Grzybica skóry głowy a wypadanie włosów - Związek, leczenie i profilaktyka

Jak uniknąć grzybicy skóry głowy

Aby uniknąć zakażenia grzybicą skóry głowy, należy przede wszystkim zachować szczególną ostrożność podczas kontaktu z osobą zakażoną. Podczas wizyt fryzjerskich upewnić się, że nożyczki i grzebienie są regularnie odkażane. Bardzo ważne jest posiadanie osobistych ręczników, grzebieni i szczotek. Głowę należy myć regularnie i chronić ją przed nadmiernym poceniem. Do zakażenia może dojść podczas przebywania w dużych skupiskach ludzi, jak również dotykanie bezdomnych kotów lub psów.

W każdym przypadku podejrzenia zachorowania na grzybicę należy się zgłosić niezwłocznie do lekarza dermatologa, który powinien dokładnie zebrać wywiad i obejrzeć zmiany skórne. Grzybice skóry i błon śluzowych mogą imitować wiele innych jednostek chorobowych, dlatego ich rozpoznanie musi się opierać na badaniach dodatkowych.Postawienie diagnozy może ułatwić oglądanie zmian chorobowych w świetle lamp Wooda. W niektórych postaciach grzybicy w świetle tej lampy obserwuje się charakterystyczne świecenie zmian odpowiednie dla danego gatunku grzyba. Podstawą rozpoznania jest jednak dodatni wynik badania mykologicznego, wykonywanego w specjalistycznych laboratoriach. Z chorobowo zmienionych miejsc na skórze pobiera się zeskrobiny lub wymazy, które ogląda się pod mikroskopem oraz hoduje na specjalnych podłożach mikrobiologicznych. W azie zakażenia wzrost chorobotwórczego grzyba obserwuje się po około 2-3 tygodniach, jest to więc badanie długotrwałe.

Dlaczego wypadają włosy?

Przerzedzenie lub dziedziczne łysienie (zwane także łysieniem androgenowym) jest jedną z głównych przyczyn wypadania włosów i dotyczy zarówno mężczyzn, jak i kobiet. Łysienie plackowate, będące chorobą autoimmunologiczną, to kolejny przykład. W tym przypadku to organizm atakuje własne komórki włosowe.

Zmniejszanie się objętości fryzury może być wczesnym sygnałem choroby tarczycy lub niedokrwistości. Dzięki prawidłowemu leczeniu łysienie często zostaje zatrzymane i odwrócone. Utrata włosów po długotrwałej chorobie jak przeziębienie, narkoza przedoperacyjna, wysoka gorączka, zakażenie lub grypa są również znaczącymi przyczynami tego problemu.

Radioterapia i chemioterapia często prowadzą do czasowego wyłysienia, podobnie jak trichotilomania – zaburzenie, gdzie osoba nieświadomie wyrywa swoje włosy. Nadmierna utrata kosmyków po porodzie lub w okresie menopauzy jest związana ze spadkiem poziomu estrogenów. Problem ten może być częściowo odwrócony, lecz objętość włosów rzadko wraca do stanu sprzed przekwitania.

Stres i traumatyczne wydarzenia życiowe także nasilają utratę włosów. Podobnie jak radykalna dieta oraz znaczny spadek masy ciała. Problem nadmiernego wypadania włosów często ujawnia się od 3 do 6 miesięcy po zmianie nawyków żywieniowych.

Utrata włosów często jest spowodowana niewłaściwym poziomem witamin i minerałów, takich jak nadmiar witaminy A, niedobór witamin z grupy B, D3 czy niedobór białka i żelaza w diecie, co jest szczególnie ważne dla prawidłowej kondycji włosów.

Przyjmowanie niektórych leków na receptę również może być przyczyną wypadania włosów, podobnie jak nieprawidłowa pielęgnacja pasm, w tym częste farbowanie, stosowanie silnych kosmetyków, suszenie gorącym powietrzem, używanie prostownicy, mocne upięcia czy ciasne warkoczyki, które przyczyniają się do uszkodzenia włókien włosowych oraz podrażnień skóry.

Pozostałe przyczyny nadmiernej utraty włosów

Przyczyny wypadania włosów mogą być bardziej złożone niż się wydaje. Oprócz wcześniej wymienionych czynników, takich jak stres, problemy z tarczycą czy dieta, istnieje kilka innych ważnych aspektów, które mogą nasilać ten problem:

Leczenie grzybicy skóry głowy

Leczenie grzybicy skóry głowy należy rozpocząć jak najszybciej, aby uniemożliwić rozwój choroby i zapobiec dalszym zakażeniom. Głównym sposobem leczenia tego schorzenia jest doustne przyjmowanie preparatów o działaniu przeciwgrzybicznym, w składzie których znajduje się przeważnie terbinafina, flukanazol lub gryzeofulwina (w zależności od rodzaju grzybicy). Miejscowe postępowanie przeciwgrzybiczne sprowadza się do częstego mycia głowy zaleconymi preparatami przeciwgrzybicznymi, zawierającymi jod czy też po prostu wodą z mydłem. Uzupełniająco stosować można także kremy i szampony zawierające ketokonazol lub cyklopiroksolaminę. Golenia lub strzyżenia tuż przy skórze włosów co 7-10 dni, co ma na celu usuwanie zakażonych części włosów, oraz odkażania ognisk zapalnych i równoczesnego stosowania maści przeciwgrzybicznych, odpowiednich do stanu ognisk.

