U nas zapłacisz kartą
Leczenie naturalne łuszczycy skóry głowy
Objawy łuszczycy skóry głowy
Owłosiona skóra głowy jest najczęstszym miejscem występowania łuszczycy. Objawia się ona poprzez pojawienie się blaszek łuszczycowych , które pokryte są grubymi, nawarstwionymi łuskami w postaci strupów lub zlanych, dużych ognisk tworzących skorupę. Ogniska łuszczycowe mogą występować także poza linią włosów, obejmując obszary takie jak czoło, kark czy skórę za uszami. Charakterystyczne dla zmian skórnych w przebiegu łuszczycy głowy jest złuszczanie o różnym nasileniu i dokuczliwy świąd.
Choroba nie wpływa na wygląd samych włosów i zazwyczaj nie powoduje łysienia. Może poprzedzać jednak zmiany występujące na skórze gładkiej (często łokciach, kolanach) paznokciach czy miejscach intymnych. Zwłaszcza łuszczyca głowy u dziecka może oznaczać początek łuszczycy uogólnionej, która z czasem da o sobie znać objawami poza skórą głowy . To, o czym warto pamiętać, to, że łuszczyca na ciele może pojawić się nawet kilka lat po wystąpieniu zmian na głowie.
Atopowe zapalenie skóry (AZS) – objawy i leczenie
Co to jest łuszczyca głowy?
Łuszczyca jest ciężką chorobą zapalną, manifestująca się za pomocą objawów skórnych, ale mającą charakter ogólnoustrojowy. Medycyna wyróżnia kilkanaście podstawowych postaci łuszczy.
Najbardziej fundamentalny podział uwzględnia takie kategorie, jak łuszczyca:
Łuszczyca głowy (łac.: Scalp psoriasis) jest jedną z najczęściej spotykanych odmian łuszczycy pospolitej (oprócz między innymi plackowatej, paznokci, dłoni i stóp, brodawkującej czy kropelkowatej). Schorzenie przynosi dojmujące, niekiedy wręcz traumatyzujące objawy i jest niezwykle trudne w leczeniu.
Łuszczyca owłosionej skóry głowy, bo tak brzmi pełna i zgodna z naukową nomenklaturą nazwa choroby, dotyka około 2 procent populacji osób dorosłych, a także między 0,5 a 1,0 proc. populacji dzieci i młodzieży, stanowiąc jedną z najpowszechniej spotykanych dermatoz na świecie.
Najczęściej pojawia się w okolicach trzydziestego - czterdziestego roku życia, ale może też wystąpić u znacznie młodszych pacjentów. Bardzo często łuszczyca głowy stanowi jedynie pierwszy epizod choroby, która w następnych stadiach atakuje inne części ciała, a nawet struktury wewnętrzne.
Łuszczyca krostkowa dłoni - leczenie i domowe sposobyDomowe sposoby na łuszczycę głowy
Co na łuszczycę głowy? Jest ona chorobą, której co do zasady nie powinno się leczyć domowymi sposobami. Skomplikowany patomechanizm schorzenia jest mało podatny na wszelkiego rodzaju naturalne rozwiązania, co więcej – nieumiejętne leczenie i brak szybki postępów w ograniczaniu ognisk zapalnych, mogą się przyczynić do rozprzestrzenia choroby, a nawet przybrania przez nią ciężkich wewnętrznych lub uogólnionych postaci.
W takim kontekście domowe sposoby na łuszczycę głowymożna stosować, ale jedynie wspomagająco w procesie leczenia farmakologicznego. Kluczowa jest przede wszystkim profilaktyka.
Do tego typu działań zaliczyć można:
- Używanie właściwych kosmetyków przeznaczonych dla osób chorych na łuszczycę, w tym zwłaszcza szamponów zawierających takie substancje, jak alantoina, kwas salicylowy i mlekowy, mocznik, ichtiol, dziegiećoraz glicerol. Wiele z nich znajduje się w składzie profesjonalnych leków, w kosmetykach jednak ich stężenie jest względnie niewielkie, nie mogą zatem stanowić alternatywy dla środków farmakologicznych.
- Powstrzymywanie się od rozdrapywania zmian łuszczycowych, nawet jeśli towarzyszący im świąd jest nie do wytrzymania. Drapanie powoduje postęp choroby oraz może skutkować utratą włosów.
- Eliminacja tłuszczów nasyconych, tłuszczów trans oraz cukrów prostych z codziennej diety. W praktyce oznacza to rezygnację przede wszystkim z takich produktów, jak fast foody, przekąski, dania gotowe, smażone mięsa oraz słodycze.
Łuszczyca skóry głowy a wypadanie włosów
Chorobie może towarzyszyć nadmierne wypadanie włosów. Wypadanie włosów jest spowodowane kilkoma przyczynami, do których zaliczymy np. częste drapanie skóry. Preparaty stosowane w leczeniu łuszczycy zawierają często kwas salicylowy, który może wpływać na uszkodzenie mieszków włosowych.
Chorobę może zdiagnozować trycholog lub dermatolog. Przydatny będzie wywiad z pacjentem, podczas którego uzyskuje się bardzo precyzyjne informacje. Najważniejsze są jednak badania trychologiczne, do których zaliczymy trichoskopię. Badanie zostanie wykonane urządzeniem przypominającym długopis.
Głowica trichoskopu jest wyposażona w kamerę, która umożliwia powiększenie struktury skóry. Wykonane zdjęcia można przesłać do analizy do laboratorium. Istnieje również możliwość pobrania i zbadania mieszków włosowych, a badanie to nazywamy trochogramem. Wspomniane badania będą pomocne w diagnozowaniu choroby i stwierdzenia stadium zaawansowania choroby.
