U nas zapłacisz kartą
Co zrobić w przypadku łysienia u mężczyzn
Co zrobić, by zmniejszyć ryzyko zachorowania na łysienie androgenowe typu męskiego?
Ze względu na patomechanizm tej choroby trudno podjąć działania, które miałyby na celu zmniejszenie ryzyka rozwoju łysienia androgenowego typu męskiego.
Piśmiennictwo
- Brzezińska-Wcisło L.: Choroby włosów i skóry owłosionej. Termedia 2015
- Szepietowski J., Reich A.: Leczenie chorób skóry i chorób przenoszonych drogą płciową.
- https://podyplomie.pl/dermatologia/35162,lysienie-androgenowe-etiopatogeneza-diagnostyka-i-aktualne-metody-leczenia
Zobacz także
Łysienie androgenowe typu żeńskiego Kobiecy typ łysienia charakteryzuje się rozlanym łysieniem w okolicy centralnej głowy owłosionej, o największym nasileniu w części czołowej z zachowaniem linii czoła.
Łysienie bliznowaciejące Łysienie bliznowaciejące to rodzaj łysienia prowadzący do trwałej i nieodwracalnej utraty włosów. Klasyfikacja opiera się na obrazie klinicznym i wyniku badania histopatologicznego.
Łysienie plackowate Choroba najczęściej dotyczy osób młodych, poniżej 25 roku życia, zdarzają się również przypadki późniejszego pojawienia się zmian. Przyczyny łysienia plackowatego są niejasne. Najczęściej rozważa się tło autoimmunologiczne zależne od limfocytów T.
Wybrane treści dla Ciebie
Choroby włosów Wypadanie włosów może być objawem różnych chorób. Oprócz utraty nadmiernej liczby włosów, włosy mogą stać się suche, cienkie, pozbawione blasku i matowe. Utrata włosów może być efektem przebytej choroby, stresu, niedokrwistości z niedoboru żelaza, nieodpowiedniej diety, przyjmowania niektórych leków (np. cytostatyków, leków immunosupresyjnych, witaminy A, β-blokerów). Do nadmiernego wypadania włosów przyczynia się także nieprawidłowa pielęgnacja – m.in. niewłaściwe czesanie i szczotkowanie włosów, prostowanie włosów, trwała ondulacja. Prawidłowo dziennie dochodzi do utraty 60–100 włosów.
Jakie są metody leczenia łysienia androgenowego typu męskiego?
Łysienie androgenowe typu męskiego można pozostawić bez leczenia. Jest ono wskazane, jeżeli łysienie powoduje dyskomfort u pacjenta.
W leczeniu ogólnym stosuje się finasteryd. To substancja, która blokując enzym 5α-reduktazy, hamuje powstawanie pochodnej testosteronu – DHT. Lek zatrzymuje wypadanie włosów oraz indukuje odrost. Lek należy stosować długoterminowo. Jego odstawienie prowadzi do powrotu – w ciągu roku – do stanu wyjściowego. Około 2% pacjentów zgłasza działania niepożądane zaburzenia czynnościowe sfery seksualnej.
Lekiem zmniejszającym stężenie DHT w surowicy jest też dutasteryd. Ponieważ w Polsce jest on zarejestrowany do leczenia umiarkowanych i ciężkich objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, jego stosowanie w leczeniu AGA jest off-label, czyli niezgodnie z Kartą Charakterystyki Produktu Leczniczego (jest to dopuszczalna praktyka).
W leczeniu miejscowym najszersze zastosowanie znalazł minoksydyl dostępny w dwóch stężeniach: 2% i 5%. Wywiera on efekt rozszerzający naczynia mieszków włosowych, powoduje stymulację mitoz komórek mieszka włosowego i przedłuża okres wzrostu włosów. Nie działa na drodze hormonalnej i należy go stosować w sposób ciągły.
Alternatywnym leczeniem jest leczenie chirurgiczne, polegające na przeszczepieniu włosów. Należy jednak pamiętać, że metoda ta nie hamuje postępu choroby, a jedynie łagodzi jej skutki.
Czy łysienie jest odwracalne?
Łysienia androgenowego nie da się cofnąć, jednak można je zahamować i pobudzić mieszki włosowe do wytwarzania nowych włosów. Objawy łysienia są więc odwracalne, ale pod warunkiem, że leczenie zostanie wcześniej podjęte, będzie odpowiednio dobrane i prawidłowo rozłożone w czasie.
Pierwszym krokiem leczenia łysienia androgenowego jest ustalenie przyczyny choroby. Jeśli są to zmiany hormonalne, które można wyregulować, to w pierwszej kolejności specjaliści skupiają się na tym elemencie.
Gdy mamy do czynienia z łysieniem uwarunkowanym genetycznie, to terapię można prowadzić w sposób dwutorowy:
- stosować leki, blokujące receptory androgenowe,
- przeprowadzać zabiegi, które wzmacniają włosy i pobudzają mieszki włosowe.
Łysienie u mężczyzn: przyczyny, skutki i metody leczenia
Łysienie u mężczyzn jest jednym z najczęstszych problemów dotykający miliony mężczyzn na całym świecie. To zjawisko, związane głównie z czynnikami genetycznymi i hormonalnymi, nie tylko wpływa na wygląd fizyczny, ale także może mieć znaczący wpływ na samopoczucie psychiczne i emocjonalne człowieka.
fot. materiały prasowe
Przyczyny wypadania włosów
Przyczyny wypadania włosów mogą być różnorodne i czasami trudne do zdiagnozowania. Zmiany hormonalne, zaburzenia genetyczne, stres, nieodpowiednia dieta, niedobory witamin i mikroelementów oraz źle dobrane kosmetyki do pielęgnacji włosów to tylko kilka z nich, które mogą przyczyniać się do wypadania
Przyjrzyjmy się bliżej kilku najważniejszym.
Cechy genetyczne/dziedziczne
Naczęstszą przyczyną wypadania włosów u mężczyzn są geny. To genetyka decyduje o tym, czy mężczyzna w danym wieku zacznie tracić włosy
Jeśli ojciec, dziadek lub inni krewni z linii męskiej doświadczyli łysienia, zwiększa to ryzyko wystąpienia tego zjawiska u potomków. Geny zlokalizowane na chromosomie X i Y mają istotny wpływ na predyspozycję do łysienia męskiego
Zmiany hormonalne
Zaburzenia hormonalne mogą powodować różne problemy zdrowotne, w tym łysienie androgenowe. Ten rodzaj łysienia spowodowany jest działaniem hormonu (testosteronu), który przekształca się w dihydrotestosteron (DHT) w skórze głowy.
DHT wiąże się z receptorami androgenowymi w mieszku włosowym, co prowadzi do procesu łysienia
W rezultacie włosy stają się cieńsze, wypadają, linia włosów może się cofać, tworząc tzw. zakola. Mężczyźni mogą również utracić włosy na koronie głowy
W przypadku łysienia androgenowego można zastosować różne metody, takie jak mezoterapia, jednak jedynym skutecznym sposobem jest przeszczep włosów
