U nas zapłacisz kartą
Lojotokowe zapalenie skóry i łysienie - Przyczyny, Objawy i Metody Leczenia
Jakie są przyczyny łojotokowego zapalenia skóry?
Nie ustalono dokładnego mechanizmu choroby i przyczyn powstawania łojotokowego zapalenia skóry .
Z całą pewnością głównym powodem występowania schorzenia jest nadmierne, nieprawidłowe funkcjonowanie gruczołów łojowych . Jednocześnie obserwuje się także patologiczny proces odnowy komórek naskórka, co prowadzi do jego szybszego rogowacenia. Inną przyczyną może być zakażenie drożdżakami z grupy Malassezia furfur (dawniej Pityrosporum ovale ). Według wielu specjalistów grzyby te są odpowiedzialne za złuszczanie naskórka, świąd oraz podrażnienia. Drobnoustrój ten naturalnie bytuje na skórze człowieka, jednak u chorych na łojotokowe zapalenie skóry obserwuje się ich znacznie zwiększoną liczebność.
Najnowszą teorią, która tłumaczy przyczyny powstawania ŁZS, jest wynik badania klinicznego z 2017 r. Wykazało ono wpływ nadmiernej kolonizacji Staphylococcus epidermidis na rozwój tego schorzenia.
Często obserwuje się występowanie łojotokowego zapalenia skóry u osób, u których stwierdzono inne schorzenia, takie jak trądzik, łuszczyca, zespół Downa, choroba Parkinsona, epilepsja, cukrzyca, wirusowe zapalenie wątroby, zapalenie trzustki, HIV i AIDS, przebyty udar lub zawał serca. Tak więc wpływ na rozwój ŁZS mogą mieć choroby przewlekłe oraz obniżenie odporności. Także osoby przyjmujące interferon lub sole litu częściej chorują na tę dermatozę. Zaobserwowano zwiększoną podatność na łojotokowe zapalenie skóry u pacjentów z zaburzeniami psychicznymi, szczególnie u chorych na depresję. Wpływ mogą mieć także zaburzenia hormonalne, które powodują nadmierną aktywność gruczołów łojowych.
Część specjalistów twierdzi, że przyczyną powstawania schorzenia jest nieodpowiednie dbanie o higienę, zanieczyszczenie środowiska, niewłaściwe odżywianie lub długotrwały stres. ŁZS nie należy do chorób dziedzicznych, jednak pośrednio mogą mieć na nią wpływ uwarunkowania genetyczne.
Czym jest łojotokowe zapalenie skóry?
Łojotokowe zapalenie skóry (w skrócie ŁZS) to często występująca choroba zapalna skóry. Dermatoza ta występuje u około 1-3% populacji, w tym u 3-5% młodych dorosłych oraz aż u 40-80% osób zakażonych wirusem HIV. Mężczyźni chorują nawet 6 razy częściej od kobiet.
Po raz pierwszy schorzenie zostało opisane już w 1887 r., a mimo to do tej pory nie ustalono przyczyny jego występowania. Najczęściej po raz pierwszy ŁZS rozwija się w okresie dojrzewania, kiedy gruczoły łojowe są nadreaktywne. Drugi szczyt choroby przypada na czas po 50. roku życia, lecz może pojawić się także u niemowląt pod postacią ciemieniuchy. Łojotokowe zapalenie skóry jest przypadłością o charakterze przewlekłym i nawracającym. Objawy najczęściej obejmują owłosioną skórę lub obszary bogate w gruczoły łojowe, takie jak twarz, górna część klatki piersiowej oraz okolice małżowin usznych.
Częstość występowania łojotokowego zapalenia skóry (ŁZS)
Łojotokowe zapalenie skóry jest jedną z najczęstszych chorób skóry. W populacji ogólnej wynosi częstość występowania wynosi 1–3%, a u chorych z upośledzeniem odporności 34–83%. Istnieją dwa szczyty zachorowań w 2.–12. miesiącu życia oraz w okresie dojrzewania i u młodych dorosłych. Nieco częściej obserwuje się je u mężczyzn.
- skórze głowy,
- w fałdach nosowo-wargowych,
- uszach,
- brwiach,
- klatce piersiowej lub
- w górnej okolicy pleców.
Wykwity rumieniowo-złuszczające pojawiają się też na skórze brwi oraz za małżowiną uszną, dodatkowe zmiany skórne mogą wystąpić także w okolicy fałdów pachowych i w zgięciach stawowych.
Pacjenci z łojotokowym zapaleniem skóry mogą odczuwać niewielki świąd skóry. Przewlekły stan zapalny na skórze głowy czy w obrębie brwi może spowodować przerzedzenie włosów. Szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku łojotokowe zapalenie skóry może prowadzić do erytrodermii, czyli uogólnionego stanu zapalnego skóry.
Łojotokowe zapalenie skóry – różnicowanie
Wizyta u lekarza jest szczególnie ważna, aby w odpowiedni sposób zróżnicować łojotokowe zapalenie skóry od innych chorób skóry, dających objawy w podobnych lokalizacjach. Wśród najczęściej występujących chorób obejmujących skórę głowy, z którymi dermatolog różnicuje ŁZS, wyróżnia się łojotok oraz zapalenie mieszków włosowych na głowie.
Czym jest łojotok?
Łojotok jest schorzeniem, w którym gruczoły łojowe wykazują się nadmierną aktywnością i wydzielają większą ilość sebum. Często jest to spowodowane nieodpowiednią dietą czy niedoborami witamin, a także uwarunkowaniami genetycznymi.
Czym jest zapalenie mieszków włosowych na głowie?
To schorzenie charakteryzuje się występowaniem zaczerwienień i grudek w okolicy miejsc pokrytych włosami. Zazwyczaj są spowodowane uszkodzeniem mechanicznym lub nadkażeniem bakteryjnym.
ŁOJOTOKOWE ZAPALENIE SKÓRY - objawy, rodzaje, leczenie
Łojotokowe zapalenie skóry, w skrócie ŁZS, to jedno z najczęściej występujących schorzeń dermatologicznych. Uważa się, że dotyczy około 3% całej populacji. ŁZS to przewlekła choroba skóry, która ma charakter nawracający. Występuje częściej u osób z obniżoną odpornością, w tym u nosicieli wirusa HIV, chorych na AIDS lub nowotwory złośliwe. Na łojotokowe zapalenie skóry może zachorować każdy, chociaż największe predyspozycje mają osoby dorosłe w wieku od 30. do 60.roku życia oraz niemowlęta.
Potrzebujesz więcej informacji jak wspomóc leczenie ŁZS?
Zapraszamy do kontaktu: 32 630 40 10
U podstawy łojotokowego zapalenia skóry zalicza się nadmierną aktywność gruczołów łojowych, przyśpieszenie rogowacenia skóry oraz nadprodukcja sebum. W etiopatogenezie łojotokowego zapalenia skóry rolę odgrywają również drożdżaki Malassezia furfur oraz bakteria Staphylococcus epidermidis.
