U nas zapłacisz kartą
Lojotokowe zapalenie skóry i łysienie - Przyczyny, Objawy i Metody Leczenia
Jak prawidłowo pielęgnować skórę dotkniętą ŁZS?
Łojotokowe zapalenie skóry wymaga wyjątkowej opieki i troski. Istotna jest codzienna pielęgnacja kosmetykami, które są przeznaczone dla cery problematycznej. Ważne jest, aby stosować preparaty, które działają przeciwbakteryjnie, zmniejszają stan zapalny i zapewniają właściwą ochronę lipidową skóry. Należy pamiętać, aby nadmiernie nie wysuszać skóry i nie stosować preparatów na bazie alkoholu. Polecane są produkty, które w swoim składzie posiadają szałwię, nagietek, melisę bądź rumianek. Warto również stosować preparaty, które zawierają delikatne kwasy, takie jak kwas laktobionowy czy salicylowy. Podczas leczenia łojotokowego zapalenia skóry należy odstawić alkohol, ostre przyprawy oraz słodycze. Dodatkowo należy unikać sauny oraz basenów.
Biorezonans komórkowy na aparacie MORA.
Aparat MORA umożliwia wykrycie wielu patogenów chorobotwórczych, które wpływają na przebieg łojotokowego zapalenia skóry. Biorezonans pozwala na sprawdzenie obecności 21 pasożytów, 24 szczepów grzybiczych, 27 wirusów, 31 rodzajów pleśni oraz 22 bakterii, między innymi gronkowców, które przyczyniają się do zaostrzenia objawów choroby. Badanie trwa około 1,5-2 godziny, a wyniki testów znane są natychmiast. Po wykryciu patogenów przez aparat, zostaje wdrożona terapia, która ma za zadanie usunięcia drobnoustrojów z organizmu. Diagnostyka oraz terapia na biorezonansie komórkowym jest bezbolesna i nieinwazyjna, dlatego polecana jest także dzieciom.
Sprawdź: Biorezonans komórkowy
Ozonoterapia.
Ozon to najsilniejszy środek wirusobójczy, grzybobójczy oraz bakteriobójczy. To nowoczesna metoda w leczeniu wielu schorzeń, która polega na wykorzystaniu do terapii mieszaniny ozonu i tlenu. Gaz łączy się z hemoglobiną krwi, w wyniku czego ozon trafia do wszystkich komórek organizmu. Ozonoterapia umożliwia pozbycie się patogenów, odżywia oraz dotlenia wszystkie tkanki, dzięki czemu przyspiesza regenerację i oczyszczanie organizmu. W chorobach skórnych zaleca się dodatkowo wykonanie tzw. kąpieli ozonowej. Zabieg wykonuje się bezpośrednio na chorobowo zmienioną powierzchnię skóry dłoni lub stóp, co od zewnątrz wzmacnia lecznicze działanie ozonu.
Łojotokowe zapalenie skóry – różnicowanie
Wizyta u lekarza jest szczególnie ważna, aby w odpowiedni sposób zróżnicować łojotokowe zapalenie skóry od innych chorób skóry, dających objawy w podobnych lokalizacjach. Wśród najczęściej występujących chorób obejmujących skórę głowy, z którymi dermatolog różnicuje ŁZS, wyróżnia się łojotok oraz zapalenie mieszków włosowych na głowie.
Czym jest łojotok?
Łojotok jest schorzeniem, w którym gruczoły łojowe wykazują się nadmierną aktywnością i wydzielają większą ilość sebum. Często jest to spowodowane nieodpowiednią dietą czy niedoborami witamin, a także uwarunkowaniami genetycznymi.
Czym jest zapalenie mieszków włosowych na głowie?
To schorzenie charakteryzuje się występowaniem zaczerwienień i grudek w okolicy miejsc pokrytych włosami. Zazwyczaj są spowodowane uszkodzeniem mechanicznym lub nadkażeniem bakteryjnym.
Jak wygląda łojotokowe zapalenie skóry u dzieci?
Łojotokowe zapalenie skóry najczęściej dotyczy osób dorosłych. Może jednak także występować u niemowląt. Nosi wówczas nazwę ciemieniuchy lub łagodnego łojotokowego zapalenia skóry. Najczęściej schorzenie występuje u dzieci do trzeciego miesiąca życia, bardzo rzadko pojawia się w późniejszym wieku (najpóźniej do drugiego roku życia). Ciemieniucha zazwyczaj lokalizuje się w górnej części głowy niemowlęcia (w okolicach ciemiączka) lub w miejscach pieluszkowych. Czasem pojawia się na czole w pobliżu brwi i nosa niemowlęcia. Jest to zrogowaciały, łuskowaty naskórek przypominający tłusty łupież.
