U nas zapłacisz kartą
Helicobacter pylori a wypadanie włosów - Związek, Mechanizmy i Wpływ na Zdrowie Włosów
Czy wpadanie włosów powinno niepokoić?
To, jak wyglądają nasze włosy uzależnione jest od wielu czynników, takich jak odziedziczone geny, stan naszego zdrowia, styl życia oraz tego, w jaki sposób dbamy o swoją fryzurę. Warto mieć świadomość, że wypadanie włosów to zupełnie naturalne zjawisko. Zwykle w ciągu każdego dnia tracimy od kilkunastu do nawet kilkudziesięciu włosów. To niewiele, zwłaszcza biorąc pod uwagę fakt, że na naszej głowie znajduje się ich od 100 do nawet 150 tysięcy. Gdy jednak tracimy więcej niż sto włosów dziennie, a na szczotce pojawia się ich coraz więcej, powinniśmy poszukać przyczyny tej sytuacji.
Włosy mogą wypadać z różnych powodów. Bardzo często przyczyną jest ich zła pielęgnacja. Mogą im szkodzić niektóre kosmetyki, szczególnie te zawierające silne detergenty lub silikony, które mocno obciążają włosy. Nie bez winy jest także stylizowanie włosów, częste farbowanie, traktowanie ich prostownicą, upinanie ich w fryzury, które mocno napinają włosy, jak kok, czy koński ogon.
Na kondycję włosów wpływają również warunki pogodowe. Latem narażone są na mocne słońce i promieniowanie UV, często również na kąpiele w morzu czy basenie z chlorowaną wodą. Zimą smagane są przez zimy wiatr, deszcz i śnieg. Chowanie ich pod czapką chroni je wprawdzie przed wiatrem, jednak często się przez to elektryzują i szybciej przetłuszczają.
Są jednak czynniki, na które nie mamy wpływu, a które mają znaczący wpływ na kondycję włosów. Ich wypadanie może być wywołane:
- czynnikami psychogennymi, jak silny stres, nerwica,
- przebyciem choroby zakaźnej,
- niedożywieniem i związanym z nim niedoborami białka i aminokwasów,
- niedoborami niektórych minerałów np. żelaza, cynku,
- niedoczynnością lub nadczynnością tarczycy,
- niektórymi lekami np. immunosupresyjnymi, przeciwtarczycowymi, przeciwzakrzepowymi,
- niektóre choroby skóry np. grzybica, łupież, łuszczyca,
- zatruciem np. rtęcią lub arsenem.
Jakie schorzenia może wywoływaćHelicobacter pylori?
Większość zakażeń bakterią Helicobacter pylori przebiega niezauważenie, ponieważ nie daje żadnych objawów. Jednak w niektórych przypadkach powoduje rozwój schorzeń przewodu pokarmowego, dotyczących głównie żołądka i dwunastnicy. W pierwszej kolejności występuje przewlekły stan zapalny błony śluzowej, któremu towarzyszą bóle nadbrzusza, niestrawność, odbijanie, mdłości, zgaga i brak łaknienia. Następnie dochodzi do powstawania wrzodów żołądka objawiających się wymiotami oraz bólami nasilającymi się po jedzeniu. Jeśli wrzody rozwinęły się w obrębie dwunastnicy, charakterystycznym objawem jest ustępowanie na kilka godzin dolegliwości bólowych po spożyciu posiłku. Obecność H. pylori oraz częste używanie leków z grupy NLPZ to dwie najważniejsze przyczyny powstawania wrzodów przewodu pokarmowego. W przebiegu infekcji bakterią może dojść także do rozwoju zanikowego zapalenia błony śluzowej żołądka.
Helicobacter pylori jest pierwszym potwierdzonym kancerogenem bakteryjnym, co znaczy, że może prowadzić do rozwoju nowotworów. Zakażenie tą bakterią zwiększa ryzyko zachorowania na raka żołądka i chłoniaka MALT. Rak żołądka w blisko 90% przypadków powstaje na skutek zakażenia bakterią Helicobacter pylori, a powszechność jej występowania na całym świecie sprawiła, że jest to jeden z najczęściej występujących nowotworów złośliwych. Chłoniak MALT również należy do nowotworów złośliwych i powstaje w tkance limfatycznej wyścielającej żołądek. Rozwija się jako efekt chronicznego zapalenia błony śluzowej wywołanego obecnością H. pylori. Szacuje się, że nawet 98% przypadków tego rodzaju chłoniaka związanych jest z zakażeniem tą bakterią.
