U nas zapłacisz kartą
Helicobacter pylori a wypadanie włosów - Związek, Mechanizmy i Wpływ na Zdrowie Włosów
Leczenie zakażeń bakteryjnych w NZOZ Vitalea
W leczeniu infekcji Helicobacter pyloribardzo pomocna jest medycyna alternatywna, która oferuje szeroką gamę zabiegów działających m.in. bakteriobójczo i przeciwzapalnie. Na szczególną uwagę w tym temacie zasługuje ozonoterapia. Ozon, czyli trójcząsteczkowy tlen, znany jest ze swoich silnych właściwości odkażających, dlatego też jest szeroko stosowany do dezynfekcji pomieszczeń, narzędzi czy basenów. Dzięki nowoczesnej medycynie możliwe jest także wykorzystanie leczniczych właściwości ozonu do terapii różnorodnych schorzeń o podłożu bakteryjnym, wirusowym, grzybiczym czy pasożytniczym. Wśród zabiegów z wykorzystaniem ozonu króluje autohemotransfuzja ozonowa, polegająca na podaniu do pobranej krwi Pacjenta mieszaniny tlenowo-ozonowej, a następnie zwróceniu jej do krwiobiegu. To umożliwia ogólnoustrojowe działanie ozonu, który dociera do wszystkich tkanek i narządów, w tym także układu pokarmowego, gdzie zwalcza chorobotwórcze patogeny. Wspomóc leczenie można również za pomocą ozonowanej wody, którą Pacjent pije. To pozwala na zadziałanie ozonem bezpośrednio w miejscu problemu, czyli w żołądku.
W NZOZ Vitalea zarówno do diagnostyki, jak i leczenia zakażenia H. pylori wykorzystujemy także biorezonans komórkowy na aparacie MORA. Często jest to pierwszy krok do tego, aby dowiedzieć się, czy przyczyną zgłaszanych dolegliwości rzeczywiście jest wspomniana bakteria. Po przeprowadzeniu testu oceniającego i wyniku pozytywnym, przechodzi się do terapii opierającej się na przebiegu prądu o niskich częstotliwościach. Ma to na celu pobudzenie układu immunologicznego do tego, aby unicestwił i wydalił bakterię z organizmu bez użycia żadnych środków farmakologicznych. Badanie i terapia na biorezonansie to metoda nieinwazyjna i całkowicie bezbolesna, co sprawia, że z powodzeniem mogą korzystać z niej również dzieci.
Diagnostyka w kierunku Helicobacter pylori
Wskazania do diagnostyki w kierunku Helicobacter pylori
(Management of Helicobacter pylori infection – the Maastricht V/Florence Consensus Report P. Malfertheiner, F. Megraud, C.A. O’Morain i wsp.)
- aktywna lub przebyta choroba wrzodowa
- wczesny rak żołądka
- bliscy krewni chorych na raka żołądka
- chłoniak MALT
- dyspepsja
- planowane długotrwałe leczenie niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi
- niedokrwistość z powodu niedoboru żelaza o nieznanej etiologii
- niedobór witaminy B12
Badania laboratoryjne w diagnozowaniu zakażenia Helicobacter pylori obejmują testy nieinwazyjne i inwazyjne.
Metody nieinwazyjne zalecane są dla osób bez objawów alarmowych i bez wywiadu rodzinnego w kierunku nowotworów przewodu pokarmowego. Badania powinny być wykonywane w laboratorium, gdzie interpretowane są przez diagnostę laboratoryjnego.
Metody inwazyjne, wymagające endoskopowego pobrania wycinka, powinny być wykonywane u osób z alarmowymi objawami i u pacjentów z wywiadem rodzinnym w kierunku nowotworów przewodu pokarmowego.
Uwaga: nie należy przyjmować IPP przez 7–14 dni przed testami: oddechowym, antygenowym i ureazowym.
Testy antygenowe z kału w kierunku Helicobacter pylori
Testy wykonywane z kału służą do diagnozowania aktywnego zakażenia oraz do oceny skuteczności leczenia.
Umów wizytę u dermatologa
Problem wypadania włosów warto w pierwszej kolejności skonsultować z lekarzem rodzinnym. Razem z pacjentem przeanalizuje jego stan zdrowia i przebyte choroby, obecnie stosowaną dietę i przyjmowane leki. Zleci również podstawowe badania diagnostyczne, aby móc ocenić, co może być przyczyną utraty włosów. Przyczyn jest naprawdę wiele, dlatego warto rozpocząć wstępną diagnostykę, by lekarz mógł nas skierować do odpowiedniego specjalisty.
Jeżeli problem wynika z zaburzeń układu hormonalnego, należy zgłosić się do endokrynologa. Gdy lekarz stwierdzi, że przyczyną może być choroba skóry, wówczas skieruje nas do dermatologa. Może on wykonać dodatkowe badania, takie jak: trichogram, trichoskopia, czy pobrać wycinek ze skóry głowy.
