U nas zapłacisz kartą
Lojotokowe zapalenie skóry i łysienie - Przyczyny, Objawy i Metody Leczenia
ŁOJOTOKOWE ZAPALENIE SKÓRY - objawy, rodzaje, leczenie
Łojotokowe zapalenie skóry, w skrócie ŁZS, to jedno z najczęściej występujących schorzeń dermatologicznych. Uważa się, że dotyczy około 3% całej populacji. ŁZS to przewlekła choroba skóry, która ma charakter nawracający. Występuje częściej u osób z obniżoną odpornością, w tym u nosicieli wirusa HIV, chorych na AIDS lub nowotwory złośliwe. Na łojotokowe zapalenie skóry może zachorować każdy, chociaż największe predyspozycje mają osoby dorosłe w wieku od 30. do 60.roku życia oraz niemowlęta.
Potrzebujesz więcej informacji jak wspomóc leczenie ŁZS?
Zapraszamy do kontaktu: 32 630 40 10
U podstawy łojotokowego zapalenia skóry zalicza się nadmierną aktywność gruczołów łojowych, przyśpieszenie rogowacenia skóry oraz nadprodukcja sebum. W etiopatogenezie łojotokowego zapalenia skóry rolę odgrywają również drożdżaki Malassezia furfur oraz bakteria Staphylococcus epidermidis.
Jak prawidłowo pielęgnować skórę dotkniętą ŁZS?
Łojotokowe zapalenie skóry wymaga wyjątkowej opieki i troski. Istotna jest codzienna pielęgnacja kosmetykami, które są przeznaczone dla cery problematycznej. Ważne jest, aby stosować preparaty, które działają przeciwbakteryjnie, zmniejszają stan zapalny i zapewniają właściwą ochronę lipidową skóry. Należy pamiętać, aby nadmiernie nie wysuszać skóry i nie stosować preparatów na bazie alkoholu. Polecane są produkty, które w swoim składzie posiadają szałwię, nagietek, melisę bądź rumianek. Warto również stosować preparaty, które zawierają delikatne kwasy, takie jak kwas laktobionowy czy salicylowy. Podczas leczenia łojotokowego zapalenia skóry należy odstawić alkohol, ostre przyprawy oraz słodycze. Dodatkowo należy unikać sauny oraz basenów.
Biorezonans komórkowy na aparacie MORA.
Aparat MORA umożliwia wykrycie wielu patogenów chorobotwórczych, które wpływają na przebieg łojotokowego zapalenia skóry. Biorezonans pozwala na sprawdzenie obecności 21 pasożytów, 24 szczepów grzybiczych, 27 wirusów, 31 rodzajów pleśni oraz 22 bakterii, między innymi gronkowców, które przyczyniają się do zaostrzenia objawów choroby. Badanie trwa około 1,5-2 godziny, a wyniki testów znane są natychmiast. Po wykryciu patogenów przez aparat, zostaje wdrożona terapia, która ma za zadanie usunięcia drobnoustrojów z organizmu. Diagnostyka oraz terapia na biorezonansie komórkowym jest bezbolesna i nieinwazyjna, dlatego polecana jest także dzieciom.
Sprawdź: Biorezonans komórkowy
Ozonoterapia.
Ozon to najsilniejszy środek wirusobójczy, grzybobójczy oraz bakteriobójczy. To nowoczesna metoda w leczeniu wielu schorzeń, która polega na wykorzystaniu do terapii mieszaniny ozonu i tlenu. Gaz łączy się z hemoglobiną krwi, w wyniku czego ozon trafia do wszystkich komórek organizmu. Ozonoterapia umożliwia pozbycie się patogenów, odżywia oraz dotlenia wszystkie tkanki, dzięki czemu przyspiesza regenerację i oczyszczanie organizmu. W chorobach skórnych zaleca się dodatkowo wykonanie tzw. kąpieli ozonowej. Zabieg wykonuje się bezpośrednio na chorobowo zmienioną powierzchnię skóry dłoni lub stóp, co od zewnątrz wzmacnia lecznicze działanie ozonu.
Czym jest łojotokowe zapalenie skóry?
Łojotokowe zapalenie skóry (w skrócie ŁZS) to często występująca choroba zapalna skóry. Dermatoza ta występuje u około 1-3% populacji, w tym u 3-5% młodych dorosłych oraz aż u 40-80% osób zakażonych wirusem HIV. Mężczyźni chorują nawet 6 razy częściej od kobiet.
Po raz pierwszy schorzenie zostało opisane już w 1887 r., a mimo to do tej pory nie ustalono przyczyny jego występowania. Najczęściej po raz pierwszy ŁZS rozwija się w okresie dojrzewania, kiedy gruczoły łojowe są nadreaktywne. Drugi szczyt choroby przypada na czas po 50. roku życia, lecz może pojawić się także u niemowląt pod postacią ciemieniuchy. Łojotokowe zapalenie skóry jest przypadłością o charakterze przewlekłym i nawracającym. Objawy najczęściej obejmują owłosioną skórę lub obszary bogate w gruczoły łojowe, takie jak twarz, górna część klatki piersiowej oraz okolice małżowin usznych.
Jak dobiera się pielęgnację w łysieniu łojotokowym?
Na zmiany łojotokowe nie wolno stosować emolientów i środków intensywnie natłuszczających, które spowodują nasilenie się objawów. Poszukujemy delikatnie nawilżających i łagodzących środków, które jednocześnie nie wpłyną negatywnie na przetłuszczanie się skóry. Najważniejsze jest znalezienie odpowiednich preparatów oczyszczających. Te powinny być na tyle delikatne, by nie uszkadzać warstwy hydrolipidowej i nie dawać skórze sygnału, że należy dodatkową natłuścić jej powierzchnię przy pomocy sebum.
Dermatolog lub trycholog zaleca stosowanie preparatów z dodatkiem:
- ketokonazolu – stosowany w przebiegu ŁZS oraz łupieżu o niewyjaśnionej etiologii. Ma działanie przeciwgrzybiczne. Hamuje rozwój grzybów na skórze. Zdarza się, że przesusza włosy, dlatego stosuje się go przeważnie dwa razy w tygodniu przez okres do 4 tygodni. Po przeprowadzeniu indywidualnej analizy przypadku lekarz może zalecić inny schemat stosowania.
- clotrimazolum – spotykany raczej w postaci płynu niż szamponu. To kolejny popularny środek o działaniu przeciwgrzybiczym. Bardzo szybko przynosi ulgę w przypadku świądu. Jest sprzedawany bez recepty i przeznaczony do stosowania 2-3 razy dziennie.
- cyklopiroksolamina – o działaniu przeciwzapalnym, przeciwgrzybiczym i antybakteryjnym. Niszczy również przetrwalniki grzybów. Przenika do mieszków włosowych i skóry. Dobrze radzi sobie z grzybami z gatunku Malassezia i nie tylko. Lista potencjalnych działań niepożądanych w przypadku stosowania tego środka jest dość krótka, co jest jego niebywałą zaletą.
Najczęściej wyżej wymienione substancje zawarte są w szamponach, ale na rynku znajdziemy je też w preparatach w formie pianek, żeli do nakładania na skórę, maści, kremów, a nawet sprayów. Jeżeli preparaty nakładane miejscowo źle wpływają na włosy, w niektórych przypadkach można zamienić je na tabletki z tą samą substancją czynną. Oprócz tego popularne są środki zawierające cynk czy siarkę.
