U nas zapłacisz kartą
Helicobacter pylori a wypadanie włosów - Związek, Mechanizmy i Wpływ na Zdrowie Włosów
Leczenie zakażeń bakteryjnych w NZOZ Vitalea
W leczeniu infekcji Helicobacter pyloribardzo pomocna jest medycyna alternatywna, która oferuje szeroką gamę zabiegów działających m.in. bakteriobójczo i przeciwzapalnie. Na szczególną uwagę w tym temacie zasługuje ozonoterapia. Ozon, czyli trójcząsteczkowy tlen, znany jest ze swoich silnych właściwości odkażających, dlatego też jest szeroko stosowany do dezynfekcji pomieszczeń, narzędzi czy basenów. Dzięki nowoczesnej medycynie możliwe jest także wykorzystanie leczniczych właściwości ozonu do terapii różnorodnych schorzeń o podłożu bakteryjnym, wirusowym, grzybiczym czy pasożytniczym. Wśród zabiegów z wykorzystaniem ozonu króluje autohemotransfuzja ozonowa, polegająca na podaniu do pobranej krwi Pacjenta mieszaniny tlenowo-ozonowej, a następnie zwróceniu jej do krwiobiegu. To umożliwia ogólnoustrojowe działanie ozonu, który dociera do wszystkich tkanek i narządów, w tym także układu pokarmowego, gdzie zwalcza chorobotwórcze patogeny. Wspomóc leczenie można również za pomocą ozonowanej wody, którą Pacjent pije. To pozwala na zadziałanie ozonem bezpośrednio w miejscu problemu, czyli w żołądku.
W NZOZ Vitalea zarówno do diagnostyki, jak i leczenia zakażenia H. pylori wykorzystujemy także biorezonans komórkowy na aparacie MORA. Często jest to pierwszy krok do tego, aby dowiedzieć się, czy przyczyną zgłaszanych dolegliwości rzeczywiście jest wspomniana bakteria. Po przeprowadzeniu testu oceniającego i wyniku pozytywnym, przechodzi się do terapii opierającej się na przebiegu prądu o niskich częstotliwościach. Ma to na celu pobudzenie układu immunologicznego do tego, aby unicestwił i wydalił bakterię z organizmu bez użycia żadnych środków farmakologicznych. Badanie i terapia na biorezonansie to metoda nieinwazyjna i całkowicie bezbolesna, co sprawia, że z powodzeniem mogą korzystać z niej również dzieci.
Diagnostyka w kierunku Helicobacter pylori
Wskazania do diagnostyki w kierunku Helicobacter pylori
(Management of Helicobacter pylori infection – the Maastricht V/Florence Consensus Report P. Malfertheiner, F. Megraud, C.A. O’Morain i wsp.)
- aktywna lub przebyta choroba wrzodowa
- wczesny rak żołądka
- bliscy krewni chorych na raka żołądka
- chłoniak MALT
- dyspepsja
- planowane długotrwałe leczenie niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi
- niedokrwistość z powodu niedoboru żelaza o nieznanej etiologii
- niedobór witaminy B12
Badania laboratoryjne w diagnozowaniu zakażenia Helicobacter pylori obejmują testy nieinwazyjne i inwazyjne.
Metody nieinwazyjne zalecane są dla osób bez objawów alarmowych i bez wywiadu rodzinnego w kierunku nowotworów przewodu pokarmowego. Badania powinny być wykonywane w laboratorium, gdzie interpretowane są przez diagnostę laboratoryjnego.
Metody inwazyjne, wymagające endoskopowego pobrania wycinka, powinny być wykonywane u osób z alarmowymi objawami i u pacjentów z wywiadem rodzinnym w kierunku nowotworów przewodu pokarmowego.
Uwaga: nie należy przyjmować IPP przez 7–14 dni przed testami: oddechowym, antygenowym i ureazowym.
Testy antygenowe z kału w kierunku Helicobacter pylori
Testy wykonywane z kału służą do diagnozowania aktywnego zakażenia oraz do oceny skuteczności leczenia.
Czym jest Helicobacter pylori?
Helicobacter pylori to niebezpieczna bakteria bytująca w układzie pokarmowym człowieka. Najczęściej na swoje „pastwisko” wybiera żołądek i dwunastnicę. Jednak może też występować na powierzchni zębów oraz w kale.
Bakteria helicobacter wyglądem przypomina pofałdowany wałeczek, zakończony witkami, które ułatwiają jej dostanie się do wnętrza błon śluzowych żołądka. Ten rodzaj bakterii to dość świeży „wynalazek” australijskich naukowców (Marshalla i Warrena), którzy wyodrębnili ją w 1982 roku.
Wiąże się ją ze stanami zapalnymi systemu pokarmowego (np. zanikowe zapalenie żołądka, zapalenie dwunastnicy,choroba Menetriera), chorobą wrzodową żołądka oraz dwunastnicy, a nawet z nowotworem żołądka (w szczególności chłoniakiem typu MALT).
Niestety, helicobacter po dotarciu do ustroju, często nie daje żadnych objawów.