U nas zapłacisz kartą
Najskuteczniejsze leki na łysienie męskie
Kosmetyki pomocne w leczeniu łysienia
Gdy czupryna zaczyna się przerzedzać, warto stosować odżywki do włosów, które w składzie mają keratynę, proteiny, witaminy A, B6 i E oraz cynk i miedź. Cynk odpowiada za kondycję mieszków włosowych, zapobiega ich osłabieniu. Pierwiastek ten odgrywa ważną rolę w utrzymaniu odpowiedniego poziomu tłuszczu w skórze głowy, co jest szczególnie istotne dla zwalczania łupieżu. Preparaty wspomagające utrzymanie bujnej czupryny powinny dodatkowo zawierać komórki placenty (wyciąg z łożyska zwierzęcego) oraz cystynę – aminokwas, który dostarcza siarkę potrzebną do budowy włosa. Pierwszych efektów kuracji można się spodziewać po 2–3 miesiącach. Koszt – ok. 160 zł miesięcznie.
W leczeniu łysienia androgenowego często stosuje się tabletki blokujące przekształcanie się testosteronu w DHT (hormon sprzyjający łysieniu). Dostępne na receptę zawierają zwykle minoxidil lub finasteryd. Leki są skuteczne, ale mogą mieć działania niepożądane, np. zaburzenia funkcji seksualnych. Efekty pojawią się po ok. 3 miesiącach nieprzerwanej kuracji. Koszt tabletek to ok. 150 zł miesięcznie.
Łysienie plackowate: leczenie
Łysienie plackowate podlega leczeniu miejscowemu i ogólnemu. Do leczenia miejscowego zalicza się: glikokortykosteroidy podawane śródskórnie, miejscowe glikokortykosteroidy w postaci kremów, żeli, maści, płynów i pianek. Metody ogólne polegają na podawaniu glikokortykosteroidów i cyklosporyny. W leczeniu łysienia plackowatego stosuje się również fotochemioterapie i wąskopasmową fototerapię UVB (nieskuteczne w leczeniu alopecia totalis), a także mezoterapię — jako metodę wspierającą leczenie konwencjonalne.
Łysienie plackowate w wielu przypadkach ustępuje samoistnie (u większości chorych w ciągu 1-2 lat), w pozostałych leczenie jest zwykle skuteczne. Niestety, całkowite wyleczenie jest mało prawdopodobne w przypadku chorych z łysieniem całkowitym i uogólnionym. Rokowania są również mniej pomyślne, gdy choroba zaczyna się w dzieciństwie. Uważa się również, że łysienie plackowate ma cięższy przebieg w przypadku współistnienia z chorobami atopowymi. Choroby współistniejące są bowiem często dużo poważniejsze niż samo łysienie. Z tego względu konieczne jest badanie pacjentów również pod kątem występowania innych chorób.
Przebieg i metoda leczenia uzależnione są od postaci łysienia plackowatego, a także od zaawansowania choroby i jej ewentualne współistnienia z innymi chorobami. Opracowanie korzystnej dla chorego terapii jest zadaniem lekarza dermatologa, który powinien poinformować pacjenta o możliwych działaniach niepożądanych leków i skutkach długiej terapii.
Łysienie plackowate nie zagraża życiu człowieka, ale ma na nie wyjątkowo negatywny wpływ. Choć nie powoduje pogorszenia ogólnego stanu zdrowia, to w wyjątkowy sposób oddziałuje na stan psychiczny osoby chorej osoby. To błędne koło. Uważa się bowiem, że na występowanie oraz przebieg choroby wpływają negatywnie obniżone stany psychiczne, stres, napięcie emocjonalne itp. Z tego względu w wielu przypadkach konieczne jest połączenie leczenia farmakologicznego z psychologicznym.
Intensywne łysienie (wyłysienie) plackowate
Jeśli łyse placki obejmują ponad 50% owłosionej skóry głowy, całość jej powierzchni lub też skórę głowy łącznie z innymi częściami ciała leczenie staje się bardziej zaawansowane i bardziej inwazyjne. Polega ono na stosowaniu leków immunosupresyjnych (blokujących układ odpornościowy całościowo) lub też wywoływaniu reakcji alergicznych, które niejako przemodelowują odpowiedź układu odpornościowego, przez co organizm broniąc się przed zagrożeniem (alergenami) z zewnątrz przestaje niszczyć własne włosy i pojawia się porost włosów. Najczęstsze terapie polegają na:
- doustnym lub dożylnym podawaniu kortykosteroidów,
- podawaniu cyklosporyny – leku niekortykosteroidowego, ale silnego immunosupresantu,
- połączeniu obydwu leków w ramach jednej terapii tj. stosowaniu sterydów i cyklosporyny jednocześnie,
- naświetlaniach promieniami UV lub naświetlaniach w połączeniu z lekami fotouczulającymi,
- miejscowym użyciu alergenów kontaktowych (np. difencypronu) – substancji silnie podrażniających skórę i wywołujących reakcję alergiczną (z pełnymi jej objawami takimi jak świąd i wysypka), plusem tej terapii jest stosunkowo wysoka skuteczność, wielu osobom odrastają po niej włosy.
Na jednej ze stron przeczytałem też, że naukowcy pracują obecnie nad opracowaniem leków biologicznych dla pacjentów z łysieniem plackowatym. Niestety leki będą diabelnie drogie, o ile w ogóle się pojawią.
Na koniec jeszcze zdjęcia dla zobrazowania skali i różnorodności problemu:
Łysienie plackowate rozlane na głowie i łysienie plackowate na brodzie