Łysienie na brodzie - przyczyny, objawy i skuteczne metody leczenia
Przeciwwskazania do leczenia
Każdą ze wspomnianych metod leczenia lekarz dobiera indywidualnie do Pacjenta. Wybór jednego ze sposobów jest podyktowany między innymi stanem jego zdrowia, przyjmowanymi na stałe lekami czy prawdopodobną przyczyną problemów. Decyzję podejmuje się na podstawie dokładnie przeprowadzonego wywiadu, wyników badań krwi, badań histopatologicznych czy trichoskopii.
W przypadku leczenia metodą PUVA przeciwwskazaniami do jej zastosowania mogą być przykładowo ciąża i okres karmienia, zbyt młody wiek Pacjenta, uszkodzenia nerek i wątroby czy niektóre choroby okulistyczne. Nie stosuje się jej także u osób, które przechodziły w przeszłości nowotwór lub ryzyko zachorowania na choroby onkologiczne jest u nich zwiększone. Przeciwwskazaniem do terapii światłem może być także stosowanie innych, niż podawane w trakcie leczenia środków światłouczulających lub ogólna nadwrażliwość na promieniowanie UV.
Glikokortykosteroidów nie podaje się osobom, które cierpią na duże i niewyregulowane zaburzenia ciśnienia, osteoporozę czy zaawansowane problemy okulistyczne, jednak jest to zależne od konkretnego przypadku, a także stosowanego leku. Z kolei immunoterapii nie wykorzystuje się przeważnie w leczeniu dzieci poniżej 5. roku życia, chyba że jest to bardzo dobrze uzasadnione. Przeciwwskazaniem do jej przeprowadzenia jest też zakażenie wirusem HIV lub obecność innych schorzeń, które uniemożliwiają prawidłową odpowiedź układu immunologicznego na tego rodzaju leczenie.
Leczenie łysienia plackowatego
Do leczenia łysienia plackowatego stosuje się głównie glikortykosteroidy, leki immunosupresyjne (obniżające odpowiedź układu odpornościowego) oraz fototerapię.
Leki na łysienie plackowate podawane są przede wszystkim miejscowo w postaci maści, płynów do stosowania na skórę i zastrzyków. Substancje stosowane w leczeniu łysienia plackowatego to: minoksydyl, antralina, retinoidy, kapsaicyna, analogi prostaglandyn i sterydy. Te ostatnie podawane są doustnie w ciężkiej postaci choroby, w III rzucie leczenia.
Najnowocześniejszymi lekami w leczeniu łysienia plackowatego są inhibitory kinaz tranzytowych JAK . Leki te hamują działanie układu immunologicznego. Choć pierwsze badania wskazują na ich dużą skuteczność, długotrwałość efektów i skala działań niepożądanych przy ich stosowaniu nie jest w pełni znana. Inhibitory na leczenie łysienia plackowatego stosowane są jedynie w lecznictwie zamkniętym.
Leczenie łysienia plackowatego można wspomóc domowymi sposobami przez stosowanie szamponów na wypadanie włosów i wcierek. Szampon stosowany przy łysieniu plackowatym powinien mieć w swoim składzie takie składniki jak minoksydyl, wyciąg z kapsaicyny, wyciąg z pokrzywy czy skrzypu polnego.
Alopecja mocniej dotyka kobiet. Łysienie plackowate - przyczyny, objawy i leczenie
Łysienie plackowate jest jedną z najczęstszych przyczyn utraty włosów, zwłaszcza u młodych osób. Jak wynika z obserwacji lekarzy, z łysieniem plackowatym najczęściej zmagają się dzieci i młodzi dorośli. Szacuje się, że około 60 proc. pacjentów z łysieniem plackowatym ma mniej niż 30 lat. Jakie są przyczyny i objawy łysienia plackowatego? Na czym polega leczenie?
Spis treści
Łysienie plackowate (łac. alopecia areata) to przewlekła choroba zapalna, w przebiegu której dochodzi do uszkodzenia mieszków włosowych i wypadania włosów w taki sposób, że na skórze głowy pozostają rozległe plamy, podobne kształtem do placków. Tego typu zmiany mogą powstawać nie tylko na owłosionej skórze głowy, lecz także w jakiejkolwiek innej okolicy owłosionej (np. na brwiach, brodzie itd.).
Początek choroby zwykle ma miejsce w dzieciństwie lub w młodym wieku (choroba najczęściej dotyka osoby pomiędzy 20. a 40. rokiem życia, w równym stopniu mężczyzn i kobiet), przy czym może pojawić się w każdym momencie życia. Warto przy tym zaznaczyć, że przebieg choroby jest tym gorszy, a leczenie tym trudniejsze, im wcześniej pojawiają się objawy łysienia plackowatego.
Jak powinno wyglądać leczenie łysienia plackowatego?
Łysienie plackowate, znane także jako łysienie areatowe, to choroba autoimmunologiczna, w której układ odpornościowy atakuje własne mieszki włosowe, powodując utratę włosów na określonych obszarach skóry głowy lub ciała. Leczenie tej choroby może być trudne, ponieważ nie istnieje skuteczna metoda, która działa w każdym przypadku. Niemniej jednak istnieją różne opcje leczenia, które można rozważyć pod nadzorem lekarza. Oto ogólne zasady leczenia łysienia plackowatego:
Leczenie farmakologiczne:
- Lokalne kortykosteroidy: Lekarz może przepisać kremy, maści lub lotiony zawierające kortykosteroidy, które mają na celu zmniejszenie stanu zapalnego na skórze i hamowanie ataku układu odpornościowego na mieszki włosowe. Mogą być stosowane na obszarach dotkniętych łysieniem.
- Leki doustne: W niektórych przypadkach lekarz może zalecić leki doustne, takie jak prednizon, aby zmniejszyć stan zapalny w organizmie i kontrolować reakcję autoimmunologiczną. Jednak te leki mogą mieć skutki uboczne, dlatego są stosowane ostrożnie.
- Leki immunosupresyjne: W niektórych przypadkach stosuje się leki immunosupresyjne, takie jak cyklosporyna czy metotreksat, aby hamować reakcję układu odpornościowego.
Terapie fototerapeutyczne: Niektórzy pacjenci z łysieniem plackowatym mogą odpowiedzieć na terapie fototerapeutyczne, takie jak PUVA (psoralen i ultrafiolet A) lub terapie światłem laserowym.
Iniekcje sterydowe: Lekarz może zalecić iniekcje sterydowe bezpośrednio w dotknięte obszary skóry głowy, szczególnie jeśli obszar łysienia jest niewielki. To może pomóc w odrostu włosów na tych obszarach.
Leczenie immunomodulacyjne: W niektórych przypadkach lekarz może zalecić leki immunomodulacyjne, takie jak diphenylcyclopropenone (DPCP) lub squaric acid dibutyl ester (SADBE), które mają na celu modyfikowanie reakcji układu odpornościowego.
U nas zapłacisz kartą