U nas zapłacisz kartą
Leczenie naturalne łuszczycy skóry głowy
Jak rozpoznaje się łuszczycę głowy?
Rozpoznanie łuszczycy skóry głowy, bez współistnienia zmian na skórze jest gładkiej, jest trudne, nawet dla lekarza dermatologa . O ile stosunkowo łatwo jest rozróżnić łuszczycę owłosionej skóry głowy od grzybicy głowy, która daje charakterystyczny obraz kliniczny i już coraz rzadziej występuje, o tyle bez pojawienia się charakterystycznych zmian na ciele łuszczyca może przypominać łojotokowe zapalenie skóry .
Szczególna trudność w zróżnicowaniu tych dwóch jednostek chorobowych pojawia się, jeśli zmianom w przebiegu łuszczycy głowy towarzyszy wysięk , podobnie przy łojotokowym zapaleniu skóry. W przypadku tej pierwszej choroby jest on mniejszy.
Ważną rolę w diagnostyce łuszczycy głowy odgrywa wywiad z pacjentem dotyczący występowania łuszczycy w rodzinie . Jeśli członkowie rodziny (rodzice, dziadkowie, krewni) chorowali na łuszczycę, jest to wskazówka dla lekarza, że w danym przypadku prawdopodobnie także występuje dana choroba.
Przyczyny łuszczycy skóry głowy
Patomechanizm łuszczycy skóry głowy, tak jak większości pozostałych odmian choroby, składa się z trzech kluczowych elementów.
- stan zapalny skóry,
- nadmierny wzrost komórek naskórka, zwanych keratynocytami,
- nieprawidłowe różnicowanie się keratynocytów.
Przyczyny występowania wszystkich trzech mechanizmów jednocześnie nie są do końca znane, dalece uprawdopodobnione hipotezy zakładają jednak w przypadku łuszczycy skóry głowy nadrzędną rolę czynników genetycznych, immunologicznych oraz środowiskowych:
- u osób chorych na łuszczycę głowy występuje gen HLA-Cw6, zwany genem łuszczycy. Dowiedziono też, że występowanie łuszczycy u jednego tylko rodzica zwiększa ryzyko zachorowania na nią u dziecka z 2 do 20 procent, a w przypadku choroby obojga rodziców – aż do 50 procent,
- u osób chorych na łuszczycę głowy stwierdza się nadreaktywność układu immunologicznego, skutkującą zwiększoną produkcją cytokin zapalnych TNF-alfa, Il-12, Il-17 oraz Il-23,
- ryzyko zachorowania na łuszczycę skóry głowy zwiększają też czynniki środowiskowe, a wśród nich: niewłaściwa dieta, alkohol, papierosy, stres, leki oraz zakażenia bakteryjne i wirusowe.
Łuszczyca dłoni
Łuszczyca krostkowa często pojawia się na dłoniach. To ciężka i problematyczna choroba – to właśnie dłońmi niemal nieustannie wykonujemy różnego rodzaju czynności w codziennym życiu. Osoba chora zmaga się ze swędzeniem i złuszczającą się skórą. Oprócz leków i preparatów przepisanych przez lekarza, ulgę przyniosą domowe sposoby.
Jak walczyć z łuszczycą? Najlepiej jest oczywiście zgłosić się do lekarza dermatologa, który zaleci odpowiednie do rodzaju i stopnia zaawansowania choroby leczenie. Zwykle przepisuje się sterydy, ale tych nie powinno się stosować przewlekle ze względu na różne skutki uboczne.
Dlatego warto znać domowe sposoby, które przyniosą ulgę. I chociaż łuszczycy nie da się całkowicie wyleczyć, to można złagodzić jej przykre objawy. Zobacz jak!
8 rzeczy, za które pokocha cię twoja trzustka
Lawenda
Łuszczycę można leczyć naturalnymi ziołami. Na miejsca zmienione chorobowo, czyli na łuszczące się plamki, pomaga lawenda i olejek lawendowy. Ma działanie przeciwgrzybiczne i bakteriobójcze. Wpływa na szybszą regenerację naskórka i gojenie ran. Olejek należy wcierać w chorą skórę. Możesz go kupić w sklepie zielarskim albo zrobić własnoręcznie.
Łuszczyca – 10 produktów, które warto jeść, gdy na nią chorujesz
Olej na łuszczycę (z krwawnika)
Ulgę może przynieść też kąpiel z dodatkiem olejku z krwawnika. Działa odkażająco i przeciwgrzybicznie. Krwawnik ma też właściwości ściągające. Stosowany na skórę dotkniętą chorobą, złagodzi stan zapalny i przyspieszy gojenie ran i podrażnień. Ziele krwawnika likwiduje uczucie świądu, co w przypadku wielu chorujących na łuszczycę może przynieść bardzo odczuwalną ulgę.