Do lekarza specjalisty możemy się zapisać ze pośrednictwem serwisu LekarzeBezKolejki.pl. Pacjenci mają do wyboru tysiące specjalistów z całej Polski, którzy oferują wizyty na NFZ i prywatne.
Jakie schorzenia może wywoływaćHelicobacter pylori?
Większość zakażeń bakterią Helicobacter pylori przebiega niezauważenie, ponieważ nie daje żadnych objawów. Jednak w niektórych przypadkach powoduje rozwój schorzeń przewodu pokarmowego, dotyczących głównie żołądka i dwunastnicy. W pierwszej kolejności występuje przewlekły stan zapalny błony śluzowej, któremu towarzyszą bóle nadbrzusza, niestrawność, odbijanie, mdłości, zgaga i brak łaknienia. Następnie dochodzi do powstawania wrzodów żołądka objawiających się wymiotami oraz bólami nasilającymi się po jedzeniu. Jeśli wrzody rozwinęły się w obrębie dwunastnicy, charakterystycznym objawem jest ustępowanie na kilka godzin dolegliwości bólowych po spożyciu posiłku. Obecność H. pylori oraz częste używanie leków z grupy NLPZ to dwie najważniejsze przyczyny powstawania wrzodów przewodu pokarmowego. W przebiegu infekcji bakterią może dojść także do rozwoju zanikowego zapalenia błony śluzowej żołądka.
Helicobacter pylori jest pierwszym potwierdzonym kancerogenem bakteryjnym, co znaczy, że może prowadzić do rozwoju nowotworów. Zakażenie tą bakterią zwiększa ryzyko zachorowania na raka żołądka i chłoniaka MALT. Rak żołądka w blisko 90% przypadków powstaje na skutek zakażenia bakterią Helicobacter pylori, a powszechność jej występowania na całym świecie sprawiła, że jest to jeden z najczęściej występujących nowotworów złośliwych. Chłoniak MALT również należy do nowotworów złośliwych i powstaje w tkance limfatycznej wyścielającej żołądek. Rozwija się jako efekt chronicznego zapalenia błony śluzowej wywołanego obecnością H. pylori. Szacuje się, że nawet 98% przypadków tego rodzaju chłoniaka związanych jest z zakażeniem tą bakterią.
Helicobacter pylori ma również związek z występowaniem niektórych chorób niedotyczącymi przewodu pokarmowego. Jest to przede wszystkim: niewyjaśniona anemia z niedoboru żelaza, za niskie stężenie witaminy B12 w organizmie oraz samoistna małopłytkowość. Stwierdzono również zależność między bakterią a niektórymi schorzeniami dermatologicznymi, takimi jak trądzik różowaty czy przewleka pokrzywka.
Czy wpadanie włosów powinno niepokoić?
To, jak wyglądają nasze włosy uzależnione jest od wielu czynników, takich jak odziedziczone geny, stan naszego zdrowia, styl życia oraz tego, w jaki sposób dbamy o swoją fryzurę. Warto mieć świadomość, że wypadanie włosów to zupełnie naturalne zjawisko. Zwykle w ciągu każdego dnia tracimy od kilkunastu do nawet kilkudziesięciu włosów. To niewiele, zwłaszcza biorąc pod uwagę fakt, że na naszej głowie znajduje się ich od 100 do nawet 150 tysięcy. Gdy jednak tracimy więcej niż sto włosów dziennie, a na szczotce pojawia się ich coraz więcej, powinniśmy poszukać przyczyny tej sytuacji.
Włosy mogą wypadać z różnych powodów. Bardzo często przyczyną jest ich zła pielęgnacja. Mogą im szkodzić niektóre kosmetyki, szczególnie te zawierające silne detergenty lub silikony, które mocno obciążają włosy. Nie bez winy jest także stylizowanie włosów, częste farbowanie, traktowanie ich prostownicą, upinanie ich w fryzury, które mocno napinają włosy, jak kok, czy koński ogon.
Na kondycję włosów wpływają również warunki pogodowe. Latem narażone są na mocne słońce i promieniowanie UV, często również na kąpiele w morzu czy basenie z chlorowaną wodą. Zimą smagane są przez zimy wiatr, deszcz i śnieg. Chowanie ich pod czapką chroni je wprawdzie przed wiatrem, jednak często się przez to elektryzują i szybciej przetłuszczają.
Są jednak czynniki, na które nie mamy wpływu, a które mają znaczący wpływ na kondycję włosów. Ich wypadanie może być wywołane:
- czynnikami psychogennymi, jak silny stres, nerwica,
- przebyciem choroby zakaźnej,
- niedożywieniem i związanym z nim niedoborami białka i aminokwasów,
- niedoborami niektórych minerałów np. żelaza, cynku,
- niedoczynnością lub nadczynnością tarczycy,
- niektórymi lekami np. immunosupresyjnymi, przeciwtarczycowymi, przeciwzakrzepowymi,
- niektóre choroby skóry np. grzybica, łupież, łuszczyca,
- zatruciem np. rtęcią lub arsenem.
