Lojotokowe zapalenie skóry i łysienie - Przyczyny, Objawy i Metody Leczenia

Jak wygląda łojotokowe zapalenie skóry?

Zazwyczaj wczesnym objawem ŁZS jest występowanie łojotoku skóry głowy. Następnie nawarstwiają się tłuste, żółtoszare łuski i strupy oraz pojawia się stan zapalny, a włosy mogą ulec znacznemu przerzedzeniu. Ogniska rumieniowo-złuszczające mogą obejmować brwi, a także nieowłosioną skórę – czoło, fałdy nosowo-wargowe, okolice uszu oraz karku, mostek, fałdy pachowe, pachwiny, okolice pępka i rynnę łojotokową między łopatkami. Zmiany mogą także występować na brzegach powiek. Na skórze pojawiają się ogniska zapalne z widocznymi, drobnopłatowymi złuszczeniami. Odczuwalny może być silny świąd, szczególnie w okolicy owłosionej skóry głowy. Jego nasilenie może zwiększać pot. Łuszczycowe zapalenie skóry nie jest chorobą zagrażającą życiu, a ogólny stan chorego jest dobry. Dermatoza wiąże się natomiast z dużym dyskomfortem chorego, ponieważ zmiany skórne występują w widocznych miejscach na ciele.

Łojotokowe zapalenie skóry często może być mylone z innymi chorobami, w którym występuje złuszczanie naskórka. Głównie jest to łuszczyca, a także egzema, grzybica lub reakcja alergiczna. Jednak zazwyczaj zmiany chorobowe mają inną wielkość, a także charakteryzują się odmiennym obrazem mikroskopowym. W zależności od lokalizacji ŁZS może mieć nieco odmienny wygląd. Na twarzy zmiany lokalizują się głównie na czole (jest to tzw. korona łojotokowa), w fałdach nosowo-barkowych, na brwiach i uszach, tworząc lepkie, żółte strupy. Na szyi pojawiają się zmiany obrączkowate, które często są mylone z grzybicą. W okolicach pach, pachwin, pod piersiami i w okolicach intymnych zmiany przyjmują rozlany charakter o czerwonej barwie, dlatego mogą przypominać drożdżycę. Natomiast na tułowiu pojawiają się okrężne żółto-brązowe plamy, najczęściej w okolicy mostka. Na owłosionej skórze głowy może występować jako łupież lub zmiany zapalne, obejmując całą jej powierzchnię.

W związku z tak różnorodnością zmian w zależności od miejsca występowania każda zmiana skórna powinna być skonsultowana z dermatologiem, który precyzyjnie określi rodzaj schorzenia oraz wdroży właściwe leczenie.

Jakie są rodzaje ŁZS?

Wyróżnia się kilka odmian łojotokowego zapalenia skóry- postać łupieżopodobną, łojotokowe zapalenie powiek oraz łojotokowe zapalenie skóry niemowląt.

Łupieżopodobne łojotokowe zapalenie skóry to odmiana płatkowego zapalenia skóry. Choroba objawia się zmianami rumieniowymi oraz ogniskami łuszczenia o obrączkowatym kształcie, które przypominają zmiany obserwowane przy łupieżu Gilberta. Zmiany te występują najczęściej na tułowiu. Towarzyszy im silny świąd. Zdarza się, że wykwity obserwuję się również na szyi i kończynach. Odmiana ta ma uporczywy przebieg, natomiast może ustąpić samoistnie.

Łojotokowe zapalenie brzegów powiek objawia się rumieniem, świądem i delikatnym złuszczaniem naskórka powiek. Jest to odmiana, która może stanowić problem diagnostyczny, jeśli zmiany występują tylko w obrębie powieki.

Łojotokowe zapalenie skóry niemowląt, powszechnie znane jako „ciemieniucha”, objawia się grubymi zmianami łojotokowymi, które są tłuste, lepkie, białe lub żółte. Objawy choroby występują u większości nowo narodzonych dzieci. Zmiany te nie powodują dolegliwości bólowych u niemowlaka i nie zagrażają jego zdrowiu. Wykwity obejmują górną część skóry głowy, natomiast mogą pojawić się również na czole, w pobliżu brwi i nosa niemowlęcia, a także w okolicach pieluszkowych. Objawy najczęściej ustępują samoistnie i bez późniejszych nawrotów.

Jakie są polecane zabiegi na łysienie łojotokowe?

Dobrym pomysłem, gdy borykamy się z łysieniem łojotokowym, są zabiegi wymierzone w łojotok – może polegać on na nakładaniu skórę ampułek z indywidualnie dobranymi substancjami czynnymi. Dość popularne są też czynności takie jak:

• infuzja tlenowa – dobrze radzi sobie z łojotokiem, ponieważ reguluje pracę gruczołów łojowych. Ogranicza stany zapalne i jest świetnym narzędziem do walki z wypadającymi włosami. Ponieważ podczas zabiegu w skórę wtłaczany jest tlen pod wysokim ciśnieniem, nie ma możliwości, by zareagowała ona w sposób alergiczny. To odpowiedni zabieg nawet dla podrażnionego skalpu.
• mezoterapia igłowa – skuteczna w terapii łysienia. Polega na aplikowaniu rewitalizujących preparatów w skórę głowy przy pomocy iniekcji. Odżywia i stymuluje cebulki włosów. Na skórze głowy wykonywać można także mezoterapię mikroigłową oraz bezigłową. W przypadku omawianych problemów dobrze sprawdzają się środki zawierające minoksydyl oraz biotynę.
• karboksyterapia – poprawia mikrokrążenie, ogranicza przetłuszczanie się włosów i hamuje ich wypadanie. Jest polecana zarówno profilaktycznie, jak i leczniczo w łysieniu łojotokowym. Można stosować ją równocześnie z mezoterapią i zabiegami z wykorzystaniem osocza bogatopłytkowego. Stosunkowo dobrze radzi sobie też z innymi rodzajami łysienia oraz łuszczycą.
• botoks na włosy – wstrzykiwany w skórę głowy hamuje aktywność gruczołów łojowych. Ogranicza wydzielanie się potu, a więc może złagodzić objawy związane z nasileniem objawów po treningach. Jest chętnie wybierany przez lekarzy i Pacjentów, dobrze przez nich tolerowany i polecany.

Doskonałym wyborem w przebiegu schorzenia będzie regularne wykonywanie peelingu trychologicznego lub kawitacyjnego, w zależności od tego, co zaleci specjalista podczas konsultacji. Te pomogą zahamować łojotok, pozbyć się w bezpieczny sposób łuski i zalegającego martwego naskórka oraz umożliwiają dogłębne oczyszczenie skóry. Dzięki temu będzie ona przygotowana na aplikację leczniczych substancji aktywnych.

---

lysienie