Walka z Gronkowcem na Nogach - Skuteczne Metody Leczenia i Zapobiegania
Jak można się zarazić gronkowcem?
Bakteria gronkowca bardzo szybko przenika do organizmu człowieka. Może przedostać się ponadto kilkoma drogami:
- kropelkową,
- przez kontakt płciowy z nosicielem,
- przez skaleczenie (wówczas gronkowiec wnika do krwiobiegu przez ranę),
- przez zjedzenie zakażonego gronkowcem pożywienia.
Przez wiele lat fakt bytowania gronkowca w organizmie może być utajony – bakteria nie powoduje żadnych objawów. Jeśli jednak gronkowiec zacznie być aktywny – np. w wyniku spadku odporności – niestety może spowodować wiele groźnych chorób.
Gronkowiec jest chorobą zakaźną, co oznacza, że można zarazić się bakterią przez kontakt z nosicielem lub otoczeniem, w którym przebywa nosiciel (dotykanie tych samych przedmiotów)
Na infekcje gronkowcem szczególnie narażone są osoby, które:
- mają obniżoną odporność,
- posiadają otwarte rany i skaleczenia,
- zmagają się z problemami dermatologicznymi (choroby skóry),
- często przebywają w szpitalach i przychodniach,
- są w podeszłym wieku,
- cierpią na nowotwory,
- są w trakcie terapii immunosupresyjnej,
- chorują na cukrzycę,
- cierpią na przewlekłą niewydolność nerek,
- cierpią na choroby obwodowych naczyń krwionośnych,
- mają podłączoną kroplówkę lub cewnik,
- są po zabiegu chirurgicznym.
Ponadto w grupie ryzyka są kobiety w ciąży i małe dzieci – szczególnie groźny jest gronkowiec u niemowląt.
Gronkowiec: badania
Zakażenia gronkowcem diagnozuje się na podstawie badań krwi, moczu lub próbki tkanki z zakażonego obszaru, sprawdzających obecność bakterii. W razie znalezienia bakterii gronkowca przeprowadzane są dalsze badania w celu sprawdzenia, który antybiotyk będzie skuteczny.
Bibliografia
- B. Nowakowicz-Dębek, Epidemiologia wielolekoopornych szczepów Staphylococcus aureus, Probl. Hig. Epidemiol. 2016.
- Taylor TA., Unakal CG., Staphylococcus Aureus, StatPearls Publishing, Treasure Island (FL) 2017.
- W. Korpysa-Dzirba i wsp., Enterotoksyny gronkowcowe, Zakład Higieny Żywności Pochodzenia Zwierzęcego Państwowego Instytutu Weterynaryjnego, Instytutu Badawczego w Puławach, Życie Weterynaryjne 2012.
- A. Gnanamani, P. Hariharan, and M. Paul-Satyaseela, Staphylococcus aureus: Overview of Bacteriology, Clinical Diseases, Epidemiology, Antibiotic Resistance and Therapeutic Approach, InTech 2017.
- Kmieciak W., Szewczyk E.M., Gatunki koagulazododatnie rodzaju Staphylococcus - taksonomia, chorobotwórczość, Post. Mikrobiol. 2017, 56, nr 2, s. 233–244.
Anna Baranowska
Ukończyła Dziennikarstwo na Uniwersytecie Gdańskim. Autorka kilkuset artykułów o tematyce zdrowotnej i parentingowej. Należy do grona dziennikarzy medycznych jako członkini Stowarzyszenia "Dziennikarski Klub Promocji Zdrowia".
Objawy zakażenia gronkowcem złocistym?
Objawy zakażenia wywołanego przez gronkowca złocistego, a także jego przebieg zależą od lokalizacji bakterii w organizmie.
Rodzaje zakażenia wywołane przez gronkowca złocistego w poszczególnych lokalizacjach (najczęstsze postaci zakażenia wywołane przez S.aureus.):
Skóra
– liszajec (pęcherze zawierające żółtawy lub przejrzysty płyn, z czasem pokrywające się strupami)
– czyraki, czyraki mnogie
– jęczmienie (ropne zmiany zlokalizowane na powiece)
– zapalenie mieszków włosowych
– złuszczające zapalenie skóry
Kości
– zapalenie kości i szpiku kości (często u dzieci)
Stawy
– zapalenie stawów
Płuca
– zapalenie płuca (z tworzeniem ropni, występuje często jako powikłanie grypy)
Krew
– posocznica, bakteriemia
Serce
– ostre zapalenie wsierdzia (miejscowy wzrost bakterii zlokalizowany na zastawkach serca, często po wszczepieniu sztucznych zastawek)
Jelita
– gronkowcowe zatrucie pokarmowe (gwałtowne wymioty i biegunki w czasie 1 – 5 godzin od spożycia skażonego pokarmu)
Co to jest gronkowiec złocisty? Objawy i leczenie zakażenia gronkowcem
Prawie co trzeci z nas jest nosicielem gronkowca złocistego. Choć samo nosicielstwo nie jest równoznaczne z wystąpieniem zakażenia, obniżona odporność może przyczynić się do jego rozwoju. Jak można zarazić się gronkowcem złocistym i jakie metody jego leczenia są najskuteczniejsze?
Gronkowiec złocisty – Staphylococcus auerus, jak sama nazwa wskazuję to bakteria, która swym wyglądem przypomina groniaste skupiska. Z pośród całego rodzaju gronkowców gatunek ten odpowiedzialny jest za występowanie większości zakażeń, które wywołują te bakterie wśród ludzi. Nawet 30 % zdrowych osób może być bezobjawowym nosicielem gronkowca złocistego (dotyczy to również personelu medycznego).
Bakteria ta bytuje na powierzchni skóry (głównie pod pachami, pachwinami, ale także na powierzchni dłoni) oraz błon śluzowych (np. w jamie nosowo – gardłowej). Mogą one przebywać na powierzchni przedmiotów, w powietrzu lub kurzu przez wiele dni, stąd gronkowiec może zakażać środowisko, np. szpitalne, gdzie najczęściej dochodzi do zarażenia.
Szczególnie niebezpieczne dla naszego organizmu są toksyny wytwarzane przez poszczególne szczepu gronkowca złocistego:
Enterotoksyna – oporna na działanie enzymów trawiennych, odpowiedzialna za zatrucia pokarmowe,
Toksyna -1 zespołu wstrząsu toksycznego – może powodować niewydolność wielonarządową, a nawet wstrząs,
Toksyna eksfoliatywna – może rozszczepiać warstwę ziarnistą skóry.
U nas zapłacisz kartą