U nas zapłacisz kartą
Kąpiele solankowe w leczeniu łuszczycy - Skuteczność i korzyści
Właściwości lecznicze kąpieli solankowych
Składniki zawarte w solance przenikają podczas kąpieli przez skórę i oddziałują na cały organizm. Wnikając przez receptory skóry, jony z solanki oddziałują na autonomiczny układ nerwowy oraz na hormony tkankowe. W zależności od składu solanki, kąpiel solankowa:
- powoduje zmniejszenie dolegliwości bólowych (dzięki zmniejszeniu pobudliwości nerwów czuciowych i ruchowych),
- łagodzi stany zapalne stawów,
- poprawia ukrwienie skóry,
- reguluje ciśnienie krwi,
- wpływa korzystnie na pracę serca i układu nerwowego,
- stymuluje procesy metaboliczne, dzięki czemu wspomaga odchudzanie,
- ma właściwości oczyszczające i odtruwające organizm,
- wzmacnia układ odpornościowy.
Jony magnezu zawarte w niektórych solankach sprawiają, że kąpiel w nich ma działanie odprężające i relaksujące, przez co zmniejsza skutki stresu.
Kapiele solankowe luszczyca
Kąpiel to fajna sprawa i może nie każdy wie, ale świetnie się sprawdza jako domowy sposób leczenia łuszczycy. Jest dobra zarówno dla ciała jak i dla duszy. Po ciężkim i trudnym dniu nic nas tak nie ukoi jak kąpiel w piance lub z dodatkiem aromatycznych olejków. Nerwy? Weźcie kąpiel. Obolałe nogi? Mówię kąpiel!
I na łuszczycę – kąpiel oczywiście! A ponieważ jestem zwolennikiem naturalnych metod leczenia wierzę w zioła i naturalne preparaty, którym w przypadku łuszczycy jest sól z Morza Martwego. Sól ta znacznie redukuje skórne objawy łuszczycy. Któż z nas może sobie pozwolić na wyjazd nad Morze Martwe? Przecież wiadomo pracować trzeba, urlopu nie ma, a i kasy niejednokrotnie brak. Dlatego przedstawię Wam kilka alternatyw dla kąpieli przy łuszczycy. Ponieważ odpowiednio przygotowana kąpiel ma działanie lecznicze, ułatwia przenikanie dobroczynnych substancji do skóry w najgłębsze jej partie, gdzie dochodzi do zabijania bakterii oraz stabilizacji produkcji łoju. W ten sposób kąpiele mogą poprawiać stan i kondycję skóry oraz prowadzić do zmniejszenia wykwitów. Zatem kąpiele są jak najbardziej wskazane zwłaszcza przy łuszczycy. Właściwa pielęgnacja skóry to podstawa w leczeniu tej choroby!
Przygotowanie do zabiegu
Pacjent przed zabiegiem powinien dokładnie umyć całe ciało, gdyż zanieczyszczenia na skórze oraz obecność martwego naskórka zmniejszy oddziaływanie kąpieli solankowej. Należy usunąć z ciała wszystkie maści, kremy i kosmetyki. Zaleca się także zdjęcie biżuterii. W przypadku kąpieli całkowitej pacjent powinien zabrać ze sobą klapki basenowe. Na wszelki wypadek można zabrać ręcznik, jednak nie powinien być on używany, gdyż po zakończeniu kąpieli należy pozostawić skórę do samoistnego wyschnięcia. Do kąpieli można założyć dwuczęściowy strój kąpielowy w przypadku kobiet oraz kąpielówki w przypadku mężczyzn, jednak wskazane jest pobieranie kąpieli solankowej bez jakiegokolwiek ubrania. Jeśli pacjent będzie przyjmował kąpiel częściową, należy założyć taki strój, aby okolica poddawana zabiegowi była łatwo dostępna. Dzięki temu zabieg przebiegnie sprawnie i w przyjemnej atmosferze. Skóra pacjenta powinna być pozbawiona ran i skaleczeń.
