U nas zapłacisz kartą
Przyczyny i leczenie guzów na czole utrzymujących się przez kilka lat
Jak wygląda guz żołądka? Objawy, diagnoza, rokowania
Wiele z nawyków, które wykształca w nas współczesny styl życia jest niekorzystnych dla naszego zdrowia i może sprzyjać rozwojowi chorób nowotworowych. Warunki środowiskowe takie jak dieta złożona z produktów wysoce przetworzonych i sztucznie konserwowanych, palenie tytoniu czy picie alkoholu to zaledwie wierzchołek góry lodowej czynników sprzyjających rozwojowi raka żołądka.
Skoro tak wielu z nas jest narażonych na ryzyko zachorowania na ten nowotwór, musimy zachować czujność i nauczyć się właściwie odczytywać jego objawy. Sprawdź jak wygląda guz żołądka.
Krajowy Rejestr Nowotworów podaje, że zachorowalność na raka żołądka zmniejszyła się w ostatnich czasach blisko 3-krotnie. Mimo to nowotwór ten pozostaje czwartą najczęstszą przyczyną zgonów nowotworowych.
Większość zachorowań i zgonów z powodu nowotworu złośliwego żołądka notowana jest po 50 roku życia. Jedynie 6% zgonów miało miejsce w młodszym wieku. Dodatkowo zaobserwowano, że ryzyko zgonu spowodowanego chorobą wrasta wraz z wiekiem. W przypadku mężczyzn krytycznym wiekiem jest ósma dekada życia, zaś u kobiet ten moment przypada na granicy ósmej i dziewiątej dekady.
Jakie są metody leczenia stwardnienia guzowatego?
W terapii stwardnienia guzowatego ogromne znaczenie ma leczenie objawowe. W przypadku padaczki stosuje się leczenie przeciwpadaczkowe, zarówno farmakologiczne, jak i chirurgiczne. Leczenie farmakologiczne padaczki związanej ze stwardnieniem guzowatym jest trudne, stosuje się wigabatrynę oraz syntetyczne preparaty ACTH. U dzieci w 1. roku życia, w przypadku powtarzających się zmian napadowych w EEG, stosuje się wigabatryne (także przed wystąpieniem napadów) co zmniejsza ryzyko wystąpienia lekooporności i upośledzenia rozwoju dziecka. Zmiany skórne mogą być poddane terapii laserowej, krioterapii, dermabrazji lub usuwane chirurgicznie. W przypadku guzów serca objawowo leczy się zaburzenia rytmu serca i niewydolność krążenia. Guzy serca - w odróżnieniu od innych zmian narządowych - mają tendencję do zmniejszania rozmiarów. Zmiany w nerkach zwykle nie powodują objawów klinicznych, najczęstszym objawem jest krwawienia do guza, które wymaga leczenia chirurgicznego. Od kilku lat możliwe jest leczenie guzów mózgu i nerek występujących w przebiegu stwardnienia guzowatego z zastosowaniem ewerolimusu.
Nie ma możliwości całkowitego wyleczenia stwardnienia guzowatego, natomiast leczenie objawowe może częściowo opanować objawy choroby i doprowadzić do zmniejszenia niektórych guzów występujących w jej przebiegu.
Kaszaki
Kaszak nazywany bywa torbielą zastoinową lub tłuszczową. Rozwija się w obrębie gruczołów łojowych i mieszków włosowych. Te twarde guzki pojawiają się głównie na twarzy, głowie, tułowiu, w okolicy narządów płciowych. Kaszaki mogą być pojedyncze lub mnogie. Są koloru cielistego z lekko żółtym zabarwieniem. Mają gładką powierzchnię i są przesuwalne wobec podłoża. Rosną powoli. Osiągają średnicę od kilku milimetrów do kilku centymetrów. Na powierzchni twardego guza widoczny jest ciemny punkt, który wskazuje na zaczopowanie. Zazwyczaj kaszaki występują u osób między 30. a 40. rokiem życia. Do ich powstawania dochodzi wówczas, gdy złuszczające się komórki naskórka zablokują kanalik wyprowadzający gruczołu łojowego. W konsekwencji sebum i zrogowaciały naskórek gromadzą się wewnątrz gruczołu i powodują powstanie torbieli. Zmianę wypełnia płynna lub półpłynna masa o nieprzyjemnym zapachu. Kaszak łatwo ulega nadkażeniu bakteryjnemu, co prowadzi do rozwoju stanu zapalnego otaczających go tkanek.
