U nas zapłacisz kartą
Jak wygląda łuszczyca na twarzy - Zdjęcia i Opisy
Początki łuszczycy. Jak rozpoznać, że to łuszczyca? [zdjęcia]
Początkowe, wczesne zmiany łuszczycowe na skórze są zwykle niewielkie i nie budzą niepokoju. Są jednak zapowiedzią większych wykwitów, które łuszczą się, swędzą, a czasami krwawią. Jak rozpoznać łuszczycę? Sprawdź, jakie objawy mogą wskazywać na tę chorobę.
Łuszczyca to przewlekła choroba zapalna, która powoduje nieprawidłowy rozrost skóry. Charakterystycznym objawem są zmiany skórne wynikające z nadmiernego rogowacenia naskórka. Na rozwój łuszczycy mają wpływ czynniki genetyczne, immunologiczne i naczyniowe.
Zaawansowana łuszczyca jest źródłem ogromnego dyskomfortu i utrudnia codzienne funkcjonowanie, dlatego tak ważne jest wczesne wykrycie choroby. Rozpoznanie łuszczycy na wczesnym etapie daje szanse na rozpoczęcie skutecznego leczenia, które zapobiega przechodzeniu choroby w kolejne, ostrzejsze fazy.
Co to jest łuszczyca?
Łuszczyca jest rodzajem choroby autoimmunologicznej. Podobnie jak inne choroby autoimmunologiczne, łuszczyca występuje wtedy, gdy układ odpornościowy atakuje zdrową tkankę zamiast najeźdźców, takich jak bakterie i wirusy.
Łuszczyca powoduje, że komórki skóry gromadzą się w nieprawidłowym tempie, co prowadzi do przerostu skóry, który powoduje zmiany chorobowe. Choroba występuje najczęściej na dłoniach, stopach, twarzy, genitaliach, skórze głowy i fałdach skórnych, chociaż może rozwinąć się w dowolnym miejscu.
Lekarze nie w pełni rozumieją chorobę, chociaż wydaje się, że jest genetyczna. Ogniska łuszczycy są często wyzwalane przez takie czynniki, jak:
- naprężenie
- obrażenia na skórze
- niektóre leki
- infekcja skóry
- czynniki środowiskowe
Niektóre osoby z łuszczycą stwierdzają, że zmiany w diecie mogą zmniejszyć częstość nawrotów.
Łuszczyca nie jest zakaźna, ale jest chorobą przewlekłą i nieuleczalną. Leki i niektóre inne leki mogą pomóc w kontrolowaniu epidemii, zmniejszając częstotliwość i nasilenie objawów.
Leczenie
Prawidłowe leczenie łuszczycy zależy od nasilenia objawów. Lekarze zazwyczaj rozpoczynają terapię, która jest dobrze tolerowana przez daną osobę, dostosowując schemat leczenia w zależności od reakcji na objawy.
Zabiegi mogą obejmować:
- Fototerapia: Regularna ekspozycja na światło ultrafioletowe (UV).
- Leki ogólnoustrojowe: leki te można przyjmować doustnie lub przez wstrzyknięcie i obejmują leki, takie jak metotreksat i cyklosporyna.
- Biologia: Te leki oparte na białkach są podawane w infuzji dożylnej (IV).
- Nowe metody leczenia doustnego: wiele nowych terapii doustnych zawiera „małe cząsteczki”, które celują w komórki odpornościowe i są skutecznie wchłaniane doustnie.
- Zmiany stylu życia: Unikanie znanych czynników wyzwalających i natychmiastowe leczenie czynników wyzwalających, takich jak angina, może zmniejszyć częstotliwość i nasilenie ognisk.
- Miejscowe środki zaradcze, takie jak kortykosteroidy, często łagodzą objawy, a niektóre są dostępne bez recepty.
- Uzupełniające i alternatywne środki zaradcze: Niektóre osoby z łuszczycą stwierdzają, że alternatywne środki zaradcze, w tym specjalne diety, akupunktura i homeopatia, zmniejszają objawy.
Co to jest łuszczyca?
Łuszczyca jest jedną z najczęściej diagnozowanych chorób dermatologicznych – występuje u 1-5 proc. populacji europejskiej, z podobną częstotliwością u obu płci. W Polsce choruje na nią ok. 1,2 mln osób. Schorzenie może pojawić się w każdym wieku, zarówno u dzieci jak i u osób starszych. Najczęściej łuszczyca ujawnia się u młodych osób w wieku ok. 20 lat oraz u osób między 50 a 60 rokiem życia. Jej charakterystycznym objawem są zmiany skórne występujące na:
- głowie i jej okolicach: łuszczyca na twarzy, łuszczyca skóry głowy,
- kończynach górnych i dolnych: łuszczyca dłoni i stóp, łuszczyca paznokci, łuszczyca łokci,
- tułowiu, a zwłaszcza f ałdach skórnych: łuszczyca odwrócona,
- miejscach intymnych: łuszczyca penisa.
Łuszczyca skóry znana była już w starożytności. Hipokrates sporządził jej pierwszy opis, następnie studium przypadku opisał Korneliusz Celsus –odpowiadało ono znanym dzisiaj objawom choroby. Przez kilkaset lat łuszczyca i wszelkie inne podobne zmiany skórne były traktowane jako jedno schorzenie. Do połowy XIX w. łuszczycę często mylono z trądem, co skutkowało napiętnowaniem społecznym osób chorujących. Dopiero w XX w. łuszczyca skóry została wydzielona jako oddzielna jednostka chorobowa.
Jakie są autoimmunologiczne choroby skóry?
