U nas zapłacisz kartą
Jak Rozpoznać Łysienie Androgenowe - Kompletny Przewodnik
Leczenie chirurgiczne łysienia androgenowego
Leczenie to polega przede wszystkim na przeszczepie włosów. Obecnie najczęściej stosowane są metody mikrochirurgiczne, polegające na pobraniu jednostki włosowo- łojowej z okolicy dawczej, którą jest niewrażliwa na androgeny okolica potyliczna, i przeniesieniu ich w okolicę biorczą [45]. Należy jednak pamiętać, że bez właściwie prowadzonego leczenia podstawowego efekty metod chirurgicznych mogą być dla pacjenta rozczarowujące, przede wszystkim ze względu na postępujący charakter choroby.
Łysienie androgenowe jest przewlekłą chorobą uwarunkowaną genetycznie i dotyczy zarówno mężczyzn, jak i kobiet. Celem leczenia jest przede wszystkim zahamowanie postępu choroby. W leczeniu stosuje się minoksydyl miejscowo i ogólnie, spironolakton, finasteryd, dutasteryd, osocze bogatopłytkowe, niskoenergetyczną laseroterapię i leczenie chirurgiczne. Większość uznanych przez środowisko dermatologiczne metod terapeutycznych jest stosowana poza wskazaniami rejestracyjnymi. W celu uzyskania najlepszego efektu stosuje się kilka metod jednoczasowo.
Piśmiennictwo
Łysienie androgenowe – przyczyny
Genetyczne wypadanie włosów
Łysienie androgenowe wiązać się może z genetycznym obciążeniem. Kobiety, które mają skłonność do łysienia typu męskiego to np. takie, u których występuje np. allel A2 genu CYP17 odpowiedzialny za metabolizowanie steroidów. Występuje on najczęściej u kobiet z PCOS (zespołem policystycznych jajników). U innych kobiet, które tracą włosy na czubku głowy, można z kolei odnaleźć dziedziczną nadwrażliwość mieszków włosowych na androgeny. Geny odpowiedzialne za łysienie androgenowe to też takie, które wpływają na produkcję androgenów oraz ich konwersję do dihydrotestosteronu.
Zmiany hormonalne
Zmiany hormonalne mają bardzo duży wpływ na pojawienie się łysienia androgenowego. Zazwyczaj do tych zmian dochodzi w okresie menopauzy, kiedy to na skutek obniżenia poziomu estrogenów, występuje nagle lekka przewaga androgenów w organizmie. Może też dojść do tych zmian także we wcześniejszym okresie, kiedy to kobieta choruje na zespół policystycznych jajników lub ma problemy z pracą tarczycy.
Łysienie androgenowe – jak je leczyć?
Jeśli znamy już przyczynę łysienia androgenowego, możemy rozpocząć leczenie. Tak- leczenie, bo łysienie androgenowe to nie defekt kosmetyczny, przy którym pomoże odpowiednio dobrany szampon czy odżywka do włosów. To jednostka chorobowa, która wymaga leków, zarówno tych doustnych, jak i przezskórnych.
Hormonalna terapia zastępcza
Jeśli ginekolog nie widzi przeciwwskazań, a łysienie androgenowe pojawiło się na skutek nierównowagi hormonalnej wynikającej np. z procesu menopauzy, warto w celu leczenia zastosować hormonalną terapię zastępczą. Wpływa ona korzystnie zarówno na stan włosów, jak i skóry. Nie każda jednak kobieta może ją zastosować, stąd konieczny jest wywiad lekarski i wykonanie odpowiednich badań. W farmakologicznym leczeniu łysienia typu męskiego stosuje się przede wszystkim preparaty zawierające estrogeny oraz octan cyproteronu. Ten ostatni stosuje się przede wszystkim w celu obniżenia stężenia wolnego testosteronu w organizmie oraz zahamowania aktywności 5α –reduktazy w skórze (co pośrednio zmniejsza ryzyko miniaturyzacji mieszków włosowych). Biorąc jednak pod uwagę, że stosowanie hormonów, podobnie jak innych leków, może obciążać wątrobę, warto przed zastosowaniem hormonalnej terapii, wypróbować przezskórne preparaty z zawartością minoksydylu.
Łysienie androgenowe – leczenie
Leki doustne
Łysienie androgenowe można leczyć farmakologicznie poprzez stosowanie leków o działaniu ogólnoustrojowym. O wyborze odpowiedniego leku zawsze powinien decydować lekarz, który dobierze odpowiednią substancję i określi sposób dawkowania.
