U nas zapłacisz kartą
Najlepsze Leki na Uczulenie - Jak Wybrać Odpowiedni Środek Przeciw Alergii?
Alergia polekowa (uczulenie na leki) - objawy
Alergia na leki może się objawić tzw. osutkami polekowymi. Wówczas pojawiają się czerwone plamy, wypryski lub bąbelki, które swędzą. Zmiany skórne swoim wyglądem mogą przypominać różne choroby zakaźne, np. odrę (stąd też inna nazwa - osutki odropodobne).
Uczulenie na leki może mieć również postać pokrzywki, której może towarzyszyć obrzęk, najczęściej na twarzy - wokół oczu lub warg. Tego typu objawy alergii polekowej są groźnie, ponieważ obrzęk może się rozwinąć w obrębie gardła i języka, co może spowodować zaburzenia oddychania i doprowadzić do śmierci.
Reakcja alergiczna nie zawsze pojawia się od razu po przyjęciu leku. Może wystąpić nawet po tygodniu od rozpoczęcia leczenia.
Koniecznie określ, który lek cię uczula!
Po pojawieniu się alergii na leki, należy jak najszybciej sprawdzić u alergologa, który dokładnie środek uczula. W przeciwnym razie kolejne zażycie leku może spowodować silniejsze objawy, a nawet doprowadzić do tzw. zespołu toksycznej nekrolizy naskórka, który może skończyć się śmiercią. Jest to rzadka, ale bardzo groźna reakcja polekowa, która może doprowadzić do śmierci chorego. W jej przebiegu naskórek złuszcza się na powierzchni 30 proc. ciała, a chory wygląda, jakby miał poparzoną skórę. Szacuje się, że umiera ok. 30 proc. pacjentów.
Jak lekarz ustala diagnozę?
Podobnie jak w przypadku innych typów alergii, najistotniejszym elementem w rozpoznawaniu alergii pokarmowej jest wywiad. Lekarz zapyta o rodzaj pokarmu powodującego objawy, po jakim czasie pojawia się reakcja na pokarm i w jakiej sytuacji (np. u niektórych chorych wystąpieniu wstrząsu anafilaktycznego może sprzyjać wysiłek) oraz czy Ty lub Twoi krewni chorujecie na inne choroby alergiczne.
W trakcie badania lekarz skupi się na poszukiwaniu oznak chorób alergicznych.
Alergia pokarmowa - badania
Najważniejszym badaniem w rozpoznawaniu alergii pokarmowej jest próba prowokacyjna, w trakcie której pod kontrolą lekarza podaje się choremu uczulający go pokarm i obserwuje, czy dojdzie do wystąpienia objawów. W praktyce stosuje się także dietę eliminacyjną, pozbawioną uczulającego pokarmu – zanikanie objawów po wprowadzeniu tej diety i ich ponowne pojawianie się w przypadku spożycia uczulającego pokarmu są dowodem na występowanie alergii.
Dodatni wynik testów skórnych z alergenami określonych pokarmów nie zawsze potwierdza rolę tego alergenu w powstawaniu alergii pokarmowej, istotniejszy jest wynik ujemny, pozwalający ją wykluczyć. Stosuje się także oznaczanie miana IgE swoistych. Inne badania wykonuje się rzadziej (np. biopsję błony śluzowej przewodu pokarmowego) lub mają one znaczenie jedynie pomocnicze (np. pomiar liczby eozynofili we krwi lub całkowitego miana IgE).
Jakie są sposoby leczenia?
Najważniejsze w postępowaniu u chorego na alergię pokarmową jest unikanie uczulającego pokarmu. Lekarz dobiera specjalną dietę pozbawioną najczęściej uczulających pokarmów (tzw. dietę eliminacyjną), dbając o to, by pokrywała zapotrzebowanie chorego na składniki odżywcze (np. w przypadku alergii na białko mleka krowiego zaleca się preparaty soi). Na rynku istnieje wiele specjalnych mieszanek przeznaczonych dla niemowląt i małych dzieci (m.in. Nutramigen, Humana SL, Bebilon pepti 1 i 2, Sinlac i inne). Dietę eliminacyjną stosuje się zwykle przez kilka lat. Prawidłowo stosowana dieta umożliwia normalny rozwój dziecka i zabezpiecza przed powstaniem niedoborów pokarmowych. Korzyścią z leczenia jest uniknięcie niedożywienia i groźnych reakcji alergicznych, takich jak wstrząs anafilaktyczny. Dieta eliminacyjna pozwala na odbudowę ściany jelita i uzyskanie z czasem tolerancji na uczulające chorego pokarmy oraz na przykład na aminy biogenne.
Dietę wspomaga się niekiedy leczeniem farmakologicznym, zwłaszcza w przypadku współistnienia innych postaci alergii (żaden lek nie będzie jednak skuteczny bez diety). Stosuje się kromony i ketotifen.
Doustne leki przeciwhistaminowe są zwykle skuteczne w razie występowania zespołu jamy ustnej lub zmian skórnych. Glikokortykosteroidy (w postaci tabletek lub zastrzyków) zaleca się krótkotrwale w przypadku nasilonych objawów zapalenia przewodu pokarmowego (np. żołądka). Chorzy zagrożeni wystąpieniem wstrząsu anafilaktycznego powinni nosić ze sobą ampułkostrzykawkę z adrenaliną.