U nas zapłacisz kartą
Jak wygląda łuszczyca we włosach - Objawy, leczenie i porady
Leczenie łuszczycy – jakie leki? Co stosować na łuszczycę?
W przypadku zmian o niewielkich rozmiarach i zajmujących mniej niż 10% powierzchni skóry stosuje się leczenie miejscowe, czyli nakładanie produktów leczniczych bezpośrednio na zmiany skórne. Natomiast w przypadku ciężkiego przebiegu choroby stosuje się leki doustne, dożylne wraz z leczeniem miejscowym.
Leczenie miejscowe zaczyna się od usunięcia łusek za pomocą substancji keratolitycznych, a następnie hamuje się nadmierny wzrost komórek naskórka. Substancjami leczniczymi stosowanymi na zmiany skórne w przebiegu łuszczycy są: kwas salicylowy i mocznik, które zmniejszają ilość łusek i polepszają przenikanie innych preparatów do głębszych warstw skóry, dziegcie, które są pochodnymi węgla, glikokortykosteroidy miejscowe mające działanie przeciwzapalne i przeciwproliferacyjne, cygnolina oraz analogi witaminy D3.
W leczeniu ciężkich postaci łuszczycy stosuje się:
- fototerapię – polega ona na ekspozycji skóry na światło ultrafioletowe wytwarzane przez specjalne lampy. Fotochemioterapia (PUVA) to połączenie leku światłouwrażliwiającego z promieniami UVA. Metody te stosowane są w przypadku łuszczycy opornej na leczenie miejscowe lub w przypadku rozległych zmian skórnych,
- metotreksat – jest lekiem z grupy cytostatyków, dlatego jego stosowanie wymaga ścisłej kontroli lekarskiej, cyklosporyna – ma silne działanie immunosupresyjne, czyli osłabiające odpowiedź zapalną. Posiada sporo działań niepożądanych, dlatego stosuje się ją w przypadku łuszczycy opornej na inne leki,
- retinoidy – mają działanie teratogenne, dlatego nie wolno ich stosować w ciąży. Retinoidy są zalecana w przypadku łuszczycy krostkowej,
- leki biologiczne (adalimumab, etanercept, infliksymab, ustekinumab) oddziałują na cytokiny, które biorą udział w powstawaniu zmian. Stosuje się je w przypadkach ciężkiej łuszczycy lub opornej na leczenie innymi preparatami.
Łuszczyca - przyczyny
Przyczyn łuszczycy jest naprawdę wiele. Często współistnieje ona z innymi schorzeniami: cukrzycą typu II, zapalną chorobą jelit, chorobą serca, ale również depresją, wzmożonym stresem i niepokojem.
Objawy łuszczycy różnią się w zależności od osoby i zależą od typu choroby. Zmiany łuszczycowe mogą być małe (mowa na przykład o kilku płatkach na sk ó rze głowy czy łokciu) lub pokrywać większość cia ł a.
Do najczęstszych objawów łuszczycy plackowatej zalicza się:
- czerwone i wypukłe plamy na sk ó rze,
- bia ławo-srebrne łuski lub blaszki pojawiające się na czerwonych plamach,
- sucha sk ó ra, kt ó ra mo że pękać i krwawić,
- bolesność wokół pojawiających się plam,
- swędzenie i pieczenie wokół zmian skórnych,
- zgrubiałe, podziurawione paznokcie,
- bolesne, opuchnięte stawy.
Wi ększość os ó b z łuszczycą przechodzi przez „cykle” objaw ó w. Choroba powoduje wówczas ciężkie objawy przez kilka dni lub tygodni, które mogą ustąpić lub znacząco się zmniejszyć.
Następnie, w ciągu kilku kolejnych tygodni lub po nagłym wyeksponowaniu na czynnik wyzwalający łuszczycę (może być nim nawet stres), stan może znów się zaostrzyć.
Czasami objawy łuszczycy znikają całkowicie. Kiedy nie masz żadnych aktywnych oznak tej choroby, możesz znajdować się właśnie w „remisji”. To nie znaczy, że łuszczyca nie wr ó ci, nawet pomimo wyciszenia objawów.
Za nawroty choroby odpowiadają zewnętrzne czynniki. Takimi „wyzwalaczami”, które mogą zwiastować nowy atak łuszczycy jest wysoki poziom stresu, spożywanie dużej ilości alkoholu, różnego rodzaju obrażenia (skaleczenie, otarcie) i oparzenia słoneczne.
Jeśli borykasz się z łuszczycą, pamiętaj o zabezpieczeniu się przed szkodliwym wpływem promieniowania na skórę: stosuj kremy z filtrem do twarzy oraz balsamy do opalania SPF 50 . Nie rezygnuj z ochrony nawet zimą: NIVEA Sun Sensitive Balsam do skóry wrażliwej SPF 50+ nie tylko zabezpieczy wrażliwą i reaktywną skórę, ale również zadba o jej nawilżenie dzięki wyciągom z aloesu. To kosmetyk odpowiedni nawet dla alergików: nie zawiera substancji zapachowych.
Jak diagnozuje się łuszczycę skóry głowy?
Mimo, iż symptomy łuszczycy owłosionej skóry głowy są wyraźne i dobrze znane dermatologom, to mogą przypominać również inne schorzenia – w tym łupież, łojotokowe zapalenie skóry głowy czy też grzybicę. To sprawia, że dla postawienia pewnego rozpoznania, u pacjenta wdraża się diagnostykę różnicową.
Diagnostyka łuszczycy skóry głowy, oprócz badania przedmiotowego (czyli dokładnego obejrzenia skóry głowy przez dermatologa z wykorzystaniem specjalnego narzędzia – dermatoskopu) oraz szczegółowego wywiadu, obejmuje również badania laboratoryjne – w tym badania mykologiczne (na obecność grzybów) oraz badanie histopatologiczne wycinka skóry głowy. Po tak kompleksowych testach lekarz jest w stanie wykluczyć zarówno łupież, jak i wzmożony łojotok czy grzybicę oraz rozpoznać łuszczycę.
Warto wiedziec:
Łuszczyca skóry głowy nie jest zaraźliwa, ale może być uciążliwym schorzeniem.
- Łuszczyca skóry głowy to choroba przewlekła, ale można ją skutecznie leczyć.
- Leczenie ma na celu złagodzenie objawów i spowolnienie rozwoju choroby.
- Dostępnych jest wiele metod leczenia, a lekarz dobierze odpowiednią terapię do indywidualnych potrzeb pacjenta.
Zadbaj o zdrowie swojej skóry głowy i skonsultuj się z lekarzem w celu uzyskania odpowiedniego leczenia łuszczycy!