Obecnie w leczeniu łysienia androgenowego najczęściej stosuje się finasteryd. Substancja ta hamuje powstawanie pochodnej testosteronu – DHT. Ma to miejsce dzięki blokowaniu enzymu 5-α-reduktazy, który powoduje przemianę testosteronu w dihydrotestosteron. Należy pamiętać, że lek ten działa, gdy jest przyjmowany regularnie, a pierwsze zauważalne efekty obserwowane są po około 6 miesiącach leczenia. Niestety wykazuje on wiele działań niepożądanych. Finasteryd nie posiada rejestracji w stosowaniu u kobiet, ponieważ wykazuje działanie teratogenne.
Innym lekiem zmniejszającym stężenie DHT w surowicy jest dutasteryd . Badania wskazują, że substancja ta działa silniej od finasterydu, dlatego niektórzy lekarze rekomendują dutasteryd jako lek pierwszego rzutu w leczeniu łysienia androgenowego. Powoduje on wiele skutków ubocznych, dlatego jego stosowanie należy skonsultować z lekarzem. Ponadto silnie uszkadza płód, dlatego jest całkowicie przeciwwskazany dla kobiet w ciąży i planujących dziecko.
Niektórzy lekarze zalecają kobietom stosowanie spironolaktonu . Badania dowodzą, że wykazuje on również silne powinowactwo do receptorów androgenowych, zmniejszając wytwarzanie testosteronu. Efektem tego procesu jest zahamowanie wypadania włosów, lecz substancja ta nie wykazuje żadnego wpływu na wzrost włosów.
Doustne środki antykoncepcyjne stosowane u kobiet zawierające w swoim składzie pochodne progesteronu i estrogeny zmniejszają produkcje androgenów, regulując ich poziom w surowicy krwi.
Leki o działaniu miejscowym
W leczeniu miejscowym najczęściej stosowane są preparaty zawierające w swoim składzie minoksidyl . Związek ten występuje w licznych lekach w stężeniu 2% i 5%. Stosowany jest w postaci wcierek i szamponów pobudzających wzrost włosów poprzez zwiększenie przepływu krwi przez łożysko naczyniowe skóry. Pierwsze rezultaty leczenia pod warunkiem systematycznej aplikacji można zaobserwować po około 2 miesiącach od rozpoczęcia leczenia. Podobne właściwości wykazuje aminexil , który jest obecny w licznych wcierkach, szamponach i odżywkach. Dodatkowo wzmacnia i uelastycznia włosy.
Objawy łysienia androgenowego
Objawy oraz przebieg leczenia androgenowego jest inny w zależności od płci. W przypadku mężczyzn pierwszym objawem łysienia typu androgenowego jest osłabienie i wypadanie włosów z obszaru skroni oraz czoła. To skutkuje stopniowym cofaniem się linii włosów na czole. Kolejnym etapem schorzenia jest zanik włosów z części centralnej głowy. Warto jednak zaznaczyć, że włosy nie znikają z okolic potylicy, w tym miejscu rosną normalnie.
Oznacza to, że włosy stopniowo zanikają tworząc zakola, następnie zanikają na czubku głowy, aż w końcu cała górna część skóry głowy pozostaje łysa. Objawy są tak charakterystyczne, że prawidłowa diagnoza możliwa jest po krótkim wywiadzie z pacjentem oraz ocenie kondycji skóry głowy.
Natomiast w przypadku kobiet objawy są nieco inne. Pierwszym etapem łysienia androgenowego jest utrata włosów ze środkowej części głowy. Z kolei linia włosów w okolicy czoła zostaje nienaruszona. Wraz z postępowaniem łysienia androgenowego utrata włosów następuje z kolejnych obszarów skóry głowy, takich jak okolice kości ciemieniowej czy uszu. Łysienie androgenowe u kobiet ma bardziej rozproszony charakter i utratę ilości włosów można zauważyć praktycznie na powierzchni całej głowy.
Łysienie androgenowe – przyczyny, objawy, jak leczyć?
Problem nadmiernie wypadających włosów jest szeroko zauważany zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn. Najczęściej pojawiającym się rodzajem łysienia jest łysienie androgenowe. Jest to specyficzny rodzaj łysienia, którego przyczyn upatruje się w genetyce oraz gospodarce hormonalnej. Ponadto objawy i przebieg łysienia androgenowego jest różny w zależności od płci, a prawdopodobieństwo pojawienia się wzrasta wraz z wiekiem.
Łysienie androgenowe to zmniejszenie mieszków włosów, które odpowiedzialne są za fazy wzrostu włosa. W przypadku miniaturyzacji mieszków włosowych, wzrost włosów zostaje spowolniony lub zahamowany, co z kolei sprawia, że włosy rosną cienkie i słabe, aż w końcu zanikają.
Za główną przyczynę łysienia androgenowego uważa się nadmierną ilość androgenów w organizmie człowieka. Androgeny to męskie hormony płciowe, które występują zarówno u mężczyzn, jak i u kobiet. Zalicza się do nich testosteron, który jest odpowiedzialny między innymi za prawidłowy rozwój płciowy mężczyzn, libido oraz wzrost włosów.
