U nas zapłacisz kartą
Dlaczego pojawiają się pryszcze - Przyczyny i sposoby ich zwalczania
Jak prawidłowo pozbyć się pryszczy metodą wyciskania?
Czasami, gdy pryszcz jest mocno „dojrzały”, nie ma wyjścia – trzeba go wydusić. Najlepiej, aby zrobiła to profesjonalistka, np. kosmetyczka. Jeśli to niemożliwe, warto wiedzieć, jak to prawidłowo wykonać. Przede wszystkim pamiętaj, że do manualnego usunięcia nadaje się jedynie wykwit, którego jasnożółty czubek widoczny jest na powierzchni (niemal przebił się przez skórę). Taką ropną krostkę można ostrożnie wycisnąć czystymi i zdezynfekowanymi dłońmi, najlepiej przez chusteczkę higieniczną (tak aby paznokciami nie uszkodzić naskórka i nie spowodować w ten sposób blizn). Po wykonanym zabiegu niezwłocznie należy zdezynfekować podrażnioną skórę, a na koniec umyć twarz antybakteryjnym żelem głęboko oczyszczającym, takim jak np. Vichy Normaderm.
Wcale nie potrzebujesz aplikować dużej ilości korektora czy podkładu, aby skutecznie zamaskować pryszcza. Wystarczy podkład o silnym działaniu maskującym, taki jak Vichy Dermablend – nakładany zawsze na krem pod makijaż. Zapewnia on pełne krycie niedoskonałości przy nałożeniu cienkiej warstwy. Możesz go zaaplikować na całą twarz (najlepiej) bądź zastosować do punktowego zamaskowania krosty (gdy wymaga dodatkowego krycia). Nabierz odrobinę na czysty palec bądź gąbeczkę i lekko wklep w pryszcza i skórę wokół, a następnie przypudruj utrwalającym pudrem Dermablend. Pamiętaj, że podkład musi mieć odcień zbliżony do karnacji – zbyt jasny dodatkowo uwypukli zmiany.
Bibliografia:
1 Braun‐Falco O, Plewig G, Wolff H.H, Burdgdorf W.H.C. Dermatologia. Wyd. Czelej, Lublin 2004, 993–1002.
Krostki i plamy na języku – rodzaje i przyczyny
Czerwona krosta czy białe grudki?
W ludowych wierzeniach pypeć na języku jest karą za obmawianie innych. Jednak medycyna patrzy na to zjawisko zupełnie inaczej. Istnieje kilka rodzajów krost na języku. W zależności od tego czy są to czerwone krostki czy białe wypryski, przyczyna może być inna i inaczej wygląda leczenie. Zwykle podstawowy podział polega na sprawdzeniu koloru krostek. Jeżeli są one czerwone, to mogą mieć pochodzenie alergiczne, wynikać z niedoboru witamin czy powstawać na skutek rozwoju bakterii.
Białe krostki najczęściej oznaczają grzybicę, szczególnie często spotykane zakażenie grzybami Candida. Jeżeli jednak zamiast wielu krostek pojawia się pojedynczy pryszcz na języku, to może oznaczać niedobór witamin lub wynik zetknięcia powierzchni języka z bakteriami.
W rzadkich przypadkach bąble na języku oznaczają zakażenie wirusowe. Mogą towarzyszyć katarowi, co sprawia, że przeziębienie staje się jeszcze bardziej irytujące niż zwykle. A oto lista możliwych zmian na języku:
- Plamy na języku – mogą przybierać różny kolor. Białe zwykle świadczą o obecności liszaja płaskiego, żółte mogą być wynikiem nieprawidłowej higieny jamy ustnej. Czarne plamy, przypominające włoski to niegroźne, ale nieprzyjemne zakażenie bakteryjne. Najbardziej niepokojące są czerwone plamy na języku, które mogą oznaczać niedobór witaminy B12 i wywołaną nim tzw. chorobę Addisona Biermera.
- Biały nalot – nalot, któremu towarzyszy pieczenie i ból to objaw infekcji grzybiczej. Wymaga specjalistycznego leczenia, dlatego warto zgłosić się z nim do lekarza. Może to być też objaw aftozy. Afty zwykle atakują również dziąsła. Charakteryzują się białą nadżerką z czerwoną obwódką i umiarkowaną bolesnością. Zwykle pojawiają się u małych dzieci.
- Krosty – mogą to być niewielkie bąble, białe grudki lub czerwona bolesna krosta. Najbardziej niepokojąca może być boląca krosta, która z czasem pokrywa się owrzodzeniem. Może to świadczyć o kile – zakaźnej chorobie wenerycznej. Jeśli szukasz więcej informacji, sprawdź także ten artykuł o plamach na języku.
Leczenie krost na języku
Domowe sposoby na krosty na języku
W pierwszym momencie pojawienia się krostek możemy spróbować je usunąć domowymi sposobami. Przede wszystkim zwiększamy higienę jamy ustnej. Zwłaszcza wtedy, gdy wiemy, że była zaniedbywana. Do płukania ust i języka można używać roztworu wody z solą lub wody przegotowanej z wodą utlenioną. Raczej odradza się stosowanie ostrych płynów do płukania ust. Jeżeli krosta na czubku języka powstała w wyniku podrażnienia, to taki płyn tylko pogłębi problem.
