U nas zapłacisz kartą
Helicobacter pylori a wypadanie włosów - Związek, Mechanizmy i Wpływ na Zdrowie Włosów
Rodzaje wypadania włosów/łysienia w zależności od czynnika wyzwalającego
Łysienie polekowe jest związane z przyjmowaniem określonych leków, preparatów. Może wystąpić po podaniu narkozy lub być związane z przebytymi chorobami, z dermatozami skóry głowy (łuszczyca, łupież, łojotokowe zapalenie skóry – ŁZS, atopowe zapalenie skóry – AZS, łojotok, itp.), poporodowe związane ze zmianami hormonalnymi itp.
Uszkodzenia mogą występować również na długości włosa, wywołane czynnikami naturalnymi, mechanicznymi, termicznymi, chemicznymi.
Rodzaj łysienia czy nadmiernego wypadania pomaga określić badanie trichoskopem połączone z wywiadem i tzw. testem pociągania. Czasami wdrażana jest głębsza diagnostyka np. biopsja, przeciwciała przeciwjądrowe – ANA, itp.
Wypadanie włosów często jest spowodowane zbyt restrykcyjnymi dietami, wieloma eliminacjami, niedoborem mikro- i makroelementów oraz witamin.
Głównie niedobory dotyczą wit. D, witamin z grupy B, cynku, żelaza i ferrytyny.
Podłożem może być również stres, nieuregulowany rytm dobowy oraz zaburzenia hormonalne, metaboliczne i choroby skóry.
Umów wizytę u dermatologa
Problem wypadania włosów warto w pierwszej kolejności skonsultować z lekarzem rodzinnym. Razem z pacjentem przeanalizuje jego stan zdrowia i przebyte choroby, obecnie stosowaną dietę i przyjmowane leki. Zleci również podstawowe badania diagnostyczne, aby móc ocenić, co może być przyczyną utraty włosów. Przyczyn jest naprawdę wiele, dlatego warto rozpocząć wstępną diagnostykę, by lekarz mógł nas skierować do odpowiedniego specjalisty.
Jeżeli problem wynika z zaburzeń układu hormonalnego, należy zgłosić się do endokrynologa. Gdy lekarz stwierdzi, że przyczyną może być choroba skóry, wówczas skieruje nas do dermatologa. Może on wykonać dodatkowe badania, takie jak: trichogram, trichoskopia, czy pobrać wycinek ze skóry głowy.
Do lekarza specjalisty możemy się zapisać ze pośrednictwem serwisu LekarzeBezKolejki.pl. Pacjenci mają do wyboru tysiące specjalistów z całej Polski, którzy oferują wizyty na NFZ i prywatne.
Dodatkowe badania zalecane do wykonania po wywiadzie trychologicznym (w razie konieczności)
Badanie w kierunku chorób metabolicznych.
8. Badania tarczycy na przeciwciała anty-TPO i anty-TG
Po objawach towarzyszących osobie z problemem wypadania.
Przy zaburzeniach miesiączkowania, problemach z zajściem w ciążę, bólach miesiączkowych, itp.
Hormony u mężczyzn, m.in. testosteron, testosteron wolny i DHT, kortyzol, prolaktyna.
Przy problemach z żołądkiem, jelitami.
11. AspAT, ALAT (parametry wątrobowe)
Między innymi przy problemach z tarczycą.
12. Badanie poziomu cynku, selenu
W kierunku niedoborów przy wypadaniu włosów i problemach z hormonami tarczycy.
13. ANA
Podejrzenie chorób powiązanych z bliznowaceniem w badaniu trichoskopowym.
14. Wymaz ze skóry głowy, zeskrobiny ze skóry głowy
15. Biopsja skóry głowy
Podejrzenie bliznowacenia i chorób tkanki łącznej skóry głowy.
Co sprzyja zakażeniu bakteriąHelicobacter pylori?
Nie ma korelacji w częstości zakażeń a płcią, natomiast ważną rolę odgrywa tu wiek i miejsce zamieszkania. Do infekcji dochodzi najczęściej w okresie dzieciństwa, a ponieważ bakteria przenosi się z człowieka na człowieka, dotyczy ona zazwyczaj całej rodziny. Najwięcej przypadków obserwuje się w małych miejscowościach i na wsiach, mniej natomiast w dużych miastach. Ryzyko zakażenia zależy także od poziomu higieny i warunków sanitarnych panujących w danym rejonie, dlatego państwa rozwijające się obserwują znacznie większy odsetek zakażeń w porównaniu z krajami wysokorozwiniętymi.
Istnieją trzy główne drogi zakażenia Helicobacter pylori: oralno-oralna (ustno-ustna), gastro-oralna (żołądkowo-ustna) oraz fekalno-oralna (odbytniczo-ustna). Bakteria bytuje w ślinie, dlatego możliwe jest zakażenie nawet poprzez pocałunek, a także w wymiocinach i kale, co przy braku zachowania podstawowych zasad higieny sprzyja rozprzestrzenianiu się infekcji.
Także nałogi, takie jak palenie papierosów czy nadużywanie alkoholu, jak również jedzenie nieumytych owoców i warzyw, surowego lub niedogotowanego mięsa oraz picie nieprzegotowanej wody, zwiększają szanse na infekcję bakterią. Mimo, iż głównym nosicielem bakterii jest człowiek, istnieje ryzyko przeniesienia bakterii także ze zwierząt mających kontakt z ludźmi, dlatego obserwuje się większy odsetek zakażeń wśród osób posiadających zwierzęta gospodarskie.
HELICOBACTER PYLORI – czym grozi zarażenie bakterią?
Helicobacter pylori to bakteria z rodzaju Gram-ujemnych, względnie beztlenowa, o spiralnej budowie. Jej naturalnym rezerwuarem jest człowiek, a dokładniej- nabłonek warstwy śluzowej ludzkiego żołądka i dwunastnica Jest bakterią o tyle niezwykłą, że potrafi nie tylko przetrwać w kwaśnym środowisku panującym w żołądku, ale także go skolonizować. Jest to możliwe dzięki kilku cechom, jakie posiada H. pylori. Przede wszystkim ma zdolność do produkcji enzymu o nazwie ureaza, powodująca rozkład mocznika na amoniak i dwutlenek węgla. Amoniak redukuje kwasotę żołądka, a dwutlenek węgla umożliwia wzrost i rozwój bakterii, co prowadzi do zasiedlenia przewodu pokarmowego. Co więcej, Helicobacter pylori wyposażony jest w kilka rzęsek, w ilości od czterech do sześciu, dzięki którym potrafi się poruszać. Ma także zdolność przylegania do nabłonka wyścielającego żołądek oraz produkcji cytokin.
Chcesz skutecznie leczyć zakażenia bakteryjne?
Zapraszamy do kontaktu: 32 630 40 10
