U nas zapłacisz kartą
Walka z Gronkowcem na Nogach - Skuteczne Metody Leczenia i Zapobiegania
Jak diagnozuje się gronkowca?
Diagnostyka gronkowca polega na przeprowadzeniu wywiadu, podczas którego lekarz uwzględni m.in. objawy kliniczne. Konieczne są także badania laboratoryjne z krwi i moczu. Pobiera się ponadto wymaz z gardła, nosa bądź pochwy, aby sprawdzić, jaka konkretnie bakteria wywołała zakażenie i jaki antybiotyk będzie odpowiedni do jej redukcji. W niektórych przypadkach stosuje się także testy na obecność koagulazy, testy PCR czy testy aglutynacji lateksowej – dzięki nim jest możliwe zidentyfikowanie poszczególnych gatunków gronkowca. Jeżeli natomiast lekarz podejrzewa zatrucie pokarmowe gronkowcem, może zlecić mikrobiologiczne badanie spożytego pokarmu w kierunku występowania w nim bakterii gronkowca.
W jaki sposób leczy się gronkowca? Niestety konieczne jest wprowadzenie antybiotykoterapii. Problemem jest fakt, że coraz więcej bakterii gronkowca staje się odporna na leczenie dostępnymi nam antybiotykami, a podstawą skutecznego wyleczenia gronkowca jest właśnie dobranie odpowiedniego antybiotyku.
Aby dobrać antybiotyk, konieczne jest badanie krwi, moczu lub fragmentu zarażonej skóry. Obecnie najczęściej stosuje się następujące antybiotyki:
- klindamycyna,
- cefadroksyl,
- spiramycyna,
- mupirocyna,
- chloramfenikol.
Czy są domowe sposoby skuteczne w walce z gronkowcem? Niestety wg dostępnej nam wiedzy medycznej, gronkowiec może być wyleczony wyłącznie z pomocą antybiotyków i żadne domowe sposoby nie pomagają, a nawet mogą przyczynić się do rozprzestrzenienia się bakterii. Trwają obecnie badania nad leczenie gronkowca złocistego z pomocą srebra koloidalnego, ale jest jeszcze za wcześnie na to, aby twierdzić o skuteczności lub nieskuteczności takiej terapii. Leczenie naturalne może zatem stanowić jedynie wsparcie leczenia profesjonalnego, po porozumieniu z lekarzem.
W ramach leczenia gronkowca stosuje się także dodatkowo terapię wspierającą odporność pacjenta, gdyż zwykle bakteria ta atakuje osoby o osłabionej odporności, po przebytych infekcjach czy chorobach. Lekarze zalecają stosować preparaty nakierowane na wzmacnianie organizmu, dbać o zdrową dietę pełną witamin i minerałów, a także zrezygnować z używek (kawa, papierosy, alkohol).
Co to jest gronkowiec złocisty? Objawy i leczenie zakażenia gronkowcem
Prawie co trzeci z nas jest nosicielem gronkowca złocistego. Choć samo nosicielstwo nie jest równoznaczne z wystąpieniem zakażenia, obniżona odporność może przyczynić się do jego rozwoju. Jak można zarazić się gronkowcem złocistym i jakie metody jego leczenia są najskuteczniejsze?
Gronkowiec złocisty – Staphylococcus auerus, jak sama nazwa wskazuję to bakteria, która swym wyglądem przypomina groniaste skupiska. Z pośród całego rodzaju gronkowców gatunek ten odpowiedzialny jest za występowanie większości zakażeń, które wywołują te bakterie wśród ludzi. Nawet 30 % zdrowych osób może być bezobjawowym nosicielem gronkowca złocistego (dotyczy to również personelu medycznego).
Bakteria ta bytuje na powierzchni skóry (głównie pod pachami, pachwinami, ale także na powierzchni dłoni) oraz błon śluzowych (np. w jamie nosowo – gardłowej). Mogą one przebywać na powierzchni przedmiotów, w powietrzu lub kurzu przez wiele dni, stąd gronkowiec może zakażać środowisko, np. szpitalne, gdzie najczęściej dochodzi do zarażenia.
