Leki na pokrzywkę - Skuteczne metody łagodzenia i leczenia

Dieta przy pokrzywce

Postępowanie dietetyczne jest wskazane tylko w przypadku pokrzywki na tle alergicznym lub pseudoalergicznym. Alergia IgE-zależna jest rzadką przyczyną przewlekłej pokrzywki spontanicznej. Jeżeli u osoby z pokrzywką zostanie zdiagnozowana alergia na pokarm, konieczne jest wyeliminowanie z diety pokarmów zawierających alergeny wywołujące objawy. Taka modyfikacja diety może doprowadzić do remisji objawów choroby nawet w ciągu 24 godzin.

Prowadzenie dziennika spożywanych pokarmów oraz notowanie czasu wystąpienia i charakteru objawów może pomóc lekarzowi w określeniu związku między konkretnymi spożywanymi pokarmami a objawami. Jest szczególnie zalecany u małych dzieci z objawami pokrzywki. W przypadku podejrzenia reakcji alergicznej lekarz może zlecić odpowiednie testy diagnostyczne (z krwi lub skórne) oraz próbę eliminacji lub prowokacji.

Pokrzywka alergiczna

Objawy pokrzywki na tle alergicznym pojawiają się szybko – od kilku minut do 2 godzin od momentu ekspozycji na alergen. Przyczyną reakcji alergicznej mogą być alergeny zawarte w pokarmach, dodatkach do żywności, lekach, jadach owadów czy lateksie.

Objawy pokrzywki alergicznej mogą pojawić się również w wyniku kontaktu skóry z uczulającym alergenem, np. zawartym w ślinie zwierząt, kosmetykach, ale również pokarmach.

Mechanizm alergiczny jest stosunkowo rzadką przyczyną pokrzywki. Częściej stwierdzane są pseudoalergie związane z pokarmem lub niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi.

Pseudoalergia

Pseudoalergia, zwana również nadwrażliwością niealergiczną, odpowiada za pojawienie się objawów klinicznych przypominających chorobę alergiczną. Natomiast jej mechanizm odbiega od reakcji angażującej układ odpornościowy – typowej dla chorób alergicznych.

Najczęstszymi czynnikami wywołującymi reakcje pseudoalergiczne są niesteroidowe leki przeciwzapalne, ale również dodatki do żywności (np. tartazyna, salicylany, benozesany). Są to reakcje, które nie angażują układu odpornościowego. Diagnostyka opiera się zwykle na różnicowaniu objawów klinicznych i ocenie odpowiedzi na eliminację czynnika indukującego objawy.

Pomocne mogą być próby eliminacji i prowokacji.

Osoby, które mają pokrzywkę o etiologii alergicznej, związanej z pewnymi pokarmami lub lekami, powinny pozostawać pod opieką alergologa. U tych, którzy są obarczeni ryzykiem anafilaksji, zalecane jest posiadanie autostrzykawek lub ampułkostrzykawek z adrenaliną.

Jakie są przyczyny pokrzywki?

Ze względu na czynniki, jakie powodują chorobę, pokrzywkę dzielimy na alergiczną, niealergiczną i fizykalną.

Pokrzywka alergiczna

Może zostać wywołana przez bardzo wiele czynników, które powodują reakcję alergiczną organizmu.

  • Nietolerancje pokarmowe – najczęściej uczulające składniki diety to: orzeszki, pszenica, laktoza, skorupiaki, ryby, niektóre owoce, soja, jaja kurze, substancje konserwujące dodawane do pokarmów oraz wzmacniacze smaku.
  • Alergie spowodowane pyłkami roślin.
  • Reakcje wywołane sierścią zwierząt, alergia na kurz.
  • Reakcje wywołane jadem owadów (pszczoły, osy, mrówki).
  • Nietolerancja substancji chemicznych zawartych w kosmetykach i środkach chemicznych.

Pokrzywka niealergiczna

Najczęściej jest spowodowana nietolerancją organizmu na przyjmowane leki. Warto zaznaczyć, że pokrzywka może być wywołana praktycznie każdym lekiem, jednak najczęściej są to antybiotyki (penicylina, aminoglikozydy, cefalosporyny), niesteroidowe leki przeciwzapalne (ibuprofen, aspiryna, ketoprofen), silne leki przeciwbólowe (kodeina, morfina) oraz leki kontrastowe.

