Narośl na policzku - Przyczyny, Diagnoza i Leczenie

Rak policzka a rokowania

Nowotwory głowy i szyi są trudne w leczeniu ze względu na obecność ważnych struktur w pobliżu zmian, co często uniemożliwia ich radykalne usunięcie. Łatwo jest także przeoczyć rozpoczynający się proces chorobowy. Wydaje się, że rak policzka ma jedno z gorszych rokowań w porównaniu z innymi nowotworami rozwijającymi się w jamie ustnej, szczególnie gdy zostanie zauważony dopiero w zaawansowanym stadium, kiedy zmieniona chorobowo tkanka zaczyna naciekać na kość. Ma tendencję do częstego nawracania mimo pozornie skutecznego leczenia. Jak powszechnie wiadomo, im wcześniej jest rozpoznana zmiana, tym większe jest prawdopodobieństwo całkowitego wyleczenia, dlatego każda niepokojąca, niegojąca się zmiana w obrębie jamie ustnej powinna być pokazana lekarzowi pierwszego kontaktu lub stomatologowi. Rak policzka nie musi być wyrokiem, jeśli uda się szybko podjąć interwencję.

Bibliografia:

1. Krajowy Rejestr Nowotworów. Jama ustna. http://onkologia.org.pl/rak-jamy-ustnej/.

2. Christopher K., Buccal carcinoma:

3. Chun-Shu L., Squamus cell carcinoma of the bucal mucosa: an agressive cancer requiring multimodal tratment. Head & Neck 28(2):150–157. February 2005.

Biała narośl na skórze

Bladoróżowa, cielista lub biała narośl na skórze często okazuje się brodawką, będącą konsekwencją zakażenia jednym z kilkudziesięciu typów wirusa brodawczaka ludzkiego (HPV - Human papillomavirus).

Wyróżnia się kilka odmian brodawek, różniących się miejscem występowania na ciele oraz kształtem.

Wymienić wśród nich można:

• brodawki stóp, w tym:
  • myrmecie - twarde, głęboko zakorzenione, o nieregularnym kształcie. Są bolesne. Występują pojedynczo, wiążą się z lokalnym odczynem zapalnym. Z czasem czernieją,
  • brodawki mozaikowe -- białe, bardziej miękkie, zlokalizowane na powierzchni skóry, występujące w większych skupiskach,

  Oprócz tego wyróżnia się jeszcze brodawki płaskie, w odróżnieniu jednak od wyżej wymienionych są one jednak koloru brązowego.

  Brodawki same w sobie nie są niebezpieczne. Niektóre źródła podają, że w ciągu życia przynajmniej jedną tego typu infekcję przechodzi około 60 procent populacji.

  Istnieje jednak niebezpieczeństwo błędnej diagnozy i nieprawidłowego różnicowania np. z czerniakiem lub rakiem podstawnokomórkowym. Poza tym zakażenie wirusem HPV sprzyja rozwojowi nowotworów.

  

  Diagnostyka rogowacenia białego. Do jakiego lekarza?

  Pierwszym lekarzem, do którego powinniśmy udać się w przypadku zaobserwowania niepokojących zmian powinien być stomatolog (w przypadku zmian w jamie ustnej), ginekolog (przy zmianach na narządach płciowych kobiety) lub urolog (w przypadku mężczyzn).

  Jeśli lekarz stwierdzi, że zmiany i towarzyszące im objawy mogą wskazywać na rozwijającą się chorobę nowotworową konieczne będzie badanie histopatologiczne. Ocenie poddawany jest wycinek histopatologiczny, pobrany z miejsca występowania objawów. Przy podejrzeniu leukoplakii narządów płciowych kobiety przeprowadzana jest biopsja sromu.

  To zabieg wykonywany najczęściej w znieczuleniu miejscowym, który polega na pobraniu wycinka z okolic sromu. Oceny wyniku biopsji dokonuje histopatolog lub lekarz specjalista patomorfologii. Tylko lekarz może interpretować tak ważne badanie. Zły wynik badania histopatologicznego jest podstawą do włączenia odpowiedniego leczenia.

  Narośl na skórze – co to może być?

  • Wyprysk – choroba zapalna skóry. Wypryskowi towarzyszy swędzenie i łuszczenie się skóry. Ma postać czerwonych grudek, które zamieniają się w pęcherzyki. W przypadku nadkażenia pojawiają się zmiany ropne i wydzielina, które po zaschnięciu tworzą szarożółte strupy.
    
  • Liszaj płaski – choroba zapalna skóry, która przebiega z silnym świądem. Charakterystyczne dla liszaja płaskiego są czerwone wykwity grudkowate. Najczęściej lokalizują się w dolnych partiach nóg lub na wewnętrznej stronie nadgarstków.
    
