U nas zapłacisz kartą
Gronkowiec a wypadanie włosów - Związek, Objawy i Sposoby Leczenia
Gronkowiec skórny – charakterystyka
Podobnie jak gronkowiec złocisty, gronkowiec skórny zlokalizowany jest na skórze i błonach śluzowych. Staphylococcus epidermitis jest jedną z najczęstszych przyczyn zakażeń wewnątrzszpitalnych . Ze względu na potencjalną zdolność do tworzenia się biofilmu i kolonizacji na różnych powierzchniach, na zarażenie narażone są osoby, u których stosuje się inwazyjną terapię do leczenia lub podtrzymania życia – zaintubowane, dializowane, mające założone cewniki, sztuczne zastawki czy implanty medyczne.
Dializa nerek, czyli metoda leczenia schyłkowej niewydolności nerek
Wypadanie włosów a hormony tarczycy
Jednym z objawów chorób tarczycy jest osłabienie i nadmierne wypadanie włosów. Niedoczynność i nadczynność tarczycy prowadzi bowiem do spowolnienia procesów metabolicznych i pogorszenia stanu skóry. Zaburzenia pracy tarczycy związane są z produkcją T3 i T4. Wspomniane hormony spełniają w organizmie wiele funkcji i stymulują procesy przemiany materii i energii. Niedoczynność i nadczynność tarczycy to dwa różne zaburzenia dające odmienne objawy.
Zmiany zachodzące w obrębie włosów i struktury skóry występują jednak w obu chorobach. Nieprawidłowe stężenie hormonów spowalnia procesy zachodzące w cebulkach włosowych. Ostateczna faza to zatrzymanie wzrostu włosów. Dojdzie również do zaburzeń w funkcjonowaniu gruczołów łojowych, a włosy mogą stać się suche i łamliwe. Po około 2-4 miesiącach od wystąpienia zaburzeń hormonalnych rozpoczną się problemy ze stanem włosów. Wypadanie włosów można powstrzymać za pomocą leczenia farmakologicznego, czyli przywracając równowagę hormonalną.
Leczenie gronkowca
Gronkowiec to bakteria więc, kiedy lekarz ma pewność, że mamy do czynienia z tego typu infekcją powinien zdecydować się na zastosowanie odpowiedniego antybiotyku. Wybranie właściwego farmaceutyku nie jest jednak takie proste. Nie każdy antybiotyk zadziała na dany szczep Staphylococcus, a poza tym bakterie te wykształciły mechanizmy oporności, dzięki czemu działanie wielu antybiotyków jest przez nie niwelowane. Podstawą dobrania odpowiedniego leczenia powinno być zatem wykonanie badania bakteriologicznego wraz z antybiogramem. Materiałem do badania może być krew, mocz lub fragment zarażonej skóry. W przypadku infekcji miejscowych w obrębie górnego odcinka układu oddechowego wykonuje się wymaz z nosa lub gardła.
Antybiotyki najczęściej stosowane w leczeniu zakażenia gronkowcem to:
- klindamycyna,
- cefadroksyl,
- spiramycyna,
- mupirocyna,
- chloramfenikol.
Zakażenie Staphylococcus epidermidis
Staohylococcus epidermidis czyli szczep potocznie zwany gronkowcem skórnym to bakteria, która bytuje na skórze i śluzówce u każdego człowieka. Stanowi ona fizjologiczną florę bakteryjną błony śluzowej nosa, gardła i jamy ustnej, a także jelit, układu moczowo - płciowego. Zamieszkuje również różne obszary skóry. Jest zatem nie groźna dla osób z właściwie funkcjonującym układem immunologicznym. Problem pojawia się, gdy spada odporność na skutek m.in. choroby nowotworowej, zawału mięśnia sercowego, przeszczepu lub też operacji mającej na celu wprowadzenie do organizmu ciała obcego w postaci implantu, stentu czy sztucznej zastawki. Gronkowiec ten ma zdolność tworzenia na tego typu materiałach biofilmu, czyli struktury chroniącej bakterie przed komórkami układu odpornościowego oraz antybiotykami. Mówi się, że na skutek rozwoju medycyny interwencyjnej Staphylococcus epidermidis zajmuje już 3 miejsce na liście bakterii najczęściej wywołujących zakażenia w warunkach szpitalnych.
U osób z grup ryzyka Staphylococcus epidermidis najczęściej wywołuje:
- bakteriemię
- zapalenie wsierdzia - najczęściej na skutek wprowadzenia do mięśnia sercowego sztucznych zastawek,
- stan zapalny otrzewnej - do zakażenia dochodzi podczas dializy otrzewnowej,
- zapalenie opon mózgowo - rdzeniowych - najczęściej kiedy do struktur mózgowych wprowadza się różnego rodzaju zastawki stosowane w leczeniu urazów lub wodogłowia,
- stan zapalny kości i szpiku,
- zakażenie układu moczowego - również ma ono związek z wprowadzaniem cewnika do dróg moczowych.
