U nas zapłacisz kartą
Helicobacter pylori a wypadanie włosów - Związek, Mechanizmy i Wpływ na Zdrowie Włosów
Co sprzyja zakażeniu bakteriąHelicobacter pylori?
Nie ma korelacji w częstości zakażeń a płcią, natomiast ważną rolę odgrywa tu wiek i miejsce zamieszkania. Do infekcji dochodzi najczęściej w okresie dzieciństwa, a ponieważ bakteria przenosi się z człowieka na człowieka, dotyczy ona zazwyczaj całej rodziny. Najwięcej przypadków obserwuje się w małych miejscowościach i na wsiach, mniej natomiast w dużych miastach. Ryzyko zakażenia zależy także od poziomu higieny i warunków sanitarnych panujących w danym rejonie, dlatego państwa rozwijające się obserwują znacznie większy odsetek zakażeń w porównaniu z krajami wysokorozwiniętymi.
Istnieją trzy główne drogi zakażenia Helicobacter pylori: oralno-oralna (ustno-ustna), gastro-oralna (żołądkowo-ustna) oraz fekalno-oralna (odbytniczo-ustna). Bakteria bytuje w ślinie, dlatego możliwe jest zakażenie nawet poprzez pocałunek, a także w wymiocinach i kale, co przy braku zachowania podstawowych zasad higieny sprzyja rozprzestrzenianiu się infekcji.
Także nałogi, takie jak palenie papierosów czy nadużywanie alkoholu, jak również jedzenie nieumytych owoców i warzyw, surowego lub niedogotowanego mięsa oraz picie nieprzegotowanej wody, zwiększają szanse na infekcję bakterią. Mimo, iż głównym nosicielem bakterii jest człowiek, istnieje ryzyko przeniesienia bakterii także ze zwierząt mających kontakt z ludźmi, dlatego obserwuje się większy odsetek zakażeń wśród osób posiadających zwierzęta gospodarskie.
Jakie mogą być najczęstsze przyczyny wypadania włosów i/lub łysienia?
Fizjologiczne, naturalne wypadanie włosów dotyczy utraty 50-100, a nawet 150 włosów dziennie jak podają różne źródła.
To znaczy, że 90% włosów powinno znajdować się w fazie anagenu (wzrostu).
Martwić powinno nas nadmierne wypadanie włosów.
Łysienie to wzmożone, gwałtowne wypadanie włosów, często powiązane ze zmianami na skórze głowy widocznymi w badaniu trichoskopem, w powiększeniu i świetle UV.
Łysienie może być wynikiem czasowego, przejściowego lub trwałego wypadania włosów. Może dotyczyć całej głowy lub określonej jej powierzchni, jak również innych części ciała (np. brwi, rzęsy, włosy na ciele).
W niektórych przypadkach, po usunięciu czynnika wyzwalającego, wzmożone wypadanie włosów lub łysienie ustaje.
Jak leczyć zakażenie bakteriąHelicobacter pylori?
Wczesne i efektywne leczenie zakażenia pozwala na zahamowanie reakcji zapalnej wywołanej przez H. pylori, a tym samym zapobiega powstawaniu zmian przedrakowych oraz może zminimalizować ryzyko progresji już istniejących w pełnoobjawowy nowotwór. Obecne wytyczne zakładają konieczność leczenia zakażeń bakterią w każdym przypadku, bez względu na obecność objawów klinicznych lub ich brak. Pomimo ogromnego rozpowszechnienia Helicobacter pylori wśród populacji światowej, jej skuteczne i pełne wyleczenie wciąż pozostaje wyzwaniem. Jest to spowodowane przede wszystkim jej odpornością na antybiotyki, a skuteczność leczenia ocenia się najwyżej na 90%.
