U nas zapłacisz kartą
Leki na uczulenie skórne - Skuteczne sposoby na łagodzenie objawów
Alergia na promienie słoneczne
Odczyn alergiczny po opalaniu zaliczany jest do fotodermatoz egzogennych. Oznacza to, że oprócz działania promieniowania słonecznego musi też pojawić się inny czynnik zewnętrzny. Może być to zastosowanie określonego kosmetyku, zażycie konkretnego leku lub preparatu roślinnego. Czynniki te w połączeniu ze słońcem powodują powstawanie wyprysków fotoalergicznych lub fototoksycznych. Dlatego też pojawiają się głównie na odsłoniętych częściach ciała, tzn. na twarzy, szyi, karku czy dekolcie.
Reakcja fotoalergiczna objawia się poprzez zaczerwienienie skóry oraz pojawienie się grudek lub pęcherzy. Natomiast fototoksyczna objawia się rozwojem ostrej reakcji zapalnej. Klinicznie przypomina poparzenie słoneczne – pojawia się rumień, obrzęk i rozległe pęcherze. Objawy nadwrażliwości mogą pojawić się nawet po kilkudziesięciu godzinach od ekspozycji na słońce.
Reakcje fotoalergiczne mogą powodować leki:
- przeciwbakteryjne: azytromycyna, doksycyklina, kotrymoksazol, tetracyklina, ciprofloksacyna, nitrofurantoina,
- przeciwgrzybicze: gryzeofulwina, ketokonazol, terbinafina, itrakonazol,
- na zakażenia pasożytnicze: chlorochina, chinina, chinidyna,
- przeciwbólowe: ibuprofen, diklofenak, naproksen, piroksykam, indometacyna, ketoprofen,
- na cukrzycę: metformina, glipizyd,
- na nadciśnienie i krążeniowe: amilorid, atenolol, bisoprolol, diltiazem, enalapryl, amiodaron, kaptopril,
- psychotropowe i uspokajające: amitryptylina, haloperydol, promazyna, prometazyna, doksepina, karbamazepina,
- na alergię: cetyryzyna, astemizol, premetazyna, loratadyna.
Działanie fotoalergiczne mogą wykazywać również niektóre składniki kosmetyków (w tym filtrów przeciwsłonecznych). Także spożywanie niektórych roślin i ich składników, np. wyciągu z dziurawca lub czosnku, może doprowadzić do wystąpienia fotodermatoz. Często również składniki perfum mogą doprowadzić do powstawania reakcji uczuleniowej na słońce.
Alergia skórna – czym jest?
Alergia skórna to zespół objawów w postaci wysypki, zaczerwienienia, obrzęku, pęcherzy i innych zmian skórnych, pojawiających się w następstwie kontaktu z alergenem. Za powstawanie schorzenia odpowiedzialna jest nadwrażliwość układu immunologicznego. Przejawia się ona tendencją do nadreaktywnej odpowiedzi na bodźce zewnętrzne, które w normalnych warunkach nie wywołują żadnej reakcji u zdrowych ludzi. Schorzenia skórne powstające na tle alergicznym można podzielić na:
Zmiany skórne to częsty przejaw reakcji alergicznej organizmu, ale mogą pojawić się także w przebiegu różnych innych schorzeń. Oprócz podłoża alergicznego powodem wystąpienia objawów skórnych może być np. podrażnienie substancjami chemicznymi, działanie czynników fizycznych, uszkodzenie mechaniczne lub długotrwała ekspozycja na promieniowanie UV.
Uczulenie (alergia) skórna – jak wygląda, objawy, leczenie
- Alergia skórna obejmuje szerokie spektrum zmian skórnych powstających w wyniku kontaktu organizmu z określonym alergenem.
- Objawy alergii skórnej obejmują przede wszystkim zaczerwienienie skóry, wysypkę, pęcherze, obrzęk naczynioruchowy i świąd.
- Wysypka alergiczna może być wywołana przez alergeny pochodzące ze środowiska zewnętrznego lub alergeny pokarmowe.
