Jak Rozpoznać Łysienie Androgenowe - Kompletny Przewodnik

Jak leczyć łysienie androgenowe?

Nowoczesna medycyna daje wiele możliwości, aby skutecznie uporać się z problemem łysienia androgenowego. Jednak zanim przystąpi się do leczenia, warto określić przyczynę jego powstania, szczególnie w przypadku kobiet. W leczeniu do dyspozycji są trzy główne metody – leczenie miejscowe, ogólnoustrojowe oraz zabiegi.

W przypadku leczenia miejscowego, zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn wykorzystuje się odpowiedni preparat o nazwie minoksidil o dwóch stężeniach. Lek wciera się w miejsce braku owłosienia zgodnie z zaleceniami lekarza. Minoksidil poprawia ukrwienie głowy i stymuluje wzrost włosów. Na efekty jednak trzeba poczekać, ponieważ pojawiają się po kilku miesiącach.

W leczeniu ogólnoustrojowym wykorzystuje się lek finasteryd, którego głównym zadaniem jest blokowanie powstawania DHT odpowiedzialnego za osłabianie mieszków włosowych. Lek przyjmuje się doustnie. Aby osiągnąć zamierzone rezultaty należy regularnie stosować leczenie.

Ostatnią z metod walki z łysieniem androgenowym są zabiegi medycyny estetycznej. Do najbardziej skutecznych należy między nimi mezoterapia skóry głowy oraz przeszczep włosów. Przy pomocy mezoterapii igłowej wstrzykuje się pod skórę głowy osocze bogatopłytkowe, które ma niezwykłe właściwości.

Stymuluje oraz pobudza wzrost włosów, a co więcej wydłuża fazę wzrostu włosa. Natomiast do najbardziej skutecznych metod leczenia, ale równie inwazyjnych zalicza się przeszczep włosów. Jest on wykonywany przez lekarzy specjalistów, a włosy uzyskuje się z obszarów głowy niewrażliwych na androgeny.

  1. Hagenaars SP, Hill WD, Harris SE, Ritchie SJ, Davies G, Liewald DC, et al. (2017) Genetic prediction of male pattern baldness. PLoS Genet 13(2)

Należy do grona lekarzy, którzy swój zawód traktują jako powołanie. Wykonywanie zawodu lekarza jest jej pasją, dlatego nie pozwala sobie na stanie w miejscu i nieustannie poszerza swoją wiedzę, doskonali umiejętności oraz implementuje najnowsze rozwiązania.

Łysienie androgenowe – diagnostyka i leczenie

Łysienie androgenowe jest jedną z najczęstszych przyczyn łysienia zarówno u mężczyzn, jak i u kobiet, z charakterystycznym wzorcem łysienia dotyczącym okolicy czołowej i wierzchołkowej. U mężczyzn linia włosów przesuwa się do tyłu, u kobiet pozostaje niezmieniona. Metodą służącą do postawienia prawidłowego rozpoznania i do monitorowania efektów leczenia jest trichoskopia. Charakterystyczne cechy trichoskopowe to: redukcja jednostek włosowych z trzema łodygami, zwiększony odsetek jednostek włosowych z jedną łodygą, heterogeniczność grubości włosów, żółte kropki oraz przebarwienia okołomieszkowe. W leczeniu stosuje się minoksydyl miejscowo i doustnie (w niskiej dawce), finasteryd doustnie i miejscowo, dutasteryd, spironolakton (wyłącznie u kobiet) oraz osocze bogatopłytkowe i fototerapię laserową. Należy pamiętać, że choroba jest przewlekła, leczenie – długotrwałe, a pierwszym celem terapeutycznym jest zahamowanie progresji łysienia.

Łysienie androgenowe jest jedną z najczęstszych przyczyn łysienia zarówno u mężczyzn, jak i u kobiet. Cechą charakterystyczną jest szczególny wzór utraty włosów, który dotyczy okolic czołowej, wierzchołkowej i ciemieniowych, z oszczędzeniem okolicy potylicznej.
U mężczyzn łysienie androgenowe może przebiegać z przesunięciem się linii owłosienia do tyłu (typ M, jeżeli przesunięcie linii dotyczy okolic czołowo-skroniowych, typ C, jeżeli przesunięcie dotyczy całej linii czołowej) [1–4] i/lub z przerzedzeniem się włosów w okolicy wierzchołkowej (zdj. 1). Tradycyjnie nasilenie łysienia androgenowego u mężczyzn można oceniać w skali Hamiltona–Norwooda [5].


Łysienie androgenowe kobiet ma nieco odmienny przebieg kliniczny – linia włosów jest zachowana, najczęstszym objawem jest przerzedzanie się włosów w okolicach czołowej i wierzchołkowej. Stopień utraty włosów klasyfikujemy w trzypunktowej skali Ludwiga [6] lub w pięciostopniowej skali Sinclair'a [7]. U niektórych pacjentek jedynym objawem jest objaw szerokiego przedziałka, co zostało opisane przez Olsen i wsp. (zdj. 2) [8].

Leczenie chirurgiczne łysienia androgenowego

Leczenie to polega przede wszystkim na przeszczepie włosów. Obecnie najczęściej stosowane są metody mikrochirurgiczne, polegające na pobraniu jednostki włosowo- łojowej z okolicy dawczej, którą jest niewrażliwa na androgeny okolica potyliczna, i przeniesieniu ich w okolicę biorczą [45]. Należy jednak pamiętać, że bez właściwie prowadzonego leczenia podstawowego efekty metod chirurgicznych mogą być dla pacjenta rozczarowujące, przede wszystkim ze względu na postępujący charakter choroby.

Łysienie androgenowe jest przewlekłą chorobą uwarunkowaną genetycznie i dotyczy zarówno mężczyzn, jak i kobiet. Celem leczenia jest przede wszystkim zahamowanie postępu choroby. W leczeniu stosuje się minoksydyl miejscowo i ogólnie, spironolakton, finasteryd, dutasteryd, osocze bogatopłytkowe, niskoenergetyczną laseroterapię i leczenie chirurgiczne. Większość uznanych przez środowisko dermatologiczne metod terapeutycznych jest stosowana poza wskazaniami rejestracyjnymi. W celu uzyskania najlepszego efektu stosuje się kilka metod jednoczasowo.


Piśmiennictwo

Jeśli objawy nie mają charakteru sezonowego oraz wykluczono grzybicę, obecność pasożytów i inne przyczyny podobnych zmian, należy wdrożyć u kota dietę eliminacyjną , zaczynając od pokarmów uznawanych za najmniej alergizujące, najlepiej rzadko obecne w dotychczasowej diecie.

Czytaj dalej...

Brak lub nadmierna ilość hormonów tarczycy prowokuje rozwój niedoczynności lub nadczynności tarczycy u kotów, a objawem tych chorób jest nieprawidłowe wypadanie sierści Łysie plamy powstają na brzuchu i pod kołnierzem.

Czytaj dalej...

Wraz ze spadkiem odporności mogą się nasilać objawy skórne w postaci krostek, wyprysków, grudek czy zaskórników, a same nużeńce mogą przyczynić się do nadmiernej utraty włosów, w tym łysienia plackowatego.

Czytaj dalej...

Dla osób ze zdiagnozowanym łysieniem androgenowym szczególnie poleca się napary z pokrzywy, ponieważ zawiera ona substancje hamujące wydzielanie dihydrotestosteronu odpowiedzialnego za wypadanie włosów.

Czytaj dalej...