczanie się włosów, zmiany łojotokowe na skórze czy nieregularne miesiączki. Efektem nadmiaru androgenów są też inne cechy męskie, np. obniżony głos, rozrośnięte mięśnie, niemożność zajścia w ciążę.
- zespół policystycznych jajników (PCOS) - prócz występowania nadmiernego owłosienia objawia się m.in. przetłuszczaniem się skóry i włosów, zaburzeniami miesiączkowania, łysieniem na głowie.
- przerost kory nadnerczy - charakteryzuje się nadmiernym wydzielaniem androgenów nadnerczowych. Może o nim świadczyć m.in. nasilone owłosienie, łojotok, łysienie skroniowe, zaburzenia cyklu.
- hiperprolaktynemia (choroba wywołana nadczynnością przedniego płata przysadki mózgowej produkującego prolaktynę) - poziom prolaktyny podnosi m.in. silny stres, wysiłek fizyczny, sen, ciąża, karmienie piersią, leki. Prócz hirsutyzmu mogą się pojawić problemy z zajściem w ciążę, zaburzenia cyklu, mlekotok.
- choroba Cushinga i zespół Cushinga- schorzenia te dają charakterystyczne objawy: otyłość monstrualną z odkładaniem się tkanki tłuszczowej w okolicy pasa biodrowego, barkowego, szyi, przy tym szczupłe ręce i nogi, tzw. twarz księżycowatą z silnym owłosieniem, rozstępy na skórze bioder, ud, pośladków, piersi, nadciśnienie tętnicze, osteoporoza, cukrzyca.
- wirylizujące nowotwory jajnika - są to guzy jajnika (np. jądrzak, gonadoblastoma), które produkują nadmiar androgenów.
- stosowanie leków działających androgennie - jak np. sterydy anaboliczne, progestageny (przyjmują je kobiety planujące ciążę, by stymulować owulację), danazol (lek stosowany w leczeniu endometriozy), leki przeciwnadciśnieniowe (np. minoxidil – odkąd zauważono, że powoduje nadmierne owłosienie, stosowany jest jako płyn do wcierania w skórę głowy u mężczyzn, by zwiększyć owłosienie głowy), przeciwpadaczkowe, niektóre antybiotyki i blokery histaminowe (np. stosowane w leczeniu choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy).
- anoreksja - wynika to ze spadku poziomu estrogenów (ustają miesiączki) i wzrostu wydzielania androgenów. Brak miesiączki powoduje trwałe zaburzenia w organizmie, których skutki – jeżeli anoreksja trwa długo – później się nie cofną.
Dlaczego mężczyźni mają włosy na twarzy
Włosy na twarzy zaczynają rosnąć u mężczyzn w okresie dojrzewania, gdy poziom testosteronu w organizmie wzrasta. Włosy na brodzie, wąsach i bokach twarzy są rezultatem aktywacji mieszków włosowych przez testosteron.
Rolka mieszków włosowych
Mieszkami włosowymi są małe struktury znajdujące się w skórze twarzy. Są one odpowiedzialne za wzrost włosów i produkują keratynę, która nadaje włosom ich charakterystyczną strukturę. W przypadku mężczyzn, mieszków włosowych na twarzy są wyposażone w większą ilość receptorów androgennych, które są wrażliwe na testosteron.
Różne wzorce wzrostu włosów na twarzy
Wzór wzrostu włosów na twarzy może się różnić w zależności od genetyki i poziomu hormonów. Niektórzy mężczyźni mają gęste zarosty, podczas gdy inni mają tylko kilka pojedynczych włosów na brodzie czy wąsach. Różne wzorce zarostu są również związane z poziomem testosteronu i innymi hormonami płciowymi.
Wzrost włosów na twarzy mężczyzn jest często postrzegany jako symbol męskości i dorosłości. Styl zarostu może być również wyrazem indywidualnego stylu i preferencji.
Naturalne zachowanie organizmu mężczyzn
Organizm mężczyzn funkcjonuje w sposób unikalny, różniący się od organizmu kobiecego. Istnieje wiele naturalnych zachowań, które są typowe dla mężczyzn i wynikają z ich biologicznych różnic.
1. Wzrost włosów na twarzy: Mężczyźni mają większą ilość androgenów, które stymulują wzrost włosów. Dlatego większość mężczyzn ma zarost, zarówno w formie brody, jak i wąsów.
2. Silniejsza budowa ciała: Mężczyźni mają większą ilość masy mięśniowej i mniejszą ilość tkanki tłuszczowej niż kobiety. To sprawia, że są silniejsi fizycznie i bardziej odporni na wysiłek.
3. Wyższy poziom testosteronu: Testosteron to hormon płciowy, który jest obecny w większych ilościach u mężczyzn niż u kobiet. Ten hormon wpływa na zachowanie mężczyzn, wpływając na ich libido, agresywność i pewność siebie.
4. Większa skłonność do ryzyka: Mężczyźni często przejawiają większą skłonność do podejmowania ryzykownych działań i zachowań. To może wynikać z ich wrodzonej potrzeby zdobywania i eksplorowania nowych terytoriów.
