U nas zapłacisz kartą
Łysienie na brodzie - przyczyny, objawy i skuteczne metody leczenia
Kogo najczęściej dotyka łysienie plackowate?
Łysienie plackowate uznaje się za jedną z częstszych przyczyn utraty włosów – według różnych źródeł choroba dotyka od 1 do 1,7 proc. populacji. Łysienie plackowate obejmuje zarówno mężczyzn, kobiety i dzieci (choć według niektórych źródeł u mężczyzn występuje nieco rzadziej), niezależnie od rasy. Łysienie plackowate u dzieci bywa mylone z nużycą – łysieniem wywołanym przez pasożyty (nużeńce).
Łysienie plackowate u dzieci i kobiet często skutkuje problemami ze zdrowiem psychicznym – osoby dotknięte chorobą doznają cierpienia związanego z nieakceptowanym przez nich wyglądem.
Łysienie plackowate częściej pojawia się u osób młodych, jeszcze przed trzydziestym rokiem życia.
Wielu pacjentów z łysieniem plackowatym cierpi na poważne zaburzenia psychiczne, zwłaszcza dotyczy to zaburzeń lękowych, zaburzeń osobowości oraz zaburzeń nastroju. Są doniesienia, że ważnym czynnikiem pojawiania się łysienia plackowatego może być nieuświadomiony gniew.
Ewa Wojtyna, Małgorzata Dosiak, Łysienie plackowate jako przejaw nieuświadomionej traumy: opis przypadku
Objawy łysienia plackowatego
Początek łysienia plackowatego ma miejsce we wczesnych latach życia – u młodych dorosłych lub nawet dzieci. Pierwsze objawy choroby to nieliczne ogniska łysienia na głowie , rzadziej łysienie plackowate pojawia się na brodzie czy brwiach. Skóra pozbawiona włosów jest zdrowa, nie tworzą się na niej blizny i prawie nigdy nie występuje zaczerwienienie.
Postęp choroby jest bardzo indywidualny – u niektórych pacjentów występują jedynie pojedyncze ogniska łysienia, u innych tworzy się ich więcej. Ogniska mogą być niewielkie (ok. 5 cm średnicy) do pokaźnych, nawet o średnicy 10 centymetrów.
U ok. 10 procent pacjentów łysieniu plackowatemu towarzyszą objawy na paznokciach takie jak podłużne bruzdy na płytce paznokciowej, drobne wgłębienia, pęknięcia płytek paznokciowych.
Mimo że w łysieniu plackowatym włosy samoistnie odrastają , z czasem w przebiegu choroby może dojść do całkowitego wyłysienia.
Leki na łysienie plackowate
W tej chwili jest kilka grup leków (metod terapii), które osiągają w miarę satysfakcjonującą skuteczność. Najczęściej rzędu 40-50%, bo niestety żadna z nich nie działa u wszystkich. Leczenie dobiera się w zależności od stopnia wyłysienia pacjenta oraz jego reakcji na zastosowaną kurację.
Jeśli na głowie pojawił się jeden do kilku niezbyt rozległych placków w leczeniu łysienia można wykorzystać:
- maść kortykosteroidową (z kortyzonem), co prawda maści działają słabo, ale u niektórych osób osiągają w miarę satysfakcjonującącą skuteczność, działanie kortyzonu polega na osłabieniu układu odpornościowego,
- minoxidil 5%, w badaniach cytowanych przez NAAF stwierdzono, że słabszy minoxidil w ogóle nie pomaga, szanse pobudzenia porostu włosów daje jedynie minoxidil pięcioprocentowy (tu odsyłam do mojego postu o minoxidilu),
- zdecydowanie najlepsze efekty daje połączenie stosowania kremu kortyzonowego i pięcioprocentowego minoxidilu przy czym minoxidil należy aplikować jako pierwszy, a po trzydziestu minutach nałożyć na skórę krem kortyzonowy,
- skuteczna jest też bardziej inwazyjna terapia polegająca na ostrzykiwaniu skóry głowy (tj. łysych placków) kortyzonem. Zastrzyki powinny być powtarzane raz w miesiącu,
- czasem dobre efekty przynosi leczenie cygnoliną (lekiem wykorzystywanym w leczeniu łuszczycy, choroby która też ma podłoże autoimmunologiczne). Cygnolina może jednak podrażniać i przebarwiać skórę. Cygnolinę nakłada się na placki na trzydzieści do stu dwudziestu minut, po czym należy ją dokładnie zmyć.