Leki przeciwhistaminowe bez recepty - Skuteczne sposoby na pokrzywkę

Diagnoza pokrzywki

  • w tzw. pokrzywce cholinergicznej często są drobne
  • w wywołanej wysiłkiem – olbrzymie (ta forma pokrzywki może być przyczyną wstrząsu anafilaktycznego)
  • w pokrzywce wywołanej uciskiem – występują w miejscu kontaktu skóry np. z paskiem ciężkiej torby lub na stopach po długim marszu
  • pokrzywka wibracyjna pojawia się u chorych pracujących np. z młotem pneumatycznym
  • pokrzywka świetlna – po opalaniu.

Ważne dla lekarza jest także umiejscowienie zmian pokrzywkowych na ciele oraz czas zanikania zmian. Wielu chorych nie wie, jak długo obecne są zmiany (można obrysować bąbel długopisem i obserwować, kiedy zmiana zanika).

  1. to, kiedy i w jakich okolicznościach po raz pierwszy pojawiły się bąble pokrzywkowe
  2. częstość epizodów pokrzywki i określenie, jak długo wykwity się utrzymują
  3. związek z podróżami, sposobem spędzania wakacji czy weekendów
  4. wielkość, kształt i lokalizację bąbli pokrzywkowych
  5. to, czy występuje też obrzęk naczynioruchowy
  6. aktualnie lub niedawno przyjmowane leki i inne substancje (zarówno zlecone przez lekarza, jak i dostępne bez recepty, preparaty ziołowe, witaminowe, wzbogacające dietę i in.)
  7. związek czasowy między wystąpieniem pokrzywki a kontaktem z pokarmami (spożycie, dotknięcie)
  8. związek objawów z potencjalnymi czynnikami fizycznymi (np. narażenie na niską lub wysoką temperaturę, światło słoneczne), z wysiłkiem fizycznym lub poceniem
  9. zakażenia wirusowe dróg oddechowych, wątroby, mononukleozę zakaźną
  10. kontakt ze zwierzętami
  11. narażenie zawodowe na alergeny lub substancje drażniące (np. lateks, inne wyroby gumowe i kosmetyki), zapytaj o rodzaj pracy
  12. niedawne ugryzienia lub użądlenia przez owady
  13. narażenie na kontakt z alergenami kontaktowymi lub wziewnymi
  14. wszczepienie protez lub implantów w trakcie zabiegów chirurgicznych
  15. objawy ze strony innych układów
  16. rodzinne występowanie pokrzywki i atopii
  17. związek z cyklem miesiączkowym
  18. stres psychiczny, choroby psychiczne
  19. stosowanie używek: tytoniu (stosowanie tytoniów aromatyzowanych), alkoholu, kannabinoli
  20. dotychczas wykonywane badania diagnostyczne
  21. reakcję na dotychczasowe leczenie.

Sposoby leczenia pokrzywki

Terapia pokrzywki musi być prowadzona przez lekarza i należy unikać samoleczenia.

  1. Unikanie czynnika wyzwalającego (np. alergenu, czynnika fizycznego itp.), jeśli został zidentyfikowany. W razie pokrzywki pokarmowej konieczne może być zastosowanie diety eliminacyjnej (ustąpienie zmian skórnych następuje po 2–3 tyg.).
  2. Unikanie czynników nasilających lub wywołujących pokrzywkę: leki (kwas acetylosalicylowy, inne NSLPZ, opioidy), alkohol, stres psychiczny.
  3. Leczenie choroby podstawowej, jeśli pokrzywka ma charakter wtórny, czyli jest spowodowana inną chorobą.

Leczenie farmakologiczne

Podstawowymi lekami wykorzystywanymi w terapii pokrzywki są leki przeciwhistaminowe, które zmniejszają świąd skóry i powodują zanikanie bąbli pokrzywkowych. Leki przeciwhistaminowe skuteczne w leczeniu pokrzywki to: bilastyna, cetyryzyna, desloratadyna, feksofenadyna, lewocetyryzyna, loratadyna i rupatadyna.

U pacjentów z pokrzywką wywoływaną wysiłkiem fizycznym (z anafilaksją lub bez niej) lekarz może zalecić zapobiegawczo leki przeciwhistaminowe w celu zmniejszenia częstości występowania lub nasilenia objawów. Pacjentom, u których wystąpiła reakcja anafilaktyczna lub obrzęk naczynioruchowy krtani, lekarz może zalecić noszenie przy sobie ampułkostrzykawki z adrenaliną lub autowstrzykiwacza z adrenaliną do samodzielnego podania w razie konieczności.

Jak działają leki przeciwhistaminowe?

W leczeniu alergii stosuje się leki przeciwhistaminowe I i II generacji, chociaż w ostatnich latach powstały również leki III generacji. Wybór jest tak duży, że wiele osób zastanawia się, jakie leki na alergię bez recepty będą odpowiednie. Różnią się one od siebie pod wieloma względami, jednak ich zadaniem jest zmniejszenie dolegliwości, jakie towarzyszą alergiom. Produkty dostępne w aptece bez recepty powinny być stosowane w celu zmniejszenia kataru, kichania, uczucia zatkanego nosa, a także pieczenia, zaczerwienienia i łzawienia oczu. Leki przeciwhistaminowe dostępne bez recepty mogą być stosowane również do leczenia pokrzywki, wysypki, nudności czy wymiotów związanych z alergią.

