Kąpiele solankowe w leczeniu łuszczycy - Skuteczność i korzyści
Ile powinna trwać kąpiel solankowa? Jak zrobić taki zabieg w domu?
Solanki możesz używać na różne sposoby. Jeśli chcesz się wykąpać w leczniczej wodzie, wcale nie musisz jechać do sanatorium. Kąpiele solankowe w domu to dobry pomysł na relaks po ciężkim dniu. Do przeprowadzenia zabiegu wystarczy woda, a maksymalny czas jego trwania nie powinien przekraczać 20 minut (w przypadku dzieci od 10 do 15 minut). Kąpiele powinieneś powtarzać 2 lub 3 razy w tygodniu. Aby zobaczyć pożądane efekty, konieczne jest wykonanie serii minimum 10 zabiegów. Przed kąpielą solankową umyj całe ciało i pozbądź się z niego preparatów do pielęgnacji, aby minerały mogły swobodnie przeniknąć przez skórę. Po zabiegu się nie wycieraj. Pozwól, aby ciało wyschło samoistnie.
Solanki wcale nie musisz używać wyłącznie do kąpieli. Można nią przemywać twarz i bolące miejsca lub wykorzystać do inhalacji. Jednak w tym ostatnim celu powinna być połączona z solą fizjologiczną w proporcji 1:2.
Na czym polega kąpiel solankowa?
Kąpiele solankowe odbywają się w wodach (solankach) chlorkowo-sodowych, które zawierają nie mniej niż 1 g składników stałych w 1 dm³.
Solanka zawiera jony chlorkowo-sodowe oraz dodatkowe składniki – każdy rodzaj wód mineralnych różni się właśnie pod względem tych dodatkowych jonów. Mogą to być jony bromu, potasu, magnezu, jodu, miedzi oraz wapnia.
W zależności od składu solanka ma różne działanie i zalecana jest do leczenia określonego typu dolegliwości. Kąpiele solankowe mogą być stosowane jako kąpiele całkowite, kąpiele 3/4, półkąpiele i kąpiele nasiadowe. Dobór odpowiedniej formy kąpieli solankowej zależy od stanu zdrowia pacjenta, jego wieku oraz choroby i jej stadium.
Kąpiele solankowe całkowite powinny mieć temperaturę początkową 35-36°C, następnie powinna ona wzrastać do 38°C. Półkąpiele mają wyższą temperaturę – 39-40°C. Pierwsza kąpiel solankowa w 2-procentowym roztworze solanki nie powinna być dłuższa niż 10 minut, czas następnych kąpieli wydłuża się o 2 minuty. Maksymalny czas kąpieli solankowej to 24 minuty. Nie powinno się ich powtarzać częściej niż 3 razy w tygodniu, w przypadku dzieci i młodzieży wskazane są dwie kąpiele solankowe w tygodniu.
W sanatoriach i uzdrowiskach stosuje się zazwyczaj serię 8-10 zabiegów w basenach solankowych, w przypadku młodszych pacjentów seria może obejmować do 15 zabiegów. Po kąpieli w solance nie należy spłukiwać ciała ani wycierać się ręcznikiem. Wskazany jest odpoczynek przez 30-60 minut w pozycji leżącej, tak by skóra wyschła, a organizm wchłonął wszystkie dobroczynne składniki.
Przygotowanie do zabiegu
Pacjent przed zabiegiem powinien dokładnie umyć całe ciało, gdyż zanieczyszczenia na skórze oraz obecność martwego naskórka zmniejszy oddziaływanie kąpieli solankowej. Należy usunąć z ciała wszystkie maści, kremy i kosmetyki. Zaleca się także zdjęcie biżuterii. W przypadku kąpieli całkowitej pacjent powinien zabrać ze sobą klapki basenowe. Na wszelki wypadek można zabrać ręcznik, jednak nie powinien być on używany, gdyż po zakończeniu kąpieli należy pozostawić skórę do samoistnego wyschnięcia. Do kąpieli można założyć dwuczęściowy strój kąpielowy w przypadku kobiet oraz kąpielówki w przypadku mężczyzn, jednak wskazane jest pobieranie kąpieli solankowej bez jakiegokolwiek ubrania. Jeśli pacjent będzie przyjmował kąpiel częściową, należy założyć taki strój, aby okolica poddawana zabiegowi była łatwo dostępna. Dzięki temu zabieg przebiegnie sprawnie i w przyjemnej atmosferze. Skóra pacjenta powinna być pozbawiona ran i skaleczeń.
