U nas zapłacisz kartą
Walka z Gronkowcem na Nogach - Skuteczne Metody Leczenia i Zapobiegania
Przyczyny skórnych infekcji gronkowcowych
Gronkowcowe choroby skóry są najczęściej następstwem uszkodzenia skóry - przez rankę - skaleczenie, zadrapanie, otarcie naskórka bakterie mają ułatwiony dostęp. Infekcjom gronkowcowym sprzyja także nadmierna potliwość, łojotok i nieprawidłowe rogowacenie naskórka.
- zapalenie mieszków włosowych - umiejscawia się na skórze twarzy, tułowiu i kończynach
- figówka gronkowcowa - to przewlekłe zapalenie mieszków włosowych zlokalizowane najczęściej na twarzy, nieco rzadziej na skórze owłosionej głowy - dotyczy głównie mężczyzn, gdyż zwykle umiejscawia się w obrębie zarostu: warga górna, broda i policzki
- czyraki - ropne zapalenie okołomieszkowe przebiegające z wytworzeniem się czopa martwiczego, gdy na skórze pojawia się jednocześnie wiele czyraków w różnych stadiach rozwoju, mamy do czynienia z czyracznością
- ropnie mnogie pach - powstają w następstwie zakażenia gruczołów potowych w skórze okolicy pach, pachwin, odbytu, brodawek sutkowych i powiek, gruczoły te zaczynają pracować dopiero po okresie dojrzewania płciowego, dlatego ropnie mnogie pach dotyczą tylko ludzi dorosłych
Jak można zarazić się gronkowcem złocistym?
Newsletter Medovita - przydatne informacje, dostęp do nowych e-booków przed premierą.Do zarażenia gronkowcem złocistym może dojść w wyniku kontaktu z drugą osobą, będącą nosicielem tej bakterii. Samo zarażenie poprzez kontakt z nosicielem nie jest groźne dla organizmu pod warunkiem, że bakterie nie dostaną się do wnętrza organizmu (np. poprzez zranienia skóry). Spożycie skażonego pokarmu przygotowanego przez personel będący nosicielami szczepu baterii, który wytwarza enterotoksynę (enzym odporny na działanie enzymów trawiennych), może skutkować rozwojem gronkowcowego zatrucia pokarmowego.
Szczególnie niebezpieczny może być kontakt bakterii z osobami o obniżonej odporności (np. noworodki, chorzy przebywający długo w warunkach szpitalnych), co może prowadzić do rozwoju zakażenia. Prawidłowo funkcjonujący układ odpornościowy zazwyczaj chroni organizm przed rozwojem zakażenia (chociaż do zakażenia może dojść również u osób ze sprawnym układem odpornościowym). Jednak zaburzenie jego funkcji może przyczynić się do rozwoju zakażenia endogennego, gdzie źródłem bakterii jest własny organizm, w którym bytują bakterie gronkowca złocistego.
Co to jest gronkowiec złocisty? Objawy i leczenie zakażenia gronkowcem
Prawie co trzeci z nas jest nosicielem gronkowca złocistego. Choć samo nosicielstwo nie jest równoznaczne z wystąpieniem zakażenia, obniżona odporność może przyczynić się do jego rozwoju. Jak można zarazić się gronkowcem złocistym i jakie metody jego leczenia są najskuteczniejsze?
Gronkowiec złocisty – Staphylococcus auerus, jak sama nazwa wskazuję to bakteria, która swym wyglądem przypomina groniaste skupiska. Z pośród całego rodzaju gronkowców gatunek ten odpowiedzialny jest za występowanie większości zakażeń, które wywołują te bakterie wśród ludzi. Nawet 30 % zdrowych osób może być bezobjawowym nosicielem gronkowca złocistego (dotyczy to również personelu medycznego).
Bakteria ta bytuje na powierzchni skóry (głównie pod pachami, pachwinami, ale także na powierzchni dłoni) oraz błon śluzowych (np. w jamie nosowo – gardłowej). Mogą one przebywać na powierzchni przedmiotów, w powietrzu lub kurzu przez wiele dni, stąd gronkowiec może zakażać środowisko, np. szpitalne, gdzie najczęściej dochodzi do zarażenia.
Szczególnie niebezpieczne dla naszego organizmu są toksyny wytwarzane przez poszczególne szczepu gronkowca złocistego:
Enterotoksyna – oporna na działanie enzymów trawiennych, odpowiedzialna za zatrucia pokarmowe,
Toksyna -1 zespołu wstrząsu toksycznego – może powodować niewydolność wielonarządową, a nawet wstrząs,
Toksyna eksfoliatywna – może rozszczepiać warstwę ziarnistą skóry.