U nas zapłacisz kartą
Gałka muszkatołowa - naturalne lekarstwo na pryszcze
Pochodzenie i smak
Owoce muszkatołowca dotarły do Europy w XII wieku dzięki Arabom. Wiemy, że w Polsce korzystał z nich król Władysław Jagiełło. To oznacza, że używano ich w kuchni przynajmniej od XIV wieku. Stosowano je zarówno w formie przyprawy na przykład do mięs i serów, jak i robiono z nich cukierki. Dodawano je też do ciast. [1]
Przyprawa ta pierwotnie rośnie na wiecznie zielonym drzewie pochodzącym z wyżej wspomnianych wysp położonych na Pacyfiku. Jest to jedyne na świecie drzewo, które jest źródłem aż dwóch przypraw – gałki muszkatołowej oraz buzdyganu.
Buzdygan nazywany jest „kwiatem gałki muszkatołowej” i pozyskuje się go z osłonki zewnętrznej, która ochrania gałkę muszkatołową. Uchodzi za bardziej „wyrafinowaną” przyprawę w porównaniu do gałki i najczęściej występuje w sproszkowanej formie. Wykorzystuje się go do pikantnych lub słodko-ostrych potraw.
Gałka muszkatołowa – zastosowanie
Większość z nas używa gałki muszkatołowej wyłącznie w kuchni. Znalazła ona zastosowanie także w kosmetyce. Można ją znaleźć w składzie balsamów, kremów, maseczek i peelingów. Ze względu na działanie antyseptyczne i przeciwzapalne doskonale sprawdza się w kosmetykach do cery trądzikowej. Gałkę muszkatołową wykorzystuje się też w produkcji perfum, mydeł i szamponów, a także past do zębów.
Spożywanie gałki muszkatołowej w małych ilościach, jako przyprawy, jest bezpieczne niemal dla każdego. Przyjmowanie jej w dużych dawkach powyżej 5 g (2 łyżeczki) jednorazowo może być jednak szkodliwe. Przyprawa zawiera mirystycynę, której działanie porównuje się do atropiny, powodującej stany euforii. Mirystycyna w dużych dawkach (1–2 mg na kilogram masy ciała) może powodować szybkie bicie serca, nudności, dezorientację, wymioty i pobudzenie.
W Polsce niewiele wiadomo na temat zatruć gałką muszkatołową. W latach 2001–2011 w amerykańskim stanie Illinois zgłoszono 32 takie przypadki. Aż 47 proc. z nich było związane z celowym spożyciem dużej ilości gałki muszkatołowej ze względu na jej efekty psychoaktywne. Dawka halucynogenna to 5–30 gr sproszkowanej gałki muszkatołowej. Objawy pojawiają się kilka godzin po spożyciu i utrzymują się nawet przez 24 godziny. Obserwuje się wówczas:
- niepokój
- zaburzenia orientacji w czasie i przestrzeni
- odrealnienie (oderwanie od rzeczywistości)
- dziwne sny, w tym sny na jawie
- złudzenia i omamy wzrokowe
- uczucie unoszenia się w powietrzu [1]
Nadużywanie gałki muszkatołowej może dodatkowo powodować podrażnienie przewodu pokarmowego, a nawet raka wątroby. Warto więc zachować umiar, stosując gałkę muszkatołową dla wzmocnienia smaku np. grzanego wina.
Jakie inne przyprawy korzenne warto wykorzystywać w kuchni?
Goździki
Bez goździków nie ma nie tylko pierników, ale i grzanego wina, a także pasztetów czy pieczonych mięs. Goździki nie tylko pięknie pachną, ale też poprawiają trawienie! Z tego względu warto je dodawać do mięsnych sosów.
Laski wanilii
Świąteczne ciasta, ciasteczka, pierniczki i serniki nie będą miały swojego smaku, jeśli nie dodamy do nich wanilii. Obok cynamonu to jedna z najważniejszych przypraw do bożonarodzeniowych deserów.
Anyż
Anyż to przyprawa, którą dodaje się do kompotu z suszonych owoców, ciast (takich jak miodownik), a także marynat do mięs. Świetnie sprawdzi się do pieczonych mięs i schabów, a także pasztetów. Anyż to przyprawa, która ma właściwości lecznicze i wspomaga trawienie, a także walkę z przeziębieniem.
Gałka muszkatołowa
Gałka muszkatołowa to przyprawa korzenna, która doskonale komponuje się z piernikami, grzańcem, a także świątecznymi ciasteczkami. Można ją dodać też do sosów oraz marynat do mięs.
Liście laurowe
Do świątecznej pieczeni świetnie pasuje jałowiec oraz liście laurowe. Pomagają wydobyć smak z potraw, łagodzą dolegliwości trawienne. Liście laurowe działają tez moczopędnie, pomagając oczyścić organizm ze złogów przemiany materii i wspomóc pracę wątroby. Czytaj też:
Jak zrobić domek z piernika? Cztery pomysły na piernikowe dekoracje
Informacje zawarte w serwisie mają wyłącznie charakter informacyjny i nie stanowią porady lekarskiej, a stosowanie ich w praktyce powinno za każdym razem być konsultowane na indywidualnej wizycie lekarskiej z lekarzem specjalistą. Udostępnij Skomentuj