  • Czyrak – infekcja skórna, zapalna krosta wypełniona ropą. Czyrak to czarna lub czerwona narośl na skórze. Jest ropnym zapaleniem okołomieszkowym, któremu towarzyszy wytworzenie się czopa martwiczego. Czyrak najpierw ma postać guzka, następnie guzka z krostą.
    
  • Liszajec – bardzo zakaźna infekcja skórna, która powoduje powstawanie zasychających pęcherzy. Liszajec zazwyczaj umiejscawia się na twarzy, najczęściej w okolicy nosa bądź ust.
    
  • Półpasiec – ostra wirusowa choroba zakaźna, bolesny nawrót ospy wietrznej. Chorobę wywołuje wirus Herpes virus varicella. Ma formę czerwonych narośli skórnych (pęcherzy i pęcherzyków surowiczych), które najczęściej pojawiają się na twarzy. Są bolesne i swędzące (podobnie jak w ospie wietrznej).
    
  • Grzybica skóry – wywołana przez grzyby. W grzybicy pojawia się czerwona narośl (grudki), plamy, krostki, z których może wyciekać ropa (w przypadku stanu zapalnego), a skóra swędzi i łuszczy się.
    
  • Brodawka – niegroźna, grudkowa zmiana skórna. Nazywana potocznie kurzajką (biała narośl na skórze). Wywołuje ją wirus brodawczaka ludzkiego (HPV). Brodawki mogą być różnego rodzaju:
    
  • Brodawki zwykłe – najczęściej koloru skóry, o nierównej powierzchni, o wielkości kilku milimetrów. Najczęściej lokalizują się na rękach.
    
  • Brodawki płaskie – mają gładką powierzchnię i lekko wypukły kształt.
    
  • Brodawki stóp – lokalizują się na podeszwach stóp. Mają kolor skóry i szorstką powierzchnię. Mogą być rozsiane i głębokie lub powierzchowne, występujące w skupiskach.
    
  • Brodawki przejściowe – podobne do brodawek zwykłych i brodawek płaskich. Najczęściej występują u osób z obniżoną odpornością.
    
  • Brodawki płciowe (kłykciny kończyste) – przenoszone drogą płciową, mają formę i kształt ciemnych kalafiorowatych grudek.
    
  • Dysplazja Lewandowsky’ego–Lutza (łac. Epidermodysplasia verruciformis) – stan przedrakowy, ma formę rozlanych na całym ciele płaskich brodawek z czerwonymi bądź brązowymi plamami.
    
  

  Rodzaje raka skóry:

  • Rak podstawnokomórkowy – najczęstszy nowotwór skóry. Ma postać czerwonej narośli. Wywodzi się z warstw komórek podstawnych naskórka. Jest to nowotwór złośliwy, jednak bez tendencji do przerzutowania. Musi być leczony, żeby zapobiec jego szerzeniu się i destrukcji tkanek.
    
  • Czerniak złośliwy – nowotwór złośliwy m.in. skóry, błon śluzowych lub błony naczyniowej oka. Wywodzi się z warstwy barwnikowej skóry odpowiedzialnej za powstawanie opalenizny. Dość często rozwija się na bazie pieprzyka. Narośl skórna jest wtedy czarna. Ma asymetryczne zabarwienie, nieregularny kształt i powierzchnię.
    
  • Rak kolczystokomórkowy (płaskonabłonkowy) – nowotwór złośliwy skóry, wywodzi się z komórek naskórka. Jest koloru czerwonego. Może mieć postać wrzodziejącą głębokie owrzodzenia o twardych brzegach) lub brodawkującą (ta postać charakteryzuje się mniejszym naciekaniem podstawy niż postać wrzodziejąca). Ma skłonność do przerzutów, dlatego tak ważne jest wczesne jego wykrycie i leczenie.
    

  Zobacz film: Szczepionka hamująca rozwój czerniaka. Źródło: 36,6

  Łagodnym nowotworem wywodzącym się z tkanki łącznej jest włókniak , który może być miękki lub twardy. Najczęściej umiejscawia się na tułowiu, a także w nietypowych miejscach (np. na powiece, w pachwinach, pod pachą). Wyróżnia się:
  

  • Włókniaki miękkie – mają postać wrodzoną. Przybierają formę miękkich, najczęściej wiszących narośli w kolorze skóry (lub nieco ciemniejszych). Małe narośle na skórze, czyli drobne włókniaki, mogą umiejscowić się na karku bądź szyi. Pod wpływem nacisku można je wprowadzić w głąb skóry.
    
  • Włókniaki twarde – najczęściej występują pojedynczo i są mniejsze od włókniaków twardych. Są zmianami odczynowymi włóknistymi. Nie można ich wprowadzić w głąb skóry pod wpływem nacisku.
    
  

  ---

  policzku narośl