5. Szybsze tempo metabolizmu: Mężczyźni mają zazwyczaj szybszy metabolizm niż kobiety, co oznacza, że spalają więcej kalorii w ciągu dnia. Dlatego mężczyźni często mają większą ilość energii i potrzebują większej ilości jedzenia.
6. Wysoka tolerancja na stres: Mężczyźni często wykazują wyższą tolerancję na stres i lepiej radzą sobie w trudnych sytuacjach. To może wynikać z ich biologicznych różnic i wrodzonej zdolności do walki lub ucieczki.
7. Większa produkcja spermy: Mężczyźni produkują większą ilość spermy niż kobiety, co jest związane z ich rolą w reprodukcji. Ta większa produkcja spermy jest wynikiem działania hormonów płciowych.
8. Zwiększona libido: Mężczyźni zazwyczaj mają wyższe libido niż kobiety. To związane jest z większą ilością testosteronu, który pobudza ich seksualne pożądanie.
Hirsutyzm - koniecznie do ginekologa
Jeśli niepokoją cię pojawiające się na twarzy i ciele ciemne włoski, zapewne myślisz o wizycie u kosmetyczki. Zanim jednak się do niej wybierzesz, odwiedź ginekologa, bo tylko on rozpozna przyczynę problemu i zastosuje odpowiednie leczenie.
Na początku lekarz zapyta cię o pochodzenie, występowanie nadmiernego owłosienia w rodzinie (rodzice, rodzeństwo), wagę (sprawdzi BMI, pacjentki otyłe mają nadmiar testosteronu i jego metabolitów), przyjmowane leki. Przeprowadzi też dokładny wywiad ginekologiczny – m.in. zapyta, czy miesiączki są regularne, obfite, jak długo trwają, czy byłaś w ciąży (ile razy), czy miałaś kłopoty z zajściem w ciążę i podejmowane były próby leczenia.
Ostrożnie z depilacją
W kosmetologii jest wiele metod przeciwdziałania hirsutyzmowi, jednak do tej pory nie znaleziono takiej, która trwale usuwa nadmierne owłosienie. Golenie maszynką (np. okolic intymnych) nie zdaje egzaminu, bo włosy odrastają ciemniejsze i grubsze. Dodatkowo często skutkiem tej metody jest zapalenie mieszków włosowych i powstawanie krostek.
Depilacja za pomocą żeli czy wosków także nie daje dobrych rezultatów, bo włosy odrastają po kilku lub kilkunastu dniach. Poza tym składniki tych preparatów mogą podrażniać delikatną skórę. Usuwanie włosów za pomocą elektrolizy czy laseroterapii daje efekty na dłużej, jednak warto pamiętać, że stosowanie tych metod w konsekwencji może prowadzić do tworzenia się mikroblizn na skórze.
Następnie ginekolog sprawdzi, czy przyczyną problemu jest PCOS (wykona USG przezpochwowe, oceniając wielkość jajników, ich strukturę, ilość pęcherzyków, grubość osłonki białej itd. Badanie może wskazać też podejrzenie nowotworu jajników, czy wrodzony przerost kory nadnerczy (zrobi USG brzucha, w badaniu stwierdza się powiększone nadnercza – prawe i lewe).
Następnym etapem badań (w przypadku stwierdzenia, jak i wykluczenia PCOS lub wrodzonego przerostu nadnerczy) jest konsultacja endokrynologiczna (o ile ginekolog nie ma tej specjalności). Badania hormonalne krwi robi się w wyznaczonych dniach cyklu, oceniając poziom testosteronu i jego pochodnych. Jeśli nie dają one odpowiedzi, endokrynolog bada też poziom hormonów wydzielanych przez tarczycę (może wcześniej wykonać USG tarczycy) i przysadkę mózgową.
Schorzenia owłosionej skóry głowy
Na tempo wzrostu włosów mogą mieć wpływ również schorzenia i choroby owłosionej skóry głowy. Jednym z nich jest na przykład łupież, jedna z najbardziej popularnych keratoz. Szacuje się, że nawet do 50% populacji miało problem z tym schorzeniem skóry głowy. Zmagając się z łupieżem nasza skóra głowy może być atakowana przez grzyby z gatunku Malassezia furfur, które są częstą przyczyną keratoz przebiegających ze stanem zapalnym. Taka osłabiona kondycja skóry głowy wpływa na wypadanie włosów.
Tempo wzrostu włosów jest uzależnione przede wszystkim od stanu naszego zdrowia, ale także od wielu dodatkowych czynników związanych z uwarunkowaniami zewnętrznymi. Aby powalczyć o dobry porost włosów, musimy sprawdzić, na które czynniki mamy wpływ i korzystnie je stymulować. Możemy mobilizować nasze włosy dietą bogatą w substancje odżywcze, regularnymi peelingami skóry głowy oraz przyspieszyć porost włosów stosując na przykład serum zawierającego peptydy biomimetyczne, proteiny czy aminokwasy oraz suplementy diety z proteoglikanami. Wskazane są także domowe, jak i gabinetowe zabiegi poprawiając kondycję skóry głowy i wzmacniające cebulki, które będą sprzyjały porostowi nowych włosów.