Choroba pojawia się na skutek wzmożonej aktywności gruczołów łojowych. Ciemieniucha nie jest schorzeniem zagrażającym życiu lub powodującym ból, stanowi natomiast problem estetyczny. Szacuje się, że choroba dotyka niemal połowę niemowląt z atopowym zapaleniem skóry, nieco rzadziej z łuszczycą. Zmiany skórne mogą się cofać samoistnie i nie mają tendencji do nawrotów, jednak zaleca się konsultację choroby z pediatrą. Przyczyny szuka się w występowaniu Candida albicans na skórze oraz we wpływie androgenów matki. Na rynku można znaleźć liczne preparaty dostępne bez recepty, które pomogą w walce z ciemieniuchą.
Jakie są przyczyny łojotokowego zapalenia skóry?
Nie ustalono dokładnego mechanizmu choroby i przyczyn powstawania łojotokowego zapalenia skóry .
Z całą pewnością głównym powodem występowania schorzenia jest nadmierne, nieprawidłowe funkcjonowanie gruczołów łojowych . Jednocześnie obserwuje się także patologiczny proces odnowy komórek naskórka, co prowadzi do jego szybszego rogowacenia. Inną przyczyną może być zakażenie drożdżakami z grupy Malassezia furfur (dawniej Pityrosporum ovale ). Według wielu specjalistów grzyby te są odpowiedzialne za złuszczanie naskórka, świąd oraz podrażnienia. Drobnoustrój ten naturalnie bytuje na skórze człowieka, jednak u chorych na łojotokowe zapalenie skóry obserwuje się ich znacznie zwiększoną liczebność.
Najnowszą teorią, która tłumaczy przyczyny powstawania ŁZS, jest wynik badania klinicznego z 2017 r. Wykazało ono wpływ nadmiernej kolonizacji Staphylococcus epidermidis na rozwój tego schorzenia.
Często obserwuje się występowanie łojotokowego zapalenia skóry u osób, u których stwierdzono inne schorzenia, takie jak trądzik, łuszczyca, zespół Downa, choroba Parkinsona, epilepsja, cukrzyca, wirusowe zapalenie wątroby, zapalenie trzustki, HIV i AIDS, przebyty udar lub zawał serca. Tak więc wpływ na rozwój ŁZS mogą mieć choroby przewlekłe oraz obniżenie odporności. Także osoby przyjmujące interferon lub sole litu częściej chorują na tę dermatozę. Zaobserwowano zwiększoną podatność na łojotokowe zapalenie skóry u pacjentów z zaburzeniami psychicznymi, szczególnie u chorych na depresję. Wpływ mogą mieć także zaburzenia hormonalne, które powodują nadmierną aktywność gruczołów łojowych.
Część specjalistów twierdzi, że przyczyną powstawania schorzenia jest nieodpowiednie dbanie o higienę, zanieczyszczenie środowiska, niewłaściwe odżywianie lub długotrwały stres. ŁZS nie należy do chorób dziedzicznych, jednak pośrednio mogą mieć na nią wpływ uwarunkowania genetyczne.
Autor
Redakcja LekarzeBezKolejki.pl - W skład zespołu redakcyjnego portalu LekarzeBezKolejki.pl wchodzą wykwalifikowani farmaceuci. Ich bogate doświadczenie zawodowe i gruntowna wiedza nabyta na studiach farmaceutycznych umożliwiają tworzenie wiarygodnych i rzeczowych tekstów zgodnie z zasadami medycyny opartej na dowodach naukowych (EBM). Treści te są zawsze oparte na solidnych źródłach, takich jak aktualne badania naukowe czy specjalistyczne publikacje. Zespół łączy profesjonalizm z pasją do ciągłego rozwijania się i chęcią dzielenia się wiedzą, co przekłada się na atrakcyjne i wciągające materiały edukacyjne dla użytkowników.
Polecane artykuły
Białe plamy na paznokciach — co mogą oznaczać?
Zapalenie mieszków włosowych — jak się objawia i jak leczyć tę przypadłość?
Trądzik — problem nastolatków i dorosłych. Jak skutecznie leczyć trądzik pospolity?
Grzybica skóry – przyczyny, objawy, rodzaje i leczenie
Jak powstaje łupież? Jak sobie z nim radzić?
