U nas zapłacisz kartą
Insulinooporność a wypadanie włosów - Związek, Przyczyny i Sposoby Leczenia
Wypadanie włosów a łupież
Okazuje się, że za wypadanie włosów odpowiedzialny może być także łupież. To choroba skóry głowy, która nieleczona może doprowadzić do bardzo poważnych konsekwencji. Łupież polega na nadmiernym złuszczaniu skóry głowy. Wpływ na jego wystąpienie może mieć wiele czynników, m.in. zaburzenia hormonalne skutkujące nadprodukcją łoju, podrażnienie skóry głowy, niewłaściwa pielęgnacja (zarówno zbyt rzadkie jak i zbyt częste mycie włosów), klimatyzacja, częste przebywanie w przegrzewanych pomieszczeniach, stres, dieta, a także obecność w nadmiarze grzybów z gatunku Malassezia. To właśnie ten gatunek drożdżaków w głównej mierze odpowiada za powstawanie łupieżu na skórze głowy.
W przypadku skóry głowy możemy mówić o łupieżu suchym (zwykłym) oraz tłustym. O ile ten pierwszy jest uciążliwy i w dużej mierze stanowi przede wszystkim problem natury estetycznej, to właśnie łupież tłusty jest odpowiedzialny za wzmożoną utratę włosów.
Łupież tłusty może rozwinąć się z nieleczonego łupieżu zwykłego. Ponadto może występować w przypadku osób, których skóra głowy posiada duże tendencje do przetłuszczania. Przebieg tej choroby jest przewlekły i ma ona charakter nawrotowy. Ponadto mogą towarzyszyć jej świąd i pieczenie. Jego główną oznaką są jednak żółtawe łuski, które mocno przylegają do skóry głowy. Pod nimi często rozwija się stan zapalny, który często prowadzi do osłabienia a w następstwie wypadania włosów.
Do jakich chorób może prowadzić insulinooporność?
U osób z insulinoopornością na początku oznacza się prawidłowy poziom cukru we krwi i bardzo wysoki poziom insuliny. Związane jest to ze zwiększoną produkcją hormonu przez trzustkę, w celu przezwyciężenia oporu tkanek na jego działanie. Trzustka zmuszana jest do ogromnego wysiłku i z czasem wyczerpują się jej właściwości wydzielnicze. Wtedy dochodzi do wzrostu poziomu cukru we krwi najpierw po posiłkach, a później niezależnie od nich. Na tym etapie mówi się już o stanie przedcukrzycowym lub cukrzycy typu 2. Często zachodzi również konieczność podawania insuliny z zewnątrz.
Cukrzyca typu 2 - chcesz wiedzieć więcej? Przeczytaj artykuł >>
Przede wszystkim insulinooporność prowadzi do cukrzycy typu 2, ale jakie inne problemy zdrowotne może powodować?
- Zespół policystycznych jajników - wpływ insuliny na jajniki powoduje produkcję w nich męskich hormonów płciowych, co u kobiet ze skłonnością genetyczną zwiększa ryzyko rozwoju choroby.
- Niealkoholowe stłuszczenie wątroby - pojawia się w przebiegu insulinooporności, ale również samo może ją wywoływać.
- Miażdżyca - co ma związek z zaburzeniami gospodarki lipidowej. Stwierdza się również inne choroby układu sercowo - naczyniowego.
Skutki insulinooporności
Insulinooporność to prognostyk rozwoju chorób takich jak:
- cukrzyca typu 2.,
- miażdżyca,
- choroby sercowo-naczyniowe,
- obturacyjny bezdech senny,
- zespół policystycznych jajników (trwają dyskusje, czy PCOS to przyczyna, czy skutek insulinooporności).
Najczęstszą konsekwencją małej wrażliwości tkanek na działanie insuliny jest cukrzyca typu 2. Podwyższone poziomy cukru we krwi pojawiają się wtedy, gdy zapotrzebowanie na insulinę jest większe niż możliwości wydzielnicze trzustki. Trzustka produkuje znacznie więcej insuliny niż fizjologicznie, ale wrażliwość na ten hormon jest tak mała, że to nie wystarcza do utrzymania glukozy w normie. To dlatego początkowy etap chorowania na cukrzycę typu 2. charakteryzuje się podwyższonym poziomem cukru we krwi i wysokim poziomem insuliny. Leczenie cukrzycy typu 2. zaczyna się od stosowania leków, które uwrażliwiają organizm na działanie własnej insuliny.
