Jak wygląda łuszczyca na twarzy - Zdjęcia i Opisy
Łuszczyca stawowa – zdjęcia
Objęcie stawów stanem zapalnym występuje u 30% pacjentów z łuszczycą, co określa się jako „łuszczycę stawową” (w ang. psoriatic arthritis). Schorzenie to może być bardzo bolesne, a nawet okaleczające. Łuszczycy stawowej często towarzyszy uczucie porannej sztywności oraz ograniczenia ruchomości, które ustępują w ciągu dnia. Stawy palców dłoni oraz stóp zwykle są silnie obrzęknięte, co określane jest jako „palce kiełbaskowate”.
Mogą być zajęte również inne stawy, w tym kolanowe, barkowe. Objawy przypominają zatem inne choroby z kręgu reumatycznych. Ciężkość łuszczycy stawowej może być większa niż zmian skórnych i odwrotnie – nie istnieje tu żadna zależność. Manifestacje łuszczycy są bardzo różne i mogą współwystępować u jednego pacjenta. Dlatego za każdym razem podejście do leczenia powinno być ustalane indywidualnie.
Skuteczna terapia pozwala ograniczyć wpływ choroby na codzienne funkcjonowanie pacjenta, a nawet spowodować całkowity zanik zmian skórnych. Ważna jest jednak współpraca chorego z dermatologiem, a czasem również innymi specjalistami, tak, aby dobrać „terapię szytą na miarę”, gwarantującą jej najwyższą możliwą do osiągnięcia skuteczność.
Rodzaje łuszczycy
Szacuje się, że 9 na 10 osób z łuszczycą ma jej zwyczajną odmianę. Choroba ta występuje jednak w wielu innych rodzajach – niektóre wymagają hospitalizacji.
Łuszczyca zwyczajna
Jest najczęściej występującym typem (zwie się ją również pospolitą) – aż 80-90% chorych ma właśnie tę odmianę. Można ją rozpoznać po wyglądzie zmian chorobowych – łuszczyca zwyczajna charakteryzuje się zmianami wypukłymi, okrągłymi lub owalnymi, pokrytymi białą (srebrzystą) łuską. Obszary zmian na skórze są wyraźnie oddzielone od zdrowej skóry.
Ten typ łuszczycy występuje najczęściej na zewnętrznych częściach nóg, ramion, na kolanach i łokciach, plecach oraz na głowie, choć można go spotkać również na twarzy, dłoniach, stopach oraz na brzuchu. Zmiany skórne, spowodowane przez łuszczycę zwyczajną, możemy całkowicie zniwelować, stosując odpowiednio dobrane preparaty.
fot. Adobe Stock
Łuszczyca plackowata
Zmiany, które się przy niej pojawiają, są duże i zlewają się. Ogniska są okrągłe lub owalne. Mogą dochodzić nawet do 20 cm średnicy.
Łuszczyca kropelkowata (grudkowa)
W tym przypadku zmiany skórne to niewielkie punkty w kształcie kropelek, które pojawiają się na czubku głowy, kończynach, ale także na tułowiu.
Co ciekawe, pojawienie się tego typu łuszczycy może mieć związek z infekcjami gardła (zmiany na skórze może spowodować np. paciorkowe zapalenie gardła). Często grudki można zaobserwować także tam, gdzie skóra uległa urazom mechanicznym.
Łuszczyca krostkowa
Jeśli na skórze obserwujemy nie małe kropelki, ale krostki wypełnione ropą, to może to być objaw łuszczycy krostkowej. Ten typ występuje u zaledwie kilku procent chorych na łuszczycę – niewielkie krostki mogą pojawiać się pod wpływem stresu, przyjmowania niektórych leków, ale przyczyną ich występowania jest także zakażenie.
Rodzaje łuszczycy
Łuszczyca plackowata
Łuszczyca plackowata jest najczęstszym typem łuszczycy. Osoby z łuszczycą plackowatą tworzą wypukłe, czerwone, łuszczące się plamy na skórze. Wysypka zazwyczaj ma dobrze zdefiniowane krawędzie, co odróżnia ją od podobnych do wyglądu chorób skóry, takich jak egzema.
Wysypki związane z tego rodzaju łuszczycą wydają się być grube i suche, z jamami rozsianymi w całym teście. Zmiany są często łuszczące się.
Łuszczyca plackowata występuje często na skórze głowy, łokciach i kolanach, twarzy, dolnej części pleców, podeszwach stóp i dłoniach. Łuski są bolesne i swędzą, mogą pękać i krwawić. Łuszczyca plackowata może ulec zakażeniu, zwłaszcza jeśli nie jest leczona, ze względu na częste drapanie i pękanie skóry.
Łuszczyca łuszczyca
Łuszczyca łuszczycowa jest drugą najczęstszą postacią łuszczycy i często rozpoczyna się w dzieciństwie lub wczesnej dorosłości. Zmiany łuszczycowe w obrębie łuszczycy są małe, czerwone i liczne.