Pokrzywka fizykalna

Najczęściej wywołana jest niekorzystnymi czynnikami zewnętrznymi oraz atmosferycznymi. Pokrzywka może pojawić się na skórze na skutek zbyt długiej eksploatacji słonecznej, na skutek zimna, wysuszenia skóry czy zbyt długiego wystawienia jej na działanie wody. Może pojawić się również pokrzywka wysiłkowa, spowodowana zbyt długim i ciężkim wysiłkiem organizmu czy pokrzywka pod wpływem ucisku.

Powszechne jest również pojawienie się pokrzywki pod wpływem zapocenia skóry.

Pokrzywka może być objawem innej choroby. Najczęściej świadczy o zakażeniu pasożytami lub paciorkowcem. Może być również objawem choroby autoimmunologicznej, czy zakażenia wirusowego, w tym zapalenia wątroby oraz HIV. Z tego powodu, należy udać się do lekarza, który przeprowadzi wywiad i na jego podstawie zadecyduje o dalszym postępowaniu lub ewentualnym leczeniu.

Diagnostyka pokrzywki

Diagnostyka pokrzywki jest skomplikowana i czasochłonna, a i tak w przypadku pokrzywki przewlekłej jej przyczynę udaje się ustalić jedynie u około 20% chorych. Niektórzy badacze uważają, że rozpoznanie ostrej pokrzywki nie wymaga przeprowadzenia badań.

Wstępna diagnostyka pokrzywki przewlekłej obejmuje oznaczenie skierowanie pacjenta na badania krwi – oznaczenie OB lub CRP (badania te oceniają ogólnie obecność stanu zapalnego w organizmie), morfologii z rozmazem, prób wątrobowych, badania moczu, niekiedy oceny czynności tarczycy. Testy skórne lub kontaktowe z alergenami czy też badanie poziomu IgE we krwi wykonuje się u chorych z pokrzywką ostrą czy przewlekłą, którzy mieli w przeszłości pokrzywkę po kontakcie z jakimś alergenem.

Niekiedy lekarz na podstawie wywiadu i obecności innych objawów decyduje się na rzadsze badania: eozynofilię krwi oraz testy w kierunku tzw. chorób autoimmunologicznych, tarczycy, wirusowych zakażeń wątroby i innych schorzeń. U niektórych chorych wykonuje się tzw. test skórny z własną surowicą chorego. Wcześniej pobiera się od chorego jego własną krew, oddziela krwinki od reszty krwi, dzięki czemu pozostaje tzw. surowica – płyn, który nakłada się na nakłutą skórę przedramienia, podobnie jak przy testach skórnych z alergenami. Pojawienie się bąbla oznacza, że we krwi chorego obecne są przeciwciała – mają one znaczenie w powstawaniu pokrzywki. W ośrodkach specjalistycznych niekiedy wykonuje się próby prowokacyjne z pokarmem lub lekiem (a także z czynnikami powodującymi pokrzywki fizykalne).

Niekiedy konieczne jest wykonanie biopsji skóry – czyli wycięcie kilkumilimetrowego jej wycinka i zbadanie pod mikroskopem.

Lek ma łagodzić objawy dotyczące nosa i oczu, związane z sezonowym i przewlekłym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa oraz objawy przewlekłej idiopatycznej pokrzywki, u dorosłych i dzieci powyżej 2 roku życia.

Czytaj dalej...

W rezultacie przy dłuższym stosowaniu tego typu leków dochodzi do swoistego uzależnienia śluzówka nosa pozostaje spuchnięta pomimo braku czynnika alergizującego, a jedynym sposobem na udrożnienie nosa jest nieustanne stosowanie leku.

Czytaj dalej...

Dodatkowo, taki lek przeciwhistaminowy II generacji zazwyczaj wykazuje również działanie przeciwzapalne i dodatkowe działanie przeciwalergiczne, polegające na osłabianiu naturalnych reakcji immunologicznych naszego organizmu.

Czytaj dalej...

Dzieje się to poprzez oddziaływanie leku na receptory komórek nerwowych, które z różnych przyczyn stają się mniej lub bardziej wrażliwe na wychwytywanie związków chemicznych takich jak serotonina, dopamina czy noradrenalina.

Czytaj dalej...