U nas zapłacisz kartą
Opinie na temat przeszczepu włosów Kolasinski
Przeszczep włosów: wady i zagrożenia
To, o czym trzeba wiedzieć, to konieczność wykonania min. 3-4 zabiegów przeszczepu włosów, aby cieszyć się zadowalającymi, długotrwałymi efektami. Jeżeli włosy są przerzedzone na całej głowie, potrzebne będą min. 4 zabiegi. Kolejną wadą jest fakt, że w przypadku metody STRIP z tyłu głowy może pozostać wypukła blizna. Dopóki przykrywamy ją włosami, nie ma większego problemu, ale należy liczyć się z tym, że w takiej sytuacji nigdy nie będziemy mogli mieć krótkich włosów z tyłu głowy.
Innym zagrożeniem może być nieprecyzyjny chirurg. Podczas wszczepiania włosów konieczna jest duża precyzja i stosowanie odpowiednich kątów, aby efekt był naturalny i włosy nie rosły jednocześnie każdy w inną stronę.
Anna Baranowska
Ukończyła Dziennikarstwo na Uniwersytecie Gdańskim. Autorka kilkuset artykułów o tematyce zdrowotnej i parentingowej. Należy do grona dziennikarzy medycznych jako członkini Stowarzyszenia "Dziennikarski Klub Promocji Zdrowia".
Przeszczep włosów: efekty przed i po (zdjęcia)
Poniżej przedstawiamy kilka zdjęć, które pokazują, jakie można uzyskać efekty decydując się na zabieg przeszczepu włosów. Jak widać, są one imponujące!
Jak wygląda zabieg przeszczepu włosów?
Jeśli przeciwwskazania nie występują i jesteśmy gotowi do tego, by uzyskać bujną czuprynę na głowie, udajemy się na zabieg. Z lekarzem wyznaczamy nową linię włosów na czole, aby uzyskać jak najbardziej naturalny efekt – linię lekarz rysuje przed operacją. Zabieg przeszczepu włosów trwa od 1 godziny do nawet 3,5 godzin – w zależności od tego, jak duża jest powierzchnia bez włosów, ile jest implantów, jak gęsto zażyczyliśmy sobie ich umieszczenie, a także jaką lekarz stosuje technikę i ile mamy lat. Przed zabiegiem stosuje się znieczulenie miejscowe, więc zaraz po nim można udać się do domu. Znieczulenie ogólne nie jest stosowane przy przeszczepie włosów, ale wyjątkiem są dzieci.
Jak przebiega zabieg? Po wyznaczeniu linii włosów przy czole, goli się włosy na potylicy w miejscu, z którego ma być pobrany pasek owłosionej skóry – ma on zwykle 0,5-1 cm. Przed pobraniem paska oczywiście zostajemy miejscowo znieczuleni. Pasek dzielony jest następnie na implanty, które zawierają od 1 do 3 mieszków włosowych. Nie trzeba obawiać się blizny po pobranym pasku, gdyż ma ona zwykle milimetr szerokości, dzięki czemu z powodzeniem schowa się ona później pod włosami. Implanty są następnie wszczepiane we wcześniej przygotowane kanaliki.
Po zabiegu przez kilka dni widoczny jest obrzęk oraz zasinienie. Może też dojść do tego niewielki ból, ale zwykle pacjent po zabiegu dostaje od lekarza odpowiednie środki łagodzące te objawy i zapobiegające infekcji, m.in. leki przeciwbólowe i neomycynę, a także plastry żelowe do wykonywania zimnych okładów na łagodzenie obrzęków. Po kilku dnia (niekiedy do tygodnia), niekorzystne objawy powinny minąć, a strupki z miejsc, w których były wykonywane nakłucia, odpadną.
Najnowszy sposób szycia miejsca dawczego po pobraniu paska skóry do przeszczepu włosów.
- wąska blizna
- wzrost włosów poprzez bliznę
- mało widoczna, estetyczna blizna
- możliwość krótkiego strzyżenia włosów w okolicy dawczej
Technika TC jest z powodzeniem stosowana w Klinice Kolasiński
Mało widoczna, estetyczna blizna po zeszyciu okolicy dawczej najnowszą techniką TC
Twoja decyzja dotycząca zabiegu przeszczepu włosów ma charakter osobisty i powinna wypływać z własnych potrzeb. Najważniejsze jest Twoje samopoczucie. Jeśli operacja spełni Twoje oczekiwania wówczas można mówić o pełnym sukcesie.
Zalety techniki BHT
- rozszerzenie możliwości techniki przeszczepu włosów poprzez wykorzystanie okolic dawczych, które dotychczas nie były brane pod uwagę
- możliwość korekcji blizn na głowie bez konieczności tworzenia nowych blizn w tej okolicy ciała
- możliwość korygowania blizn wargi górnej u mężczyzn z zastosowaniem włosów o takiej samej strukturze pobranych z brody
- pozostawienie minimalnych, najczęściej niewidocznych śladów w okolicy dawczej
- wykorzystanie do przeszczepu włosów, które w świadomości pacjenta były dotychczas traktowane jako bezużyteczne lub wręcz „niechciane”
