Leczenie naturalne łuszczycy skóry głowy

Łuszczyca skóry głowy – przyczyny, objawy, leczenie

Łuszczyca skóry głowy to dość uciążliwa choroba o charakterze przewlekłym. Pacjenci często zmagają się z okresami remisji i zaostrzeń, które występują naprzemiennie. Charakterystyczne objawy choroby to łuszczące się płaty skóry, pod którymi znajduje się zaczerwieniona tkanka. Z łuszczycą można na szczęście skutecznie walczyć, a kluczem do sukcesu jest dobra diagnostyka i wysokiej jakości leczenie.

Przyczyny łuszczycy skóry głowy mimo wielu badań nie zostały do końca poznane. U podłoża łuszczycy leżą przyspieszone podziały komórek naskórka oraz zaburzenia procesu złuszczania. W zdrowej skórze proces przemiany komórek trwa 26-28 dni. W tym czasie komórka rozwija się, dojrzewa i obumiera. U pacjentów z łuszczycą skóry głowy proces ten trwa około 4 dni. Nowe komórki dojrzewają zbyt szybko, a stare nie nadążają ze złuszczaniem.

Naskórek osób chorych jest zatem grubszy i tworzy się na nim warstwa martwych komórek w postaci łusek. Organizm atakuje własne komórki, ponieważ uznaje je za szkodliwe lub obce. Wpływ na wystąpienie łuszczycy mają również urazy mechaniczne, infekcje, przyjmowanie niektórych leków i ciąża.

Jak rozpoznaje się łuszczycę głowy?

Rozpoznanie łuszczycy skóry głowy, bez współistnienia zmian na skórze jest gładkiej, jest trudne, nawet dla lekarza dermatologa . O ile stosunkowo łatwo jest rozróżnić łuszczycę owłosionej skóry głowy od grzybicy głowy, która daje charakterystyczny obraz kliniczny i już coraz rzadziej występuje, o tyle bez pojawienia się charakterystycznych zmian na ciele łuszczyca może przypominać łojotokowe zapalenie skóry .

Szczególna trudność w zróżnicowaniu tych dwóch jednostek chorobowych pojawia się, jeśli zmianom w przebiegu łuszczycy głowy towarzyszy wysięk , podobnie przy łojotokowym zapaleniu skóry. W przypadku tej pierwszej choroby jest on mniejszy.

Ważną rolę w diagnostyce łuszczycy głowy odgrywa wywiad z pacjentem dotyczący występowania łuszczycy w rodzinie . Jeśli członkowie rodziny (rodzice, dziadkowie, krewni) chorowali na łuszczycę, jest to wskazówka dla lekarza, że w danym przypadku prawdopodobnie także występuje dana choroba.

Leczenie łuszczycy głowy

Leczenie łuszczycy głowy wymaga zastosowania przede wszystkim profesjonalnych środków farmaceutycznych, głównie o działaniu miejscowym, rzadziej ogólnoustrojowym.

Należą do nich preparaty zawierające takie substancje czynne, jak:

  • kwas salicylowy,
  • kwas mlekowy,
  • mocznik ,
  • hydrokortyzon, mometazon, betametazon (glikokortykosteroidy),
  • kalcypotriol (pochodna witaminy D),
  • tazaroten (pochodna witaminy A),
  • takrolimus, pimekrolimus (inhibitory kalcyneuryny),
  • ketokonazol (lek przeciwgrzybiczy).

Wiele z wyżej wymienionych (substancji np. pochodne witaminy D lub A) ma bardzo silne działanie i może być używana miejscowo tylko wtedy, gdy zmiany chorobowe obejmują niewielki procent skóry.

W przypadku znacznego rozszerzenia zakresu objawów lub ich uogólnienia, do leczenia włącza się środki przyjmowane doustnie, takie jak przede wszystkim:

  • metotreksat,
  • cyklosporyna,
  • acytretyna.

Niekiedy też łuszczycę głowy leczy się za pomocą zabiegów laseroterapii lub fotochemioterapii.

Wynika to z tego, że witamina D odpowiada między innymi za gospodarkę wapnia w organizmie, a witamina K2 MK-7 niejako transportuje wapń z całego organizmu do miejsca, w którym powinien się znaleźć kości.

Czytaj dalej...

Dlatego ważne jest, aby regularnie monitorować stan swojego tatuażu i skonsultować się z tatuażystą lub w ostateczności lekarzem, jeśli wystąpią jakiekolwiek niepokojące objawy, takie jak obrzęk, stan zapalny lub zakażenie.

Czytaj dalej...

U wielu osób występuje pod różnymi postaciami, a rozpoznanie dotyczące tego, z jakim rodzajem łuszczycy pacjent ma do czynienia, prowadzone jest na podstawie wyglądu zmian, miejsca ich występowania, intensywności czy charakteru łuski.

Czytaj dalej...

Po roku 2010 daty odczytywane są również jako liczby w tysiącach lub z podziałem na dwie liczby dwucyfrowe, choć wraz z biegiem kolejnych lat raczej skłaniamy się ku tej drugiej wersji, czyli dzielenia lat na dwie liczby.

Czytaj dalej...