Szczególnie niebezpieczne dla naszego organizmu są toksyny wytwarzane przez poszczególne szczepu gronkowca złocistego:
Enterotoksyna – oporna na działanie enzymów trawiennych, odpowiedzialna za zatrucia pokarmowe,
Toksyna -1 zespołu wstrząsu toksycznego – może powodować niewydolność wielonarządową, a nawet wstrząs,
Toksyna eksfoliatywna – może rozszczepiać warstwę ziarnistą skóry.
Który gronkowiec odpowiada za zmiany na skórze: gronkowiec skórny czy gronkowiec złocisty?
Gronkowiec skórny, najprawdopodobniej z powodu swojej nazwy, jest często posądzany o powodowanie zmian na skórze. Okazuje się jednak, że za zapalenie mieszków włosowych, figówki czy czyraki odpowiada jego kuzyn - gronkowiec złocisty. Jakie choroby skóry wywołuje gronkowiec? Jakie zmiany skórne mogą świadczyć o zakażeniu gronkowcem?
Gronkowiec skórny zawdzięcza swą nazwę temu, że zasiedla skórę i błony śluzowe, wchodząc w skład ich naturalnej flory bakteryjnej. Co więcej, dopóki nie masz obniżonej odporności lub nie przechodzisz zabiegów inwazyjnych, jest zupełnie niegroźny. Co innego gronkowiec złocisty, który wykorzystuje każdą okazję, by wywołać stan zapalny skóry.
Czerwone plamy (kropki, krostki) na nogach – czym są spowodowane i jak je leczyć?
Czerwone plamy na nogach w formie rumienia albo pokrzywki są reakcją alergiczną lub objawem chorobowym. Występują niezależnie od wieku, zarówno u dzieci, jak i u dorosłych. Mogą być swędzące i współwystępować z innymi symptomami. Zawsze leczy się przyczynę czerwonej wysypki na nogach.
- pokrzywki kontaktowej,
- pokrzywki pokarmowej,
- pokrzywki polekowej,
- pokrzywki wywołanej przez alergeny wziewne,
- pokrzywki idiopatycznej (samoistnej),
- pokrzywki fizycznej (powstającej np. w efekcie tarcia, narażenia na promieniowanie słoneczne, działania zimna lub ciepła),
- pokrzywki cholinergicznej (skutek wzrostu temperatury ciała),
- pokrzywki wodnej.
Czerwona wysypka na nogach, szczególnie u dziecka, bywa reakcją alergiczną na kontakt z detergentem. Warto się zastanowić, czy nie był zmieniany np. proszek do prania. Czerwone kropki na nogach, stopach czy innych częściach ciała mogą być skutkiem kontaktu z sierścią zwierząt bądź jadem owadów.
Zobacz film: Domowe sposoby na piękne i zdrowe stopy. Źródło: Dzień Dobry TVN.
Jak wykryć gronkowca złocistego?
Diagnostyka zakażenia wywołanego przez gronkowca złocistego obejmuje badanie mikrobiologiczne, w którym materiał badany pobrany jest bezpośrednio z miejsca infekcji. Badanie mikrobiologicznie można wykonać prywatnie lub w ramach skierowania otrzymanego od lekarza. Należy jednak pamiętać o prawidłowym pobraniu materiału do badania – najczęściej materiał pobierany jest w punkcie pobrań zlokalizowanym przy laboratorium mikrobiologicznym lub przez lekarza, który zleca nam wykonanie badania. Materiałem badanym może być:
-wymaz z nosa
-płyn lub ropa z rany
-krew
-plwocina
-płyn stawowy
-mleko karmiącej matki.
Już w badaniu mikroskopowym można zaobserwować charakterystyczne skupiska groniaste, tworzone przez bakterie z rodzaju gronkowców. Jednakże identyfikacja gatunku bakterii wymaga ich hodowli oraz wykonania testów identyfikacyjnych (stąd na wynik trzeba czekać nawet kilka dni). Otrzymany wynik (szczególnie dodatni) należy bezwzględnie skonsultować z lekarzem.
