U nas zapłacisz kartą
Lojotokowe zapalenie skóry i łysienie - Przyczyny, Objawy i Metody Leczenia
ŁOJOTOKOWE ZAPALENIE SKÓRY - objawy, rodzaje, leczenie
Łojotokowe zapalenie skóry, w skrócie ŁZS, to jedno z najczęściej występujących schorzeń dermatologicznych. Uważa się, że dotyczy około 3% całej populacji. ŁZS to przewlekła choroba skóry, która ma charakter nawracający. Występuje częściej u osób z obniżoną odpornością, w tym u nosicieli wirusa HIV, chorych na AIDS lub nowotwory złośliwe. Na łojotokowe zapalenie skóry może zachorować każdy, chociaż największe predyspozycje mają osoby dorosłe w wieku od 30. do 60.roku życia oraz niemowlęta.
Potrzebujesz więcej informacji jak wspomóc leczenie ŁZS?
Zapraszamy do kontaktu: 32 630 40 10
U podstawy łojotokowego zapalenia skóry zalicza się nadmierną aktywność gruczołów łojowych, przyśpieszenie rogowacenia skóry oraz nadprodukcja sebum. W etiopatogenezie łojotokowego zapalenia skóry rolę odgrywają również drożdżaki Malassezia furfur oraz bakteria Staphylococcus epidermidis.
Jak wygląda łojotokowe zapalenie skóry u dzieci?
Łojotokowe zapalenie skóry najczęściej dotyczy osób dorosłych. Może jednak także występować u niemowląt. Nosi wówczas nazwę ciemieniuchy lub łagodnego łojotokowego zapalenia skóry. Najczęściej schorzenie występuje u dzieci do trzeciego miesiąca życia, bardzo rzadko pojawia się w późniejszym wieku (najpóźniej do drugiego roku życia). Ciemieniucha zazwyczaj lokalizuje się w górnej części głowy niemowlęcia (w okolicach ciemiączka) lub w miejscach pieluszkowych. Czasem pojawia się na czole w pobliżu brwi i nosa niemowlęcia. Jest to zrogowaciały, łuskowaty naskórek przypominający tłusty łupież.
Choroba pojawia się na skutek wzmożonej aktywności gruczołów łojowych. Ciemieniucha nie jest schorzeniem zagrażającym życiu lub powodującym ból, stanowi natomiast problem estetyczny. Szacuje się, że choroba dotyka niemal połowę niemowląt z atopowym zapaleniem skóry, nieco rzadziej z łuszczycą. Zmiany skórne mogą się cofać samoistnie i nie mają tendencji do nawrotów, jednak zaleca się konsultację choroby z pediatrą. Przyczyny szuka się w występowaniu Candida albicans na skórze oraz we wpływie androgenów matki. Na rynku można znaleźć liczne preparaty dostępne bez recepty, które pomogą w walce z ciemieniuchą.
Objawy łojotokowego zapalenia skóry
Najbardziej charakterystycznym objawem ŁZS są tłuste, łuszczące się łuski (lub zarumienione plamy), pojawiające się w charakterystycznych miejscach. Zmiany chorobowe obejmować mogą m.in.:
- skórę głowy,
- klatkę piersiową,
- górną okolicę pleców,
- okolice małżowin usznych,
- fałdy skórne.
Zdarza się, że plamy skórne w łojotokowym zapaleniu skóry powodują niewielki świąd.
Łojotokowe zapalenie skóry u niemowląt
Bardzo często występuje ŁZS u niemowląt w postaci grubych, tłustych łusek o zabarwieniu biało-żółtym. Zauważyć je najczęściej można na skórze głowy. Konieczna jest wtedy konsultacja dermatologiczna i wprowadzenie odpowiednich produktów pielęgnacyjnych.
Jak pielęgnować skórę z łojotokowym zapaleniem skóry?
Skóra osoby chorej na łojotokowe zapalenie skóry wymaga specjalnej pielęgnacji. W aptekach oraz drogeriach są dostępne liczne preparaty przeznaczone dla osób z tym schorzeniem – często mają w nazwie skrót DS lub DS+. Dostępne są także specjalistyczne płyny do kąpieli, żele oraz kremy do codziennego stosowania. Zaleca się używanie szamponów przeciwłupieżowych zawierających w składzie m.in. kwas salicylowy, siarkę, siarczek selenu, dziegieć, cynk i ketokonazol. Należy je stosować regularnie co najmniej 2 razy w tygodniu.
Osoby chore na ŁZS powinny unikać preparatów z wazeliną, ponieważ może ona pogorszyć stan skóry. Dużym błędem jest także stosowanie kosmetyków do skóry trądzikowej. Łojotokowe zapalenie skóry i skóra przetłuszczająca się znacząco różnią się od siebie, dlatego wymagają innej pielęgnacji.
