U nas zapłacisz kartą
Imbir na pryszcze - naturalne lekarstwo czy mit?
Imbir – kiedy może być szkodliwy?
Mimo tak wielu korzyści dla zdrowia, nie można imbiru spożywać bez umiaru i bez przemyślenia. Chcąc wzmocnić np. odporność, wystarczy zastosować 2 cienkie plasterki imbiru na 250 ml wody. Jeśli wykorzystamy 4-5 kawałków, musimy całość zrównoważyć miodem, aby nawilżyć organizm od środka – w innym przypadku spożycie takiej ilości jest niebezpieczne. Po drugie, powinno się unikać stosowania imbiru przy niektórych jednostkach chorobowych, np. wrzody (imbir może blokować pracę jelit w takiej sytuacji), problemy z krzepliwością krwi (może dojść do gwałtownych krwawień), występowanie kamieni żółciowych (imbir może prowadzić do wydzielania żółci). Uważać powinny także kobiety w ciąży: mimo że imbir jest doskonałym lekarstwem na mdłości i żołądkowe rewelacje towarzyszące ciąży, może on wywołać skurcze macicy.
Dawka uznawana za bezpieczną wynosi maksymalnie 2 g imbiru w proszku. Natomiast osoby, które przyjmują beta-blokery, leki przeciwzakrzepowe, leki insulinowe lub barbiturany, powinny całkowicie wyeliminować z diety imbir lub spożywać go w naprawdę minimalnych ilościach.
Poniżej przedstawiamy konkretne przykłady, w których imbir może zaszkodzić, jeśli będzie spożywany w zbyt dużych ilościach lub zbyt często.
Imbir – wartości odżywcze
Korzeń imbiru zawiera wszystkie podstawowe składniki odżywcze jak białka, tłuszcze, węglowodany, błonnik oraz witaminy i składniki mineralne. Jest również bogatym źródłem fitoskładników, czyli substancji decydujących o jego właściwościach sensorycznych (zapach i smak) i prozdrowotnych. 100 g świeżego korzenia imbiru zawiera około 80 kcal.
Imbir lekarski jest stosowany jako lek roślinny od wielu lat. Ma szereg właściwości leczniczych, które sprawdzają się w sytuacjach doraźnych jak uśmierzenie bólu gardła, zgagi, kaszlu czy mdłości lub wymiotów pojawiających się w ciąży, chorobie lokomocyjnej czy migrenie. Jego zastosowanie jest o wiele szersze. Pobudzając wydzielanie śliny i soków żołądkowych, wspomaga trawienie, co może być pomocne leczeniu chronicznej niestrawności. Ta sama właściwość może pozytywnie wspomóc proces odchudzania (należy jednak zaznaczyć, że samo spożywanie imbiru nie spowoduje magicznej utraty wagi).
Imbir hamuje również agregację płytek krwi, dzięki czemu chroni przed powstaniem zakrzepów. Działanie przeciwzapalne wspomaga nasz organizm nie tylko podczas walki z przeziębieniem, ale również w ochronie stawów. Imbir ma także pozytywny wpływ na uśmierzenie bóli menstruacyjnych.
Stosunkowo nowe badana wykazały, że korzeń imbiru może przyczyniać się do obniżenia poziomu cukru i cholesterolu we krwi.
Przepis na napój z imbiru
Przyrządzenie napoju z imbiru jest bardzo proste. Potrzebne będą"
- korzeń imbiru o długości 3-4 centymetrów,
- pół litra wrzątku,
- sok z cytryny i miód do smaku.
Imbir obieramy ze skórki. Połowę ścieramy na tarce o drobnych oczkach, a drugą część kroimy w cienkie paski lub plasterki. Całość wrzucamy do rondelka, zalewamy wodą i gotujemy na wolnym ogniu przez 15 minut. Gotowy napar przelewamy do małych słoiczków i szczelnie zamykamy. W takiej postaci możemy przechowywać go przez kilka dni w lodówce.
Aby przyrządzić napój na bazie naparu, wystarczy wlać do szklanki około 50 ml mikstury i dodać 200 ml gorącej wody, miód i sok z cytryny.
W celu wzmocnienia organizmu wystarczy pić jedną szklankę napoju dziennie. Dawkowanie w czasie infekcji powinno z kolei wynosić trzy razy na dobę.
Czy można pić napar z imbiru codziennie? Jak najbardziej, jednak należy pamiętać, by nie przekroczyć zalecanej dawki.
Jak bezpiecznie stosować imbir?
Kolejna kwestia to bezpieczne stosowanie imbiru. Wiemy już, że bezpieczną ilością jest zastosowanie maksymalnie 2 bardzo cienkich plasterków imbiru na 250 ml wrzącej wody – należy się tej ilości trzymać szczególnie, jeśli występuje u nas zwiększone ryzyko wystąpienia objawów niepożądanych. Taką ilość korzenia imbiru można także zetrzeć i zalać wrzątkiem. Najskuteczniej jednak imbir zadziała, gdy będzie gotowany przez ok. 15 minut – wydzieli się wówczas najwięcej korzystnych substancji, ale też najwięcej drażniących, zatem konieczne jest dodanie do naparu odrobiny miodu, dla złagodzenia mikstury.
Anna Baranowska
Ukończyła Dziennikarstwo na Uniwersytecie Gdańskim. Autorka kilkuset artykułów o tematyce zdrowotnej i parentingowej. Należy do grona dziennikarzy medycznych jako członkini Stowarzyszenia "Dziennikarski Klub Promocji Zdrowia".
Szkodliwość imbiru przy stosowaniu niektórych leków
Jak wcześniej wspomnieliśmy, imbir może wchodzić w interakcje z niektórymi lekami, dlatego przed rozpoczęciem jego stosowania, osoby przyjmujące leki powinny skonsultować decyzję ze swoim lekarzem prowadzącym. Może się bowiem okazać, że spożywanie imbiru osłabia, albo nasila działanie danego leku, co w obu przypadkach nie jest bezpieczne. Skutkiem ubocznym mogą być wówczas poważne zaburzenia, których rodzaj zależy od typu przyjmowanego leku. Przykładem jest przyjmowanie leków przeciwkrzepliwych, które w interakcji z imbirem mogą nasilić swoje działanie i jest duże ryzyko, że dojdzie do zagrażającego życiu krwawienia.
Gdy już znamy możliwe skutki uboczne stosowania imbiru, możemy podjąć świadomą decyzję o jego spożywaniu lub rezygnacji. W powyżej wymienionych sytuacjach zwykle wystarczy znaczne ograniczenie ilości spożywanego imbiru – tylko w wyjątkowych przypadkach konieczna jest całkowita rezygnacja. Zatem jeśli zdecydowaliście się na dalsze spożywanie imbiru, ale w niewielkich ilościach i pod odpowiednią kontrolą swojego stanu, czeka Was jeszcze jedna decyzja: jaki imbir kupić? Z hipermarketu, osiedlowego sklepiku czy bazarku?
Zanim pokusicie się na dobrą cenę, warto przyjrzeć się dokładniej wybranemu korzeniowi. Najzdrowszy będzie korzeń jak najtwardszy, posiadający w miarę gładką skórkę. Należy unikać okazów, które mają pomarszczoną powierzchnię. Pożądany jest wyczuwalny zapach, natomiast imbir, który ma jakiekolwiek przebarwienia czy ciemniejsze plamki, powinien wzbudzić naszą czujność, gdyż może to świadczyć o rozpoczynającym się psuciu. Warto również zainwestować w produkt organiczny, który został wyhodowany bez stosowania niebezpiecznych środków chemicznych.