- Nieleczona alergia skórna może prowadzić do rozwoju chorób alergicznych, jak np. atopowe zapalenie skóry, pokrzywka alergiczna, alergiczny wyprysk kontaktowy (kontaktowe zapalenie skóry) lub wyprysk fotoalergiczny.
Alergia skórna jest jedną z najpowszechniejszych odmian alergii u dzieci i dorosłych. Objawy alergii obejmują zwykle wysypkę, zaczerwienienie oraz pęcherze skórne, które mogą być wypełnione płynem surowiczym. Przypadłość ta jest niezwykle uciążliwa dla pacjenta i może prowadzić do pogorszenia jakości życia oraz licznych trudności w codziennym funkcjonowaniu. Dowiedz się, jak wygląda alergia skórna, z jakimi schorzeniami skórnymi na tle alergicznym zmagamy się najczęściej i co powoduje ich występowanie.
Co na uczulenie skórne? Leczenie alergii skórnej
Leczenie alergii skórnej przeprowadzane jest przez dermatologa i opiera się przede wszystkim na skutecznym rozpoznaniu przyczyn dolegliwości. W procesie diagnozowania alergii skórnej wykorzystuje się różnorodne metody, w tym testy skórne punktowe, testy płatkowe oraz ocenę poziomu immunoglobulin E (IgE). Testy płatkowe są niezwykle pomocne, szczególnie w rozpoznawaniu kontaktowego zapalenia skóry.
W terapii alergii stosuje się leki przeciwhistaminowe, które dzielą się na dwie główne kategorie: leki przeciwhistaminowe I i II generacji. Leki pierwszej generacji, takie jak klemastyna czy hydroksyzyna, choć skuteczne w blokowaniu receptorów H1 histaminy, wykazują działanie nieselektywne, oddziałując również na inne receptory. Może to prowadzić do niepożądanych efektów ubocznych, w tym senności czy suchości w ustach. Z tego powodu, zaleca się obecnie stosowanie nowszych preparatów jak leki przeciwhistaminowe II generacji, które koncentrują się na blokowaniu receptorów H1, minimalizując przy tym ryzyko działań niepożądanych. Do tej grupy należą między innymi cetyryzyna, loratydyna czy feksofenadyna. Wybierając lek antyhistaminowy, należy uwzględnić indywidualne cechy pacjenta oraz potencjalne różnice w przenikaniu substancji czynnych do ośrodkowego układu nerwowego.
W objawowym leczeniu alergii skórnej często stosuje się preparaty miejscowe w formie maści lub żeli, które mogą zawierać składniki łagodzące świąd. W sytuacjach, gdy leczenie objawowe nie przynosi ulgi, dermatolog może zalecić krótkotrwałe stosowanie maści z glikokortykosteroidami. Nowoczesną alternatywą dla miejscowych glikokortykosteroidów są inhibitory kalcyneuryny, takie jak pimekrolimus czy takrolimus, które nie uszkadzają bariery naskórkowej i mogą być stosowane na delikatne partie skóry, na przykład na twarz czy dłonie. Są one obecnie często wybierane w leczeniu atopowego zapalenia skóry.
Fotouczulenia. Leki mogą reagować na słońce, sprawdź na co uważać
Nawet popularne środki przeciwbólowe kupowane bez recepty mogą wywołać reakcje alergiczne - podkreśla farmaceutka Małgorzata Chmielak, przewodnicząca Komisji Nauki i Szkolenia w Okręgowej Izbie Aptekarskiej.
Należy uważać m.in. na leki przeciwcukrzycowe, przeciwgrzybicze, przeciwdepresyjne, uspokajające, przeciwłupieżowe i przeciwtrądzikowe.
- Szczególną uwagę zwracamy w przypadku niesterydowych leków przeciwzapalnych, inną grupą leków, która dotyczy dużej grupy społeczeństwa - to są leki moczopędne. Przyjmując takie preparaty, nie zażywany kąpieli słonecznych i nie opalamy się - wskazała farmaceutka.
