U nas zapłacisz kartą
Co zrobić w przypadku łysienia u mężczyzn
Łysienie u mężczyzn – jak wygląda diagnostyka?
Łysienie u mężczyzn wymaga przeprowadzenia szczegółowej diagnostyki w celu ustalenia przyczyny utraty włosów. Rozpoznanie może opierać się o:
- wywiad medyczny,
- badanie przedmiotowe,
- trichoskopię (ocena skóry głowy i mieszków włosowych w powiększeniu, pod dermatoskopem),
- test pociągania (pociągnięcie włosów z kilku różnych obszarów głowy),
- biopsję skóry głowy.
Diagnostyka łysienia u mężczyzn powinna uwzględniać także wykonanie badań laboratoryjnych krwi, takich jak: kreatynina, morfologia krwi obwodowej, ferrytyna, stężenie hormonów tarczycy, kortyzolu i hormonu tyreotropowego (TSH) oraz pakiet hormonów męskich.
Jakie są metody leczenia łysienia androgenowego typu męskiego?
Łysienie androgenowe typu męskiego można pozostawić bez leczenia. Jest ono wskazane, jeżeli łysienie powoduje dyskomfort u pacjenta.
W leczeniu ogólnym stosuje się finasteryd. To substancja, która blokując enzym 5α-reduktazy, hamuje powstawanie pochodnej testosteronu – DHT. Lek zatrzymuje wypadanie włosów oraz indukuje odrost. Lek należy stosować długoterminowo. Jego odstawienie prowadzi do powrotu – w ciągu roku – do stanu wyjściowego. Około 2% pacjentów zgłasza działania niepożądane zaburzenia czynnościowe sfery seksualnej.
Lekiem zmniejszającym stężenie DHT w surowicy jest też dutasteryd. Ponieważ w Polsce jest on zarejestrowany do leczenia umiarkowanych i ciężkich objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, jego stosowanie w leczeniu AGA jest off-label, czyli niezgodnie z Kartą Charakterystyki Produktu Leczniczego (jest to dopuszczalna praktyka).
W leczeniu miejscowym najszersze zastosowanie znalazł minoksydyl dostępny w dwóch stężeniach: 2% i 5%. Wywiera on efekt rozszerzający naczynia mieszków włosowych, powoduje stymulację mitoz komórek mieszka włosowego i przedłuża okres wzrostu włosów. Nie działa na drodze hormonalnej i należy go stosować w sposób ciągły.
Alternatywnym leczeniem jest leczenie chirurgiczne, polegające na przeszczepieniu włosów. Należy jednak pamiętać, że metoda ta nie hamuje postępu choroby, a jedynie łagodzi jej skutki.
Rodzaje łysienia u mężczyzn
Wyróżnia się kilka rodzajów łysienia u mężczyzn. Do najczęstszych z nich należą:
Łysienie androgenowe
Łysienie androgenowe u mężczyzn ma złożoną etiologię. Główne znaczenie mają predyspozycje genetyczne. Schorzenie dziedziczy się w sposób poligenowy, co oznacza, że nie ma jednego konkretnego genu odpowiedzialnego za rozwój tego schorzenia. Bezpośrednią przyczyną jest nadwrażliwość mieszków włosowych na dihydrotestosteron – steroid androgenowy. Oddziałuje on na receptory androgenowe w mieszkach włosowych, powodując ich miniaturyzację i stopniowy zanik. Uniemożliwia to prawidłowy wzrost włosa i prowadzi do skrócenia fazy anagenu.
W łysieniu androgenowym u mężczyzn obserwuje się:
- osłabienie kondycji włosów,
- wolniejsze odrastanie włosów,
- zwiększoną utratę włosów,
- skrócenie włosa,
- zaburzenie cyklu wzrostu włosa.
Tego typu łysienie męskie charakteryzuje się cofnięciem przedniej linii włosów, powodując pojawienie się tak zwanych zakoli. Następnie postępuje w kierunku szczytu głowy, z zaoszczędzeniem okolicy potylicznej.
Łysienie plackowate
Łysienie plackowate u mężczyzn jest chorobą skóry, która polega na niebliznowaciejącej (z zachowaniem mieszków włosowych) utracie włosów na głowie, ale niekiedy także w obrębie rzęs, brwi, zarostu i owłosienia w okolicach intymnych. Dokładna przyczyna nie została poznana, ale uważa się, że dużą rolę odgrywają czynniki genetyczne, psychologiczne i autoimmunologiczne.
W łysieniu plackowatym u mężczyzn na skórze pojawiają się typowo okrągłe obszary pozbawione włosów. Mogą one osiągać nawet kilkanaście centymetrów średnicy. Często dochodzi do ich zlewania się ze sobą. W zaawansowanym łysieniu plackowatym pojawiają się także zmiany na paznokciach.