Leczenie naturalne łuszczycy skóry głowy

Objawy łuszczycy skóry głowy

Zmianom skórnym na skórze głowy towarzyszy zazwyczaj świąd, uczucie pieczenia lub bolesność. Na owłosionej skórze głowy zmiany mogą przyjąć różny charakter – od pojedynczych i drobnych różowoczerwonych grudek do twardych i zlewających się zmian. Bardziej zaawansowane zmiany mogą przybrać postać suchych i nawarstwionych tarczek ze srebrzystobiałą łuską. Zmiany skórne na głowie często przechodzą na okolicę czoła, uszu oraz karku.

Złuszczanie naskórka w łuszczycy głowy bywa często mylone z łupieżem lub łojotokowym zapaleniem skóry głowy. Pierwsze objawy choroby mogą wystąpić u bardzo młodych osób (najczęściej nastolatków) lub u osób po 50. roku życia.

Łuszczyca skóry głowy a wypadanie włosów

Chorobie może towarzyszyć nadmierne wypadanie włosów. Wypadanie włosów jest spowodowane kilkoma przyczynami, do których zaliczymy np. częste drapanie skóry. Preparaty stosowane w leczeniu łuszczycy zawierają często kwas salicylowy, który może wpływać na uszkodzenie mieszków włosowych.

Chorobę może zdiagnozować trycholog lub dermatolog. Przydatny będzie wywiad z pacjentem, podczas którego uzyskuje się bardzo precyzyjne informacje. Najważniejsze są jednak badania trychologiczne, do których zaliczymy trichoskopię. Badanie zostanie wykonane urządzeniem przypominającym długopis.

Głowica trichoskopu jest wyposażona w kamerę, która umożliwia powiększenie struktury skóry. Wykonane zdjęcia można przesłać do analizy do laboratorium. Istnieje również możliwość pobrania i zbadania mieszków włosowych, a badanie to nazywamy trochogramem. Wspomniane badania będą pomocne w diagnozowaniu choroby i stwierdzenia stadium zaawansowania choroby.

Leczenie łuszczycy głowy

Leczenie łuszczycy głowy wymaga zastosowania przede wszystkim profesjonalnych środków farmaceutycznych, głównie o działaniu miejscowym, rzadziej ogólnoustrojowym.

Należą do nich preparaty zawierające takie substancje czynne, jak:

  • kwas salicylowy,
  • kwas mlekowy,
  • mocznik ,
  • hydrokortyzon, mometazon, betametazon (glikokortykosteroidy),
  • kalcypotriol (pochodna witaminy D),
  • tazaroten (pochodna witaminy A),
  • takrolimus, pimekrolimus (inhibitory kalcyneuryny),
  • ketokonazol (lek przeciwgrzybiczy).

Wiele z wyżej wymienionych (substancji np. pochodne witaminy D lub A) ma bardzo silne działanie i może być używana miejscowo tylko wtedy, gdy zmiany chorobowe obejmują niewielki procent skóry.

W przypadku znacznego rozszerzenia zakresu objawów lub ich uogólnienia, do leczenia włącza się środki przyjmowane doustnie, takie jak przede wszystkim:

  • metotreksat,
  • cyklosporyna,
  • acytretyna.

Niekiedy też łuszczycę głowy leczy się za pomocą zabiegów laseroterapii lub fotochemioterapii.

Wynika to z tego, że witamina D odpowiada między innymi za gospodarkę wapnia w organizmie, a witamina K2 MK-7 niejako transportuje wapń z całego organizmu do miejsca, w którym powinien się znaleźć kości.

Czytaj dalej...

chorych, zazwyczaj po kilku latach zwykłych objawów łuszczyca atakuje stawy najczęściej drobne stawy palców rąk, stawy kręgosłupa w odcinku szyjnym lub lędźwiowym oraz zwykle niesymetrycznie duże stawy, np.

Czytaj dalej...

U wielu osób występuje pod różnymi postaciami, a rozpoznanie dotyczące tego, z jakim rodzajem łuszczycy pacjent ma do czynienia, prowadzone jest na podstawie wyglądu zmian, miejsca ich występowania, intensywności czy charakteru łuski.

Czytaj dalej...

W przeprowadzonej populacyjnej analizie farmakokinetycznej badań klinicznych fazy, oceniano wpływ produktów leczniczych, najczęściej równolegle stosowanych, przez pacjentów chorujących na łuszczycę w tym preparatów, takich jak paracetamol, ibuprofen, kwas acetylosalicylowy, metformina, atorwastatyna, lewotyroksyna na właściwości farmakokinetyczne ustekinumabu.

Czytaj dalej...