U nas zapłacisz kartą
Narośl na skórze - Zdjęcia, Przyczyny i Sposoby Leczenia
Rodzaje raka skóry:
- Rak podstawnokomórkowy – najczęstszy nowotwór skóry. Ma postać czerwonej narośli. Wywodzi się z warstw komórek podstawnych naskórka. Jest to nowotwór złośliwy, jednak bez tendencji do przerzutowania. Musi być leczony, żeby zapobiec jego szerzeniu się i destrukcji tkanek.
- Czerniak złośliwy – nowotwór złośliwy m.in. skóry, błon śluzowych lub błony naczyniowej oka. Wywodzi się z warstwy barwnikowej skóry odpowiedzialnej za powstawanie opalenizny. Dość często rozwija się na bazie pieprzyka. Narośl skórna jest wtedy czarna. Ma asymetryczne zabarwienie, nieregularny kształt i powierzchnię.
- Rak kolczystokomórkowy (płaskonabłonkowy) – nowotwór złośliwy skóry, wywodzi się z komórek naskórka. Jest koloru czerwonego. Może mieć postać wrzodziejącą głębokie owrzodzenia o twardych brzegach) lub brodawkującą (ta postać charakteryzuje się mniejszym naciekaniem podstawy niż postać wrzodziejąca). Ma skłonność do przerzutów, dlatego tak ważne jest wczesne jego wykrycie i leczenie.
Zobacz film: Szczepionka hamująca rozwój czerniaka. Źródło: 36,6
Łagodnym nowotworem wywodzącym się z tkanki łącznej jest włókniak , który może być miękki lub twardy. Najczęściej umiejscawia się na tułowiu, a także w nietypowych miejscach (np. na powiece, w pachwinach, pod pachą). Wyróżnia się:
- Włókniaki miękkie – mają postać wrodzoną. Przybierają formę miękkich, najczęściej wiszących narośli w kolorze skóry (lub nieco ciemniejszych). Małe narośle na skórze, czyli drobne włókniaki, mogą umiejscowić się na karku bądź szyi. Pod wpływem nacisku można je wprowadzić w głąb skóry.
- Włókniaki twarde – najczęściej występują pojedynczo i są mniejsze od włókniaków twardych. Są zmianami odczynowymi włóknistymi. Nie można ich wprowadzić w głąb skóry pod wpływem nacisku.
Diagnostyka narośli i chorób skórnych
Diagnostyka zmian i narośli na skórze opiera się na różnorodnych metodach, pozwalających na ustalenie dokładnych przyczyn, którymi mogą być między innymi choroby przenoszone drogą płciową. Dermatolog zwykle dokonuje badania fizykalnego skóry i ocenia zmiany pod kątem ich wyglądu, kształtu, rozmiaru, koloru, tekstury i umiejscowienia. Niekiedy w przypadku zmian lekarz może zlecić badania laboratoryjne, analizę próbek skóry, testy alergiczne czy badania mikrobiologiczne, które mogą dostarczyć dodatkowych informacji na temat obecności infekcji, stanu układu odpornościowego, reakcji alergicznych czy obecności markerów innych chorób.
W trakcie badania histopatologicznego pobiera się próbki tkanki ze zmiany skórnej i przekazaniu jej do analizy mikroskopowej. Pozwala ono na ocenę struktury tkanki, identyfikację zmian patologicznych, kontrolę pod kątem obecność komórek nowotworowych lub stanów zapalnych.
Należy pamiętać, że każda zmiana skórna wymaga indywidualnej oceny i diagnozy lekarza dermatologa. Niektóre narośla i włókniaki skóry mogą być łagodne i samoistnie ustępować, ale inne wymagają leczenia z powodów estetycznych lub zdrowotnych. Ważne jest, aby nie lekceważyć zmian skórnych i skonsultować się z lekarzem w przypadku jakichkolwiek niepokojących objawów.
Narośl na skórze – rodzaje brodawek, włókniaki i ich leczenie
Na powierzchni skóry mogą pojawić się rozmaite zmiany, które różnią się pod względem wielkości, koloru, kształtu, a także rodzaju komórek, z których się wywodzą. Część zmian skórnych to typowe znamiona barwnikowe oraz różne brodawki, czyli brodawki zwykłe, brodawki płaskie, brodawki przejściowe, brodawki łojotokowe, brodawki stóp. W okolicy narządów płciowych oraz odbytu mogą dodatkowo utworzyć się brodawki weneryczne (brodawki płciowe), które związane są z chorobami przenoszonymi drogą płciową.
Inne rodzaje zmian skórnych to np. naczyniaki, włókniaki skóry (włókniaki twarde i włókniaki miękkie) zlokalizowane pod powierzchnią skóry tłuszczaki oraz inne zmiany, które zawsze powinny być bacznie obserwowane i poddane badaniu.
Brodawka łojotokowa – leczenie
Rogowacenie łojotokowe może pojawić się u każdej osoby. Brodawek nie trzeba jednak usuwać, ponieważ nie są one zbyt groźne dla pacjentów, jednak prezentują się dość nieestetycznie. Istnieje kilka metod usuwania brodawek łojotokowych, tj.: krioterapia, laseroterapia, łyżeczkowanie oraz elektrokoagulacja.
Krioterapia to zabieg podczas, którego zamraża się wszelkie zmiany skórne za pomocą ciekłego azotu, dzięki czemu po pewnym czasie znikają one z powierzchni skóry. Dodatkowo skóra po zabiegu staje się estetyczniejsza i zdrowsza, na czym zależy wielu pacjentom.
Laseroterapia to zabieg do, którego wykorzystuje się laser IPL, który doszczętnie wypala brodawkę łojotokową, która odpada samoistnie po kilku tygodniach. Pacjent ma pewność tego, że w danym miejscu taka brodawka ponownie się nie pojawi. Jest to metoda nie tylko bardzo skuteczna, ale też szybka i bezpieczna, chociaż nieco droższa od pozostałych metod. Po laseroterapii zostaje mała blizna.
Łyżeczkowanie to zabieg, w który polega na tym, że specjalista chirurgicznie usuwa brodawkę, która, występuje u pacjenta na poziomie naskórka. Zabieg ten wykonuje się przy znieczuleniu miejscowym, dlatego nie jest on bolesny. Łyżeczkowanie jest bardzo popularną metodą leczenia brodawek.
Elektrokoagulacja jest to zabieg podczas, którego białka brodawek łojotokowych zostają ścięte na skutek działania prądu elektrycznego o dużej częstotliwości. Podczas tego zabiegu wytworzone ciepło osiąga temperaturę 200°C, która niszczy tkanki brodawki.