Helicobacter pylori ma również związek z występowaniem niektórych chorób niedotyczącymi przewodu pokarmowego. Jest to przede wszystkim: niewyjaśniona anemia z niedoboru żelaza, za niskie stężenie witaminy B12 w organizmie oraz samoistna małopłytkowość. Stwierdzono również zależność między bakterią a niektórymi schorzeniami dermatologicznymi, takimi jak trądzik różowaty czy przewleka pokrzywka.
Helicobacter pylori – podstępna bakteria, której niestraszny kwas żołądkowy
Bakterie z gatunku Helicobacter pylori są powszechną przyczyną zakażeń przewodu pokarmowego. W Polsce problem ten dotyczy ok. 67% populacji osób dorosłych i 30% dzieci. Sama obecność drobnoustrojów w przewodzie pokarmowym nie świadczy jednak o chorobie. Zakażenie przebiega zwykle bezobjawowo, a symptomy infekcji pojawiają się u ok. 5-10% dorosłej populacji.
Helicobacter pylori wiązany jest z chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy, ponieważ bakterie wykrywa się u ok. 70-80% osób z tymi schorzeniami. Infekcja może prowadzić do rozwoju raka żołądka – ryzyko w przypadku osób z wrzodem żołądka zakażonych Helicobacter pylori wzrasta dwukrotnie. Jest to związane z podtrzymywaniem przez drobnoustroje stanu zapalnego błony śluzowej, sprzyjającego transformacji nowotworowej.
Co jest kluczowe dla zdrowia włosów?
- Białko, a szczególnie aminokwasy siarkowe – cysteina i metionina.
- Metionina aminokwas egzogenny, czyli taki, który należy przyjąć z pożywieniem, ponieważ organizm ludzki sam go nie syntetyzuje.
Występuje głównie w rybach, jajach i mięsie oraz w nasionach lnu, pestkach słonecznika czy sezamie. Najcenniejsze warzywa to brokuł, szpinak. Warto również sięgać po nasiona roślin strączkowych – groch i fasola.
- Dobre tłuszcze – Omega 3 – ryby, owoce morza, algi, olej lniany, orzechy włoskie.
- Żelazo – podroby, czerwone mięso oraz jajka
WAŻNE: Obecność witaminy C poprawia wchłanianie żelaza. Nie należy łączyć posiłków bogatych w żelazo z produktami z wapniem (czyli mleczne), bo wapń upośledza wchłanianie żelaza.
- Cynk – ten mikroelement znajdziemy głównie w owocach morza, jajkach, mięsie, kaszy gryczanej oraz nasionach roślin strączkowych.
- Witaminy z grupy B – pełnoziarniste pieczywo, kasze, warzywa liściaste, orzechy, pestki.
- Witamina A i E – rozpuszczalne w tłuszczach.
Witaminę E znajdziemy w nasionach, pestkach i orzechach.
Witaminę A w mięsie i rybach oraz beta-karoten m.in. w marchewce, morelach i natce pietruszki.
Podstawowe zasady dietoterapii przy wypadaniu włosów i łysieniu
- dbanie o nawodnienie
- rezygnacja z wysoko przetworzonych produktów
- ograniczenie cukrów prostych i tłuszczy trans
- unikanie przetworzonego mięsa
- unikanie rafinowanych węglowodanów
- nie przejadanie się
- zadbanie o 4 porcje warzyw i jedną owoców dziennie
- wprowadzenie ziół przyprawowych świeżych i suszonych
- włączenie pełnowartościowego białka, węglowodanów złożonych i zdrowych tłuszczy
Podstawowe badania laboratoryjne zalecane przy nadmiernym wypadaniu włosów i łysieniu
Celem jest stwierdzenie nieprawidłowości w układzie czerwono- i białokrwinkowym, anemii, niedoborów, alergii, pasożytów.
2. CRP/OB
Sprawdzenie, czy nie ma stanu zapalnego, infekcji w organizmie.
W kierunku anemii, niedokrwistości.
W kierunku niedoborów.
5. Badania tarczycy: TSH, fT3, fT4
W kierunku chorób związanych z niedoczynnością i nadczynnością tarczycy, przy guzkach tarczycy. Przy niedoczynności włosy stają się matowe, suche, kruche, łamią się na długości, wypadają. Skóra również jest sucha. Przy nadczynności stają się cienkie, jedwabiste, połyskliwe.
Badanie w kierunku chorób metabolicznych (IO, cukrzyca, hipoglikemia, itp.).