Ta postać stanu często pojawia się nagle i ma kilka czynników wyzwalających, w tym zapalenie migdałków, stres, infekcje górnych dróg oddechowych i uszkodzenia skóry.
infekcje, szczególnie paciorkowce, należą do najczęstszych czynników wyzwalających łuszczycę plackowatą.
Osoby z łuszczycą tęczówki często mają inne formy łuszczycy, takie jak łuszczyca plackowata.
Odwrotna łuszczyca
Łuszczyca odwróconej łuszczycy jest płaska, czerwona i błyszcząca. Są duże i jednolite i zwykle pojawiają się w fałdach skóry, takich jak pod pachą, pod biustem lub w pachwinie. Uszkodzenia te, w przeciwieństwie do innych postaci łuszczycy, zwykle nie są łuszczycowe. To dlatego, że wilgotne środowisko fałdy skóry zmniejsza suchość.
Co to jest łuszczyca?
Jest to jedna z najczęstszych chorób skóry – szacuje się, że cierpi na nią około 2-4% populacji. Jest chorobą zapalną i przewlekłą, charakteryzuje się okresami remisji i nawrotów. Może objąć skórę gładką, jak i paznokcie, stawy czy owłosioną skórę głowy.
Wyróżniamy jej dwa typy:
- Typ I (dziedziczny): zwykle rozpoczyna się przed 40. rokiem życia i jest związany z dziedziczeniem autosomalnym dominującym, zwykle jest odporniejsza na leczenie i częściej nawraca niż typ II,
- Typ II: zaczyna się najczęściej między 50. a 70. rokiem życia.
W Polsce na łuszczycę choruje około 1 miliona osób, w populacji światowej – 2%, przy czym w Europie oraz w Stanach Zjednoczonych zachorowań jest więcej (około 1-5% populacji) niż np. w krajach azjatyckich
– wyjaśnia lek. med. Anna Bachleda-Curuś specjalista dermatolog-wenerolog, lekarz medycyny estetycznej z krakowskiego SCM estetic.
Z racji tego, że jest to choroba, którą przy dużym zaawansowaniu trudno ukryć, wiele osób zastanawia się, czy łuszczyca jest zaraźliwa. Odpowiedź na to pytanie jest prosta: nie. Łuszczyca to bowiem choroba najczęściej o podłożu genetycznym lub immunologicznym. Nic nam więc nie grozi, jeśli podajemy chorującej na nią osobie rękę, jemy tymi samymi sztućcami czy śpimy razem w łóżku.
Przyczyny łuszczycy to m.in.: dziedziczenie, zaburzenia układu immunologicznego, zakażenie drobnoustrojami, nadwaga, palenie papierosów, stres, ciąża, uszkodzenia skóry, alkohol czy niektóre leki.
Łuszczycę diagnozuje się na podstawie: danych z wywiadu z pacjentem, obrazu klinicznego choroby, niekiedy wyników badań laboratoryjnych (łuszczyca jest ogólnoustrojową chorobą zapalną) oraz badania potwierdzającego, czyli wyniku badania histopatologicznego wycinka skóry
– mówi lek. med. Anna Bachleda-Curuś.
Kiedy iść do lekarza
Łuszczyca jest wysoce uleczalna, ale konieczna jest właściwa diagnoza.
Ludzie powinni zobaczyć lekarza z powodu łuszczycy, jeśli:
- wysypce towarzyszą inne objawy, zwłaszcza gorączka, osłabienie, dreszcze lub silny ból
- zmiany wydają się być zainfekowane i ropieją z nich
- czerwone linie wychodzą z uszkodzeń, ponieważ może to wskazywać na szybko rozprzestrzeniające się zakażenie
- występują objawy łuszczycy erytrodermicznej
- dziecko wykazuje objawy łuszczycy von Zumbusch
- leczenie łuszczycy nie działa lub powoduje poważne skutki uboczne
- jest to pierwsza epidemia, której doświadczyła osoba
Ludzie powinni również skonsultować się z lekarzem, jeśli ich łuszczyca nie jest zgodna z przyjętym schematem. Na przykład osoba, której łuszczyca zwykle trwa tydzień, powinna zgłosić się do lekarza, jeśli zmiany trwają dłużej niż 2 tygodnie.
Pierwsze wyniki największego badania, jakie kiedykolwiek przeprowadzono w celu zbadania ludzkiego mikrobiomu, znajdują się
Wyniki badania III fazy pokazują, że mężczyźni z zaawansowanym rakiem prostaty mogą znacznie skorzystać
Naturalny przeciwutleniacz występujący w czerwonych winogronach, resweratrolu, może nie być tak korzystny jak wcześniej
Można zobaczyć alternatywę dla operacji wymiany stawu biodrowego. W badaniu naukowcy ujawniają, w jaki
Większość z nas nie będzie myśleć o słuchaniu głośnej muzyki przez słuchawki lub staniePowszechnie uważa się, że powinniśmy kontrolować poziom „złego” cholesterolu, podczas gdy „dobry” cholesterol powinien
U nas zapłacisz kartą