U nas zapłacisz kartą
Jak Rozpoznać Łysienie Androgenowe - Kompletny Przewodnik
Czym jest łysienie androgenowe?
Łysienie androgenowe to, jak można się dowiedzieć na stronie: http://stopwypadaniuwlosow.pl/dowiedz-sie-wiecej.html , jednostka chorobowa odznaczająca się nadmiernym przerzedzeniem włosów, w szczególności w odcinku czołowym (łysienie skroniowe) oraz na szczycie głowy. Utrata włosów widoczna przy tym typie łysienia nie występuje raptownie. Następuje stopniowo i powoli, czasem nawet całymi latami. Im starszy jest człowiek, tym większe pojawia się niebezpieczeństwo, że może go dotknąć łysienie androgenowe. Patrząc pod kątem statystyki, doświadcza go zwykle 30% trzydziestolatków płci męskiej i od 10% do 30% trzydziestoletnich kobiet. A już w wieku 60 lat, może dotknąć ono aż 60% osób obu płci.
Łysienie typu męskiego związane jest przede wszystkim z nadmiernym działaniem androgenów na mieszki włosowe, co prowadzi do ich miniaturyzacji, ścieńczenia włosów oraz ich osłabienia. Na samym końcu tego procesu jest zatrzymanie produkcji włosów, co skutkuje występowaniem łysych obszarów na skórze głowy. Aby zatrzymać ten proces, konieczne jest zastosowanie takich leków i preparatów, które unormują hormony i pobudzać będą mieszki włosowe do pracy.
Jak rozpoznać łysienie androgenowe?
Aby przekonać się, czy mamy do czynienia rzeczywiście z łysieniem androgenowym, trzeba odróżnić je od pozostałych typów łysienia, a mianowicie: od łysienia plackowatego i bliznowaciejącego. Warto też, analizując swój wygląd, zastosować skalę porównawczą Ludwiga (stosowaną przy analizie kobiet) oraz Hamiltona Norwooda (klasyfikacja dla mężczyzn).
Klasyfikacja łysienia androgenowego dla kobiet według Ludwiga:
- Faza 1 – zaobserwuj, czy przerzedzenie występuje na czubku głowy oraz czy w okolicach czoła twoje włosy mają przynajmniej 2-3 cm.
- Faza 2- dostrzeż, czy na szczycie głowy widzisz znaczny ubytek owłosienia i czy pasmo w okolicy czoła ma nadal zachowane 2-3 cm długości.
- Faza 3 – widzisz już wyraźne wyłysienie w centralnej części czaszki, przy czym zachowujesz nadal włosy w części czołowej.
Łysienie androgenowe a łysienie plackowate
Bardzo często kobiety i mężczyźni widząc na głowie owalne ogniska wyłysienia są przekonani, że to łysienie androgenowe. Nic bardziej mylnego. Porozrzucane po różnych częściach głowy owalne, pozbawione owłosienia części skóry głowy to ewidentny znak, że mamy do czynienia z łysieniem plackowatym. Utrata włosów, która prowadzi do takiego stanu, może wystąpić nagle np. w wyniku procesu chorobowego – i to też odróżnia ten typ łysienia od androgenowego. Choć oczywiście może się zdarzyć, że włosy będą wychodzić stopniowo, nawet już w bardzo młodym wieku. Wtedy też należy obserwować sposób łysienia. Jeśli zaczyna się od okolicy czołowo-ciemieniowej, jak również potylicznej, wówczas możemy mieć podejrzenia, że to jednak łysienie plackowate (przy androgenowym pas czołowy jest zachowany). Poza tym łysieniu plackowatemu często towarzyszy także utrata włosów z brwi. Skóra pozbawiona owłosienia, może być przy tym lekko zarumieniona, może też towarzyszyć jej świąd oraz jej większa tkliwość.
Podsumowując: łysienie plackowate przejawia się w postaci owalnych ognisk wyłysienia o średnicy od 5-10 cm. Przyglądając się dokładnie brzegom tych ognisk, możemy dostrzec, że włosy wokół nich są ułamane, a ich końcówki są znacznie grubsze u nasady. Zdarza się, że w wyniku tego typu łysienia dochodzi w końcu do utraty całej ilości włosów. Zdarza się to jednak rzadko.
Jak leczyć łysienie androgenowe?
Nowoczesna medycyna daje wiele możliwości, aby skutecznie uporać się z problemem łysienia androgenowego. Jednak zanim przystąpi się do leczenia, warto określić przyczynę jego powstania, szczególnie w przypadku kobiet. W leczeniu do dyspozycji są trzy główne metody – leczenie miejscowe, ogólnoustrojowe oraz zabiegi.
W przypadku leczenia miejscowego, zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn wykorzystuje się odpowiedni preparat o nazwie minoksidil o dwóch stężeniach. Lek wciera się w miejsce braku owłosienia zgodnie z zaleceniami lekarza. Minoksidil poprawia ukrwienie głowy i stymuluje wzrost włosów. Na efekty jednak trzeba poczekać, ponieważ pojawiają się po kilku miesiącach.
