U nas zapłacisz kartą
Leczenie domowe grzybicy pod pachami - Skuteczne sposoby na naturalną terapię
Czynniki ryzyka grzybicy międzypalcowej
Grzybica między palcami u nóg to choroba często spotykana u sportowców. Stąd też zwyczajowo określana bywa stopą atlety. Spośród osób aktywnych fizycznie na jej powstanie najbardziej narażeni są biegacze. Do grupy ryzyka grzybicą między palcami należą również przedstawiciele ̀niektórych grup zawodowych, m.in. górnicy, żołnierze. Grzybicą międzypalcową można się zarazić bezpośrednio od drugiej osoby lub pośrednio przez styczność z materiałem zakaźnym pozostawionym przez chorego na różnych powierzchniach, np. w obuwiu, na matach gimnastycznych, posadzkach, podłogach, sprzętach w klubach fitness. W sposób szczególny na grzybicę międzypalcową narażone są osoby z obniżoną odpornością i chore na cukrzycę. Chorobie sprzyja również m.in. wzmożona potliwość, uszkodzenie naskórka, miejscowe stosowanie kortykosteroidów.
Grzybica między palcami u nóg wymaga specjalistycznego leczenia. W terapii stosuje się leki przeciwgrzybicze o działaniu miejscowym. W przypadku braku satysfakcjonujących efektów konieczne jest leczenie doustne. Leczenie powinno trwać przez określony czas, nie należy go przerywać mimo ustąpienia objawów. W przeciwnym wypadku łatwo dochodzi do nawrotu choroby. Jednocześnie warto stosować domowe sposoby na grzybicę.
Znanym środkiem na grzybicę paznokci jest ocet jabłkowy. Można z powodzeniem zastosować go też w przypadku infekcji między palcami. Z octu jabłkowego i wody przygotowuje się miksturę w proporcji 1:1. W roztworze tym można moczyć stopy lub użyć jej do robienia okładów. Na chore miejsca można też nakładać papkę z sody oczyszczonej połączonej z odrobiną wody.
Przy grzybicy między palcami poleca się wykonywanie okładów z oleju kokosowego czy rozgniecionego czosnku. Dobre efekty przynieść mogą wcierki z wyciągu z pestek grejpfruta czy olejków eterycznych. Znane z działania przeciwgrzybiczego są: olejek z drzewa herbacianego, olejek lawendowy, z oregano, rozmarynowy.Można uzupełnić olejek eteryczny o żel aloesowy – 100 ml żelu i pół łyżki oleju wlewa się do spryskiwacza i opryskuje stopy.
Leczenie grzybicy napletka
Leczenie grzybicy napletka obejmuje metody leczenia miejscowego oraz ogólnego. Zazwyczaj wystarczy miejscowe stosowanie maści przeciwgrzybiczej, zawierającej klotrimazol. Ponadto konieczne jest wzmożenie higieny prącia, zapobieganie gromadzeniu się zanieczyszczeń pod napletkiem, jak również dezynfekowanie napletka i okolic pod napletkiem środkami przeznaczonymi do stosowania na błony śluzowe. Najczęściej jest to octenisept. Mimo iż grzybica napletka to często problem, do którego mężczyzna wstydzi się przyznać, warto skonsultować zmiany na prąciu i napletku z lekarzem ze względu na niebezpieczeństwo dla zdrowia, jak również ryzyko zarażenia partnerki seksualnej. Dlatego też leczenie domowe nie powinno być stosowane zbyt długo. Klotrimazol zawarty w maściach przeciwgrzybiczych hamuje syntezę błony komórkowej grzybów. Ze względu na to, że jego działanie ukierunkowane jest przede wszystkim na Candida albicans, będącego jednocześnie najczęstszym czynnikiem etiologicznym grzybicy napletka, leczenie bardzo często okazuje się skuteczne.
Leczenie ogólne opiera się na stosowaniu tabletek z flukonazolem i polega na doustnym przyjmowaniu leków. Jest wdrażane, kiedy leczenie miejscowe jest nieskuteczne, niewystarczające lub bardzo zaawansowane. Leczenie uogólnione często jest konieczne w nawracających grzybicach napletka. Leczenie ogólne jest zlecane przez lekarza.
Co trzeba wiedzieć o grzybicy? Odpowiedź na filmie:
Grzybica pachwin - diagnostyka
Rozpoznanie grzybicy pachwin następuje przede wszystkim na podstawie widocznych objawów, które mogą się pojawić zarówno na wewnętrznej stronie ud, jak i w okolicach samych pachwin. W niektórych przypadkach niezbędne okazuje się pobranie posiewu ze skóry zmienionej na skutek choroby. Dzięki temu możliwe jest wyhodowanie drobnoustrojów i zastosowanie leczenia celowego u konkretnego pacjenta. Często, z zakażonej skóry pobierany jest także materiał, który następnie zostaje oceniony pod mikroskopem.
Podczas diagnostyki grzybicy pachwin, konieczne jest też różnicowanie tego schorzenia z innymi chorobami, które charakteryzują się bardzo podobnymi objawami. Zaliczają się do nich na przykład:
- Łuszczyca.
- Łupież rumieniowy.
- Odparzenia.
- Wyprzenie.
- Kandydoza.
- Atopowe zapalenie skóry.
- Łojotokowe zapalenie skóry.
- Choroba Haileya-Haileya.