U nas zapłacisz kartą
Gronkowiec a wypadanie włosów - Związek, Objawy i Sposoby Leczenia
Wpływ hormonów na włosy
Największym problemem dla włosów są męskie hormony płciowe. Nadmiar androgenów zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn doprowadza do utraty włosów. Problem dotyczy zazwyczaj mężczyzn i objawia się łysieniem w okolicach skroni i na czubku głowy. Kobietom ten problem doskwiera najczęściej w okresie menopauzy, ponieważ znacznie obniża się wtedy poziom żeńskich hormonów płciowych. Zagrożeniem dla kondycji włosów jest również progesteron, który zwiększa przetłuszczenie włosów.
Również prolaktyna może działać na włosy niekorzystnie i nasili ich wypadanie. Niektóre zaburzenia hormonalne mogą natomiast nasilić występowanie owłosienia. Mowa o okresie dojrzewania oraz menopauzy u kobiet. Nadmierne owłosienie występuje wówczas w na różnych partiach ciała i czasem przyjmuje postać tzw. wąsika. Nadmierne owłosienie może występować również na brzuchu, plecach czy klatce piersiowej.
Objawy gronkowca złocistego
Gronkowiec może lokalizować się w różnych miejscach organizmu, dlatego objawy zakażenia zależą od miejsca bytowania bakterii.
- Objawy gronkowca złocistego w nosie i gardle
Gronkowiec złocisty często wywołuje zakażenia górnych dróg oddechowych. Może prowadzić do anginy, czyli zapalenia migdałków podniebiennych, które daje objawy takie jak: osłabienie, uczucie rozbicia, wysoka temperatura. Gardło staje się czerwone, wrażliwe, boli, pojawia się na nim ropny nalot, owrzodzenia lub drobne pęcherzyki. Często anginie towarzyszy również katar, kłopoty z przełykaniem i mówieniem. Węzły chłonne żuchwy i szyi są powiększone. Osoby dorosłe skarżą się na ból promieniujący do ucha, u dzieci pojawia się biegunka lub wymioty. Gronkowce są przyczyną ok. 30 proc. przypadków anginy, pozostałe przypadki są wywoływane przez paciorkowce. Gronkowiec złocisty w zatokach może wywołać zapalenia zatok , które objawia się silnym katarem, osłabieniem i wysoką temperaturą.
- Objawy gronkowca złocistego w płucachi jelitach
Gronkowiec złocisty może prowadzić do zapalenia płuc, które charakteryzuje się gromadzeniem się ropnej plwociny w płucach, kaszlem, wysoką temperaturą, uczuciem osłabienia i rozbicia, bólami mięśni. Gronkowiec złocisty w jelitach wywołuje nudności, wymioty, biegunki, bóle brzucha i mdłości.
Bakterie gronkowca złocistego bytują na skórze, w którą wnikają przy skaleczeniu lub zadrapaniu, czego efektem może być: zapalenie mieszków włosowych, czyraki, ropne wypryski, guzki czy figówka gronkowcowa.
Jak wyglądają czyraki i jak je leczyć?
Zakażenie Staphylococcus epidermidis
Staohylococcus epidermidis czyli szczep potocznie zwany gronkowcem skórnym to bakteria, która bytuje na skórze i śluzówce u każdego człowieka. Stanowi ona fizjologiczną florę bakteryjną błony śluzowej nosa, gardła i jamy ustnej, a także jelit, układu moczowo - płciowego. Zamieszkuje również różne obszary skóry. Jest zatem nie groźna dla osób z właściwie funkcjonującym układem immunologicznym. Problem pojawia się, gdy spada odporność na skutek m.in. choroby nowotworowej, zawału mięśnia sercowego, przeszczepu lub też operacji mającej na celu wprowadzenie do organizmu ciała obcego w postaci implantu, stentu czy sztucznej zastawki. Gronkowiec ten ma zdolność tworzenia na tego typu materiałach biofilmu, czyli struktury chroniącej bakterie przed komórkami układu odpornościowego oraz antybiotykami. Mówi się, że na skutek rozwoju medycyny interwencyjnej Staphylococcus epidermidis zajmuje już 3 miejsce na liście bakterii najczęściej wywołujących zakażenia w warunkach szpitalnych.
U osób z grup ryzyka Staphylococcus epidermidis najczęściej wywołuje:
- bakteriemię
- zapalenie wsierdzia - najczęściej na skutek wprowadzenia do mięśnia sercowego sztucznych zastawek,
- stan zapalny otrzewnej - do zakażenia dochodzi podczas dializy otrzewnowej,
- zapalenie opon mózgowo - rdzeniowych - najczęściej kiedy do struktur mózgowych wprowadza się różnego rodzaju zastawki stosowane w leczeniu urazów lub wodogłowia,
- stan zapalny kości i szpiku,
- zakażenie układu moczowego - również ma ono związek z wprowadzaniem cewnika do dróg moczowych.
Co to jest gronkowiec złocisty?
Gronkowiec złocisty, znany również jako Staphylococcus aureus, to bakteria gram-dodatnia. Najczęściej bakteria ta bytuje w gardle i jamie nosowej, zaś u kobiet w okolicach intymnych. Niestety na chwilę obecną na ten rodzaj bakterii nie istnieje szczepionka, a sama bakteria jest bardzo oporna na stosowanie antybiotyków. Ponadto gronkowiec wytwarza enterotoksynę, która jest odporna na działanie wysokich temperatur.
Gronkowiec złocisty wywołuje różne infekcje, które najczęściej obejmują drogie oddechowe oraz skórę. Co więcej ten rodzaj bakterii może również wywołać następujące stany zapalne:
Ponadto bakteria gronkowca złocistego może wywołać zakażenie układu kostnego, a także ropnie narządowe, które najczęściej dotykają osoby z obniżoną odpornością.
Przyczyny nadmiernego wypadania włosów
- stres emocjonalny,
- okres po porodzie, a także ciężko przebyty poród,
- krwotoki,
- zaburzenia hormonalne,
- nieodpowiednia higiena skóry głowy,
- zabiegi chirurgiczne i ciężkie urazy,
- choroby tarczycy,
- odstawienie antykoncepcji,
- niedobory w organizmie (np. żelazo, B12, D3),
- zaburzenia wchłaniania i odżywiania (nabyty niedobór cynku),
- nagłe ograniczenia dietetyczne oraz nagłe spadki wagi, głodzenie się,
- leki np. przeciwkrzepliwe, retinoidy, beta-blokery, przeciwpadaczkowe, metale ciężkie,
Wypadanie włosów rozpoczyna się około 3-4 miesiące od zadziałania czynnika sprawczego i może trwać nawet kilka miesięcy. Czy możliwe jest zahamowanie tego procesu?
WSKAZÓWKA
Niezwykle istotne jest znalezienie przyczyny nadmiernej utraty włosów – w tym przypadku zalecana jest wizyta u trychologa lub dermatologa, który przeprowadzi szczegółowy wywiad kliniczny, wykona badanie przedmiotowe bądź uwzględni badania diagnostyki laboratoryjnej. Jeśli wiadome jest co mogło spowodować nadmierne wypadanie najlepszą opcją będzie w miarę możliwości eliminacja przyczyny (np. stres, niezdrowa dieta).
