Skuteczne metody przyspieszania gojenia ran po trądziku

Jak przyspieszyć regenerację skóry?

1. Preparaty stosowane miejscowo

Klasyczny plaster może być zastąpiony przez hydrokoloidy. Stwarzają one optymalne warunki do gojenia się rany: zapewniają odpowiednią wilgotność w przypadku ran suchych, pochłaniają nadmierny wysięk w przypadku ran mokrych oraz chronią rany przed czynnikami zewnętrznymi. Dzięki tym właściwościom opatrunki hydrokoloidowe przyspieszają odbudowę tkanki i zmniejszają ryzyko powstawania blizn . Tego rodzaju opatrunki mogą być stosowane na rany powierzchniowe, takie jak drobne otarcia, skaleczenia oraz na rany głębokie, np. na odleżyny czy owrzodzenia. Nie znajdują one zastosowania w przypadku ran nadkażonych i ropiejących.

W przypadku ran poważniejszych należy przede wszystkim zadbać o odpowiedni dostęp tlenu i substancji odżywczych do komórek w obrębie zranienia. Należy dbać także o odpowiednie nawilżenie środowiska rany. W tym celu można stosować przeróżne kremy nawilżające, np. z allantoiną, z witaminami. Na trudno gojące się rany można nakładać preparaty, które przyspieszają oczyszczanie [1-5]. Nie każda rana musi być jednocześnie raną trudno gojącą się.

2. Dieta i preparaty witaminowe

W przypadku większych ran, np. ran operacyjnych ważne jest uzupełnienie w organizmie ilości witaminy C. Witamina ta uczestniczy w powstawaniu kolagenu, który stanowi swego rodzaju rusztowanie dla komórek. Bez witaminy C tworzenie nowej tkanki łącznej między komórkami jest utrudnione, a brak kolagenu pozbawia skórę sprężystości i elastyczności. Witaminę C można dostarczyć z dietą lub suplementować w postaci specjalnych preparatów.
Ponadto przed operacjami warto wzbogacić dietę o kwasy omega-3, olej lniany, witaminę A i E oraz witaminę B5 [1-5].

Powiązane artykuły:

Dr n.med. Oliwia Jakubowicz
specjalista dermatologii i wenerologii

  1. Jan Fibak: Chirurgia. Warszawa: PZWL, 2010.
  2. Wojciech Noszczyk. Chirurgia. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2007.
  3. W.H.C. Burgdorf, G. Plewig, H.H. Wolff, M. Landthaler. Braun-Falco Dermatologia. Lublin: Wydawnictwo Czelej, 2011.
  4. Guidelines for the best care of chronic wounds, 2006, Wound Rep Reg 14:645-711.
  5. Eming SA, Smola H, Krieg T. 2002. Treatment of chronic wounds: state of the art and future concepts. Cell Tissues Organs172: 105-117.

Strup – jak się go pozbyć? Jak przyspieszyć gojenie?

Strup jest wykwitem, który powstaje w wyniku zasychania krwi, ropy lub płynu wysiękowego na powierzchni ran, owrzodzeń, nadżerek lub pęcherzy. Pod strupem zachodzi proces gojenia rany. Po odpadnięciu może utrzymywać się czasowe przebarwienie skóry.

Strup to wykwit, który powstaje w wyniku zasychania treści ropnej, krwi lub płynu wysiękowego na powierzchni owrzodzeń, nadżerek, ran, pęcherzyków i pęcherzy. Pod warstwą strupa rana goi się, wraz zaawansowaniem procesu strup przylega coraz słabiej do podstawy, aż w końcu odpada. Skóra po jego odpadnięciu może być czasowo odbarwiona, delikatniejsza, a przy większych ranach może pojawić się blizna.

Gojenie ran

Gojenie się ran to złożony proces, w który zaangażowane są komórki skóry, krwi, układ odpornościowy oraz szereg krążących w organizmie substancji. Proces gojenia rany rozpoczyna się praktycznie zaraz po jej powstaniu. W pierwszym etapie rana lub skaleczenie wypełnia się skrzepem krwi. Ten skrzep to tzw. „biologiczny opatrunek”, który chroni ranę przed nadmiernym odwodnieniem i wnikaniem do niej drobnoustrojów. Strup, który może powstać nad skrzepem stanowi swoistą barierę ochronną, pod którą gromadzą się komórki żerne czyli makrofagi, które oczyszczają ranę z obumarłych komórek. Rany małe goją się całkowicie, bez pozostawienia blizny, z kolei rany duże lub głębokie goją się z pozostawieniem blizny [1-5].

Wśród czynników opóźniających proces gojenia rany wymienić należy: zakażenie rany, obecność w ranie tkanki martwiczej, wysuszenie rany lub nadmierny wysięk w ranie, niedostateczne ukrwienie obszaru rany, rozległość rany, uszkodzenie rany np. przez nieodpowiednie antyseptyki, zły stan organizmu, np. niedożywienie, stres, osłabiona odporność, niedobory witamin, niedokrwienie, zakażenia ogólnoustrojowe, przewlekłe choroby współwystępujące, np. cukrzyca, nowotwory, niektóre przyjmowane leki, np. chemioterapia, sterydy, leki obniżające krzepliwość krwi [1-5].

Dbaj o higienę

Pierwszym i najważniejszym krokiem w procesie gojenia się ran jest dbanie o odpowiednią higienę. Przed przystąpieniem do jakiejkolwiek pielęgnacji ran, należy dokładnie umyć ręce wodą i mydłem. Następnie oczyść ranę delikatnie, spłukując ją pod bieżącą wodą. Jeśli możliwe, użyj łagodnego środka antyseptycznego, aby zminimalizować ryzyko infekcji.

Po oczyszczeniu rany, ważne jest, aby ją zabezpieczyć przed czynnikami zewnętrznymi. W zależności od rozmiaru i głębokości rany, można zastosować różne metody zabezpieczenia. Drobne cięcia można zakryć przy użyciu plastra, zapewniając ochronę przed zanieczyszczeniem i uszkodzeniami mechanicznymi.

Jeśli jednak rana jest większa lub głębsza, warto skonsultować się z lekarzem, który może zalecić stosowanie jałowych opatrunków lub szwów w celu zapewnienia lepszego zagojenia się tkanek.

Nie dmuchaj suszarką na wszystkie strony i nie wzburzaj włosów, ale susz od góry do dołu, posuwistymi ruchami zgodnie z układem łusek włosa , a jednocześnie drugą ręką czesz włosy grzebieniem lub szczotką, naciągając je w dół.

Czytaj dalej...

Skutkiem zbyt szybkiego pozbycia się strupa może być nie tylko widoczna przez długi czas blizna, ale także infekcja bakteryjna, bo strup skutecznie chroni naruszone tkanki przed zakażeniem szkodliwymi drobnoustrojami.

Czytaj dalej...

Naukowcy z Uniwersytetu Zachodniego Ontario dowiedli, że określenie poziomu kortyzolu we włosach może pomóc wyznaczyć ryzyko zawału serca, a eksperci z Australii pracują nad rozwiązaniem, pozwalającym na wczesne wykrycie raka piersi za pomocą badania struktury włosa.

Czytaj dalej...

Jeśli rana nie goi się w oczekiwanym tempie lub pojawiają się niepokojące objawy, takie jak zaczerwienienie, ból, obrzęk lub wydzielina, należy skontaktować się z lekarzem, aby ocenił stan rany i zalecił dalsze leczenie.

Czytaj dalej...