U nas zapłacisz kartą
Leczenie naturalne łuszczycy skóry głowy
Jak rozpoznaje się łuszczycę głowy?
Rozpoznanie łuszczycy skóry głowy, bez współistnienia zmian na skórze jest gładkiej, jest trudne, nawet dla lekarza dermatologa . O ile stosunkowo łatwo jest rozróżnić łuszczycę owłosionej skóry głowy od grzybicy głowy, która daje charakterystyczny obraz kliniczny i już coraz rzadziej występuje, o tyle bez pojawienia się charakterystycznych zmian na ciele łuszczyca może przypominać łojotokowe zapalenie skóry .
Szczególna trudność w zróżnicowaniu tych dwóch jednostek chorobowych pojawia się, jeśli zmianom w przebiegu łuszczycy głowy towarzyszy wysięk , podobnie przy łojotokowym zapaleniu skóry. W przypadku tej pierwszej choroby jest on mniejszy.
Ważną rolę w diagnostyce łuszczycy głowy odgrywa wywiad z pacjentem dotyczący występowania łuszczycy w rodzinie . Jeśli członkowie rodziny (rodzice, dziadkowie, krewni) chorowali na łuszczycę, jest to wskazówka dla lekarza, że w danym przypadku prawdopodobnie także występuje dana choroba.
Przyczyny łuszczycy skóry głowy
Patomechanizm łuszczycy skóry głowy, tak jak większości pozostałych odmian choroby, składa się z trzech kluczowych elementów.
- stan zapalny skóry,
- nadmierny wzrost komórek naskórka, zwanych keratynocytami,
- nieprawidłowe różnicowanie się keratynocytów.
Przyczyny występowania wszystkich trzech mechanizmów jednocześnie nie są do końca znane, dalece uprawdopodobnione hipotezy zakładają jednak w przypadku łuszczycy skóry głowy nadrzędną rolę czynników genetycznych, immunologicznych oraz środowiskowych:
- u osób chorych na łuszczycę głowy występuje gen HLA-Cw6, zwany genem łuszczycy. Dowiedziono też, że występowanie łuszczycy u jednego tylko rodzica zwiększa ryzyko zachorowania na nią u dziecka z 2 do 20 procent, a w przypadku choroby obojga rodziców – aż do 50 procent,
- u osób chorych na łuszczycę głowy stwierdza się nadreaktywność układu immunologicznego, skutkującą zwiększoną produkcją cytokin zapalnych TNF-alfa, Il-12, Il-17 oraz Il-23,
- ryzyko zachorowania na łuszczycę skóry głowy zwiększają też czynniki środowiskowe, a wśród nich: niewłaściwa dieta, alkohol, papierosy, stres, leki oraz zakażenia bakteryjne i wirusowe.
Łuszczyca skóry głowy – przyczyny, objawy, leczenie
Łuszczyca skóry głowy to dość uciążliwa choroba o charakterze przewlekłym. Pacjenci często zmagają się z okresami remisji i zaostrzeń, które występują naprzemiennie. Charakterystyczne objawy choroby to łuszczące się płaty skóry, pod którymi znajduje się zaczerwieniona tkanka. Z łuszczycą można na szczęście skutecznie walczyć, a kluczem do sukcesu jest dobra diagnostyka i wysokiej jakości leczenie.
Przyczyny łuszczycy skóry głowy mimo wielu badań nie zostały do końca poznane. U podłoża łuszczycy leżą przyspieszone podziały komórek naskórka oraz zaburzenia procesu złuszczania. W zdrowej skórze proces przemiany komórek trwa 26-28 dni. W tym czasie komórka rozwija się, dojrzewa i obumiera. U pacjentów z łuszczycą skóry głowy proces ten trwa około 4 dni. Nowe komórki dojrzewają zbyt szybko, a stare nie nadążają ze złuszczaniem.
Naskórek osób chorych jest zatem grubszy i tworzy się na nim warstwa martwych komórek w postaci łusek. Organizm atakuje własne komórki, ponieważ uznaje je za szkodliwe lub obce. Wpływ na wystąpienie łuszczycy mają również urazy mechaniczne, infekcje, przyjmowanie niektórych leków i ciąża.
Objawy łuszczycy głowy
Typowe objawy łuszczycy głowy to przede wszystkim nacieczone wykwity zapalne, pojawiające się na owłosionej części czaszki. Pokryte są one srebrzystymi, silnie wysuszonymi łuskami, które następnie utwardzają się, tworząc na powierzchni głowy ściśle przylegającą skorupę.
Z czasem choroba rozszerza zasięg, rozlewając się poza linię włosów i obejmując także górną część czoła oraz potylicę. W ten sposób powstaje niezwykle charakterystyczny objaw zwany koroną łuszczycową.
Pojawienie się zmian skórnych na twarzy dla większości pacjentów jest doświadczeniem silnie traumatyzującym, powodującym głęboki wstyd, zaburzającym poczucie własnej wartości, a także implikującym wycofywanie się z normalnych aktywności oraz rozpad więzi społecznych.
Osoby chore na łuszczycę głowy mogą też zmagać się z przejściowym wypadaniem włosów, aczkolwiek w praktyce nie jest ono tak częste, jak zwykło się uważać. Zazwyczaj miejscowa utrata owłosienia nie jest bezpośrednio związana z procesem chorobowym, lecz rozdrapywaniem swędzącej skóry.
Leczenie łuszczycy skóry głowy
Pomimo dostępności bardzo nowoczesnych leków, łuszczyca skóry głowy nie zniknie na stałe, a leczenie pozwoli doprowadzić do remisji. Leczenie przeprowadza się w dwóch etapach. Najpierw stosuje się leki złuszczające skórę, co pozwoli na usunięcie łuski. Drugi etap to leki hamujące proces zapalny i nadmierną proliferację naskórka. Można wykorzystać również leczenie ogólne, które polega na podaniu retinoidów. Leki doustne stosuje się w bardzo zaawansowanych przypadkach choroby. Lekarz dobiera leczenie na podstawie oględzin skóry głowy i stopnia zaawansowania choroby. W przypadku niskiej skuteczności leczenia można zmienić jego sposób.
W leczeniu łuszczycy pomocne będą zabiegi wykonywane na skórę głowy. Zaliczymy do nich:
- Mezoterapia skóry głowy: zabieg polega na podskórnym podaniu mieszanek odżywczych. Wykorzystuje się w tym celu mieszanki witamin lub osocze bogatopłytkowe. Mezoterapię można przeprowadzić za pomocą igieł — odżywczy koktajl wstrzykuje się za pomocą kaniuli. Można również skorzystać ze specjalnego pistoletu.
- Terapia UVA/UVB/PUVA: zabiegi polegają na naświetlaniu skóry głowy.
- Dr CYJ Hair Filler: podanie podskórne specjalnego preparatu zapobiegającego utracie włosów i pobudzeniu ich wzrostu.
Trycholog może wykonać również inne zabiegi na skórę głowy, które dopasuje do indywidualnych uwarunkowań pacjenta. Łuszczyca skóry głowy to dość trudna do leczenia choroba, która objawia się okresami remisji i nasilenia. Wszechstronne leczenie zwiększy szansę na remisję choroby, czyli ograniczenie jej objawów.
