U nas zapłacisz kartą
Lojotokowe zapalenie skóry i łysienie - Przyczyny, Objawy i Metody Leczenia
Jakie są rodzaje ŁZS?
Wyróżnia się kilka odmian łojotokowego zapalenia skóry- postać łupieżopodobną, łojotokowe zapalenie powiek oraz łojotokowe zapalenie skóry niemowląt.
Łupieżopodobne łojotokowe zapalenie skóry to odmiana płatkowego zapalenia skóry. Choroba objawia się zmianami rumieniowymi oraz ogniskami łuszczenia o obrączkowatym kształcie, które przypominają zmiany obserwowane przy łupieżu Gilberta. Zmiany te występują najczęściej na tułowiu. Towarzyszy im silny świąd. Zdarza się, że wykwity obserwuję się również na szyi i kończynach. Odmiana ta ma uporczywy przebieg, natomiast może ustąpić samoistnie.
Łojotokowe zapalenie brzegów powiek objawia się rumieniem, świądem i delikatnym złuszczaniem naskórka powiek. Jest to odmiana, która może stanowić problem diagnostyczny, jeśli zmiany występują tylko w obrębie powieki.
Łojotokowe zapalenie skóry niemowląt, powszechnie znane jako „ciemieniucha”, objawia się grubymi zmianami łojotokowymi, które są tłuste, lepkie, białe lub żółte. Objawy choroby występują u większości nowo narodzonych dzieci. Zmiany te nie powodują dolegliwości bólowych u niemowlaka i nie zagrażają jego zdrowiu. Wykwity obejmują górną część skóry głowy, natomiast mogą pojawić się również na czole, w pobliżu brwi i nosa niemowlęcia, a także w okolicach pieluszkowych. Objawy najczęściej ustępują samoistnie i bez późniejszych nawrotów.
Jak prawidłowo pielęgnować skórę dotkniętą ŁZS?
Łojotokowe zapalenie skóry wymaga wyjątkowej opieki i troski. Istotna jest codzienna pielęgnacja kosmetykami, które są przeznaczone dla cery problematycznej. Ważne jest, aby stosować preparaty, które działają przeciwbakteryjnie, zmniejszają stan zapalny i zapewniają właściwą ochronę lipidową skóry. Należy pamiętać, aby nadmiernie nie wysuszać skóry i nie stosować preparatów na bazie alkoholu. Polecane są produkty, które w swoim składzie posiadają szałwię, nagietek, melisę bądź rumianek. Warto również stosować preparaty, które zawierają delikatne kwasy, takie jak kwas laktobionowy czy salicylowy. Podczas leczenia łojotokowego zapalenia skóry należy odstawić alkohol, ostre przyprawy oraz słodycze. Dodatkowo należy unikać sauny oraz basenów.
Biorezonans komórkowy na aparacie MORA.
Aparat MORA umożliwia wykrycie wielu patogenów chorobotwórczych, które wpływają na przebieg łojotokowego zapalenia skóry. Biorezonans pozwala na sprawdzenie obecności 21 pasożytów, 24 szczepów grzybiczych, 27 wirusów, 31 rodzajów pleśni oraz 22 bakterii, między innymi gronkowców, które przyczyniają się do zaostrzenia objawów choroby. Badanie trwa około 1,5-2 godziny, a wyniki testów znane są natychmiast. Po wykryciu patogenów przez aparat, zostaje wdrożona terapia, która ma za zadanie usunięcia drobnoustrojów z organizmu. Diagnostyka oraz terapia na biorezonansie komórkowym jest bezbolesna i nieinwazyjna, dlatego polecana jest także dzieciom.
Sprawdź: Biorezonans komórkowy
Ozonoterapia.
