U nas zapłacisz kartą
Jak Radzić Sobie z Lysieniem Plackowatym na Głowie
Objawy łysienia plackowatego
Objawy łysienia plackowatego są jednoznaczne i nie sposób ich pomylić z objawami innej choroby. Stan zapalny prowadzi do utraty włosów na danym obszarze. Najczęściej są to pojedyncze ogniska, które kształtem przypominają monetę. Z czasem ognisk pojawia się więcej, a zarost staje się coraz rzadszy i sprawia wrażenie przypadkowo rozrzuconego po twarzy.
Łysienie plackowate na brodzie to choroba autoimmunologiczna o nieznanym podłożu
Co ciekawe utracie włosów w wyniku łysienia plackowatego nie towarzyszą charakterystyczne dla stanu zapalnego objawy. Na twarzy nie pojawiają się charakterystyczne rumienie, skóra nie łuszczy się.
Czerwone krosty na głowie to może być łuszczyca
Jeśli czerwone krosty na głowie są przykryte białymi, srebrzystymi lub jasnożółtymi łuskami, należy podejrzewać łuszczycę. Jest to przewlekła choroba zapalna o nieustalonym do końca podłożu.
Podejrzewa się, że główną rolę w jej patogenezie stanowią czynniki immunologiczne, w tym przede wszystkim wzmożona produkcja cytokin zapalnych TNF-alfa, Il-12, Il-17 i Il-23. Kluczowe są też predyspozycje genetyczne, a zwłaszcza występowanie genu HLA-Cw6, zwanego genem łuszczycy.
Na to wszystko nakładają się czynniki środowiskowe, w tym stres, dieta, używki, leki, zakażenia bakteryjne, wirusowe i grzybicze.
Wszystko to powoduje:
- nadmierne i przyspieszone rogowacenie komórek naskórka,
- stan zapalny skóry.
Krosty, grudki i łuski obejmują całą owłosioną skórę głowy, z czasem też zaczynają nachodzić na czoło oraz potylicę. W ten sposób powstaje niezwykle charakterystyczny objaw „korony łuszczycowej”.
Łysienie plackowate - przyczyny
Dokładne przyczyny łysienia plackowatego nie są znane. Przypuszcza się, że choroba ma podłoże autoimmunologiczne, tzn. w jej przebiegu układ odpornościowy atakuje mieszki włosowe, gdyż uznaje je za "obce".
Wówczas dochodzi do zmian o charakterze zapalnym, które przyczyniają się do uszkodzenia mieszków włosowych i wypadania włosów.
Za uwarunkowaniem autoimmunologicznym przemawia częste współwystępowanie łysienia plackowatego z innymi chorobami wynikającymi z autoagresji, takimi jak atopowe zapalenie skóry, bielactwo, zapalenie tarczycy (najczęściej autoimmunologiczne zapalenie tarczycy Hashimoto), zapalenie jelita grubego, reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń rumieniowaty czy cukrzyca typu 1.
Początek choroby najczęściej ma miejsce w dzieciństwie lub w młodym wieku. Szacuje się, że 2/3 chorych to osoby poniżej 30. roku życia.
Łysienie plackowate może być także dziedziczone (występowanie rodzinne stwierdza się u 20-60 proc. chorych). Czasami niektóre antygeny mogą powodować zwiększoną podatność na łysienie plackowate, a także zwiększone jego występowanie u krewnych pierwszego stopnia lub u bliźniąt jednojajowych.
Ponadto łysienie plackowate dotyczy ok. 10 proc. osób z zespołem Downa (sugeruje to udział genów zlokalizowanych w obrębie chromosomu 21 w rozwoju tego rodzaju łysienia).
Niektórzy zaliczają łysienie plackowate do grupy schorzeń psychodermatologicznych, gdyż uważają, że tego typu utrata włosów może mieć tło nerwowe i być wynikiem stresu, ciężkich i wyczerpujących stanów emocjonalnych.
Ponadto łysienie plackowate może być związane z zaburzeniami naczyniowymi w obrębie skóry głowy, co może prowadzić do zaburzeń faz wzrostu włosa i jego utraty.
Niektórzy uważają, że na rozwój łysienia plackowatego mogą wpływać także czynniki hormonalne lub niedoborowe (np. niedobór cynku).
Łysienie plackowate – jakie są przyczyny, objawy i rozpoznanie? Jak wygląda rozpoznanie łysienia plackowatego?
Coraz więcej osób (zarówno kobiet, jak i mężczyzn) poniżej 30. roku życia doświadcza osłabienia i wypadania włosów. Przyczyny takiej sytuacji mogą być różne: od niedoborów witamin po choroby owłosionej skóry, takie jak łysienie plackowate. Schorzenie to ma kilka odmian oraz różne stadia rozwoju i nasilenia. Sposoby leczenia łysienia plackowatego mogą być zarówno farmaceutyczne, jak i naturalne. Które wybrać?
Na wypadanie włosów ma wpływ wiele czynników, ale zawsze jest to prawdziwe utrapienie. Plusem jest fakt, iż istnieje wiele metod na zagęszczenie fryzury, które znajdziesz w artykule: Zakolom mówimy stop. 5 sposobów na zwiększenie gęstości włosów.
Jakie są rodzaje łysienia plackowatego?
- Łysienie plackowate wieloogniskowe - charakteryzuje się powstawaniem łysych, okrągłych placów w wielu miejscach,
- Łysienie plackowate całkowite - oznacza utratę włosów z całej skóry głowy,
- Łysienie plackowate jednoogniskowe - obejmuje wyłącznie jeden obszar ciała, na którym występuje owłosiona skóra,
- Łysienie plackowate uogólnione - łysienie obejmuje skórę głowy, ale również owłosione miejsca skóry twarzy, a dodatkowo pachy,
- Łysienie plackowate złośliwe - mówimy o nim, gdy w wyniku długotrwałego leczenia włosy nie chcą odrastać w łysych miejscach,
- Łysienie plackowate pasmowate - jak sama nazwa wskazuje, pojawiają się łyse pasy idące od środka głowy do zewnątrz,
- Łysienie plackowate rozlane - w tym rodzaju łysienia nie można wyodrębnić konkretnych miejsc ognisk,
- Łysienie plackowate wężykowane - obejmuje występowanie łysego pasa dookoła głowy, który znajduje się w okolicach skroni, czoła i potylicy.
Łysienie plackowate - przyczyny tej choroby nie są dokładnie znane. Choroba ta należy do grupy chorób autoimmunologicznych, które charakteryzują się tym, iż często ciężko wyznaczyć, z jakich powodów w ogóle pojawiają się stany zapalne w organizmie. Układ odpornościowy osób chorujących na schorzenia autoimmunologiczne atakuje elementy organizmu, traktując je jako obce, w przypadku łysienia plackowatego, są to mieszki włosowe.
Dodatkowo łysienie plackowate może współistnieć z wieloma innymi chorobami, takimi jak atopowe zapalenie skóry, bielactwo czy zapalenie tarczycy. Na pojawienie się łysienia plackowatego mają wpływ również czynniki genetyczne, choroba ta może być dziedziczna. Co więcej, na tę chorobę są bardziej narażone osoby żyjące w stresie, u których występuje wysoki poziom kortyzolu.