Jeśli boląca krosta jest wynikiem złej diety, to warto zaopatrzyć się w witaminy z grupy B i witaminę C. Leczenie może też obejmować uzupełnianie mikroelementów takich jak żelazo, magnez czy cynk. Zwykle jednak w tym przypadku nie występują wyłącznie wypryski. Niedobór każdego z tych elementów ma swoje dodatkowe objawy, które trzeba brać pod uwagę przy leczeniu.
Jeżeli przyczyny są bakteryjne, to może warto najpierw odwiedzić dentystę. Na pewno nie zaszkodzi regularne czyszczenie zębów.
Zwykle pryszcz na języku nie oznacza poważnych problemów ze zdrowiem. Poprawa higieny i odporności, a także wzbogacenie diety o owoce i warzywa powinno rozwiązać problem. Nie musimy biec do lekarza z każdym pypciem jaki się pojawi na języku.
Kiedy krosty oznaczają poważne schorzenie
Jeżeli krosta na języku powstała w wyniku grzybicy, to stosuje się specjalne antybiotyki. Lekarstwa przeciwgrzybiczne są nieco inne niż przeciwbakteryjne. Dlatego konieczne jest skonsultowanie dolegliwości z lekarzem i otrzymanie recepty oraz zaleceń co do dawkowania.
Z całą pewnością natychmiastowej interwencji specjalisty wymaga podejrzenie nowotworu języka. Nie każdy kto ma białe grudki na języku powinien wpadać w panikę, jednak dłuższe utrzymywanie się dolegliwości jest powodem do wizyty w gabinecie lekarskim.
Pryszcz - skąd się bierze, jak się go pozbyć
Powstawanie pryszczy na skórze związane jest z trądzikiem, chorobą skóry obfitującej w gruczoły łojowe. Trądzik to dolegliwość powszechna, często występująca w okresie dojrzewania tak u kobiet, jak i mężczyzn. U mężczyzn ma on przebieg ostrzejszy. Trądzik występuje najczęściej w okolicach obfitujących w gruczoły łojowe, to znaczy w strefie T na twarzy i w rynnach potowych na klatce piersiowej i plecach.
Trądzik rozpoczyna się powiększeniem gruczołów łojowych i nasilonym wydzielaniem łoju. Następuje nadmierne i zmienione rogowacenie ujścia mieszka włosowego, do którego wnika przewód gruczołu łojowego. W ten sposób powstaje czop rogowy, który wypełnia mieszek włosowy i wypycha go ku górze. Dochodzi do zablokowania wydzielania łoju i powstaje woreczek wypełniony tłuszczami i keratyną czyli zaskórnik (comedo). Wraz z powstawaniem zaskórników gwałtownie rozmnażają się bakterie, które normalnie występują w skórze i na jej powierzchni jako nieszkodliwe drobnoustroje. Dopiero łój je uzjadliwia, jest dla nich doskonałą pożywką i stwarza warunki do namnażania.
Tak powstaje pryszcz
Bakterie uwalniają enzymy (lipazy) rozkładające obojętne tłuszcze łoju na mniejsze cząstki (wolne kwasy tłuszczowe). Właśnie te kwasy tłuszczowe powodują powstawanie stanów zapalnych. Wzrasta liczba zakażonych komórek i wydzieliny wypełnającej woreczek. Jest tam coraz mniej miejsca, przez co nasila się nacisk na ścianki mieszka włosowego zablokowanego czopem rogowym. W pewnym momencie ścianki nie wytrzymują nacisku, pękają, a zawartość rozlewa się na otaczającą tkankę. Powstaje ostry stan zapalny, tworzą się krosty.
Trądzik pospolity może mieć różne etapy. Pierwsza odmiana trądziku charakteryzuje się zaskórnikami utrzymującymi się przez miesiące, a nawet lata, w okresie dojrzewania. Rozróżnia się zaskórniki otwarte i zamknięte. W zaskórnikach zamkniętych ujście mieszka jest zatkane, spod skóry prześwituje biaława grudka, czop łojowo-rogowy. Często dochodzi do zakażeń i nagromadzenia się ropy, ponieważ zawartość mieszka nie może się wydostać na zewnątrz. W zaskórnikach otwartych ujście się nie domyka, widoczny jest czarny punkt. Nie ma on nic wspólnego z brudem, jak się powszechnie uważa. Czarny kolor spowodowany jest utlenianiem się czopu rogowo-tłuszczowego. Kolejnym etapem trądziku jest jest acne papulopustolosa. W zaskórniku powstały już zmiany zapalne, grudki i krosty. Ten etap może ciągnąć się latami. Prawie każda krosta pozostawia wklęsłą (rzadziej także wypukłą) bliznę. Jeśli trądzik się pogarsza, rozwija się raczej rzaska forma acne conglobata. W wyniku stanu zapalnego wokół mieszka tworzą się guzkowate nacieki i ropne, a po ich ustąpieniu pozostają blizny wklęsłe i wypukłe.