W leczeniu ogólnoustrojowym wykorzystuje się lek finasteryd, którego głównym zadaniem jest blokowanie powstawania DHT odpowiedzialnego za osłabianie mieszków włosowych. Lek przyjmuje się doustnie. Aby osiągnąć zamierzone rezultaty należy regularnie stosować leczenie.
Ostatnią z metod walki z łysieniem androgenowym są zabiegi medycyny estetycznej. Do najbardziej skutecznych należy między nimi mezoterapia skóry głowy oraz przeszczep włosów. Przy pomocy mezoterapii igłowej wstrzykuje się pod skórę głowy osocze bogatopłytkowe, które ma niezwykłe właściwości.
Stymuluje oraz pobudza wzrost włosów, a co więcej wydłuża fazę wzrostu włosa. Natomiast do najbardziej skutecznych metod leczenia, ale równie inwazyjnych zalicza się przeszczep włosów. Jest on wykonywany przez lekarzy specjalistów, a włosy uzyskuje się z obszarów głowy niewrażliwych na androgeny.
- Hagenaars SP, Hill WD, Harris SE, Ritchie SJ, Davies G, Liewald DC, et al. (2017) Genetic prediction of male pattern baldness. PLoS Genet 13(2)
Należy do grona lekarzy, którzy swój zawód traktują jako powołanie. Wykonywanie zawodu lekarza jest jej pasją, dlatego nie pozwala sobie na stanie w miejscu i nieustannie poszerza swoją wiedzę, doskonali umiejętności oraz implementuje najnowsze rozwiązania.
Łysienie androgenowe – jak je zdiagnozować?
Przed przystąpieniem do leczenia konieczna jest dokładna diagnoza, aby poznać przyczynę tego procesu. Pozwoli to uniknąć błędów w doborze odpowiedniego leku, a także zwiększy efektywność leczenia.
Zarówno u mężczyzn, jak i kobiet lekarz przeprowadza szczegółowy wywiad w celu dokładnego rozpoznania specyfiki i przyczyn łysienia . Wykonane badanie przedmiotowe obejmuje ocenę lokalizacji i wzoru łysienia.
Badania laboratoryjne są wykonywane w celu diagnostyki różnicowej i są szczególnie istotne w przypadku kobiet, gdyż obraz kliniczny nie jest tak charakterystyczny, jak u mężczyzn. Diagnostyka obejmuje następujące badania:
- morfologia z rozmazem,
- poziom ferrytyny i żelaza,
- OB, CRP, białko całkowite,
- glukoza na czczo,
- TSH, FT4, przeciwciała przeciwko peroksydazie tarczycowej i tyreoglobulinie,
- progesteron, prolaktyna, estradiol, testosteron.
Badaniem diagnostycznym, które zaleca się wszystkim chorym, jest trichoskopia . Zostają nią objęte trzy okolice – czołowo-ciemieniowa, skroniowa i potyliczna. Specjalista ocenia:
- grubość włosów (znaczenie ma mniejsza grubość w okolicy czołowej w porównaniu z potyliczną i powyżej 10% cienkich włosów w okolicy czołowej),
- odsetek włosów meszkowych,
- przebarwienia okołomieszkowe,
- liczba jednostek włosa z pojedynczą łodygą,
- liczba żółtych kropek będących pustymi ujściami mieszków włosowych [2,3].
Przyczyny łysienia androgenowego w zależności od płci
W przypadku mężczyzn schorzenie łysienia androgenowego występuje znacznie częściej niż w przypadku kobiet. Nie jest ono spowodowane samym występowaniem androgenów we krwi, ale genetycznym uwarunkowaniem na nadwrażliwość na pochodną testosteronu, czyli na DHT.
W efekcie zwiększone stężenie DHT powoduje osłabienie mieszków włosowych, a co za tym idzie nadmiernie wypadanie włosów i łysienie miejscowe. Dodatkowo przyczyną pojawienia się łysienia androgenowego u mężczyzn może być nadmierne i niekontrolowane przyjmowanie suplementów diety na przyrost masy, które mogą prowadzić do rozregulowania gospodarki hormonalnej.
pureHealth – Skin Hair Nails – suplement na skórę, włosy i paznokcieW przypadku kobiet łysienie androgenowe również wywoływane jest przez na nadwrażliwość organizmu na zbyt duże stężenie androgenów we krwi. Jednak nie jest to jedyny powód występowania łysienia androgenowego u kobiet. Przyczyną może być również:
- nowotwór jajnika,
- zespół policystycznych jajników,
- nadczynność kory nadnerczy – zespół Cushinga,
- nowotwory nadnerczy,
- choroby tarczycy.
Również w niektórych, specyficznych okresach życia kobiety może pojawić się łysienie androgenowe. Najczęściej ma to miejsce w ciąży, podczas karmienia lub w okresie menopauzy.
Ponadto niezależnie od płci przyczyną łysienia androgenowego może być niezdrowy tryb, życia, palenie papierosów, przewlekły stres oraz zła dieta.
