U nas zapłacisz kartą
Wpływ Bimatoprostu na Lysienie Androgenowe - Czy To Efektywne Rozwiązanie?
Footnotes
This article note shall be added: “The original version of this article was revised due to a retrospective Open Access order”.
Enhanced material
for this AdisInsight Report can be found at: 10.6084/m9.figshare.12269417
This profile has been extracted and modified from the AdisInsight database. AdisInsight tracks drug development worldwide through the entire development process, from discovery, through pre-clinical and clinical studies to market launch and beyond.
Change history
The article Bimatoprost Implant: First Approval, written by Matt Shirley, was originally published Online First without Open Access. After publication in volume 37, issue 6, pages 457���462 Allergan, an Abbvie company requested that the article be Open Choice to make the article an open access publication. Post-publication open access was funded by Allergan, an Abbvie company. This article is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License, which permits any non-commercial use, sharing, adaptation, distribution and reproduction in any medium or format, as long as you give appropriate credit to the original author(s) and the source, provide a link to the Creative Commons licence, and indicate if changes were made. The images or other third party material in this article are included in the article's Creative Commons licence, unless indicated otherwise in a credit line to the material. If material is not included in the article's Creative Commons licence and your intended use is not permitted by statutory regulation or exceeds the permitted use, you will need to obtain permission directly from the copyright holder. To view a copy of this licence, visit.
Objawy łysienia androgenowego
Wykorzystanie infografiki na swojej stronie możliwe tylko poprzez skopiowanie kodu poniżej:Kod został skopiowany!
U mężczyzn
Łysienie klasyfikuje się zgodnie ze skalą Hamiltona i Norwooda. Utracie włosów poddawane są zwykle okolice czołowo-skroniowe, a następnie ciemieniowe. Przerzedzanie włosów rozprzestrzenia się w stronę skroni oraz ciemienia, w efekcie zostawiając koronę włosów na potylicy i w okolicy skroni.
Diagnostyka to przede wszystkim wywiad z Pacjentem. Lekarz zapyta o początek występowania objawów, przebieg łysienia oraz inne choroby współtowarzyszące. Następnie dokładnie ogląda skórę głowy oraz pociąga w kilku lokalizacjach za pęki włosów. Jeśli wyrwane będzie ok. 10 włosów, wtedy wynik testu jest dodatni. Diagnostyka opiera się też na zastosowaniu trichoskopii za pomocą dermatoskopu. Specjalista ocenia stan łodyg włosów, mieszków oraz skóry głowy.
Przy leczeniu łysienia androgenowego stosuje się leki blokujące enzym 5a-reduktazy – finasteryd, który hamuje też produkcję pochodnej testosteronu DHT. Lek blokuje wypadanie włosów i pobudza ich wzrost.
Innym środkiem farmakologicznym zmniejszającym stężenie DHT, jest dutasteryd. Coraz więcej specjalistów korzysta jednak z zastosowania nowoczesnej techniki wykorzystującej osocze bogatopłytkowe. Preparat powstaje z krwi Pacjenta i podaje się go w formie mezoterapii w obszar skóry głowy.
Skala Norwood-Hamilton
U kobiet
Panie także borykają się z kłopotliwym łysieniem androgenowym, które zwykle występuje w okresie okołomenopauzalnym. Według wielu badań szacuje się, że androgenowe wypadanie włosów u kobiet występuje u ok. 50% Pań po 50-55 roku życia.
Łysienie androgenowe – jak je zdiagnozować?
Przed przystąpieniem do leczenia konieczna jest dokładna diagnoza, aby poznać przyczynę tego procesu. Pozwoli to uniknąć błędów w doborze odpowiedniego leku, a także zwiększy efektywność leczenia.
Zarówno u mężczyzn, jak i kobiet lekarz przeprowadza szczegółowy wywiad w celu dokładnego rozpoznania specyfiki i przyczyn łysienia . Wykonane badanie przedmiotowe obejmuje ocenę lokalizacji i wzoru łysienia.
Badania laboratoryjne są wykonywane w celu diagnostyki różnicowej i są szczególnie istotne w przypadku kobiet, gdyż obraz kliniczny nie jest tak charakterystyczny, jak u mężczyzn. Diagnostyka obejmuje następujące badania:
- morfologia z rozmazem,
- poziom ferrytyny i żelaza,
- OB, CRP, białko całkowite,
- glukoza na czczo,
- TSH, FT4, przeciwciała przeciwko peroksydazie tarczycowej i tyreoglobulinie,
- progesteron, prolaktyna, estradiol, testosteron.
Badaniem diagnostycznym, które zaleca się wszystkim chorym, jest trichoskopia . Zostają nią objęte trzy okolice – czołowo-ciemieniowa, skroniowa i potyliczna. Specjalista ocenia:
- grubość włosów (znaczenie ma mniejsza grubość w okolicy czołowej w porównaniu z potyliczną i powyżej 10% cienkich włosów w okolicy czołowej),
- odsetek włosów meszkowych,
- przebarwienia okołomieszkowe,
- liczba jednostek włosa z pojedynczą łodygą,
- liczba żółtych kropek będących pustymi ujściami mieszków włosowych [2,3].