U nas zapłacisz kartą
Insulinooporność a wypadanie włosów - Związek, Przyczyny i Sposoby Leczenia
Czym jest insulinooporność?
Insulina to hormon, który wytwarzany jest w trzustce, a dokładniej w komórkach beta wysp Langerhansa. Jest to bardzo ważny związek anaboliczny, który bierze udział w metabolizmie głównie węglowodanów, ale również białek i tłuszczy. Do najważniejszych zadań insuliny należą:
- regulacja poziomu glukozy we krwi (obniżenie poziomu cukru we krwi do prawidłowego, a wzrost jego stężenia w komórkach, które dzięki temu mają energię do przeprowadzania procesów metabolicznych),
- udział w przetwarzaniu węglowodanów w tłuszcze,
- zwiększenie syntezy białek (dostarcza pojedynczych aminokwasów).
Kiedy pojawia się spadek wrażliwości tkanek na działanie insuliny mówi się o rozwoju insulinooporności.
Stan ten niesie za sobą wiele zaburzeń metabolicznych do których można zaliczyć:
- wzrost produkcji glukozy w wątrobie,
- spadek wychwytu cukru przez tkanki obwodowe,
- zaburzenia w przemianie tłuszczów (we krwi krąży więcej wolnych kwasów tłuszczowych),
- zwiększenie produkcji insuliny w trzustce (hiperinsulinemia).
W początkowej fazie rozwoju insulinooporności zwiększone ilości insuliny we krwi wykorzystywane są na pokrycie zapotrzebowania organizmu, jednak gdy stan ten się przedłuża wewnętrzne mechanizmy samoregulujące zaczynają zawodzić. Wtedy zazwyczaj pacjent trafia do lekarza i diagnozuje się u niego stan przedcukrzycowy, cukrzycę typu 2 lub też schorzenia sercowo - naczyniowe (nadciśnienie tętnicze, zwiększony poziom cholesterolu i trójglicerydów we krwi, itd.).
Insulinooporność nie występuje jako odrębna choroba. Stanowi natomiast część tzw. zespołu metabolicznego. Oznacza to, że u danego pacjenta obserwuje się obniżoną wrażliwość tkanek na insulinę, a oprócz tego diagnozuje się również m.in. otyłość, nadciśnienie tętnicze, zwiększony poziom cholesterolu we krwi oraz poziom glukozy na czczo równy bądź wyższy od 100 mg/dl. Co ważne wszystkie te zaburzenia, zgodnie z definicją zespołu metabolicznego są ze sobą ściśle powiązane.
Insulinooporność a tłuszcz trzewny
Insulinooporność najczęściej występuje u osób z nadwagą i otyłością. Nie wynika ona jednak z nadmiaru kilogramów, ale z nadmiaru tkanki tłuszczowej trzewnej, wisceralnej (tłuszcz wewnętrzny, zlokalizowany wokół narządów wewnętrznych).
Tłuszcz trzewny (wisceralny) jest znacznie bardziej niekorzystny dla zdrowia niż tkanka tłuszczowa zewnętrzna.
- jest aktywny hormonalnie,
- wytwarza związki, które inicjują proces zapalny w organizmie.
W wyniku toczącego się procesu zapalnego wzrasta poziom białka C-reaktywnego, które powoduje:
- opór tkanek na działanie insuliny,
- wzrost ciśnienia tętniczego,
- przyrost tkanki tłuszczowej trzewnej.
W przypadku insulinooporności mamy do czynienia z mechanizmem błędnego koła. Wysokie stężenie insuliny (hormonu anabolicznego, budulcowego) sprzyja przyrostowi masy ciała, w tym tkanki tłuszczowej trzewnej, a tłuszcz ten nasila insulinooporność i zmusza trzustkę do wydzielania jeszcze większych ilości insuliny.
Jak zatrzymać wypadanie włosów? Przyczyny bywają bardzo złożone!
Kiedy wypadanie włosów powinno wzbudzić u nas niepokój i jak mu zapobiec?
- Kozaczek
- >
- Uroda
- >
- Jak zatrzymać wypadanie włosów? Przyczyny bywają bardzo złożone!
Zadbane, gęste i lśniące włosy to cel, do którego dąży wiele z nas. To także ważny atrybut świadczący o atrakcyjności, zarówno wśród kobiet jak i mężczyzn. Kiedy jednak na podłodze lub szczotce zauważamy coraz większą ilość kępek włosów, wiele z nas reaguje na to nerwowością i frustracją. Kiedy wypadanie włosów powinno wzbudzić u nas niepokój? Jak temu zapobiec? Odpowiedzi na te ważne kwestie znajdziecie w poniższym artykule.
Wypadanie włosów
50, 100 a może 200 włosów w ciągu dnia - jaka jest granica ilości wypadających włosów, po przekroczeniu której można bezwzględnie określić istnienie problemu nadmiernego gubienia włosów?
Odpowiedź na to pytanie nie jest wcale łatwa, najrozsądniej jest założyć, że na powody do zaniepokojenie powinna wskazywać przekroczona osobista norma utraconych włosów. By jednak wyrobić sobie podobną normę - należy przez dłuższy czas kontrolować ilość traconych włosów.
Oceniając ile włosów pozostaje na szczotce, grzebieniu, poduszce czy brodziku lub wannie - można w przybliżeniu określić ilość włosów, których stratę można uznać za osobistą normę. Jeśli zauważy się rosnącą ilość wypadających włosów - można mówić o wypadaniu zbyt dużej ilości włosów. W takiej sytuacji, nim rozpocznie się farmakoterapię, warto znaleźć przyczynę problemu.
