U nas zapłacisz kartą
Leczenie naturalne łuszczycy skóry głowy
Domowe sposoby na łuszczycę skóry
Łuszczyca u niemowlaka i dorosłego – czym właściwie jest?
Łuszczyca jest niczym innym, jak zapalną chorobą skóry. Powstaje zazwyczaj przez czynniki zarówno immunologiczne, jak i genetyczne. Na początku zmiany na skórze przybierają charakter niewielkich grudek – z czasem jednak stają się one większe i zmieniają w srebrzyste łuski bądź charakterystyczne blaszki. Łuszczyca potrafi występować w różnych miejscach ciała. Wśród nich wyróżnia się:
- łuszczyca skóry głowy,
- łuszczyca kolan i łokci,
- łuszczyca paznokci.
Często łuszczyca występuje także pod wieloma postaciami, jak łuszczyca krostkowa albo uogólniona. Należy pamiętać, że naturalne metody leczenia łuszczycy znacznie zniwelują jej objawy. Dobroczynne działanie wykazują chociażby domowe sposoby na wypadanie włosów! Jednak mogą być one zaledwie uzupełnieniem profesjonalnej terapii zaleconej przez dermatologa.
1 sposób – ocet winny
To bardzo skuteczny, sprawdzony pomysł domowy. Możesz za jego pomocą walczyć z zainfekowaną skórą. Zresztą, ocet winny znany jest ze swoim dobroczynnych właściwości nie od dziś. Z powodzeniem działa też bowiem na odchudzanie, dodaje energii oraz polepsza… humor. Oczywiście, wskazany jest również jako „pomocnik” w usuwaniu brzydkich zmian na skórze. Ocet winny działa przeciwzapalnie, regenerująco i przeciwbakteryjnie. Wystarczy, że będziesz regularnie przemywać octem swoje ciało. Możesz go z powodzeniem aplikować na swędzące miejsca skóry.
Ocet bez problemu kupisz w każdym sklepie. Możesz również przygotować samodzielnie ocet w domu, np. z ogryzków po jabłkach. Zyskasz wówczas pewność, że jest to produkt 100 % naturalny i bez sztucznych konserwantów. Ocet i jego cenne właściwości stosuje się również jako sprawdzone, domowe sposoby na wypadanie włosów! A może zainteresuje cię także ten artykuł z domowymi sposobami na zgagę?
Łuszczyca skóry głowy a farbowanie włosów
Osoby zmagające się z łuszczycą skóry głowy powinny podchodzić z ostrożnością do farbowania włosów. Łuszczyca powoduje podrażnienia i stan zapalny skóry, a chemikalia zawarte w farbach mogą nasilać te objawy. Dlatego zaleca się, aby przed podjęciem decyzji o koloryzacji włosów skonsultować się z dermatologiem. Lekarz może ocenić stopień zaawansowania łuszczycy i doradzić, czy i jakie farbowanie będzie bezpieczne.
Jeśli chodzi o same farby, warto wybierać te, które są wolne od amoniaku i innych agresywnych składników. Przeprowadzenie testu alergicznego na niewielkim fragmencie skóry przed pełnym zabiegiem jest również kluczowe, aby zapobiec niepożądanym reakcjom.
Dr n. med. Piotr Turkowski
Chirurg plastyczny, lekarz medycyny estetycznej, trycholog, specjalista transplantacji włosów. Jedyny oficjalnie zarejestrowany w Warszawie członek międzynarodowej światowej organizacji chirurgii odtwórczej włosów (ISHRS), zrzeszającej najlepszych na świecie specjalistów w tej dziedzinie.
Objawy łuszczycy głowy
Typowe objawy łuszczycy głowy to przede wszystkim nacieczone wykwity zapalne, pojawiające się na owłosionej części czaszki. Pokryte są one srebrzystymi, silnie wysuszonymi łuskami, które następnie utwardzają się, tworząc na powierzchni głowy ściśle przylegającą skorupę.
Z czasem choroba rozszerza zasięg, rozlewając się poza linię włosów i obejmując także górną część czoła oraz potylicę. W ten sposób powstaje niezwykle charakterystyczny objaw zwany koroną łuszczycową.
Pojawienie się zmian skórnych na twarzy dla większości pacjentów jest doświadczeniem silnie traumatyzującym, powodującym głęboki wstyd, zaburzającym poczucie własnej wartości, a także implikującym wycofywanie się z normalnych aktywności oraz rozpad więzi społecznych.
Osoby chore na łuszczycę głowy mogą też zmagać się z przejściowym wypadaniem włosów, aczkolwiek w praktyce nie jest ono tak częste, jak zwykło się uważać. Zazwyczaj miejscowa utrata owłosienia nie jest bezpośrednio związana z procesem chorobowym, lecz rozdrapywaniem swędzącej skóry.
Objawy łuszczycy skóry głowy
Owłosiona skóra głowy jest najczęstszym miejscem występowania łuszczycy. Objawia się ona poprzez pojawienie się blaszek łuszczycowych , które pokryte są grubymi, nawarstwionymi łuskami w postaci strupów lub zlanych, dużych ognisk tworzących skorupę. Ogniska łuszczycowe mogą występować także poza linią włosów, obejmując obszary takie jak czoło, kark czy skórę za uszami. Charakterystyczne dla zmian skórnych w przebiegu łuszczycy głowy jest złuszczanie o różnym nasileniu i dokuczliwy świąd.
Choroba nie wpływa na wygląd samych włosów i zazwyczaj nie powoduje łysienia. Może poprzedzać jednak zmiany występujące na skórze gładkiej (często łokciach, kolanach) paznokciach czy miejscach intymnych. Zwłaszcza łuszczyca głowy u dziecka może oznaczać początek łuszczycy uogólnionej, która z czasem da o sobie znać objawami poza skórą głowy . To, o czym warto pamiętać, to, że łuszczyca na ciele może pojawić się nawet kilka lat po wystąpieniu zmian na głowie.
Atopowe zapalenie skóry (AZS) – objawy i leczenie
Przyczyny łuszczycy skóry głowy
Patomechanizm łuszczycy skóry głowy, tak jak większości pozostałych odmian choroby, składa się z trzech kluczowych elementów.
- stan zapalny skóry,
- nadmierny wzrost komórek naskórka, zwanych keratynocytami,
- nieprawidłowe różnicowanie się keratynocytów.
Przyczyny występowania wszystkich trzech mechanizmów jednocześnie nie są do końca znane, dalece uprawdopodobnione hipotezy zakładają jednak w przypadku łuszczycy skóry głowy nadrzędną rolę czynników genetycznych, immunologicznych oraz środowiskowych:
- u osób chorych na łuszczycę głowy występuje gen HLA-Cw6, zwany genem łuszczycy. Dowiedziono też, że występowanie łuszczycy u jednego tylko rodzica zwiększa ryzyko zachorowania na nią u dziecka z 2 do 20 procent, a w przypadku choroby obojga rodziców – aż do 50 procent,
- u osób chorych na łuszczycę głowy stwierdza się nadreaktywność układu immunologicznego, skutkującą zwiększoną produkcją cytokin zapalnych TNF-alfa, Il-12, Il-17 oraz Il-23,
- ryzyko zachorowania na łuszczycę skóry głowy zwiększają też czynniki środowiskowe, a wśród nich: niewłaściwa dieta, alkohol, papierosy, stres, leki oraz zakażenia bakteryjne i wirusowe.
