U nas zapłacisz kartą
Jak Radzić Sobie z Lysieniem Plackowatym na Głowie
Łysienie plackowate - objawy
Pierwsze objawy łysienia plackowatego najczęściej pojawiają się w obrębie głowy, chociaż mogą wystąpić w obrębie zarostu na twarzy lub na innych miejscach na ciele, które są owłosione.
Pierwsze ognisko łysienia jest okrągłe i ma wielkość monety. Z czasem dołączają do niego nowe ogniska łysienia, czyli nowe plackowate plamy na skórze głowy, które mogą być pojedyncze lub mnogie, a także różnej wielkości (jednak w większości przypadków zmiana ma średnicę 5–10 cm). Ponadto występują one na ograniczonej przestrzeni, rzadziej dotyczą całej powierzchni skóry głowy.
Dla łysienia plackowatego charakterystyczne są tzw. włosy wykrzyknikowe, które pojawiają się wokół ognisk wyłysienia. Są to krótko ułamane włosy, których oderwane końcówki są grubsze i ciemniejsze niż ich nasada.
Około 14–25 proc. chorych traci włosy na całej głowie.
Mimo że w przebiegu choroby dochodzi do zmian o charakterze zapalnym, objawy stanu zapalnego nie pojawiają się. Na skórze pozbawionej włosów praktycznie nie stwierdza się obecności rumienia ani złuszczania. Niektórzy chorzy mogą się skarżyć jedynie na swędzenie skóry łysiejącego miejsca.
W ciężkich przypadkach choroby objawami współtowarzyszącymi są patologiczne zmiany na paznokciach.
Po 3-6 miesiącach włosy zwykle odrastają samoistnie (choć nie u wszystkich pacjentów). Początkowo mają kolor biały lub jasny blond, ale po upływie 6–8 tygodni odzyskują swoje oryginalne zabarwienie. Należy jednak wiedzieć, że włosy mogą ponownie zacząć wypadać (nawrotowe łysienie plackowate).
Krosty z tyłu głowy i strupy w okolicach skroni
Krosty z tyłu głowy, a także w okolicach skroni mogą być jednym ze skórnych objawów kiły - groźnej choroby układowej przenoszonej przez błony śluzowe w trakcie kontaktów seksualnych, spowodowanej przez bakterię względnie beztlenową Treponema palidum (krętek blady).
Rozprzestrzeniające się w organizmie zakażenie z czasem prowadzi do wystąpienia objawów także na twarzy i na owłosionej skórze głowy, zwłaszcza na potylicy.
W przebiegu tzw. kiły drugorzędowej, po upływie kilku miesięcy od zakażenia, pojawia się tak zwana osutka. Jest to wysypka, na którą składają się grudki, krostki, plamki i inne wypryski oraz przebarwienia.
Co niezwykle istotne, u wielu pacjentów w ciągu 2-3 miesięcy od wystąpienia osutki, rozpoczyna się proces łysienia kiłowego. Jest ono bardzo charakterystyczne, ponieważ na głowie powstają niewielkie „wygryzione” łyse placki, zlokalizowane zazwyczaj tam, gdzie włosy trzymają się najlepiej, a więc na potylicy i skroniach.
Leczenie łysienia plackowatego
Do leczenia łysienia plackowatego stosuje się głównie glikortykosteroidy, leki immunosupresyjne (obniżające odpowiedź układu odpornościowego) oraz fototerapię.
Leki na łysienie plackowate podawane są przede wszystkim miejscowo w postaci maści, płynów do stosowania na skórę i zastrzyków. Substancje stosowane w leczeniu łysienia plackowatego to: minoksydyl, antralina, retinoidy, kapsaicyna, analogi prostaglandyn i sterydy. Te ostatnie podawane są doustnie w ciężkiej postaci choroby, w III rzucie leczenia.
Najnowocześniejszymi lekami w leczeniu łysienia plackowatego są inhibitory kinaz tranzytowych JAK . Leki te hamują działanie układu immunologicznego. Choć pierwsze badania wskazują na ich dużą skuteczność, długotrwałość efektów i skala działań niepożądanych przy ich stosowaniu nie jest w pełni znana. Inhibitory na leczenie łysienia plackowatego stosowane są jedynie w lecznictwie zamkniętym.
Leczenie łysienia plackowatego można wspomóc domowymi sposobami przez stosowanie szamponów na wypadanie włosów i wcierek. Szampon stosowany przy łysieniu plackowatym powinien mieć w swoim składzie takie składniki jak minoksydyl, wyciąg z kapsaicyny, wyciąg z pokrzywy czy skrzypu polnego.