Helicobacter pylori a wypadanie włosów - Związek, Mechanizmy i Wpływ na Zdrowie Włosów

Zakażenie Helicobacter pylori – leczenie

Leczenie Helicobacter pylori ma na celu eradykację (eliminację) bakterii z organizmu i jest zalecane w każdym przypadku stwierdzenia zakażenia Helicobacter pylori.

Zalecany schemat leczenia Helicobacter pylori pierwszego wyboru to 14-dniowa terapia:

• Poczwórna z bizmutem
  • lek z grupy inhibitorów pompy protonowej (IPP)
  • cytrynian bizmutu
  • dwa antybiotyki
  • Poczwórna bez bizmutu
    • lek z grupy inhibitorów pompy protonowej (IPP)
    • trzy antybiotyki
    • Potrójna
      • lek z grupy inhibitorów pompy protonowej (IPP)
      • dwa antybiotyki

      Przy nieskuteczności leczenia Helicobacter pylori podaje się leki drugiego wyboru, a przy dwukrotnym niepowodzeniu terapii należy ocenić wrażliwość bakterii na antybiotyki i leczyć zgodnie z wynikiem antybiogramu.

      Problemy z włosami – jak zdefiniować i działać na przyczynę?

      Włosy odgrywają znaczącą i ważną rolę w naszym życiu. Problemy z nimi i ze skórą głowy mogą wpłynąć na nasze zdrowie, kondycję psychiczną, samopoczucie czy samoocenę. Pełnią istotne funkcje w naszym życiu. Chronią nas przed czynnikami zewnętrznymi tj. słońcem, promieniowaniem UV, wiatrem, chłodem, mrozem, zanieczyszczeniami. Zabezpieczają przed przegrzaniem, jak i wychłodzeniem.

      W fazie aktywnego wzrostu, czyli anagenu znajduje się ok. 85-90% włosów. Charakteryzuje się ona licznymi podziałami komórkowymi w mieszku włosa. Wpływa znacząco na długość naszych włosów. Trwa od 2 do 7 lat (dotyczy owłosionej skóry głowy).

      Katagen to faza przejściowa wzrostu włosa. Dochodzi w niej do zatrzymania procesów rozrodczych włosa, do obkurczania brodawki i śmierci melanocytów. Dotyczy ok. 1% włosów. Proces trwa kilka tygodni.

      Diagnostyka w kierunku Helicobacter pylori

      Wskazania do diagnostyki w kierunku Helicobacter pylori

      (Management of Helicobacter pylori infection – the Maastricht V/Florence Consensus Report P. Malfertheiner, F. Megraud, C.A. O’Morain i wsp.)

      • aktywna lub przebyta choroba wrzodowa
      • wczesny rak żołądka
      • bliscy krewni chorych na raka żołądka
      • chłoniak MALT
      • dyspepsja
      • planowane długotrwałe leczenie niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi
      • niedokrwistość z powodu niedoboru żelaza o nieznanej etiologii
      • niedobór witaminy B12

      Badania laboratoryjne w diagnozowaniu zakażenia Helicobacter pylori obejmują testy nieinwazyjne i inwazyjne.

      Metody nieinwazyjne zalecane są dla osób bez objawów alarmowych i bez wywiadu rodzinnego w kierunku nowotworów przewodu pokarmowego. Badania powinny być wykonywane w laboratorium, gdzie interpretowane są przez diagnostę laboratoryjnego.

      Metody inwazyjne, wymagające endoskopowego pobrania wycinka, powinny być wykonywane u osób z alarmowymi objawami i u pacjentów z wywiadem rodzinnym w kierunku nowotworów przewodu pokarmowego.

      Uwaga: nie należy przyjmować IPP przez 7–14 dni przed testami: oddechowym, antygenowym i ureazowym.

      Testy antygenowe z kału w kierunku Helicobacter pylori

      Testy wykonywane z kału służą do diagnozowania aktywnego zakażenia oraz do oceny skuteczności leczenia.

      Jak leczyć zakażenie bakteriąHelicobacter pylori?

      Wczesne i efektywne leczenie zakażenia pozwala na zahamowanie reakcji zapalnej wywołanej przez H. pylori, a tym samym zapobiega powstawaniu zmian przedrakowych oraz może zminimalizować ryzyko progresji już istniejących w pełnoobjawowy nowotwór. Obecne wytyczne zakładają konieczność leczenia zakażeń bakterią w każdym przypadku, bez względu na obecność objawów klinicznych lub ich brak. Pomimo ogromnego rozpowszechnienia Helicobacter pylori wśród populacji światowej, jej skuteczne i pełne wyleczenie wciąż pozostaje wyzwaniem. Jest to spowodowane przede wszystkim jej odpornością na antybiotyki, a skuteczność leczenia ocenia się najwyżej na 90%.

      Nieoceniona w leczeniu zakażenia H. pylori jest odpowiednia dieta. Wykazano, że niektóre warzywa mogą zahamować lub spowolnić wzrost bakterii, zwłaszcza te zawierające sulforafan. Jest to związek siarki, wykazujący silne działanie detoksykacyjne i antynowotworowe, a którego wyjątkowo duże stężenie posiadają brokuły i ich kiełki. Bogate w tą substancję są także inne warzywa kapustne, takie jak kalafior, rukola, jarmuż, brukselka czy kalarepa. Wykazano, że sulforafan działa na obie formy Helicobacter pylori– wewnątrzkomórkową i pozakomórkową. Warto wprowadzić do diety także zioła, wśród których najistotniejsze są: czystek wawrzynolistny, lebiodka (pospolita, majoran, kreteńska) i korzeń lukrecji, które wykazują działanie bakteriobójcze i przeciwzapalne.

      Przydatne w walce z H. pylorimogą być ekstrakty z żurawiny, które łagodzą stany zapalne i prawdopodobnie zmniejszają zdolność przyczepiania się bakterii do błony śluzowej żołądka. Warto włączyć do diety także czosnek, którego silne właściwości bakteriobójcze są znane od wieków i które zapewniły mu miano „naturalnego antybiotyku”. Hamująco na rozwój H. pylori wpływa także ekstrakt z tymianku oraz ekstrakt z cynamonu. Bardzo ważne w leczeniu zakażenia jest również stosowanie odpowiednich probiotyków. Muszą one zawierać określone szczepy- Lactobacillus, Bifidobacterium oraz Saccharomyces boulardii, które wspierają terapię eradykacyjną i zmniejszają ryzyko wystąpienia skutków ubocznych wynikających ze stosowania leków, takich jak biegunka czy mdłości.

      

      ---

      wlosow wypadanie helicobacter pylori