Spore zainteresowanie problemem insulinooporności, które obserwuje się obecnie, to wynik zwiększonej świadomości dotyczącej tego, jaka jest zależność pomiędzy małą wrażliwością na insulinę a problemami z masą ciała.
Wysokie stężenie insuliny w organizmie:
- wzmaga apetyt,
- powoduje napady „wilczego głodu”,
- sprzyja łatwemu gromadzeniu tkanki tłuszczowej.
Jakie kroki mogę podjąć, aby cieszyć się lepszym zdrowiem oraz zatrzymać wypadanie włosów?
Insulinooporność jest zaburzeniem, które bardzo dobrze udaje się kontrolować dietą. Odpowiednia zawartość związków aktywnych biologicznie, błonnika pokarmowego oraz białka roślinnego ma udowodnione działanie w zwiększaniu insulinowrażliwości tkanek. Warto zadbać również o odpowiedni poziom aktywności fizycznej, która pozwoli na poprawę insulinowrażliwości tkanek. Odpowiedni styl życia wprowadzony we wczesnym etapie insulinooporności pozwoli obniżyć ryzyko wystąpienia w przyszłości cukrzycy typu 2, a także może zlikwidować patologiczne czynniki wpływające na powstawanie łysienia androgenowego. Ważne jest więc, aby zachowaj spokój, zadbać o swój komfort psychiczny, a także sen. Włączenie nawet odrobiny ruchu oraz bardziej świadomych decyzji żywieniowych umożliwią zwiększenie wrażliwości na insulinę. Dzięki temu istnieje szansa na wygranie walki o piękne włosy oraz zahamowanie ich nadmiernego wypadania.
- Zawada-Targoni S. Patofizjologia człowieka. Badowska-Kozakiewicz AM, editor. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2013. 451–476 p.
- https://ncez.pl/choroba-a-dieta/cukrzyca-i-insulinoopornosc/insulinoopornosc-a-zespol-metaboliczny—–charakterystyka-i-diagnostyka
- Bakry OA, Shoeib MA, El Shafiee MK, Hassan A. Androgenetic alopecia, metabolic syndrome, and insulin resistance: Is there any association? A case-control study. Indian Dermatol Online J. 2014,5(3):276–281. doi:10.4103/2229-5178.137776
JEŚLI MASZ PROBLEM Z INSULINOOPORNOŚCIĄ I WYPADAJĄ CI WŁOSY UMÓW SIĘ DO MNIE NA KONSULTACJĘ DIETETYCZNĄ W INSTYTUCIE TRYCHOLOGII, GDZIE OPRACUJĘ DLA CIEBIE INDYWIDUALNIE DOBRANĄ DIETĘ.
Leczenie insulinooporności
Insulinooporność, której nie towarzyszy podwyższony poziom cukru we krwi, nie jest wskazaniem do stosowania leków takich jak metformina. Tę wprowadza się zwykle dopiero w stanie przedcukrzycowym oraz standardowo w cukrzycy typu 2. W ramach walki z insulinoopornością pozostaje zatem stosowanie odpowiedniej diety, podejmowanie aktywności fizycznej i redukcja masy ciała.
Rekomendowany sposób odżywiania dla osób z insulinoopornością przypomina zasady diety dla osób z cukrzycą typu 2. Należy ograniczyć ilość spożywanych węglowodanów, bo to węglowodany (czyli cukry) najbardziej podnoszą poziom glukozy we krwi. W jadłospisie osoby z insulinoopornością powinny znaleźć się wyłącznie węglowodany złożone o niskim lub średnim indeksie glikemicznym.
Celem diety jest:
- unikanie skoków glikemii, na które przeciążona trzustka będzie musiała wydzielać duże ilości insuliny,
- redukcja nadmiaru tkanki tłuszczowej trzewnej.