Kąpiel solankowa wykonywana jest w wannie zaopatrzonej w specjalne uchwyty, pomocne podczas wchodzenia i wychodzenia z niej. W uzdrowiskach zazwyczaj stosuje się wodę pochodzącą z naturalnych źródeł podziemnych. Jest ona dodatkowo wzbogacona innymi jonami niż tylko sodu i chloru. W większości wypadków woda naturalnie zmineralizowana ma zbyt wysokie stężenie soli niż maksymalnie dopuszczalne do stosowania w kąpielach solankowych. Dlatego przed wykorzystaniem jej do zabiegów jest ona rozcieńczana do odpowiedniego stężenia. W ośrodkach, które nie mają dostępu do naturalnych źródeł wody zasolonej, przygotowuje się roztwór o pożądanym stężeniu poprzez zmieszanie wody wodociągowej i odpowiedniej ilości soli (w postaci kryształków). Po przygotowaniu kąpieli pacjent wchodzi do wody, najpierw siada na dnie wanny, dopiero po około minucie kładzie się w wannie. Ma to na celu stopniowe przyzwyczajenie organizmu do temperatury wody. Pacjent podczas trwania kąpieli nie powinien wykonywać gwałtownych ruchów ani przemieszczać się. Zabrania się również w tym czasie korzystania przez pacjenta z urządzeń elektrycznych. Po upływie czasu przeznaczonego na kąpiel solankową pacjent powoli i spokojnie wychodzi z wanny, wykonując czynności odwrotnie niż podczas wchodzenie, czyli najpierw siada (ok. 1 minuty), dopiero później wstaje. Jest to istotne z tego względu, ze po gwałtownym wstaniu z wanny może wystąpić ogólne osłabienie, zawroty głowy czy też objawy duszności. Jest to naturalna reakcja organizmu wynikająca z ciśnienia hydrostatycznego jakie woda wywiera zanurzone w niej na ciało (dokładniej opisane w podrozdziale: Działanie na organizm). Bardzo ważne jest, aby nie spłukiwać ciała wodą wodociągową, ani nie wycierać go ręcznikiem. Wskazane jest, aby skóra wyschła sama, gdyż dzięki temu pozostanie na niej delikatna warstewka soli, która w korzystny sposób oddziałuje na skórę pacjenta. Taki „płaszcz solny” staje się intensywny po kilku kąpielach, jeśli zastosuje się powyższe zalecenia. Przed skorzystaniem z innych zabiegów z zakresu fizykoterapii zalecane jest umycie powierzchni skóry na którą będzie aplikowany zabieg, gdyż warstwa soli może przyczynić się do osłabienia lub wzmocnienia działania zabiegu. Należy pamiętać, że w przypadku zastosowania kąpieli tuż przed naświetlaniem promieniami ultrafioletowymi następuje zwiększenie wrażliwości na promieniowanie. Nie wskazane jest stosowanie na tą samą okolicę ciała zabiegów z zakresu zimnolecznictwa, gdyż uzyskany efekt zostanie zniesiony. Po kąpieli solankowej należy odpoczywać w pozycji leżącej przez co najmniej pół godziny w przypadku dorosłych i co najmniej godzinę w przypadku dzieci.
Kąpiel regenerująca skórę przy łuszczycy
Kąpiel z zastosowaniem ziela przywrotnika i kilku innych ziółek. Kojąca i regeneracyjna na skórę, w sam raz na problem z łuszczycą. Poniżej podaję przepis przygotowania.
Zioła zalewamy wodą (3l) i gotujemy pod przykryciem na małym ogniu około 5 minut, a następnie odstawiamy na 15 minut. Przecedzamy i dodajemy do kąpieli, która powinna trwać nie krócej niż 20 minut.
Kolejną kąpielą zbawienną dla skóry z problemami łuszczycowymi jest kąpiel owsiana. Znakomicie niweluje ogniska zapalne, koi i łagodzi nieprzyjemne swędzenie i pieczenie.
Owies zalewamy wodą i pozostawiamy tak na około 3 h. Potem gotujemy na małym ogniu 30 minut. Odcedzamy. Dodajemy do wanny z wodą. Kąpiel powinna trwać minimum 20 minut.
Przeciwwskazania do kąpieli solankowych
Kąpiele solankowe, podobnie jak inne zabiegi medycyny naturalnej, mają określone przeciwwskazania. Nie powinno się ich wykonywać u osób z niewydolnością krążenia lub po świeżo przebytym zawale. Nie poleca się ich także ludziom z chorobą wieńcową i niskim ciśnieniem. Ostrożność należy zachować w przypadku nadczynności tarczycy, obecności nowotworu lub przewlekłych chorób dróg oddechowych, które właśnie się zaostrzyły. Kąpiel solankowa nie jest zalecana kobietom w ciąży i osobom zmagającym się z chorobami psychicznymi. Zanim kupisz wodę solankową, upewnij się, że nie masz uczulenia na obecne w niej jony pierwiastków.
- T. Latour, K. Smętkiewicz, Właściwości fizykochemiczne i chemiczne wód geotermalnych i ich zastosowanie lecznicze ze szczególnym uwzględnieniem wody z odwiertu PIG/AGH–2 w Uniejowie, „Biuletyn Uniejowski” 2012, I, s. 79–92.
U nas zapłacisz kartą