U nas zapłacisz kartą
Najskuteczniejsze leki na łysienie męskie
Zabiegi laserowe na łysienie
Jeżeli po kilku miesiącach nie uzyskasz dobrego efektu, rozważ zabiegi laserowe. Terapia poprawia krążenie krwi, co zwiększa porost włosów. Aby osiągnąć widoczne rezultaty, kuracja powinna trwać rok, a potem co miesiąc należy zgłaszać się na zabiegi podtrzymujące. Leczenie jest bezbolesne. Seria 10 naświetlań kosztuje ok. 800 zł.
Mezoterapia to nastrzykiwanie skóry substancjami, które stosuje się w zabiegach odmładzających. Leki do mezoterapii skóry głowy dobiera się indywidualnie, m.in. na podstawie trychogramu, czyli mikroskopowej oceny włosów pobranych z pięciu obszarów głowy. Preparat cienkimi igiełkami wprowadzany jest do mieszków włosowych i w ten sposób pobudza się je do pracy, której efektem jest wzrost włosów. Jeden zabieg kosztuje 100–250 zł (potrzeba ich 4–6) .
Leki na łysienie plackowate
Sam osobiście z łysieniem plackowatym nie miałem do czynienia. Nikt w mojej rodzinie, ani wśród znajomych na nie nie chorował na łysienie plackowate, ale doskonale zdaję sobie sprawę z tego, że problem jest poważny. Kiedy przeglądam fora co chwila natrafiam na historie ludzi, którzy są tym łysieniem załamani. Część się poddaje, część walczy. Czy warto walczyć? Myślę, że i w tym przypadku, podobnie jak w łysieniu androgenowym (tym moim) należy samodzielnie dokonać wyboru: chcesz mieć włosy walcz i postaraj się wygrać, jeśli walka cię przeraża – odpuść, bo łysinka (przeglądałem ostatnio fotki z imprez organizowanych przez NAAF, więc wiem o czym mówię ) też może być estetyczna i seksowna.
Jeśli na nie chorujesz pewnie wiesz, jeśli nie masz pewności to info dla Ciebie. Łysienie plackowate ma najprawdopodobniej charakter autoimmunologiczny tzn. że przeciwko włosom buntuje się własny układ odpornościowy. Wtedy włosy wypadają albo w pojedynczych ogniskach, albo w wielu (na głowie tworzą się placki), może mieć mniej lub bardziej rozlany charakter, choć nie przebiega tak jak typowe łysienie rozlane u kobiet. Czasem łyse placki pojawiają się na zaroście tzn. konkretnie u mężczyzn – na brodzie. Rzadko dochodzi do całkowitego wyłysienia głowy bądź też całkowitego wyłysienia na całym ciele łącznie z brwiami czy włosami łonowymi.
Łysienie plackowate jest diabelnie oporne na leczenie, ale da się leczyć, przy czym niestety wymaga ogromnej cierpliwości – większość kuracji bardzo różnie działa na różne osoby, dlatego walka o włosy wymaga często kolejnych eksperymentów z coraz to nowymi lekami.
Łysienie androgenowe typu męskiego: przyczyny, objawy i leczenie
Utrata włosów u mężczyzn rozpoczyna się zwykle w okolicy czołowo-skroniowej, a następnie ciemieniowej. Następnie przerzedzenie włosów rozprzestrzenia się w kierunku szczytu głowy, pozostawiając koronę włosów na potylicy i częściowo w okolicach skroniowych.
Łysienie androgenowe (androgenetic alopecia – AGA) to zależna od androgenów, czyli hormonów odpowiadających m.in. za kształtowanie się męskich narządów płciowych u płodu oraz tzw. wtórnych cech płciowych (budowa ciała, owłosienie, głos) postępująca utrata włosów typu niebliznowaciejącego. Jest to najczęstsza przyczyna utraty włosów, dotyczy obu płci, różni się jednak obrazem klinicznym u kobiet i mężczyzn.
Mechanizm powstawania łysienia androgenowego związany jest z przemianą testosteronu (pod wpływem enzymu 5?-reduktazy) w dihydrotestosteron (DHT), który oddziałując na receptory androgenowe mieszka włosowego prowadzi do jego stopniowej inwolucji (zaniku). Mieszki włosowe ulegają stopniowej miniaturyzacji, produkowany włos staje się coraz cieńszy i krótszy.
Obok zaburzeń hormonalnych, na rozwój AGA wpływ mają czynniki genetyczne, co potwierdziło wiele badań naukowych. Ryzyko rozwoju łysienia zwiększa się w przypadku dodatniego wywiadu rodzinnego, zwłaszcza jeżeli chorobę stwierdzono u ojca lub dziadka ze strony matki.
- 5α-reduktazy,
- receptorów estrogenowych,
- chromosomu Y,
- czynników wzrostowych,
- receptorów androgenowych.
Łysienie androgenowe typu męskiego dotyczy około 80% mężczyzn, pojawia się po okresie dojrzewania i prowadzi do postępującej utraty włosów o charakterystycznym obrazie klinicznym.
Łysienie plackowate: leczenie
Łysienie plackowate podlega leczeniu miejscowemu i ogólnemu. Do leczenia miejscowego zalicza się: glikokortykosteroidy podawane śródskórnie, miejscowe glikokortykosteroidy w postaci kremów, żeli, maści, płynów i pianek. Metody ogólne polegają na podawaniu glikokortykosteroidów i cyklosporyny. W leczeniu łysienia plackowatego stosuje się również fotochemioterapie i wąskopasmową fototerapię UVB (nieskuteczne w leczeniu alopecia totalis), a także mezoterapię — jako metodę wspierającą leczenie konwencjonalne.
Łysienie plackowate w wielu przypadkach ustępuje samoistnie (u większości chorych w ciągu 1-2 lat), w pozostałych leczenie jest zwykle skuteczne. Niestety, całkowite wyleczenie jest mało prawdopodobne w przypadku chorych z łysieniem całkowitym i uogólnionym. Rokowania są również mniej pomyślne, gdy choroba zaczyna się w dzieciństwie. Uważa się również, że łysienie plackowate ma cięższy przebieg w przypadku współistnienia z chorobami atopowymi. Choroby współistniejące są bowiem często dużo poważniejsze niż samo łysienie. Z tego względu konieczne jest badanie pacjentów również pod kątem występowania innych chorób.
Przebieg i metoda leczenia uzależnione są od postaci łysienia plackowatego, a także od zaawansowania choroby i jej ewentualne współistnienia z innymi chorobami. Opracowanie korzystnej dla chorego terapii jest zadaniem lekarza dermatologa, który powinien poinformować pacjenta o możliwych działaniach niepożądanych leków i skutkach długiej terapii.
Łysienie plackowate nie zagraża życiu człowieka, ale ma na nie wyjątkowo negatywny wpływ. Choć nie powoduje pogorszenia ogólnego stanu zdrowia, to w wyjątkowy sposób oddziałuje na stan psychiczny osoby chorej osoby. To błędne koło. Uważa się bowiem, że na występowanie oraz przebieg choroby wpływają negatywnie obniżone stany psychiczne, stres, napięcie emocjonalne itp. Z tego względu w wielu przypadkach konieczne jest połączenie leczenia farmakologicznego z psychologicznym.
