U nas zapłacisz kartą
Najskuteczniejsze Leki na Receptę na Trądzik Różowaty
Czym są leki na trądzik i jak działają?
Trądzik jest powszechną dolegliwością kojarzoną przede wszystkim z okresem dojrzewania. To prawda, że najczęstszą postacią zmian jest tzw. trądzik młodzieńczy związany ze zmianami hormonalnymi zachodzącymi u nastolatków, jednak problem ten dotyka niekiedy również dzieci (nawet niemowląt) oraz pacjentów dorosłych, okres dojrzewania mających dawno za sobą. Ponieważ postaci tej dolegliwości jest wiele, wiele jest również leków na trądzik, stosowanych w różnych formach. Jak one działają? Zmiany trądzikowe są chorobą skóry związaną zwykle z nadmierną produkcją sebum przez gruczoły łojowe skóry i powstającym stanem zapalnym. Trądzik pospolity (zwany także zwyczajnym) dotyka 85% osób między 12. a 25. rokiem życia i powodowany jest najczęściej przez zaburzania naturalnego mikrobiomu skóry na skutek wahań hormonalnych. Nadmierne namnażanie bakterii z rodzaju Propionibacterium i Corynebacterium powoduje rozwój stanu zapalnego pod wierzchnią warstwą naskórka. Leki przeciwtrądzikowe mają więc za zadanie hamowanie tego procesu i tym samym, niwelowanie przyczyn zmian skórnych. Preparaty na trądzik o działaniu przeciwzapalnym mogą mieć dwojaką postać – albo leków doustnych o działaniu ogólnym, albo środków do zastosowania miejscowego. Skoro trądzik jest chorobą o podłożu zapalnym, czy skuteczne jest stosowanie antybiotyku na trądzik? W wielu przypadkach antybiotykoterapia jest jedynym skutecznym rozwiązaniem pozwalającym zatrzymać procesy chorobowe. Często jednak dołączane są do niej leki na trądzik dla dorosłych lub młodzieży do stosowania miejscowego, by walka ze stanem zapalnym toczyła się jednocześnie i od środka i z zewnątrz. Choć niektóre preparaty znane są i stosowane od lat, wciąż opracowywane są nowoczesne leki na trądzik, których zadaniem jest zażegnanie problemu raz na zawsze, ponieważ zmiany trądzikowe mają tendencję do nawracania. W oficjalnej Klasyfikacji anatomiczno-terapeutyczno-chemicznej ATC i leki przeciwtrądzikowe oznaczone są numerem D10, przy czym D10A to leki przeciwtrądzikowe do stosowania miejscowego, a D10B to leki przeciwtrądzikowe do stosowania ogólnego.
Trądzik różowaty – leczenie należy wspomagać
Ważną rolę odgrywa wspomaganie leczenia trądziku różowatego różnymi metodami. Jednym z głównych zaleceń jest to, aby skupić się na eliminacji czynników, które mogą przyczyniać się do pogarszania zmian skórnych.
Należy więc unikać:
- wystawiania skóry na promieniowanie UV,
- palenia papierosów,
- picia alkoholu,
- spożywania gorących i mocno przyprawionych potraw,
- długotrwałego stresu,
- stosowania kosmetyków, które nie służą cerze.
Istotne jest świadome dobieranie produktów do codziennej pielęgnacji, aby nie nasilać objawów trądziku różowatego. Kosmetyki powinny działać na skórę delikatnie, łagodnie ją oczyszczać i nawilżać. Nie mogą niszczyć ochronnej warstwy lipidowej skóry ani przyczyniać się do rozszerzania naczynek. W składach kosmetyków warto szukać komponentów, które mają właściwości przeciwzapalne, obkurczające naczynka i antyoksydacyjne.
Dobrymi składami wyróżniają się na przykład dermokosmetyki marki Acnerose. W zestawie znajdziemy maść na trądzik różowaty z kwasem azelainowym, krem z bisabololem i wyciągami roślinnymi, tonik z glukonolaktonem oraz pastę na noc z ichtiolem. Odpowiednio dopasowana pielęgnacja poprawi stan skóry, zwłaszcza w początkowych etapach trądziku różowatego.
Trądzik różowaty - diagnoza
Lekarz ustala rozpoznanie na podstawie wywiadu oraz badania pacjenta. Charakterystyczne dla trądziku różowatego jest występowanie wykwitów rumieniowych i grudkowo-krostkowych umiejscowionych głównie w środkowej części twarzy, tzw. wzmożonej reakcji naczynioruchowej (zaczerwienienie pod wpływem bodźców fizycznych i psychicznych), współistnienia objawów łojotoku. Decydujący w rozpoznaniu choroby jest rumień utrzymujący się w centralnej części twarzy. Biopsja skóry rzadko jest konieczna.
Istnieje wiele metod leczenia trądziku różowatego. Leczenie jest dobierane przez lekarza dermatologa dla konkretnego pacjenta, w zależności od objawów trądziku różowatego, jego przebiegu, stanu skóry, czynników zaostrzających, chorób towarzyszących, przyjmowanych leków i odpowiedzi na leczenie.
Trądzik różowaty – leczenie niefarmakologiczne
Trądzik różowaty - leczenie miejscowe
W leczeniu miejscowym stosuje się metronidazol w postaci żelu lub kremu.
Ponadto stosuje się kwas azelainowy, iwermektynę oraz nadtlenek benzoilu.
Lekami redukującymi zaczerwienie twarzy są brymonidyna i oksymetazolina.
Do stosowanych miejscowo antybiotyków należą: iwermektyna, erytromycyna, klindamycyna.
Trądzik różowaty – leczenie laserem
Leczenie jest zawsze zlecane przez lekarza, istnieje szereg przeciwwskazań, m.in. ciąża i laktacja, bielactwo, niewyrównana cukrzyca, poważne przewlekłe choroby układu sercowo-naczyniowego (w tym rozrusznik serca), choroby autoimmunologiczne, padaczka, tendencja do powstawania bliznowców. Zabiegi naświetlania są bezbolesne, ale mogą powodować działania niepożądane, takie jak rumień lub uczucie ściągnięcia skóry.
Trądzik różowaty – leczenie ogólne
W nasilonych postaciach trądziku różowatego lekarz może zlecić – oprócz leczenia miejscowego – także leczenie ogólne, czyli doustne.
Do leków stosowanych ogólnie (doustnie) należą antybiotyki, głównie doksycyklina, a także limecyklina, chlorowodorek tetracykliny, oksytetracyklina, azytromycyna.