U nas zapłacisz kartą
Helicobacter pylori a wypadanie włosów - Związek, Mechanizmy i Wpływ na Zdrowie Włosów
Jak leczyć wypadanie włosów?
Aby leczenie wypadania włosów było skuteczne, należy znaleźć jego przyczynę. W większości przypadków jej wyeliminowanie sprawia, że włosy z czasem przestają wypadać i odrastają. Są jednak sytuacje, w których nie sposób zapo zapobiec utracie włosów, jak w przebiegu chorób zakaźnych, czy nowotworowych.
Zwykle zależy nam, by przyspieszyć proces regeneracji włosów. Można to osiągnąć sięgając po odpowiednie szampony i odżywki (jak np. seria dermokosmetyków DELPOS) przeznaczone do pielęgnacji włosów osłabionych i skłonnych do wypadania. Jeżeli wyniki badań pokazały, że cierpimy na niedobory pewnych witamin i minerałów, warto skonsultować się z dietetykiem, który ułoży nam dietę zawierającą wszystkie niezbędne składniki. Trzeba pamiętać, że taka terapia wymaga czasu, a poprawa może nastąpić dopiero po kilku tygodniach.
W uzasadnionych przypadkach dermatolog może wprowadzić terapię farmakologiczną. Zwykle są to środki do stosowania miejscowego na bazie minoksydylu, który stymuluje mieszki włosowe lub preparaty steroidowe. Jeżeli przyczyna utraty włosów u mężczyzny jest łysienie androgenowe, wprowadza się leczenia finasterydem, który hamuje proces wypadania włosów. U kobiet łysienie leczy się lekami antyandrogenowymi.
Zdarzają się przypadki, gdy mimo stosowania terapii lekami i wprowadzenia zmian w diecie i pielęgnacji, włosy nie chcą odrosnąć. W ten sposób na skórze głowy tworza się przerzedzone, nieestetyczne placki. Wówczas pacjent może zdecydować się na zabieg zagęszczania włosów lub przeszczep.
Dodatkowe badania zalecane do wykonania po wywiadzie trychologicznym (w razie konieczności)
Badanie w kierunku chorób metabolicznych.
8. Badania tarczycy na przeciwciała anty-TPO i anty-TG
Po objawach towarzyszących osobie z problemem wypadania.
Przy zaburzeniach miesiączkowania, problemach z zajściem w ciążę, bólach miesiączkowych, itp.
Hormony u mężczyzn, m.in. testosteron, testosteron wolny i DHT, kortyzol, prolaktyna.
Przy problemach z żołądkiem, jelitami.
11. AspAT, ALAT (parametry wątrobowe)
Między innymi przy problemach z tarczycą.
12. Badanie poziomu cynku, selenu
W kierunku niedoborów przy wypadaniu włosów i problemach z hormonami tarczycy.
13. ANA
Podejrzenie chorób powiązanych z bliznowaceniem w badaniu trichoskopowym.
14. Wymaz ze skóry głowy, zeskrobiny ze skóry głowy
15. Biopsja skóry głowy
Podejrzenie bliznowacenia i chorób tkanki łącznej skóry głowy.
Diagnostyka w kierunku Helicobacter pylori
Wskazania do diagnostyki w kierunku Helicobacter pylori
(Management of Helicobacter pylori infection – the Maastricht V/Florence Consensus Report P. Malfertheiner, F. Megraud, C.A. O’Morain i wsp.)
- aktywna lub przebyta choroba wrzodowa
- wczesny rak żołądka
- bliscy krewni chorych na raka żołądka
- chłoniak MALT
- dyspepsja
- planowane długotrwałe leczenie niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi
- niedokrwistość z powodu niedoboru żelaza o nieznanej etiologii
- niedobór witaminy B12
Badania laboratoryjne w diagnozowaniu zakażenia Helicobacter pylori obejmują testy nieinwazyjne i inwazyjne.
Metody nieinwazyjne zalecane są dla osób bez objawów alarmowych i bez wywiadu rodzinnego w kierunku nowotworów przewodu pokarmowego. Badania powinny być wykonywane w laboratorium, gdzie interpretowane są przez diagnostę laboratoryjnego.
Metody inwazyjne, wymagające endoskopowego pobrania wycinka, powinny być wykonywane u osób z alarmowymi objawami i u pacjentów z wywiadem rodzinnym w kierunku nowotworów przewodu pokarmowego.
Uwaga: nie należy przyjmować IPP przez 7–14 dni przed testami: oddechowym, antygenowym i ureazowym.
Testy antygenowe z kału w kierunku Helicobacter pylori
Testy wykonywane z kału służą do diagnozowania aktywnego zakażenia oraz do oceny skuteczności leczenia.