U nas zapłacisz kartą
Wpływ Bimatoprostu na Lysienie Androgenowe - Czy To Efektywne Rozwiązanie?
Jakie rodzaje zabiegów leczenia łysienia androgenowego wyróżniamy?
Mezoterapia igłowa
Mezoterapia igłowa polega na podawaniu substancji aktywnych bezpośrednio do skóry za pomocą niewielkich igieł. W przypadku łysienia androgenowego, koktajle do mezoterapii mogą zawierać witaminy i minerały takie jak np. krzemionka organiczna, aminokwasy oraz peptydy, które mają za zadanie:
- pobudzić wzrost włosów,
- poprawić kondycję skóry głowy,
- zahamować proces łysienia.
Terapia osoczem bogatopłytkowym
Terapia osoczem bogatopłytkowym polega na pobraniu krwi pacjenta, jej obróbce w celu otrzymania osocza bogatego w płytki krwi, a następnie wstrzyknięciu go w skórę. Płytki krwi zawierają liczne czynniki wzrostu, które stymulują procesy naprawcze i regeneracyjne w skórze, pobudzając tym samym wzrost włosów i poprawiając ich kondycję.
Ostrzykiwanie fibryną bogatopłytkową
W przeciwieństwie do osocza, fibryna bogatopłytkowa jest bardziej skoncentrowana, powstaje poprzez oddzielenie fibryny od osocza krwi. Jednak podobnie jak osocze bogatopłytkowe, fibryna bogatopłytkowa pochodzi z ludzkiej krwi. Zawiera ona czynniki wzrostu oraz inne substancje biologicznie aktywne, które wspomagają procesy regeneracyjne, stymulując wzrost włosów.
Mikronakłucia 4.0
Mikronakłucia 4.0 to zabieg, który polega na mechanicznym uszkadzaniu skóry głowy za pomocą mikroigiełek, co stymuluje procesy naprawcze i regeneracyjne w skórze. W efekcie dochodzi do zwiększenia produkcji kolagenu i elastyny oraz aktywacji mieszka włosowego, co może przyczynić się do poprawy gęstości i jakości włosów. Jednocześnie podczas zabiegu wprowadzany jest w skórę głowy, indywidualnie dobrany odżywczy koktajl, który wspomaga procesy naprawcze.
Wspomniane wyżej zabiegi mogą być stosowane wraz z innymi metodami leczenia łysienia androgenowego. Oczywiście ich wybór należy skonsultować ze specjalistą.
Objawy łysienia androgenowego
Wykorzystanie infografiki na swojej stronie możliwe tylko poprzez skopiowanie kodu poniżej:Kod został skopiowany!
U mężczyzn
Łysienie klasyfikuje się zgodnie ze skalą Hamiltona i Norwooda. Utracie włosów poddawane są zwykle okolice czołowo-skroniowe, a następnie ciemieniowe. Przerzedzanie włosów rozprzestrzenia się w stronę skroni oraz ciemienia, w efekcie zostawiając koronę włosów na potylicy i w okolicy skroni.
Diagnostyka to przede wszystkim wywiad z Pacjentem. Lekarz zapyta o początek występowania objawów, przebieg łysienia oraz inne choroby współtowarzyszące. Następnie dokładnie ogląda skórę głowy oraz pociąga w kilku lokalizacjach za pęki włosów. Jeśli wyrwane będzie ok. 10 włosów, wtedy wynik testu jest dodatni. Diagnostyka opiera się też na zastosowaniu trichoskopii za pomocą dermatoskopu. Specjalista ocenia stan łodyg włosów, mieszków oraz skóry głowy.
Przy leczeniu łysienia androgenowego stosuje się leki blokujące enzym 5a-reduktazy – finasteryd, który hamuje też produkcję pochodnej testosteronu DHT. Lek blokuje wypadanie włosów i pobudza ich wzrost.
Innym środkiem farmakologicznym zmniejszającym stężenie DHT, jest dutasteryd. Coraz więcej specjalistów korzysta jednak z zastosowania nowoczesnej techniki wykorzystującej osocze bogatopłytkowe. Preparat powstaje z krwi Pacjenta i podaje się go w formie mezoterapii w obszar skóry głowy.
Skala Norwood-Hamilton
U kobiet
Panie także borykają się z kłopotliwym łysieniem androgenowym, które zwykle występuje w okresie okołomenopauzalnym. Według wielu badań szacuje się, że androgenowe wypadanie włosów u kobiet występuje u ok. 50% Pań po 50-55 roku życia.
Łysienie androgenowe – przyczyny, objawy, skuteczna dieta
Włosy wypadają każdemu człowiekowi i odrastają w naturalnych cyklach. Możliwa jest sytuacja, w której jakiś czynnik zaburzy ten proces i na miejscu wypadających włosów nie pojawiają się nowe. Jeśli zauważymy u siebie postępujące zakola możemy podejrzewać łysienie androgenowe. Dotyczy ono aż 70-80% mężczyzn i 30-40% kobiet. Problem łysienia jest przyczyną złego samopoczucia pacjentów. Może więc warto stawić czoła tej chorobie?
Łysienie androgenowe to schorzenie o podłożu hormonalnym i genetycznym. Polega na zbyt dużej reakcji mieszków włosowych na androgeny, czyli męskie hormony płciowe. Androgeny występują u mężczyzn, a w mniejszych stężeniach również u kobiet. Wypadanie włosów to konsekwencja nadwrażliwości organizmu na 5α-dihydrotestosteron (DHT). Ten związek chemiczny jest pochodną testosteronu, który powstaje pod wpływem katalizującego enzymu 5α-reduktazy.
Oddziałuje na receptory mieszków włosowych i powoduje ich miniaturyzację. Skróceniu ulega także faza wzrostu włosów. Efektem tej sytuacji może być wzrost coraz cieńszych i słabszych włosów. Wypadają one dużo łatwiej i trudniej zastępowane są nowymi. Powoduje to powstawanie zakoli, czyli łysych fragmentów głowy.
Łysienie androgenowe – przyczyny
Łysienie androgenowe stanowi najczęstszą przyczynę wypadania włosów. Częstość jego występowania wzrasta wraz z wiekiem i może dotykać ponad 70% mężczyzn i 40% kobiet.
Schorzenie może mieć swoje źródło w wielu czynnikach, z których najistotniejszą rolę odgrywają predyspozycje genetyczne, wpływ androgenów i powstawanie mikrozapaleń.
Poprzez wpływ androgenów u osób z predyspozycją genetyczną następuje miniaturyzacja mieszka włosowego, gdyż metabolit testosteronu – dihydrotestosteron, powstający na skutek działania enzymu 5α-reduktazy, wpływa na receptory znajdujące się w mieszkach, skracając fazę wzrostu włosa [2,3].
