U nas zapłacisz kartą
Najskuteczniejsze leki na łysienie męskie
Łysienie androgenowe – leczenie
Leki doustne
Łysienie androgenowe można leczyć farmakologicznie poprzez stosowanie leków o działaniu ogólnoustrojowym. O wyborze odpowiedniego leku zawsze powinien decydować lekarz, który dobierze odpowiednią substancję i określi sposób dawkowania.
Obecnie w leczeniu łysienia androgenowego najczęściej stosuje się finasteryd. Substancja ta hamuje powstawanie pochodnej testosteronu – DHT. Ma to miejsce dzięki blokowaniu enzymu 5-α-reduktazy, który powoduje przemianę testosteronu w dihydrotestosteron. Należy pamiętać, że lek ten działa, gdy jest przyjmowany regularnie, a pierwsze zauważalne efekty obserwowane są po około 6 miesiącach leczenia. Niestety wykazuje on wiele działań niepożądanych. Finasteryd nie posiada rejestracji w stosowaniu u kobiet, ponieważ wykazuje działanie teratogenne.
Innym lekiem zmniejszającym stężenie DHT w surowicy jest dutasteryd . Badania wskazują, że substancja ta działa silniej od finasterydu, dlatego niektórzy lekarze rekomendują dutasteryd jako lek pierwszego rzutu w leczeniu łysienia androgenowego. Powoduje on wiele skutków ubocznych, dlatego jego stosowanie należy skonsultować z lekarzem. Ponadto silnie uszkadza płód, dlatego jest całkowicie przeciwwskazany dla kobiet w ciąży i planujących dziecko.
Niektórzy lekarze zalecają kobietom stosowanie spironolaktonu . Badania dowodzą, że wykazuje on również silne powinowactwo do receptorów androgenowych, zmniejszając wytwarzanie testosteronu. Efektem tego procesu jest zahamowanie wypadania włosów, lecz substancja ta nie wykazuje żadnego wpływu na wzrost włosów.
Doustne środki antykoncepcyjne stosowane u kobiet zawierające w swoim składzie pochodne progesteronu i estrogeny zmniejszają produkcje androgenów, regulując ich poziom w surowicy krwi.
Leki o działaniu miejscowym
W leczeniu miejscowym najczęściej stosowane są preparaty zawierające w swoim składzie minoksidyl . Związek ten występuje w licznych lekach w stężeniu 2% i 5%. Stosowany jest w postaci wcierek i szamponów pobudzających wzrost włosów poprzez zwiększenie przepływu krwi przez łożysko naczyniowe skóry. Pierwsze rezultaty leczenia pod warunkiem systematycznej aplikacji można zaobserwować po około 2 miesiącach od rozpoczęcia leczenia. Podobne właściwości wykazuje aminexil , który jest obecny w licznych wcierkach, szamponach i odżywkach. Dodatkowo wzmacnia i uelastycznia włosy.
Łysienie plackowate: przyczyny
Łysienie plackowate dotyczy zarówno dzieci, jak i dorosłych, występuje jednak częściej u osób młodych przed 30. rokiem życia. Niestety, przyczyna występowania łysienia plackowatego nie jest do końca jasna. Najczęściej zakłada się, że jest to choroba o podłożu immunologicznym zależna od limfocytów T.
Wśród przyczyn czynniki:
- genetyczne — szacuje się, że nawet 20 proc. chorych na łysienie plackowate ma dodatni wywiad rodzinny (choroba występuje lub występowała w przeszłości w rodzinie),
- psychiczne — pod wpływem napięcia emocjonalnego dochodzi do zaburzeń wydzielania neuropeptydów, które mogą powodować zwiększenie reaktywności układu immunologicznego i u osób predysponowanych zapoczątkowywać nacieki wokół mieszków włosowych,
- hormonalne — zaburzenia czynności tarczycy,
- immunologiczne — współistnienie z innymi chorobami immunologicznymi, zwłaszcza chorobami tarczycy,
- wewnątrzustrojowe ogniska zakażenia — obecność superantygenów bakteryjnych.
Intensywne łysienie (wyłysienie) plackowate
Jeśli łyse placki obejmują ponad 50% owłosionej skóry głowy, całość jej powierzchni lub też skórę głowy łącznie z innymi częściami ciała leczenie staje się bardziej zaawansowane i bardziej inwazyjne. Polega ono na stosowaniu leków immunosupresyjnych (blokujących układ odpornościowy całościowo) lub też wywoływaniu reakcji alergicznych, które niejako przemodelowują odpowiedź układu odpornościowego, przez co organizm broniąc się przed zagrożeniem (alergenami) z zewnątrz przestaje niszczyć własne włosy i pojawia się porost włosów. Najczęstsze terapie polegają na:
- doustnym lub dożylnym podawaniu kortykosteroidów,
- podawaniu cyklosporyny – leku niekortykosteroidowego, ale silnego immunosupresantu,
- połączeniu obydwu leków w ramach jednej terapii tj. stosowaniu sterydów i cyklosporyny jednocześnie,
- naświetlaniach promieniami UV lub naświetlaniach w połączeniu z lekami fotouczulającymi,
- miejscowym użyciu alergenów kontaktowych (np. difencypronu) – substancji silnie podrażniających skórę i wywołujących reakcję alergiczną (z pełnymi jej objawami takimi jak świąd i wysypka), plusem tej terapii jest stosunkowo wysoka skuteczność, wielu osobom odrastają po niej włosy.
Na jednej ze stron przeczytałem też, że naukowcy pracują obecnie nad opracowaniem leków biologicznych dla pacjentów z łysieniem plackowatym. Niestety leki będą diabelnie drogie, o ile w ogóle się pojawią.
Na koniec jeszcze zdjęcia dla zobrazowania skali i różnorodności problemu:
Łysienie plackowate rozlane na głowie i łysienie plackowate na brodzie