U nas zapłacisz kartą
leczenie kalafiorowatego nosa
Kot ma owrzodzenia na nosie: metody leczenia
Nos zdrowego, aktywnego kota powinien być gładki w dotyku, lekko wilgotny, chłodny, czysty. Nosem kota można w pełni ocenić samopoczucie, stan zdrowia pupila. Jeśli kot ma owrzodzenia na nosie, wyciek z nosa innego rodzaju, suche strupy na nosie, utrudnione oddychanie, nie zostawiaj problemu bez opieki.
- Przyczyny pojawienia się owrzodzeń na nosie kota
- Kalcywiroza
- Urazy, siniaki na nosie
- Infekcje
- Polipy, nowotwory
- Rodzaje owrzodzeń na nosie kota
- Leczenie
Przyczyny pojawienia się owrzodzeń na nosie kota
Choroby układu oddechowego są jednym z najczęstszych powodów, dla których hodowcy kotów zwracają się do specjalistów.
Głównymi przyczynami owrzodzeń kociego nosa są:
- wirusowe, pasożytnicze, bakteryjne, infekcje grzybowe,
- urazy, stłuczenia, mechaniczne uszkodzenia błony śluzowej nosa, nosa,
- oddechowy, przeziębienia różna etiogeneza,
- choroby oczu,
- problemy stomatologiczne,
- brak higieny, niewłaściwa pielęgnacja jamy nosowej,
- obniżona odporność, odporność,
- brak zaplanowanych szczepienia,
- kontakt z zakażonymi, chorymi osobami,
- choroby dermatologiczne, patologie,
- złe warunki przetrzymywania,
- uczulony, procesy zapalne w organizmie.
Przyczyną owrzodzeń nosa u kotów mogą być choroby autoimmunologiczne, ciała obce w narządach dróg oddechowych, łagodne, złośliwe formacje (polipy), długotrwała hipotermia.
Rany na nosie obserwuje się u kotów cierpiących na choroby przewlekłe katar, zapalenie nosa i tchawicy, zapalenie spojówek. Może rozwijać się w tle kalcywiroza, panleukopenia, chlamydia, zakażenie herpeswirusem, inni infekcje wirusowe i bakteryjne.
Niedrożność nosa (zatkany nos) – leczenie
Jeżeli występuje w przebiegu infekcji górnych dróg oddechowych, należy stosować leczenie objawowe, a w przypadku ciężkiego przebiegu lub przedłużania się dolegliwości może być konieczna ocena lekarska. W przypadku obecności ciała obcego w przewodach nosowych lub jego podejrzeniu wskazana jest ocena laryngologiczna. Dolegliwości przewlekłe wymagają często oceny przez wielu specjalistów (lekarz podstawowej opieki zdrowotnej, laryngolog, pediatra, alergolog, gastrolog, pulmonolog, neurolog, onkolog). Najbardziej niepokojąca jest jednostronna (dotycząca jednej dziurki) niedrożność nosa i ona wymaga pilnej diagnostyki.
Leczenie powinno przede wszystkim dotyczyć przyczyny dolegliwości. Tego rodzaju leczenie jest zawsze przepisywane przez lekarza na podstawie wyników przeprowadzonej przez niego diagnostyki.
Zatkany nos – leki
- płukanie nosa roztworami NaCl, np. roztwory wody morskiej izotoniczne i hipertoniczne (2,5–3%, preparaty soli morskiej) 1–4 razy na dobę
- leki zmniejszające przekrwienie błony śluzowej nosa i zatok, które dodatkowo zmniejszają nasilenie wycieku wydzieliny z nosa i kichania, np. efedryna, fenylefryna, ksylometazolina, oksymetazolina, tymazolina, ale nie należy ich stosować dłużej niż 5 dni.
Zobacz także
Wyciek wydzieliny z nosa Wydzielina z nosa może być wynikiem wielu chorób i stanów. Może być surowicza, śluzowa, ropna (galaretowata) lub krwista. Wodnista wydzielina, która następnie może robić się gęsta, zielonkawa, a nawet ropna, może być jednym z objawów przeziębienia. Zwykle nie wymaga specjalnego leczenia (można stosować do nosa roztwór NaCl lub leki zmniejszające przekrwienie błony śluzowej nosa). Wodnista lub śluzowa wydzielina z nosa może być objawem alergicznego nieżytu nosa. Szczególnej uwagi wymaga wyciek z nosa wydzieliny przypominającej wodę – płynu mózgowo-rdzeniowego, co może wystąpić po urazie głowy i wymaga pilnego leczenia.
Guzowatość nosa
Doniesienia o guzowatości nosa pojawiły się w literaturze greckiej i arabskiej już ok. 2000 lat p.n.e., rhinophyma (z greckiego rhis – nos i phyma – wzrost). Inne określenia tej jednostki chorobowej spotykane w piśmiennictwie to „przerost nosa, guzowatość nosa, nos pijacki, słoniowacizna nosa, nos kartoflowaty, trądzik przerostowy”
Rhinophyma powstaje często z nieleczonego z trądziku różowatego.
Charakterystyczne objawy to widoczne pory, przerost gruczołów łojowych, zmiany włókniste, czasami w postaci przerostowych grudek oraz zmiany naczyniowe, i towarzyszący stan zapalny.
Zniekształceniu nosa często towarzyszy zaburzenie jego funkcji (niedrożność) a także psychiczny dyskomfort pacjenta. W obrębie przerośniętych tkanek może rozwinąć się rak podstawnokomórkowy.
Choroba częściej występuje u mężczyzn rasy białej, głównie w wieku 40–60 lat. Zmiany dotyczą najczęściej dolnej połowy nosa, rzadziej można zaobserwować je na podbródku, policzku czy małżowinie usznej.
Zatkany nos – przyczyny
Przyczyny są liczne, najczęstsze z nich to:
- infekcje (wirusowa choroba przeziębieniowa, ostre i przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok przynosowych)
- alergiczny nieżyt nosa
- polipy nosa
- przeszkody mechaniczne (skrzywienie przegrody nosa, przerost migdałka gardłowego, ciało obce, przerost małżowin nosowych)
- urazy nosa
- wrodzone (wady wrodzone nosa, rozszczepy podniebienia)
- guzy łagodne i złośliwe nosa, zatok przynosowych i części nosowej gardła
- choroby ogólnoustrojowe: mukowiscydoza, zespoły zaburzeń ruchomości rzęsek nabłonka oddechowego
- w wyniku działań medycznych (działania niepożądane leków, intubacja przeznosowa, zrosty pooperacyjne)
- hormonalne (niedoczynność tarczycy, nieżyt nosa okresu dojrzewania).