Kąpiel solankowa wykonywana jest w wannie zaopatrzonej w specjalne uchwyty, pomocne podczas wchodzenia i wychodzenia z niej. W uzdrowiskach zazwyczaj stosuje się wodę pochodzącą z naturalnych źródeł podziemnych. Jest ona dodatkowo wzbogacona innymi jonami niż tylko sodu i chloru. W większości wypadków woda naturalnie zmineralizowana ma zbyt wysokie stężenie soli niż maksymalnie dopuszczalne do stosowania w kąpielach solankowych. Dlatego przed wykorzystaniem jej do zabiegów jest ona rozcieńczana do odpowiedniego stężenia. W ośrodkach, które nie mają dostępu do naturalnych źródeł wody zasolonej, przygotowuje się roztwór o pożądanym stężeniu poprzez zmieszanie wody wodociągowej i odpowiedniej ilości soli (w postaci kryształków). Po przygotowaniu kąpieli pacjent wchodzi do wody, najpierw siada na dnie wanny, dopiero po około minucie kładzie się w wannie. Ma to na celu stopniowe przyzwyczajenie organizmu do temperatury wody. Pacjent podczas trwania kąpieli nie powinien wykonywać gwałtownych ruchów ani przemieszczać się. Zabrania się również w tym czasie korzystania przez pacjenta z urządzeń elektrycznych. Po upływie czasu przeznaczonego na kąpiel solankową pacjent powoli i spokojnie wychodzi z wanny, wykonując czynności odwrotnie niż podczas wchodzenie, czyli najpierw siada (ok. 1 minuty), dopiero później wstaje. Jest to istotne z tego względu, ze po gwałtownym wstaniu z wanny może wystąpić ogólne osłabienie, zawroty głowy czy też objawy duszności. Jest to naturalna reakcja organizmu wynikająca z ciśnienia hydrostatycznego jakie woda wywiera zanurzone w niej na ciało (dokładniej opisane w podrozdziale: Działanie na organizm). Bardzo ważne jest, aby nie spłukiwać ciała wodą wodociągową, ani nie wycierać go ręcznikiem. Wskazane jest, aby skóra wyschła sama, gdyż dzięki temu pozostanie na niej delikatna warstewka soli, która w korzystny sposób oddziałuje na skórę pacjenta. Taki „płaszcz solny” staje się intensywny po kilku kąpielach, jeśli zastosuje się powyższe zalecenia. Przed skorzystaniem z innych zabiegów z zakresu fizykoterapii zalecane jest umycie powierzchni skóry na którą będzie aplikowany zabieg, gdyż warstwa soli może przyczynić się do osłabienia lub wzmocnienia działania zabiegu. Należy pamiętać, że w przypadku zastosowania kąpieli tuż przed naświetlaniem promieniami ultrafioletowymi następuje zwiększenie wrażliwości na promieniowanie. Nie wskazane jest stosowanie na tą samą okolicę ciała zabiegów z zakresu zimnolecznictwa, gdyż uzyskany efekt zostanie zniesiony. Po kąpieli solankowej należy odpoczywać w pozycji leżącej przez co najmniej pół godziny w przypadku dorosłych i co najmniej godzinę w przypadku dzieci.
Czym jest kąpiel solankowa?
Kąpiel solankowa to rodzaj zabiegu haloterapeutycznego. Przeprowadza się go przy użyciu wysoko zmineralizowanej wody, w której najważniejszym składnikiem jest zwykle chlorek sodu. Zawiera ona także inne komponenty. Szczególnie ważne są jony magnezu, wapnia, potasu, a nawet bromu i siarki. Jednak ich stężenie nie może być za wysokie. Optymalna dawka to 15 gramów danego pierwiastka na litr wody. W wodzie nie ma wszystkich wymienionych minerałów. Znajdują się tam tylko te, które akurat są niezbędne. Z tego powodu kąpiele dzieli się na kilka rodzajów, zależnie od zawartości solanki.
Leczenie za pomocą kąpieli solankowych powinno być traktowane jako wspomagające. Solanki służą też poprawie naszego samopoczucia, nawet wtedy, gdy nie jesteśmy faktycznie chorzy. Zabiegi tego typu wykonuje się w sanatoriach i placówkach uzdrowiskowych. Nie ma przeciwwskazań, aby czynnie korzystać z nich w domu. Przeprowadzają je również niektóre salony piękności oraz tężnie. Co ciekawe, z leczniczego działania solanki mogą korzystać nie tylko dorośli, ale i dzieci. Kąpiel musi być prowadzona z zachowaniem określonych zasad.
Przeciwwskazania do kąpieli solankowych
Kąpiele solankowe, podobnie jak inne zabiegi medycyny naturalnej, mają określone przeciwwskazania. Nie powinno się ich wykonywać u osób z niewydolnością krążenia lub po świeżo przebytym zawale. Nie poleca się ich także ludziom z chorobą wieńcową i niskim ciśnieniem. Ostrożność należy zachować w przypadku nadczynności tarczycy, obecności nowotworu lub przewlekłych chorób dróg oddechowych, które właśnie się zaostrzyły. Kąpiel solankowa nie jest zalecana kobietom w ciąży i osobom zmagającym się z chorobami psychicznymi. Zanim kupisz wodę solankową, upewnij się, że nie masz uczulenia na obecne w niej jony pierwiastków.
- T. Latour, K. Smętkiewicz, Właściwości fizykochemiczne i chemiczne wód geotermalnych i ich zastosowanie lecznicze ze szczególnym uwzględnieniem wody z odwiertu PIG/AGH–2 w Uniejowie, „Biuletyn Uniejowski” 2012, I, s. 79–92.
