U nas zapłacisz kartą
Grzybica skóry głowy a wypadanie włosów - Związek, leczenie i profilaktyka
Leczenie grzybicy skóry głowy
Leczenie grzybicy skóry głowy należy rozpocząć jak najszybciej, aby uniemożliwić rozwój choroby i zapobiec dalszym zakażeniom. Głównym sposobem leczenia tego schorzenia jest doustne przyjmowanie preparatów o działaniu przeciwgrzybicznym, w składzie których znajduje się przeważnie terbinafina, flukanazol lub gryzeofulwina (w zależności od rodzaju grzybicy). Miejscowe postępowanie przeciwgrzybiczne sprowadza się do częstego mycia głowy zaleconymi preparatami przeciwgrzybicznymi, zawierającymi jod czy też po prostu wodą z mydłem. Uzupełniająco stosować można także kremy i szampony zawierające ketokonazol lub cyklopiroksolaminę. Golenia lub strzyżenia tuż przy skórze włosów co 7-10 dni, co ma na celu usuwanie zakażonych części włosów, oraz odkażania ognisk zapalnych i równoczesnego stosowania maści przeciwgrzybicznych, odpowiednich do stanu ognisk.
Ogólne leki stosowane w leczeniu grzybic owłosionej skóry głowy:
- Antybiotyki polienowe, do których należą nystatyna, natamycyna, działanie polega na łączeniu się ze sterolami w błonie komórkowej grzyba, zwiększając przepuszczalność tych błon, w wyniku których grzyb umiera, są stosowane w leczeniu grzybic skóry wywołanych przez drożdżaki.
- Gryzeofulwina – wbudowywuje się w keratynę naskórka i włosów, działanie polega na zaburzeniu syntezy kwasów nukleinowych grzyba i uszkodzeniu ścian komórkowych poprzez hamowanie syntezy chityny, wykazuje bardzo dużo skutków ubocznych dlatego jest obecnie rzadko zalecana, natomiast dość często lekarze sięgają po nią w przypadku grzybic owłosionej skóry głowy, kiedy inne leki nie przynoszą efektów.
- Ketokonazol – zaburza syntezę składników budujących błone komórkową grzyba, stosowany jest zarówno w leczeniu miejscowym jak i ogólnym, jednak jego toksyczność sprawia, że nie może być stosowany w długotrwałym leczeniu. Ketokonazol wykazuje szerokie spektrum działania wobec na dermatofitów, grzybów drożdżopodobnych, dimorficznyche i niektóre grzyby pleśniowe.
- Itrakonazol – zaburza syntezę składników budujących błone komórkową grzyba, ma szerokie spektrum działania, wykazuje skuteczność wobec grzybów drożdżopodobnych, dermatofitów, grzybów dimorficznych i grzybów pleśniowych. Podobnie jak ketokonazol również powoduje liczne skutki uboczne i wchodzi w reakcje z wieloma lekami. Rzadko stosowany u dzieci ze względu na mało danych klinicznych.
- Flukonazol – zaburza syntezę składników budujących błone komórkową grzyba, działa na grzyby drożdżakowe i grzyby dermatofitowe. Może wchodzić w interakcje z innymi lekami.
- Terbinafina – działanie polega na niszczeniu nie których steroli w błonie komórkowej grzyba, w konsekwencji czego dochodzi do zwiększonej przepuszczalności błony i obumierania grzyba, ma szerokie spektrum działania, działa na dermatofity, niektóre grzyby pleśniowe i dimorficzne, słabiej wobec grzybów drożdżakowym.
Dlaczego wypadają włosy?
Przerzedzenie lub dziedziczne łysienie (zwane także łysieniem androgenowym) jest jedną z głównych przyczyn wypadania włosów i dotyczy zarówno mężczyzn, jak i kobiet. Łysienie plackowate, będące chorobą autoimmunologiczną, to kolejny przykład. W tym przypadku to organizm atakuje własne komórki włosowe.
Zmniejszanie się objętości fryzury może być wczesnym sygnałem choroby tarczycy lub niedokrwistości. Dzięki prawidłowemu leczeniu łysienie często zostaje zatrzymane i odwrócone. Utrata włosów po długotrwałej chorobie jak przeziębienie, narkoza przedoperacyjna, wysoka gorączka, zakażenie lub grypa są również znaczącymi przyczynami tego problemu.
Radioterapia i chemioterapia często prowadzą do czasowego wyłysienia, podobnie jak trichotilomania – zaburzenie, gdzie osoba nieświadomie wyrywa swoje włosy. Nadmierna utrata kosmyków po porodzie lub w okresie menopauzy jest związana ze spadkiem poziomu estrogenów. Problem ten może być częściowo odwrócony, lecz objętość włosów rzadko wraca do stanu sprzed przekwitania.
Stres i traumatyczne wydarzenia życiowe także nasilają utratę włosów. Podobnie jak radykalna dieta oraz znaczny spadek masy ciała. Problem nadmiernego wypadania włosów często ujawnia się od 3 do 6 miesięcy po zmianie nawyków żywieniowych.
Utrata włosów często jest spowodowana niewłaściwym poziomem witamin i minerałów, takich jak nadmiar witaminy A, niedobór witamin z grupy B, D3 czy niedobór białka i żelaza w diecie, co jest szczególnie ważne dla prawidłowej kondycji włosów.
Przyjmowanie niektórych leków na receptę również może być przyczyną wypadania włosów, podobnie jak nieprawidłowa pielęgnacja pasm, w tym częste farbowanie, stosowanie silnych kosmetyków, suszenie gorącym powietrzem, używanie prostownicy, mocne upięcia czy ciasne warkoczyki, które przyczyniają się do uszkodzenia włókien włosowych oraz podrażnień skóry.
Pozostałe przyczyny nadmiernej utraty włosów
Przyczyny wypadania włosów mogą być bardziej złożone niż się wydaje. Oprócz wcześniej wymienionych czynników, takich jak stres, problemy z tarczycą czy dieta, istnieje kilka innych ważnych aspektów, które mogą nasilać ten problem:
Przyczyny wypadania włosów
Przyczyny te są różnorodne i zależą od wielu czynników. Nagła utrata włosów może wynikać z takich problemów jak schorzenia wewnątrzustrojowe, choroby zakaźne związane z podwyższoną temperaturą, zaburzenia hormonalne, genetyka czy źle dobrana dieta. Ponadto często mają związek z restrykcyjną, wyniszczającą dietą, silnym stresem, stanem zapalnym organizmu, porodem, odstawieniem antykoncepcji, sezonowym wypadaniem włosów, anomalią skóry głowy, niewłaściwą pielęgnacją, nieleczonym łojotokowym zapaleniem skóry, lekami oraz poważnymi operacjami chirurgicznymi i chemioterapią.
Jeżeli wypadanie włosów jest stopniowe i nasila się z roku na rok, może to być wynik czynników dziedzicznych. Inne przyczyny to niewłaściwa pielęgnacja skóry głowy oraz zbyt intensywne zabiegi fryzjerskie, które mogą prowadzić do zauważalnych przerzedzeń.