U nas zapłacisz kartą
Leczenie naturalne łuszczycy skóry głowy
Jak leczyć łuszczycę w domu?
2 sposób – sól z Morza Martwego
Sól z Morza Martwego doskonale działa na zmiany skórne, wywołane łuszczycą. Zawiera w sobie sporo manganu, potasu, sodu, magnezu, żelaza, wapnia, chlorku, amonu, siarczanu, węglanu czy fluorku. Wszystkie te pierwiastki wpływają na polepszenie stanu skóry. Jak leczyć łuszczycę solą? Wystarczy brać w niej… kąpiel. Na początek wystarczy kąpiel 3 razy w tygodniu– później możesz ograniczyć kąpiele do jednej na tydzień. Sól z Morza Martwego to dobry pomysł na leczenie domowe, ponieważ:
- sprzyja gojeniu się ran i odnowie naskórka,
- niszczy drobnoustroje,
- reguluje rogowacenie się skóry,
- poprawia nawodnienie organizmu,
- zapobiega suchości skóry.
3 sposób – leczenie ziołami
Nie od dziś wiadomo, że niekonwencjonalne leczenie się ziołami to doskonały sposób na wiele dolegliwości – również związanymi ze zmianami skórnymi, wywołanymi przez łuszczycę. Zioła nie zawierają konserwantów, a więc wykazują bardzo pozytywne oddziaływanie na skórę. Dzięki nim łuszczyca krostkowa czy też uogólniona może zostać znacznie złagodzona. Jakimi ziołami najlepiej się leczyć? Wśród polecanych wyróżnia się:
- rumianek – łagodzi swędzenie i zaczerwienienie,
- wiesiołek dwuletni,
- len – przyspiesza regenerowanie się naskórka,
- uczep trójlistkowy,
- łopian,
- ostropest plamisty,
- mahonia pospolita,
- akacja,
- liście brzozy,
- skrzyp polny.
Wystarczy zaopatrzyć się w wybrane zioła, zmielić je w takich samych porcjach i zaparzać przez ok. 10, maksymalnie 15 minut. Najlepiej użyć jednej łyżki ziół na jeden litr wody – napar nie może być zbyt mocny. Należy spożywać tak przygotowaną miksturę 2, 3 razy dziennie. Leczenie ziołami jest bardzo skuteczne, a więc naprawdę warto sięgnąć po te domowe sposoby na łuszczycę! Sprawdź także ten artykuł z domowymi sposobami na ból żołądka.
Przyczyny łuszczycy skóry głowy
Patomechanizm łuszczycy skóry głowy, tak jak większości pozostałych odmian choroby, składa się z trzech kluczowych elementów.
- stan zapalny skóry,
- nadmierny wzrost komórek naskórka, zwanych keratynocytami,
- nieprawidłowe różnicowanie się keratynocytów.
Przyczyny występowania wszystkich trzech mechanizmów jednocześnie nie są do końca znane, dalece uprawdopodobnione hipotezy zakładają jednak w przypadku łuszczycy skóry głowy nadrzędną rolę czynników genetycznych, immunologicznych oraz środowiskowych:
- u osób chorych na łuszczycę głowy występuje gen HLA-Cw6, zwany genem łuszczycy. Dowiedziono też, że występowanie łuszczycy u jednego tylko rodzica zwiększa ryzyko zachorowania na nią u dziecka z 2 do 20 procent, a w przypadku choroby obojga rodziców – aż do 50 procent,
- u osób chorych na łuszczycę głowy stwierdza się nadreaktywność układu immunologicznego, skutkującą zwiększoną produkcją cytokin zapalnych TNF-alfa, Il-12, Il-17 oraz Il-23,
- ryzyko zachorowania na łuszczycę skóry głowy zwiększają też czynniki środowiskowe, a wśród nich: niewłaściwa dieta, alkohol, papierosy, stres, leki oraz zakażenia bakteryjne i wirusowe.
Leczenie łuszczycy głowy
Leczenie łuszczycy głowy wymaga zastosowania przede wszystkim profesjonalnych środków farmaceutycznych, głównie o działaniu miejscowym, rzadziej ogólnoustrojowym.
Należą do nich preparaty zawierające takie substancje czynne, jak:
- kwas salicylowy,
- kwas mlekowy,
- mocznik ,
- hydrokortyzon, mometazon, betametazon (glikokortykosteroidy),
- kalcypotriol (pochodna witaminy D),
- tazaroten (pochodna witaminy A),
- takrolimus, pimekrolimus (inhibitory kalcyneuryny),
- ketokonazol (lek przeciwgrzybiczy).
Wiele z wyżej wymienionych (substancji np. pochodne witaminy D lub A) ma bardzo silne działanie i może być używana miejscowo tylko wtedy, gdy zmiany chorobowe obejmują niewielki procent skóry.
W przypadku znacznego rozszerzenia zakresu objawów lub ich uogólnienia, do leczenia włącza się środki przyjmowane doustnie, takie jak przede wszystkim:
- metotreksat,
- cyklosporyna,
- acytretyna.
Niekiedy też łuszczycę głowy leczy się za pomocą zabiegów laseroterapii lub fotochemioterapii.