U nas zapłacisz kartą
Nowe metody leczenia łysienia plackowatego
Jakie są przyczyny łysienia plackowatego?
Pewne jest, że do wystąpienia choroby przyczynia się wiele czynników genetycznych. Najczęściej podawaną są zaburzenia autoimmunologiczne. Główne powody, jakie podają lekarze to cukrzyca typu 1, toczeń rumieniowaty, bielactwo i zapalenie tarczycy – Hashimoto. Prawidłowe leczenie przyczyny choroby może doprowadzić do zatrzymania lub zmniejszenia wypadania włosów.
Część naukowców twierdzi, że przyczyną choroby może być jej dziedziczenie — dotyczy to od 20 do 60 procent chorych. Zwiększone występowanie choroby występuje u bliźniąt jednojajowych lub krewnych pierwszego stopnia. Schorzenie dotyczy około 10 procent pacjentów chorych na zespół Downa. Pozwala to naukowcom łączyć geny zlokalizowane w obrębie chromosomu 21 z występowaniem łysienia. Podaje się również, że przyczyna choroby może mieć źródło w schorzeniach psychodermatologicznych, czyli być efektem długotrwałego stresu i bardzo silnych stanów emocjonalnych.
Jako przyczyny podaje się także zaburzenia fazy wzrostu włosa, a co za tym idzie większej ilości utraconych włosów. Słabe krążenie krwi w skórze głowy również przyczynić się może do nadmiernego wypadania włosów. Niedobory niektórych witamin i minerałów również mogą być przyczyną choroby.
Jak rozpoznać łysienie plackowate?
Jeśli zauważymy u siebie objawy łysienia plackowatego, należy udać się do dermatologa lub trychologa. Diagnostyka łysienia plackowatego nie jest skomplikowana, a dobry specjalista szybko postawi diagnozę. W większości przypadków nie trzeba przeprowadzać dodatkowych badań, a wystarczające okaże się obejrzenie skóry głowy i analiza jej owłosienia. Czasem zalecane jest wykonanie badań krwi, czyli poziomu żelaza i witamin i innych makro i mikroelementów.
Na czym polega leczenie łysienia plackowatego?
Metod leczenia łysienia plackowatego zasadniczo jest wiele. Dobiera się je do konkretnego Pacjenta, w zależności od przyczyn problemu, które nie zawsze są jasne. Źródłami łysienia plackowatego mogą być atopowe zapalenie skóry, schorzenia autoimmunologiczne, czynniki genetyczne czy zaburzenia hormonalne.
Po przeprowadzeniu dokładnego wywiadu z Pacjentem lekarz rozpoczyna poszukiwanie przyczyny łysienia – dokonuje oględzin stanu skóry głowy oraz zleca konieczne do postawienia diagnozy badania. Leczenie może polegać na doborze odpowiednich preparatów — najczęściej glikortykosteroidów, uregulowaniu sytuacji hormonalnej organizmu lub wdrożeniu zabiegów z zakresu kosmetologii i medycyny estetycznej takich jak mezoterapia czy karboksyterapia.
Bardzo dobre efekty w leczeniu łysienia plackowatego daje zastosowanie immunoterapii, która ma wywoływać kontrolowany stan zapalny na skórze. Pomocne może być także wdrożenie leczenia PUVA, które polega na podawaniu Pacjentowi środków zwiększających wrażliwość skóry na promienie UV, by następnie przeprowadzić terapię światłem.
Czym jest łysienie plackowate?
Alopecia areata, czyli łysienie plackowate, to schorzenie należące do grupy niebliznowaciejących postaci łysienia. Co prawda można na nie zachorować w każdym wieku, jednak zdecydowana większość pacjentów doświadcza pierwszych ognisk łysienia przed 25. r. życia.
Jak nazwa wskazuje, łysienie plackowate objawia się wypadaniem wszystkich włosów na pewnym obszarze, przy czym skóra pozostaje niezmieniona, a po jakimś czasie (w wyniku terapii lub rzadziej: samoistnie) zaczynają ją porastać nowe włosy - wtedy jednak inny obszar ciała może ulec wyłysieniu.
Alopecja zwykle dotyczy skóry głowy, może jednak rozwinąć się w dowolnym miejscu na skórze, łącznie z okolicami oczu (brak brwi i rzęs), strefami intymnymi czy dłońmi. Dotyka tak samo często mężczyzn, jak i kobiet.
Nie ma jednoznacznej odpowiedzi na to, skąd dokładnie bierze się ta choroba. Wiadomo jednak, że w jej przebiegu wokół mieszka włosowego gromadzą się między innymi makrofagi i limfocyty T, które - zamiast bronić organizm przed patogenami - wywołują miejscowy stan zapalny. Atak na mieszek prowadzi do degeneracji włosa i znacznego skrócenia jego fazy wzrostu.
Na łysienie plackowate chorują między innymi aktorka Jada Pinkett Smith i sędzia piłkarski Pierluigi Collina. Nawet najsłynniejszy odtwórca roli Supermana, czyli Christopher Reeve, zmagał się z tym schorzeniem.
Łysienie plackowate a prawidłowy wzrost włosów
Aby lepiej zrozumieć, czym jest łysienie plackowate, warto omówić wpierw cykl życia włosa. Składa się on z 3 faz:
Codziennie z głowy wypada nam ok. 50-100 włosów, co jednak nie ma większego znaczenia: nadal pozostaje ich na głowie 90.000-130.000, zależnie od ich koloru (najmniej rośnie włosów w kolorze rudym, a najwięcej - blond) 2 . Zdrowy włos żyje ok. 7-8 lat, zanim przejdzie w fazę katagenową.
W przebiegu łysienia plackowatego, w wyniku stanu zapalnego czas wzrostu i utrzymania włosa w mieszku włosowym ulega skróceniu - włosy na danym obszarze skóry wypadają przedwcześnie pozostawiając łyse plamy lub też następuje natychmiastowa ich utrata. Mija wiele czasu, nim skóra w zaatakowanym obszarze ponownie pokryje się włosami, jednak u 30-60% chorych prędzej czy później to następuje. dopóki kolejny epizod choroby nie da o sobie znać.
Łysienie plackowate u dzieci
Wśród możliwych przyczyn alopecji u dzieci wymienia się czynniki stresowe, które wywołując napięcie emocjonalne doprowadzają do zaburzenia homeostazy: nieprawidłowe wydzielanie neuropeptydów pobudza reakcję układu odpornościowego, zwiększając tym samym ryzyko wystąpienia nacieków wokół mieszków włosowych.
Najczęściej wymieniane czynniki stresowe to: dołączenie do nowej placówki edukacyjnej, problemy z nauką czy z nauczycielami, egzaminy, poczucie odrzucenia przez rówieśników, śmierć w rodzinie, problemy finansowe w ognisku domowym czy wyjście rodziców do pracy. Również problemy zdrowotne i zabiegi operacyjne u dzieci mogą działać stresogennie.
Inne możliwe przyczyny łysienia plackowatego u dzieci to czynniki genetyczne (nawet 20% przypadków) oraz współistniejące choroby o podłożu autoagresywnym 4 .