Ozon to najsilniejszy środek wirusobójczy, grzybobójczy oraz bakteriobójczy. To nowoczesna metoda w leczeniu wielu schorzeń, która polega na wykorzystaniu do terapii mieszaniny ozonu i tlenu. Gaz łączy się z hemoglobiną krwi, w wyniku czego ozon trafia do wszystkich komórek organizmu. Ozonoterapia umożliwia pozbycie się patogenów, odżywia oraz dotlenia wszystkie tkanki, dzięki czemu przyspiesza regenerację i oczyszczanie organizmu. W chorobach skórnych zaleca się dodatkowo wykonanie tzw. kąpieli ozonowej. Zabieg wykonuje się bezpośrednio na chorobowo zmienioną powierzchnię skóry dłoni lub stóp, co od zewnątrz wzmacnia lecznicze działanie ozonu.
Objawy łojotokowego zapalenia skóry
Najbardziej charakterystycznym objawem ŁZS są tłuste, łuszczące się łuski (lub zarumienione plamy), pojawiające się w charakterystycznych miejscach. Zmiany chorobowe obejmować mogą m.in.:
- skórę głowy,
- klatkę piersiową,
- górną okolicę pleców,
- okolice małżowin usznych,
- fałdy skórne.
Zdarza się, że plamy skórne w łojotokowym zapaleniu skóry powodują niewielki świąd.
Łojotokowe zapalenie skóry u niemowląt
Bardzo często występuje ŁZS u niemowląt w postaci grubych, tłustych łusek o zabarwieniu biało-żółtym. Zauważyć je najczęściej można na skórze głowy. Konieczna jest wtedy konsultacja dermatologiczna i wprowadzenie odpowiednich produktów pielęgnacyjnych.
Jak dobiera się pielęgnację w łysieniu łojotokowym?
Na zmiany łojotokowe nie wolno stosować emolientów i środków intensywnie natłuszczających, które spowodują nasilenie się objawów. Poszukujemy delikatnie nawilżających i łagodzących środków, które jednocześnie nie wpłyną negatywnie na przetłuszczanie się skóry. Najważniejsze jest znalezienie odpowiednich preparatów oczyszczających. Te powinny być na tyle delikatne, by nie uszkadzać warstwy hydrolipidowej i nie dawać skórze sygnału, że należy dodatkową natłuścić jej powierzchnię przy pomocy sebum.
Dermatolog lub trycholog zaleca stosowanie preparatów z dodatkiem:
- ketokonazolu – stosowany w przebiegu ŁZS oraz łupieżu o niewyjaśnionej etiologii. Ma działanie przeciwgrzybiczne. Hamuje rozwój grzybów na skórze. Zdarza się, że przesusza włosy, dlatego stosuje się go przeważnie dwa razy w tygodniu przez okres do 4 tygodni. Po przeprowadzeniu indywidualnej analizy przypadku lekarz może zalecić inny schemat stosowania.
- clotrimazolum – spotykany raczej w postaci płynu niż szamponu. To kolejny popularny środek o działaniu przeciwgrzybiczym. Bardzo szybko przynosi ulgę w przypadku świądu. Jest sprzedawany bez recepty i przeznaczony do stosowania 2-3 razy dziennie.
- cyklopiroksolamina – o działaniu przeciwzapalnym, przeciwgrzybiczym i antybakteryjnym. Niszczy również przetrwalniki grzybów. Przenika do mieszków włosowych i skóry. Dobrze radzi sobie z grzybami z gatunku Malassezia i nie tylko. Lista potencjalnych działań niepożądanych w przypadku stosowania tego środka jest dość krótka, co jest jego niebywałą zaletą.
Najczęściej wyżej wymienione substancje zawarte są w szamponach, ale na rynku znajdziemy je też w preparatach w formie pianek, żeli do nakładania na skórę, maści, kremów, a nawet sprayów. Jeżeli preparaty nakładane miejscowo źle wpływają na włosy, w niektórych przypadkach można zamienić je na tabletki z tą samą substancją czynną. Oprócz tego popularne są środki zawierające cynk czy siarkę.