Leki przeciwhistaminowe o składniku aktywnym to m.in.:

  • klemastyna,
  • difenhydramina,
  • triprolidyna,
  • prometazyna,
  • hydroksyzyna.

Mają one szersze działanie niż leczenie alergii. Są przepisywane wyłącznie przez lekarza i mogą leczyć natychmiastowe reakcje, m.in. pokrzywkę ze świądem, alergiczny nieżyt nosa, zapalenie spojówek czy wstrząs anafilaktyczny, który jest stanem zagrożenia życia. Niestety mają one wiele skutków ubocznych, dlatego zostały opracowane leki II generacji, które są dostępne bez recepty i wywołują mniej skutków ubocznych. Należą do nich leki przeciwhistaminowe zawierające w składzie:

  • cetyryzynę,
  • loratadynę,
  • feksofenadynę,
  • azelastynę,
  • lewokabastynę.

Są one przeznaczone do leczenia doraźnego osób cierpiących na alergie sezonowe. Nie powodują senności ani nie wpływają na możliwość prowadzenia pojazdów. Leki przeciwhistaminowe bez recepty zmniejszają dolegliwości, na które cierpią alergicy.

Wszystko, co musisz wiedzieć o lekach przeciwhistaminowych: podstawy i działanie

W ludzkim ciele naturalnie występuje histamina, czyli związek odgrywający rolę neuroprzekaźnika. Leki przeciwhistaminowe blokują działanie tego związku, znosząc reakcję zapalną, obrzęki i inne uciążliwe objawy uczuleniowe jak wysypka, katar, swędzenie czy łzawienie oczu. Dzięki temu komórki człowieka nie reagują na działanie histaminy. Istnieją cztery receptory histaminowe. Co istotne, osoba, która przyjmuje leki przeciwhistaminowe, mając kontakt z alergenem, nie będzie odczuwała skutków poszerzania czy zwiększania przepuszczalności naczyń krwionośnych, dzięki temu nie będzie musiała borykać się z przykrymi objawami.

Istnieją dwa rodzaje leków przeciwhistaminowych to:

  • antagoniści receptora H1 - stosowane w leczeniu objawów alergii,
  • antagoniści receptora H2 - wykorzystywane w leczeniu problemów żołądkowo-jelitowych, gdyż blokują wydzielanie kwasu solnego.

Należy wiedzieć, że występują leki przeciwhistaminowe I, II i III generacji:

  • pierwsza generacja leków przeciwhistaminowych pojawiła się na rynku jako pierwsza. Dzisiaj leki z tej grupy stosowane są rzadko, a wszystko przez skutki uboczne, które są związane z ich przyjmowaniem. To nadmierne działanie sadatywne, które powoduje upośledzenie sprawności psychoruchowej, otępienie, zmęczenie czy senność. Pojawić się mogą zaparcia, czy suchość w jamie ustnej. Histamina I generacji to hydroksyzyna, clemastinum, chlorferenamina i phenazolinum,
  • druga generacja leków przeciwhistaminowych to skuteczne leki, które stosuje się w celu zapobiegania objawom alergii. To loratadyna, mizolastyna, cetyryzyna oraz azelastyna,
  • trzecia generacja leków przeciwhistaminowych to nowoczesne leki, które najczęściej nie wywołują żadnych działań niepożądanych. Do tej grupy zaliczamy desloratadynę, feksofenadynę oraz lewocetyryzynę.

W rezultacie przy dłuższym stosowaniu tego typu leków dochodzi do swoistego uzależnienia śluzówka nosa pozostaje spuchnięta pomimo braku czynnika alergizującego, a jedynym sposobem na udrożnienie nosa jest nieustanne stosowanie leku.

Czytaj dalej...

Swędzenie skóry nóg , swędzenie łydek czy pleców może oznaczać reakcję nadwrażliwości na leki zarówno substancje czynne jak i pomocnicze , być efektem depilacji, zapalenia mieszków włosowych czy przesuszonej skóry.

Czytaj dalej...

skłonność do keloidów bliznowców ; cukrzyca; gorączka; leki fotouczulające, zioła fotouczulające retinoidy, antybiotyki, dziurawiec, nagietek, szałwia, arcydzięgiel ; choroby dermatologiczne skóry np fotodermatozy, skłonności do przebarwień, odbarwień; nadwrażliwość na substancje wybielające; choroby autoimmunologiczne np.

Czytaj dalej...

Kobiety w ciąży narażają na potencjalne ryzyko nie tylko siebie, ale też dziecko, dlatego w przypadku zauważenia jakichkolwiek niepokojących objawów powinny niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, który zaproponuje odpowiednie leczenie.

Czytaj dalej...