U nas zapłacisz kartą
Gronkowiec a pryszcze - Wpływ Bakterii na Skórę i Metody Ich Zwalczenia
Jak wygląda gronkowiec skórny? Objawy, leczenie i badania
Jak wygląda gronkowiec skórny, który atakuje skórę człowieka? Ta bakteria, która się bardzo szybko rozprzestrzenia, skutkuje wywołaniem wielu chorób. Ale nie jest groźna dla każdego organizmu. W wielu przypadkach potrafi być nawet przez długi czas obojętna, czy wręcz uśpiona. Jakie są objawy gronkowca skórnego, jak go leczyć i jak diagnozować? Odpowiedzi na te pytania ułatwią rozpoznanie bakterii i podjęcie specjalistycznego leczenia.
Wiele typów różnych drobnoustrojów znajduje się w organizmie ludzkim, wiele także w otaczającym środowisku. Ogromna rzesza ludzi jest nosicielem tej uciążliwej bakterii, jaką jest gronkowiec skórny, a nosiciele to nie chorzy.
Niektórzy nawet przez całe życie nie wiedzą, że są właśnie nosicielami tej bakterii, ponieważ nie przysparza im żadnych dolegliwości. Ale zakażenie gronkowcem jest już problemem, wymagającym wyleczenia i działań, zapobiegających rozprzestrzenianiu tej choroby.
Leczenie gronkowca skórnego
Dość duże znaczenie w leczeniu tego typu bakterii ma wzmacnianie odporności chorego. Dlatego warto zwrócić baczną uwagę na dietę, więcej spać i odpoczywać, a także zrezygnować z używek (kawa, papierosy czy alkohol). Lekarze często zalecają stosowanie odpowiednich maści.
Pozytywne efekty przynosi równoległe stosowanie dwóch metod leczenia – medycznego (specjalistycznego) i domowego (naturalnego). Warto stosować okłady z ciepłej wody, które oczyszczają rany z ropy. Olejek z drzewa herbacianego ma silne działanie przeciwdrobnoustrojowe i sprawdza się w leczeniu zakażonych miejsc na skórze. Z kolei papka z kurkumy ma silne działanie antybakteryjne. Ogromne właściwości przeciwzapalne i przeciwświądowe posiada miód manuka. Okłady z tego rodzaju miodu skutecznie leczą zmienione chorobowo miejsca i silnie działają nawet na najbardziej odporne szczepy tej bakterii.
Naturalnym antybiotykiem jest także ocet jabłkowy, który usuwa toksyny. Domowe sposoby to nie tylko robienie okładów czy nakładanie papek na rany. Skuteczne rezultaty przynoszą inhalacje, na przykład ze startej cebuli, dwa razy dziennie przez tydzień. Duże właściwości lecznicze posiada także sok z brzozy, a zawarta w nim betulina ma mocne właściwości przeciwbakteryjne.
Zakażenie gronkowcem – powikłania
Niewłaściwe leczenie lub jego brak w przypadku zakażenia gronkowcem są bardzo niebezpieczne ze względu na możliwe powikłania. Dlatego nie można infekcji bakteryjnej tego typu leczyć na własną rękę. Zawsze niezbędna jest konsultacja lekarska. Najbardziej niebezpieczne jest przenoszenie się bakterii gronkowca z narządu pierwotnie objętego zakażeniem do krwioobiegu i dalszy postęp choroby, która może zakończyć się sepsą.Tak powszechne zapalenie zatok przynosowych wywołane gronkowcem złocistym może prowadzić do m.in. ropnych wewnątrzczaszkowych zapaleń żył i zapalenia opon mózgowo - rdzeniowych. Niewyleczone zakażenie gronkowcem złocistym często prowadzi również do zapalenia płuc, dróg moczowych, tchawicy, mięśnia sercowego czy też wsierdzia. Natomiast gronkowiec skórny tworząc biofilm na cewnikach i utrudniając tym samym leczenie zakażenia może doprowadzić do kłębuszkowego zapalenia nerek. Choroby, która prowadzi często do niewydolności nerek.
Infekcja gronkowcem w ciąży stanowi zagrożenie dla matki i płodu. Gronkowiec jest w stanie przejść przez łożysko i zainfekować również nienarodzone dziecko. Pojawienie się bakterii w drogach rodnych ciężarnej może wykluczyć naturalny poród. Dlatego wszelkie objawy zakażenia gronkowcem okolic intymnych powinny być natychmiast zgłaszane lekarzowi. Chodzi głównie o upławy, świąd, nieprzyjemny zapach oraz uczucie suchości. Tego typu objawy wymagają natychmiastowego leczenia. Pierwszym wyborem są oczywiście leki dopochwowe. Przyszła mama powinna zwrócić również uwagę na inne objawy gronkowca. Należą do nich m.in. zmiany skórne, nawracające infekcje gardła i zatok, dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (biegunka, ból brzucha, wymioty), bolesność przy oddawaniu moczu. Zwalczanie bakterii gronkowca w ciąży jest o tyle trudne, że niektóre antybiotyki nie mogą być stosowane w tym czasie ze względu na szkodliwy wpływ na dziecko bądź też brak badań w zakresie bezpieczeństwa stosowania ich w ciąży.
Bibliografia
- B. Nowakowicz-Dębek, Epidemiologia wielolekoopornych szczepów Staphylococcus aureus, Probl. Hig. Epidemiol. 2016.
- Taylor TA., Unakal CG., Staphylococcus Aureus, StatPearls Publishing, Treasure Island (FL) 2017.
- W. Korpysa-Dzirba i wsp., Enterotoksyny gronkowcowe, Zakład Higieny Żywności Pochodzenia Zwierzęcego Państwowego Instytutu Weterynaryjnego, Instytutu Badawczego w Puławach, Życie Weterynaryjne 2012.
- A. Gnanamani, P. Hariharan, and M. Paul-Satyaseela, Staphylococcus aureus: Overview of Bacteriology, Clinical Diseases, Epidemiology, Antibiotic Resistance and Therapeutic Approach, InTech 2017.
- Kmieciak W., Szewczyk E.M., Gatunki koagulazododatnie rodzaju Staphylococcus - taksonomia, chorobotwórczość, Post. Mikrobiol. 2017, 56, nr 2, s. 233–244.
Anna Baranowska
Ukończyła Dziennikarstwo na Uniwersytecie Gdańskim. Autorka kilkuset artykułów o tematyce zdrowotnej i parentingowej. Należy do grona dziennikarzy medycznych jako członkini Stowarzyszenia "Dziennikarski Klub Promocji Zdrowia".
