U nas zapłacisz kartą
Wpływ Bimatoprostu na Lysienie Androgenowe - Czy To Efektywne Rozwiązanie?
Abstract
| A biodegradable sustained-release intracameral implant containing the prostaglandin analogue bimatoprost |
| Developed by Allergan, bimatoprost implant received its first approval on 04 March 2020, in the USA |
| Approved for use to reduce IOP in patients with open angle glaucoma or ocular hypertension |
Open-angle glaucoma (OAG) is a chronic and progressive eye disorder that is characterized by optic nerve damage and is commonly associated with elevated intraocular pressure (IOP) [1, 2]. In OAG, disease progression leads to irreversible visual field loss and, if untreated, can result in blindness. Management of OAG centres around the use of medications, laser trabeculoplasty or surgery (or a combination of the three) to lower IOP with the aim of preventing or slowing vision loss. First-line treatment for OAG usually involves the use of topical IOP-lowering medications, most commonly prostaglandin analogues (e.g. bimatoprost, latanoprost, tafluprost, travoprost). Other classes of topical IOP-lowering medications used for the treatment of OAG include cholinergic agonists (e.g. pilocarpine), β-adrenergic receptor blockers (e.g. timolol), α-adrenergic receptor agonists (e.g. brimonidine) and carbonic anhydrase inhibitors (e.g. brinzolamide) [1, 2].
system containing a 10-μg bimatoprost dose [9]. A New Drug Application for bimatoprost implant for use in the treatment of OAG and/or OHT, supported by the findings of the phase III ARTEMIS-1 and ARTEMIS-2 clinical trials (Sect. 2.4.1), was accepted by the US FDA in July 2019 [10].
Objawy łysienia androgenowego
Wykorzystanie infografiki na swojej stronie możliwe tylko poprzez skopiowanie kodu poniżej:Kod został skopiowany!
U mężczyzn
Łysienie klasyfikuje się zgodnie ze skalą Hamiltona i Norwooda. Utracie włosów poddawane są zwykle okolice czołowo-skroniowe, a następnie ciemieniowe. Przerzedzanie włosów rozprzestrzenia się w stronę skroni oraz ciemienia, w efekcie zostawiając koronę włosów na potylicy i w okolicy skroni.
Diagnostyka to przede wszystkim wywiad z Pacjentem. Lekarz zapyta o początek występowania objawów, przebieg łysienia oraz inne choroby współtowarzyszące. Następnie dokładnie ogląda skórę głowy oraz pociąga w kilku lokalizacjach za pęki włosów. Jeśli wyrwane będzie ok. 10 włosów, wtedy wynik testu jest dodatni. Diagnostyka opiera się też na zastosowaniu trichoskopii za pomocą dermatoskopu. Specjalista ocenia stan łodyg włosów, mieszków oraz skóry głowy.
Przy leczeniu łysienia androgenowego stosuje się leki blokujące enzym 5a-reduktazy – finasteryd, który hamuje też produkcję pochodnej testosteronu DHT. Lek blokuje wypadanie włosów i pobudza ich wzrost.
Innym środkiem farmakologicznym zmniejszającym stężenie DHT, jest dutasteryd. Coraz więcej specjalistów korzysta jednak z zastosowania nowoczesnej techniki wykorzystującej osocze bogatopłytkowe. Preparat powstaje z krwi Pacjenta i podaje się go w formie mezoterapii w obszar skóry głowy.
Skala Norwood-Hamilton
U kobiet
Panie także borykają się z kłopotliwym łysieniem androgenowym, które zwykle występuje w okresie okołomenopauzalnym. Według wielu badań szacuje się, że androgenowe wypadanie włosów u kobiet występuje u ok. 50% Pań po 50-55 roku życia.
Przyczyny łysienia androgenowego
Badania wykazują że głównym czynnikiem powodującym łysienie androgenowe jest testosteron a jeszcze bardziej pochodna testosteronu – dihydrotestosteron (DHT). Są to męskie hormony – androgeny, które występują u mężczyzn ale również u kobiet.
Androgeny odgrywają ważną rolę w rozwoju seksualnym mężczyzn od urodzenia do dojrzewania. Regulują pracę gruczołów łojowych, wzrost apokrynowych włosów oraz libido. Wraz z wiekiem, androgeny stymulują wzrost włosów na twarzy, ale powstrzymują na skroniach i wierzchołku głowy, stan ten został nazwany „paradoksem androgennym”.
Hormony te w organizmie kontrolują one głównie funkcje układu rozrodczego zarówno u kobiet jak i u mężczyzn. Podstawowym hormonem z grupy androgenów jest testosteron. Produkowany on jest przez komórki Laydiga, ale może on pochodzić także z nadnerczy, chociaż w mniejszej ilości. Testosteron rozkładany jest przez enzym 5αreduktazę do 5α-dihydrotestosteronu (DHT). Ta forma hormonu wykazuje silniejsze działanie androgenne. Istnieją dwa różne typu enzymy 5αreduktazy jednak w mieszkach włosowych testosteron mediowany głównie przez typ II 5αreduktazy. Chociaż to nie skóra jest głównym źródłem syntezy androgenów, krążące w niej prohormony także wykazują zdolności androgenne. Mowa o DHEA i androstendionie, które w gruczołach potowych i brodawkach włosów mogą być transformowane do DHT i testosteronu. Mężczyźni z łysieniem androgenowym zazwyczaj mają wyższe stężenie 5α reduktazy. Najwyższe stężenie 5α reduktazy występuje na skórze głowy. Wspomniane hormony, jako androgeny o silnym działaniu, regulują procesy fizjologiczne, prawidłowo stymulują produkcję włosów terminalnych w różnych okolicach ciała ( okolice pachwin, broda), wywierają odmienny efekt na wzrost włosów w genetycznie predysponowanych miejscach takich jak okolice czoła i szczytu owłosionej skóry głowy. W okolicach łysiejących zwiększone jest stężenie DHT dlatego też hormon ten jest najbardziej istotnym androgenem w patogenezie AGA. Potwierdzają to badania na mężczyznach z wrodzonym niedoborem 5αreduktazy u których nie dochodzi do łysienia.
Przyjęto, że głównym miejscem działania androgenów w mieszku jest brodawka włosa. Komórki te mają małą ilość receptorów AR o wysokim powinowactwie. Receptory te odpowiedzialne są za wrażliwość komórek na androgeny. Na owłosionej skórze głowy wrażliwość na androgeny i i rozmieszczenie AR są ograniczone do konkretnych regionów. Na tej podstawie tłumaczy się zazwyczaj słaby efekt androgenny w okolicy potylicznej.