U nas zapłacisz kartą
Jak Rozpoznać Łysienie Androgenowe - Kompletny Przewodnik
Objawy łysienia androgenowego: nie tylko estetyka
Charakterystyczne dla łysienia androgenowego objawy nie tylko wpływają na estetykę, lecz także mogą znacząco wpływać na samopoczucie pacjentów. U mężczyzn proces ten zazwyczaj rozpoczyna się od obszaru skroni i czoła, postępując stopniowo w kierunku szczytu głowy, co może skutkować całkowitym wyłysieniem. U kobiet objawia się przede wszystkim przerzedzeniem włosów na szczycie głowy i w okolicy czoła, co często wiąże się z zagłębieniem linii włosów.
Łysienie androgenowe to schorzenie często uwarunkowane genetycznie. Jednakże, warto przyjrzeć się bliżej dodatkowym czynnikom, które mogą wpływać na rozwój tej przypadłości. Również kluczową rolę odgrywają hormony, zwłaszcza dihydrotestosteron (DHT) – hormon androgenowy, który wywiera wpływ na mieszki włosowe powodując ich nadwrażliwość.
Nowoczesne badania wskazują także na związek między poziomem SHBG (globuliny wiążącej hormony płciowe) a łysieniem androgenowym. SHBG pełni istotną rolę w regulacji dostępności hormonów płciowych, a jego niedobór może wpływać na równowagę hormonalną organizmu, potencjalnie przyspieszając proces łysienia.
Patogeneza łysienia androgenowego
Obecnie trichoskopia jest podstawową metodą służącą do diagnostyki łysienia. Objawy trichoskopowe często odzwierciedlają procesy patogenetyczne i w przypadku łysienia androgenowego stopniowa miniaturyzacja mieszków włosowych odpowiada obserwowanej heterogeniczności grubości łodyg włosowych i zwiększonemu odsetkowi włosów meszkowych (więcej niż 10%) [15]. Zwiększony odsetek mieszków włosowych w fazie kenogenu w obrazach trichoskopowych przekłada się na obecność rozsianych żółtych kropek (puste ujścia mieszków włosowych wypełnione łojem i keratyną) i redukcję liczby włosów w jednostkach włosowych. U zdrowych osób jednostki włosowe w trichoskopii są zbudowane z dwóch lub trzech łodyg (średnio 2,6) [15]. W łysieniu androgenowym odsetek jednostek włosowych z trzema łodygami początkowo ulega redukcji, a w zaawansowanych stadiach choroby dominują już jednostki włosowe z jedną łodygą (zdj. 3) [15, 16].
U części pacjentów w badaniu histopatologicznym w górnych częściach mieszków włosowych są obecne miernie nasilone nacieki limfocytarne, a ich obecność negatywnie koreluje z odpowiedzią na leczenie [17, 18]. Ten proces w obrazowaniu trichoskopowym jest widoczny jako brązowe przebarwienia okołomieszkowe [15], co może mieć swoje dalsze implikacje terapeutyczne, o czym będzie mowa w dalszej części artykułu.
Łysienie androgenowe – przyczyny
Genetyczne wypadanie włosów
Łysienie androgenowe wiązać się może z genetycznym obciążeniem. Kobiety, które mają skłonność do łysienia typu męskiego to np. takie, u których występuje np. allel A2 genu CYP17 odpowiedzialny za metabolizowanie steroidów. Występuje on najczęściej u kobiet z PCOS (zespołem policystycznych jajników). U innych kobiet, które tracą włosy na czubku głowy, można z kolei odnaleźć dziedziczną nadwrażliwość mieszków włosowych na androgeny. Geny odpowiedzialne za łysienie androgenowe to też takie, które wpływają na produkcję androgenów oraz ich konwersję do dihydrotestosteronu.
Zmiany hormonalne
Zmiany hormonalne mają bardzo duży wpływ na pojawienie się łysienia androgenowego. Zazwyczaj do tych zmian dochodzi w okresie menopauzy, kiedy to na skutek obniżenia poziomu estrogenów, występuje nagle lekka przewaga androgenów w organizmie. Może też dojść do tych zmian także we wcześniejszym okresie, kiedy to kobieta choruje na zespół policystycznych jajników lub ma problemy z pracą tarczycy.
Łysienie androgenowe – jak je leczyć?
Jeśli znamy już przyczynę łysienia androgenowego, możemy rozpocząć leczenie. Tak- leczenie, bo łysienie androgenowe to nie defekt kosmetyczny, przy którym pomoże odpowiednio dobrany szampon czy odżywka do włosów. To jednostka chorobowa, która wymaga leków, zarówno tych doustnych, jak i przezskórnych.
Hormonalna terapia zastępcza
Jeśli ginekolog nie widzi przeciwwskazań, a łysienie androgenowe pojawiło się na skutek nierównowagi hormonalnej wynikającej np. z procesu menopauzy, warto w celu leczenia zastosować hormonalną terapię zastępczą. Wpływa ona korzystnie zarówno na stan włosów, jak i skóry. Nie każda jednak kobieta może ją zastosować, stąd konieczny jest wywiad lekarski i wykonanie odpowiednich badań. W farmakologicznym leczeniu łysienia typu męskiego stosuje się przede wszystkim preparaty zawierające estrogeny oraz octan cyproteronu. Ten ostatni stosuje się przede wszystkim w celu obniżenia stężenia wolnego testosteronu w organizmie oraz zahamowania aktywności 5α –reduktazy w skórze (co pośrednio zmniejsza ryzyko miniaturyzacji mieszków włosowych). Biorąc jednak pod uwagę, że stosowanie hormonów, podobnie jak innych leków, może obciążać wątrobę, warto przed zastosowaniem hormonalnej terapii, wypróbować przezskórne preparaty z zawartością minoksydylu.