Ogólne leki stosowane w leczeniu grzybic owłosionej skóry głowy:

  • Antybiotyki polienowe, do których należą nystatyna, natamycyna, działanie polega na łączeniu się ze sterolami w błonie komórkowej grzyba, zwiększając przepuszczalność tych błon, w wyniku których grzyb umiera, są stosowane w leczeniu grzybic skóry wywołanych przez drożdżaki.
  • Gryzeofulwina – wbudowywuje się w keratynę naskórka i włosów, działanie polega na zaburzeniu syntezy kwasów nukleinowych grzyba i uszkodzeniu ścian komórkowych poprzez hamowanie syntezy chityny, wykazuje bardzo dużo skutków ubocznych dlatego jest obecnie rzadko zalecana, natomiast dość często lekarze sięgają po nią w przypadku grzybic owłosionej skóry głowy, kiedy inne leki nie przynoszą efektów.
  • Ketokonazol – zaburza syntezę składników budujących błone komórkową grzyba, stosowany jest zarówno w leczeniu miejscowym jak i ogólnym, jednak jego toksyczność sprawia, że nie może być stosowany w długotrwałym leczeniu. Ketokonazol wykazuje szerokie spektrum działania wobec na dermatofitów, grzybów drożdżopodobnych, dimorficznyche i niektóre grzyby pleśniowe.
  • Itrakonazol – zaburza syntezę składników budujących błone komórkową grzyba, ma szerokie spektrum działania, wykazuje skuteczność wobec grzybów drożdżopodobnych, dermatofitów, grzybów dimorficznych i grzybów pleśniowych. Podobnie jak ketokonazol również powoduje liczne skutki uboczne i wchodzi w reakcje z wieloma lekami. Rzadko stosowany u dzieci ze względu na mało danych klinicznych.
  • Flukonazol – zaburza syntezę składników budujących błone komórkową grzyba, działa na grzyby drożdżakowe i grzyby dermatofitowe. Może wchodzić w interakcje z innymi lekami.
  • Terbinafina – działanie polega na niszczeniu nie których steroli w błonie komórkowej grzyba, w konsekwencji czego dochodzi do zwiększonej przepuszczalności błony i obumierania grzyba, ma szerokie spektrum działania, działa na dermatofity, niektóre grzyby pleśniowe i dimorficzne, słabiej wobec grzybów drożdżakowym.

Wypadanie włosów - przyczyny. Choroby tarczycy

Do wypadania włosów dochodzi w przebiegu nadczynności tarczycy. Gdy poziom hormonów wytwarzanych przez ten narząd wzrasta ponad normę, zwiększa się metabolizm, włosy szybciej przechodzą swój cykl wzrostowy, starzeją się, stają się bardzo cienkie i delikatne, a w końcu wypadają. W przebiegu nadczynności tarczycy łysienie może być zarówno uogólnione (dotyczy równomiernie całej skóry głowy) jak i plackowate (włosy wypadają kępkami, powstają pola bez włosów oddzielone od siebie prawidłowo owłosioną skórą głowy).

Toczeń układowy to choroba autoimmunologiczna, tzn. taka, w przebiegu której organizm atakuje sam siebie. Jednym z objawów choroby jest nasilone wypadanie i przerzedzenie włosów. Dla choroby typowe są nadwrażliwość na światło słoneczne oraz rumień na twarzy w kształcie motyla (zaczerwienienie policzków i nosa). Zmiany skórne mogą przybrać postać pokrzywki, czerwonych krążków. Częstymi objawami są bóle i obrzęki stawów, bóle mięśni i nadżerki w jamie ustnej.

Redakcja i wydawca serwisu nie ponoszą odpowiedzialności wynikającej z zastosowania informacji zamieszczonych na stronach serwisu, który nie prowadzi działalności leczniczej polegającej na udzielaniu świadczeń zdrowotnych w rozumieniu art.

Czytaj dalej...

Krawędź wysypki może być łuszcząca się i uniesiona, ale wnętrze jest na ogół płaskie z mniejszymi łuskami jest to jeden ze sposobów na odróżnienie objawów grzybicy od objawów łuszczycy, która jest podniesiona przez cały czas.

Czytaj dalej...

Zgodnie z definicją przedstawioną przez Radosława Śpiewaka i Katarzynę Kordus z Zakładu Dermatologii Doświadczalnej i Kosmetologii, Wydziału Farmaceutycznego, Uniwersytetu Jagiellońskiego Collegium Medicum, wyprysk potnicowy dotyka jedynie dłoni i stóp.

Czytaj dalej...

Jeżeli już udaliśmy się do dermatologa i rozpoczęliśmy leczenie, dobrze jest również uświadomić sobie jak najłatwiej uniknąć dalszego rozprzestrzeniania się infekcji, zarówno u nas samych, jak i na osoby z naszego otoczenia oraz jak zapobiec ponownemu zakażeniu.

Czytaj dalej...