Wyróżnia się dwa główne rodzaje włókniaków – twarde i miękkie. Do pierwszych zalicza się: włókniaki stwardniałe (twardniejące), dermatofibromy, łagodne włókniste histiocytomy, histiocytomy. Guzki te są z reguły płaskowyniosłe i mają czerwone lub brązowe zabarwienie. Włókniaki pojawiają się pojedynczo. Zazwyczaj są niewielkie, o średnicy do 1 cm. Rozwijają się najczęściej u osób powyżej 40 lat. Nierzadką sytuacją jest powstanie włókniaka twardego w miejscu po ukąszeniu, urazie czy zapaleniu mieszka włosowego. Włókniaki twarde lokalizują się zazwyczaj na nogach i tułowiu. Zmiany o bardzo dużych rozmiarach – o średnicy przekraczającej nawet 20 cm – zdarzają się u osób z upośledzoną odpornością.
Drugim rodzajem są włókniaki miękkie, do których zalicza się m.in.: włókniaki starcze, polipy włóknistonabłonkowe, acrochordony. Zwykle są to guzki mnogie, w kolorze skóry lub w różnych odcieniach brązu. Włókniaki miękkie mogą osiągnąć od kilku milimetrów do kilku centymetrów. Najczęściej obserwowane są u osób z nadmierną masą ciała, zmagających się z zaburzeniami endokrynologicznymi czy u diabetyków. Umiejscawiają się zazwyczaj na szyi, pod pachami, w pachwinach czy w okolicy sutków.
Co robić w przypadku wystąpienia objawów stwardnienia guzowatego?
W przypadku podejrzanych zmian skórnych u noworodka czy małego dziecka należy się zgłosić do pediatry lub dermatologa dziecięcego, zwłaszcza w przypadku występowania stwardnienia guzowatego u innego członka rodziny. U dzieci, u których wystąpił napad padaczkowy, po opanowaniu ostrego stanu konieczna jest konsultacja neurologiczna. Obserwacja, że dziecko rozwija się wolniej lub wykazuje zaburzenia zachowania, wymaga badania psychologicznego i ewentualnej dalszej diagnostyki.
Stwardnienie guzowate może stwarzać znaczne trudności diagnostyczne, ponieważ występują postaci skąpoobjawowe z ledwo zauważalnymi objawami, ale spotykane są także bardzo ciężkie formy tej choroby. Obecnie rozpoznanie ustala się w oparciu o obowiązujące od 1998 roku kryteria diagnostyczne, które uwzględniają 20 różnych objawów. Podzielono je na tak zwane objawy duże i objawy małe, które są mniej specyficzne dla tej choroby. Pewne rozpoznanie stwardnienia guzowatego ustala się na podstawie występowania dwóch objawów dużych lub jednego objawu dużego i dwóch małych. Do objawów dużych należą między innymi zmiany skórne (guzki Pringle'a, ponad 3 znamiona bezbarwne) i zmiany narządowe (guzki korowe mózgu, guzy w sercu, nerkach). U wszystkich pacjentów w trakcie diagnostyki należy zbadać wszystkie narządy potencjalnie najczęściej zajmowane przez stwardnienie guzowate, nawet jeśli nie ma objawów klinicznych ze strony danego narządu. Dalsza obserwacja zmian skórnych i narządowych zależy od wyniku pierwszego badania, wieku pacjenta i indywidualnych objawów. Rozwój technik badań diagnostycznych powoduje, że wiek rozpoznania przesuwa się do okresu życia wewnątrzmacicznego, gdzie w badaniu USG można stwierdzić guzy serca u dziecka chorego na stwardnienie guzowate.
Tłuszczaki
Tłuszczak to łagodny nowotwór zbudowany z tkanki tłuszczowej. Uważa się go za najczęściej występujący niezłośliwy nowotwór skóry, narządów wewnętrznych, tkanki podskórnej. Zmiana rozwija się powoli. Jest wyraźnie odgraniczona od otaczających ją tkanek, łatwo przesuwa się pod palcami, pokrywa ją niezmieniona skóra. Większość tłuszczaków jest mała, jednak w piśmiennictwie można spotkać się z przypadkami zmian, które osiągnęły po kilka, a nawet po kilkanaście, centymetrów średnicy. Tłuszczaki najczęściej obserwuje się wśród osób w wieku 40–60 lat, zwłaszcza z nadmierną masą ciała. W 5% przypadków występują w formie mnogiej.
Tłuszczaki to twarde guzy pod skórą, które mogą rozwinąć się w każdej części ciała. Najczęściej jednak obserwuje się je w obrębie kończyn, głowy i szyi oraz na tułowiu. Tłuszczaki nie stanowią niebezpieczeństwa onkologicznego, bardzo rzadko dochodzi do ich transformacji w zmiany złośliwe. Jak dotąd określono, że za powstawanie tłuszczaków odpowiadać mogą predyspozycje genetyczne lub zaburzenia ze strony układu immunologicznego, polegające na rozroście adipocytów, czyli komórek tłuszczowych.
