U nas zapłacisz kartą
Leczenie naturalne łuszczycy skóry głowy
Leczenie łuszczycy głowy
Leczenie łuszczycy głowy wymaga zastosowania przede wszystkim profesjonalnych środków farmaceutycznych, głównie o działaniu miejscowym, rzadziej ogólnoustrojowym.
Należą do nich preparaty zawierające takie substancje czynne, jak:
- kwas salicylowy,
- kwas mlekowy,
- mocznik ,
- hydrokortyzon, mometazon, betametazon (glikokortykosteroidy),
- kalcypotriol (pochodna witaminy D),
- tazaroten (pochodna witaminy A),
- takrolimus, pimekrolimus (inhibitory kalcyneuryny),
- ketokonazol (lek przeciwgrzybiczy).
Wiele z wyżej wymienionych (substancji np. pochodne witaminy D lub A) ma bardzo silne działanie i może być używana miejscowo tylko wtedy, gdy zmiany chorobowe obejmują niewielki procent skóry.
W przypadku znacznego rozszerzenia zakresu objawów lub ich uogólnienia, do leczenia włącza się środki przyjmowane doustnie, takie jak przede wszystkim:
- metotreksat,
- cyklosporyna,
- acytretyna.
Niekiedy też łuszczycę głowy leczy się za pomocą zabiegów laseroterapii lub fotochemioterapii.
Leczenie łuszczycy skóry głowy
Pomimo dostępności bardzo nowoczesnych leków, łuszczyca skóry głowy nie zniknie na stałe, a leczenie pozwoli doprowadzić do remisji. Leczenie przeprowadza się w dwóch etapach. Najpierw stosuje się leki złuszczające skórę, co pozwoli na usunięcie łuski. Drugi etap to leki hamujące proces zapalny i nadmierną proliferację naskórka. Można wykorzystać również leczenie ogólne, które polega na podaniu retinoidów. Leki doustne stosuje się w bardzo zaawansowanych przypadkach choroby. Lekarz dobiera leczenie na podstawie oględzin skóry głowy i stopnia zaawansowania choroby. W przypadku niskiej skuteczności leczenia można zmienić jego sposób.
W leczeniu łuszczycy pomocne będą zabiegi wykonywane na skórę głowy. Zaliczymy do nich:
- Mezoterapia skóry głowy: zabieg polega na podskórnym podaniu mieszanek odżywczych. Wykorzystuje się w tym celu mieszanki witamin lub osocze bogatopłytkowe. Mezoterapię można przeprowadzić za pomocą igieł — odżywczy koktajl wstrzykuje się za pomocą kaniuli. Można również skorzystać ze specjalnego pistoletu.
- Terapia UVA/UVB/PUVA: zabiegi polegają na naświetlaniu skóry głowy.
- Dr CYJ Hair Filler: podanie podskórne specjalnego preparatu zapobiegającego utracie włosów i pobudzeniu ich wzrostu.
Trycholog może wykonać również inne zabiegi na skórę głowy, które dopasuje do indywidualnych uwarunkowań pacjenta. Łuszczyca skóry głowy to dość trudna do leczenia choroba, która objawia się okresami remisji i nasilenia. Wszechstronne leczenie zwiększy szansę na remisję choroby, czyli ograniczenie jej objawów.
Domowe sposoby na łuszczycę skóry
Łuszczyca u niemowlaka i dorosłego – czym właściwie jest?
Łuszczyca jest niczym innym, jak zapalną chorobą skóry. Powstaje zazwyczaj przez czynniki zarówno immunologiczne, jak i genetyczne. Na początku zmiany na skórze przybierają charakter niewielkich grudek – z czasem jednak stają się one większe i zmieniają w srebrzyste łuski bądź charakterystyczne blaszki. Łuszczyca potrafi występować w różnych miejscach ciała. Wśród nich wyróżnia się:
- łuszczyca skóry głowy,
- łuszczyca kolan i łokci,
- łuszczyca paznokci.
Często łuszczyca występuje także pod wieloma postaciami, jak łuszczyca krostkowa albo uogólniona. Należy pamiętać, że naturalne metody leczenia łuszczycy znacznie zniwelują jej objawy. Dobroczynne działanie wykazują chociażby domowe sposoby na wypadanie włosów! Jednak mogą być one zaledwie uzupełnieniem profesjonalnej terapii zaleconej przez dermatologa.
1 sposób – ocet winny
To bardzo skuteczny, sprawdzony pomysł domowy. Możesz za jego pomocą walczyć z zainfekowaną skórą. Zresztą, ocet winny znany jest ze swoim dobroczynnych właściwości nie od dziś. Z powodzeniem działa też bowiem na odchudzanie, dodaje energii oraz polepsza… humor. Oczywiście, wskazany jest również jako „pomocnik” w usuwaniu brzydkich zmian na skórze. Ocet winny działa przeciwzapalnie, regenerująco i przeciwbakteryjnie. Wystarczy, że będziesz regularnie przemywać octem swoje ciało. Możesz go z powodzeniem aplikować na swędzące miejsca skóry.
Ocet bez problemu kupisz w każdym sklepie. Możesz również przygotować samodzielnie ocet w domu, np. z ogryzków po jabłkach. Zyskasz wówczas pewność, że jest to produkt 100 % naturalny i bez sztucznych konserwantów. Ocet i jego cenne właściwości stosuje się również jako sprawdzone, domowe sposoby na wypadanie włosów! A może zainteresuje cię także ten artykuł z domowymi sposobami na zgagę?
Łuszczyca skóry głowy a farbowanie włosów
Osoby zmagające się z łuszczycą skóry głowy powinny podchodzić z ostrożnością do farbowania włosów. Łuszczyca powoduje podrażnienia i stan zapalny skóry, a chemikalia zawarte w farbach mogą nasilać te objawy. Dlatego zaleca się, aby przed podjęciem decyzji o koloryzacji włosów skonsultować się z dermatologiem. Lekarz może ocenić stopień zaawansowania łuszczycy i doradzić, czy i jakie farbowanie będzie bezpieczne.
Jeśli chodzi o same farby, warto wybierać te, które są wolne od amoniaku i innych agresywnych składników. Przeprowadzenie testu alergicznego na niewielkim fragmencie skóry przed pełnym zabiegiem jest również kluczowe, aby zapobiec niepożądanym reakcjom.
Dr n. med. Piotr Turkowski
Chirurg plastyczny, lekarz medycyny estetycznej, trycholog, specjalista transplantacji włosów. Jedyny oficjalnie zarejestrowany w Warszawie członek międzynarodowej światowej organizacji chirurgii odtwórczej włosów (ISHRS), zrzeszającej najlepszych na świecie specjalistów w tej dziedzinie.
Objawy łuszczycy skóry głowy
Zmianom skórnym na skórze głowy towarzyszy zazwyczaj świąd, uczucie pieczenia lub bolesność. Na owłosionej skórze głowy zmiany mogą przyjąć różny charakter – od pojedynczych i drobnych różowoczerwonych grudek do twardych i zlewających się zmian. Bardziej zaawansowane zmiany mogą przybrać postać suchych i nawarstwionych tarczek ze srebrzystobiałą łuską. Zmiany skórne na głowie często przechodzą na okolicę czoła, uszu oraz karku.
Złuszczanie naskórka w łuszczycy głowy bywa często mylone z łupieżem lub łojotokowym zapaleniem skóry głowy. Pierwsze objawy choroby mogą wystąpić u bardzo młodych osób (najczęściej nastolatków) lub u osób po 50. roku życia.
