U nas zapłacisz kartą
Jak przyspieszyć proces gojenia ran po trądziku - Skuteczne metody i porady
Fazy gojenia rany
Gojenie się rany to proces, który ma na celu zamknięcie rany i wytworzenie w jej miejscu blizny. Gojenie może przebiegać poprzez:
- rychłozrost – inaczej gojenie pierwotne, dotyczy ran czystych, które zostały prawidłowo zszyte. Zbliżone do siebie brzegi rany zaczynają się ze sobą zrastać,
- ziarninowanie – inaczej gojenie wtórne – proces ten ma miejsce, gdy rana jest niezszyta. Gojenie przez ziarninowanie wymaga starannej pielęgnacji i regularnych zmian opatrunków. W trakcie gojenia na powierzchni rany narasta tkanka łączna z siecią naczyń włosowatych, tzw. ziarnina. Wytwór ten wypełnia ubytki i przekształca się w tkankę bliznowatą. Z czasem dochodzi do regeneracji skóry i wytworzenia nowego naskórka.
Wyróżniamy następujące fazy gojenia rany:
- faza oczyszczania – podczas tego etapu dochodzi do rozpadu uszkodzonych tkanek. Obumarłe pozostałości ulegają upłynnieniu i zostają wydzielone na zewnątrz,
- faza odbudowy – drugi etap gojenia to wypełnienie rany ziarniną i stopniowe zmniejszanie jej powierzchni. Następnie ziarnina ulega zwłóknieniu i przekształca się w bliznę.
Rany na twarzy po wyciskaniu – ODKAŻANIE TO PODSTAWA!
- Jeśli już totalnie rozdłubałeś pryszcza, zdezynfekuj pole bitwy! Do tego możesz użyć zwykłego spirytusu (drastyczne), psiknąć Octeniseptem lub przetrzeć skórę wacikiem nasączonym odkażającym tonikiem. Ideałem byłoby również każdorazowe mycie rąk przed sesją skubania, ale sam wiesz, jak to jest … Zwłaszcza na nudnym wykładzie, przy pracy nad projektem lub przy nauce do egzaminu.
- Niegojące się rany po pryszczach potrafią zepsuć humor na dłuuugie miesiące. O ile u nastolatków proces gojenia się ran po pryszczach przebiega znacznie szybciej, to u osób koło 30stki (a nawet już po 25 r.ż.) skóra nie regeneruje się już tak szybko. Dobrze sprawdzi się tu maść z antybiotykiem (np. Tribiotic), maść cynkowa, maść z witaminą A. Część osób poleca również Sudocream oraz strasznie śmierdzący olej tamanu.
Jak długo goi się rana? Czynniki przyspieszające i spowalniające gojenie się rany
Należy wziąć pod uwagę stopień uszkodzenia tkanek - dla zmian powierzchownych najczęściej dochodzi do rychłozrostu - rana sama się zasklepia, a ciągłość skóry zostaje szybko odtworzona. Istnieje tutaj małe ryzyko powstania blizny lub tzw. linijnej blizny. Proces ten może trwać kilka dni.
Dla zmian głębokich (np. pooperacyjnych ze szwami), potrądzikowych (np. na twarzy) czy zainfekowanych dochodzi do gojenia w efekcie wtórnozrostu - jest to proces zdecydowanie dłuższy. Na dnie rany dochodzi do tworzenia się wspomnianej ziarniny, a kolejno warstwy skóry i naskórka.
Warto również wspomnieć o ranach trudno gojących się, do takich ran zalicza się odleżyny, stopa cukrzycowa, owrzodzenia nóg w przebiegu niewydolności żylnej, które charakteryzują się dużym wysiękiem. Silne zakażenie, ograniczone ukrwienie okolic rany to czynniki wydłużające proces leczenia - zmiany tego typu leczy się kilka tygodni.
Co spowalnia gojenie? Wspomniana cukrzyca i wtórne zakażenia bakteryjne, ale także przesuszenie rany - rana powinna mieć odpowiednią wilgotność. Oprócz tego wymienić można również: stosowanie sterydów, niedostateczne ukrwienie rany, stosowanie nieodpowiednich środków odkażających jak jodyna, spirytus czy preparaty chlorowe.
Czy zrywać strup?
Strupy nie tworzą się bez przyczyny. To dzięki nim uszkodzona skóra może zostać zabezpieczona przed zakażeniem bakteryjnym oraz inwazją innych patogenów. Strup to stopniowo odpadająca (w miejscu wyleczenia uszkodzenia) osłona rany, której nie powinniśmy usuwać. W większości przypadków strup pozostaje na skórze kilka dni, jednak w sytuacji, gdy ciągle się go pozbywamy, przedłużamy proces gojenia i możemy doprowadzić do pojawienia się problematycznych blizn. Warto pamiętać, że gojenie ran to proces, który wymaga czasu. Nie da się go przyspieszyć, a próbując to zrobić na własną rekę, nieopatrznie możemy sobie zaszkodzić.
Ważne: nie powinno się zdrapywać strupów, bo grozi to zakażeniem rany oraz znacząco przedłuża proces gojenia się uszkodzonych tkanek. Pozbycie się strupa w celu poprawy wyglądu może skutkować poważnymi problemami.
Co to jest strup?
Strup to reakcja naskórka na uszkodzenie. Kiedy człowiek się zrani, a ciągłość skóry zostaje przerwana, pojawia się otwarta rana, która sygnalizuje uszkodzenie skóry. Gdy krwawienie ustanie, rana się zaczyna zasklepiać i w ten sposób powstaje strup - w miejscu rany widnieje zaschnięty płyn surowiczy. Takich strupów nie należy zdrapywać, by sobie nie zaszkodzić, bo naruszając zamkniętą ranę, możemy narazić się na infekcję bakteryjną. Dodatkowo, stanowi to przeszkodę w procesie gojenia rany.
Kiedy skóra zostaje uszkodzona, rozpoczyna się proces zapalny, który ma na celu pobudzenie produkcji i migracji komórek do miejsca zranienia. W przypadku np. otarcia skóry, które nie powoduje krwawienia, na powierzchni uszkodzonego obszaru zaczyna wydzielać się płyn surowiczy, który pełni funkcję „opatrunku”, w przypadku głębszych uszkodzeń skóry, które powodują krwawienie, rana zasklepia się dzięki procesowi krzepnięcia. Tak właśnie tworzą się na skórze strupy, które często traktujemy z wrogością, zdrapując zasklepiony płyn surowiczy lub krew. Takie rany mogą być trudno gojące, ale tym bardziej nie należy ich rozdrapywać, bo takie zachowanie niszczy procesy naprawcze. Może również wywołać zakażenie rany.
Strupy mogą tworzyć się także na błonach śluzowych np. w nosie. Powstają wskutek mechanicznych uszkodzeń nabłonka oraz stanów zapalnych, które mogą być powodowane m.in. przez wrastające włosy w nosie.