Nieoceniona w leczeniu zakażenia H. pylori jest odpowiednia dieta. Wykazano, że niektóre warzywa mogą zahamować lub spowolnić wzrost bakterii, zwłaszcza te zawierające sulforafan. Jest to związek siarki, wykazujący silne działanie detoksykacyjne i antynowotworowe, a którego wyjątkowo duże stężenie posiadają brokuły i ich kiełki. Bogate w tą substancję są także inne warzywa kapustne, takie jak kalafior, rukola, jarmuż, brukselka czy kalarepa. Wykazano, że sulforafan działa na obie formy Helicobacter pylori– wewnątrzkomórkową i pozakomórkową. Warto wprowadzić do diety także zioła, wśród których najistotniejsze są: czystek wawrzynolistny, lebiodka (pospolita, majoran, kreteńska) i korzeń lukrecji, które wykazują działanie bakteriobójcze i przeciwzapalne.
Przydatne w walce z H. pylorimogą być ekstrakty z żurawiny, które łagodzą stany zapalne i prawdopodobnie zmniejszają zdolność przyczepiania się bakterii do błony śluzowej żołądka. Warto włączyć do diety także czosnek, którego silne właściwości bakteriobójcze są znane od wieków i które zapewniły mu miano „naturalnego antybiotyku”. Hamująco na rozwój H. pylori wpływa także ekstrakt z tymianku oraz ekstrakt z cynamonu. Bardzo ważne w leczeniu zakażenia jest również stosowanie odpowiednich probiotyków. Muszą one zawierać określone szczepy- Lactobacillus, Bifidobacterium oraz Saccharomyces boulardii, które wspierają terapię eradykacyjną i zmniejszają ryzyko wystąpienia skutków ubocznych wynikających ze stosowania leków, takich jak biegunka czy mdłości.
HELICOBACTER PYLORI – czym grozi zarażenie bakterią?
Helicobacter pylori to bakteria z rodzaju Gram-ujemnych, względnie beztlenowa, o spiralnej budowie. Jej naturalnym rezerwuarem jest człowiek, a dokładniej- nabłonek warstwy śluzowej ludzkiego żołądka i dwunastnica Jest bakterią o tyle niezwykłą, że potrafi nie tylko przetrwać w kwaśnym środowisku panującym w żołądku, ale także go skolonizować. Jest to możliwe dzięki kilku cechom, jakie posiada H. pylori. Przede wszystkim ma zdolność do produkcji enzymu o nazwie ureaza, powodująca rozkład mocznika na amoniak i dwutlenek węgla. Amoniak redukuje kwasotę żołądka, a dwutlenek węgla umożliwia wzrost i rozwój bakterii, co prowadzi do zasiedlenia przewodu pokarmowego. Co więcej, Helicobacter pylori wyposażony jest w kilka rzęsek, w ilości od czterech do sześciu, dzięki którym potrafi się poruszać. Ma także zdolność przylegania do nabłonka wyścielającego żołądek oraz produkcji cytokin.
Chcesz skutecznie leczyć zakażenia bakteryjne?
Zapraszamy do kontaktu: 32 630 40 10
Czym jest Helicobacter pylori?
Helicobacter pylori to niebezpieczna bakteria bytująca w układzie pokarmowym człowieka. Najczęściej na swoje „pastwisko” wybiera żołądek i dwunastnicę. Jednak może też występować na powierzchni zębów oraz w kale.
Bakteria helicobacter wyglądem przypomina pofałdowany wałeczek, zakończony witkami, które ułatwiają jej dostanie się do wnętrza błon śluzowych żołądka. Ten rodzaj bakterii to dość świeży „wynalazek” australijskich naukowców (Marshalla i Warrena), którzy wyodrębnili ją w 1982 roku.
Wiąże się ją ze stanami zapalnymi systemu pokarmowego (np. zanikowe zapalenie żołądka, zapalenie dwunastnicy,choroba Menetriera), chorobą wrzodową żołądka oraz dwunastnicy, a nawet z nowotworem żołądka (w szczególności chłoniakiem typu MALT).
Niestety, helicobacter po dotarciu do ustroju, często nie daje żadnych objawów.
