U nas zapłacisz kartą
Leczenie naturalne łuszczycy skóry głowy
Domowe sposoby na łuszczycę skóry
Łuszczyca u niemowlaka i dorosłego – czym właściwie jest?
Łuszczyca jest niczym innym, jak zapalną chorobą skóry. Powstaje zazwyczaj przez czynniki zarówno immunologiczne, jak i genetyczne. Na początku zmiany na skórze przybierają charakter niewielkich grudek – z czasem jednak stają się one większe i zmieniają w srebrzyste łuski bądź charakterystyczne blaszki. Łuszczyca potrafi występować w różnych miejscach ciała. Wśród nich wyróżnia się:
- łuszczyca skóry głowy,
- łuszczyca kolan i łokci,
- łuszczyca paznokci.
Często łuszczyca występuje także pod wieloma postaciami, jak łuszczyca krostkowa albo uogólniona. Należy pamiętać, że naturalne metody leczenia łuszczycy znacznie zniwelują jej objawy. Dobroczynne działanie wykazują chociażby domowe sposoby na wypadanie włosów! Jednak mogą być one zaledwie uzupełnieniem profesjonalnej terapii zaleconej przez dermatologa.
1 sposób – ocet winny
To bardzo skuteczny, sprawdzony pomysł domowy. Możesz za jego pomocą walczyć z zainfekowaną skórą. Zresztą, ocet winny znany jest ze swoim dobroczynnych właściwości nie od dziś. Z powodzeniem działa też bowiem na odchudzanie, dodaje energii oraz polepsza… humor. Oczywiście, wskazany jest również jako „pomocnik” w usuwaniu brzydkich zmian na skórze. Ocet winny działa przeciwzapalnie, regenerująco i przeciwbakteryjnie. Wystarczy, że będziesz regularnie przemywać octem swoje ciało. Możesz go z powodzeniem aplikować na swędzące miejsca skóry.
Ocet bez problemu kupisz w każdym sklepie. Możesz również przygotować samodzielnie ocet w domu, np. z ogryzków po jabłkach. Zyskasz wówczas pewność, że jest to produkt 100 % naturalny i bez sztucznych konserwantów. Ocet i jego cenne właściwości stosuje się również jako sprawdzone, domowe sposoby na wypadanie włosów! A może zainteresuje cię także ten artykuł z domowymi sposobami na zgagę?
Łuszczyca skóry głowy a wypadanie włosów
Chorobie może towarzyszyć nadmierne wypadanie włosów. Wypadanie włosów jest spowodowane kilkoma przyczynami, do których zaliczymy np. częste drapanie skóry. Preparaty stosowane w leczeniu łuszczycy zawierają często kwas salicylowy, który może wpływać na uszkodzenie mieszków włosowych.
Chorobę może zdiagnozować trycholog lub dermatolog. Przydatny będzie wywiad z pacjentem, podczas którego uzyskuje się bardzo precyzyjne informacje. Najważniejsze są jednak badania trychologiczne, do których zaliczymy trichoskopię. Badanie zostanie wykonane urządzeniem przypominającym długopis.
Głowica trichoskopu jest wyposażona w kamerę, która umożliwia powiększenie struktury skóry. Wykonane zdjęcia można przesłać do analizy do laboratorium. Istnieje również możliwość pobrania i zbadania mieszków włosowych, a badanie to nazywamy trochogramem. Wspomniane badania będą pomocne w diagnozowaniu choroby i stwierdzenia stadium zaawansowania choroby.
Objawy łuszczycy głowy
Typowe objawy łuszczycy głowy to przede wszystkim nacieczone wykwity zapalne, pojawiające się na owłosionej części czaszki. Pokryte są one srebrzystymi, silnie wysuszonymi łuskami, które następnie utwardzają się, tworząc na powierzchni głowy ściśle przylegającą skorupę.
Z czasem choroba rozszerza zasięg, rozlewając się poza linię włosów i obejmując także górną część czoła oraz potylicę. W ten sposób powstaje niezwykle charakterystyczny objaw zwany koroną łuszczycową.
Pojawienie się zmian skórnych na twarzy dla większości pacjentów jest doświadczeniem silnie traumatyzującym, powodującym głęboki wstyd, zaburzającym poczucie własnej wartości, a także implikującym wycofywanie się z normalnych aktywności oraz rozpad więzi społecznych.
Osoby chore na łuszczycę głowy mogą też zmagać się z przejściowym wypadaniem włosów, aczkolwiek w praktyce nie jest ono tak częste, jak zwykło się uważać. Zazwyczaj miejscowa utrata owłosienia nie jest bezpośrednio związana z procesem chorobowym, lecz rozdrapywaniem swędzącej skóry.
Leczenie łuszczycy głowy
Leczenie łuszczycy głowy wymaga zastosowania przede wszystkim profesjonalnych środków farmaceutycznych, głównie o działaniu miejscowym, rzadziej ogólnoustrojowym.
Należą do nich preparaty zawierające takie substancje czynne, jak:
- kwas salicylowy,
- kwas mlekowy,
- mocznik ,
- hydrokortyzon, mometazon, betametazon (glikokortykosteroidy),
- kalcypotriol (pochodna witaminy D),
- tazaroten (pochodna witaminy A),
- takrolimus, pimekrolimus (inhibitory kalcyneuryny),
- ketokonazol (lek przeciwgrzybiczy).
Wiele z wyżej wymienionych (substancji np. pochodne witaminy D lub A) ma bardzo silne działanie i może być używana miejscowo tylko wtedy, gdy zmiany chorobowe obejmują niewielki procent skóry.
W przypadku znacznego rozszerzenia zakresu objawów lub ich uogólnienia, do leczenia włącza się środki przyjmowane doustnie, takie jak przede wszystkim:
- metotreksat,
- cyklosporyna,
- acytretyna.
Niekiedy też łuszczycę głowy leczy się za pomocą zabiegów laseroterapii lub fotochemioterapii.
