U nas zapłacisz kartą
Nowe metody leczenia łysienia plackowatego
Jakie są przyczyny łysienia plackowatego?
Pewne jest, że do wystąpienia choroby przyczynia się wiele czynników genetycznych. Najczęściej podawaną są zaburzenia autoimmunologiczne. Główne powody, jakie podają lekarze to cukrzyca typu 1, toczeń rumieniowaty, bielactwo i zapalenie tarczycy – Hashimoto. Prawidłowe leczenie przyczyny choroby może doprowadzić do zatrzymania lub zmniejszenia wypadania włosów.
Część naukowców twierdzi, że przyczyną choroby może być jej dziedziczenie — dotyczy to od 20 do 60 procent chorych. Zwiększone występowanie choroby występuje u bliźniąt jednojajowych lub krewnych pierwszego stopnia. Schorzenie dotyczy około 10 procent pacjentów chorych na zespół Downa. Pozwala to naukowcom łączyć geny zlokalizowane w obrębie chromosomu 21 z występowaniem łysienia. Podaje się również, że przyczyna choroby może mieć źródło w schorzeniach psychodermatologicznych, czyli być efektem długotrwałego stresu i bardzo silnych stanów emocjonalnych.
Jako przyczyny podaje się także zaburzenia fazy wzrostu włosa, a co za tym idzie większej ilości utraconych włosów. Słabe krążenie krwi w skórze głowy również przyczynić się może do nadmiernego wypadania włosów. Niedobory niektórych witamin i minerałów również mogą być przyczyną choroby.
Jak rozpoznać łysienie plackowate?
Jeśli zauważymy u siebie objawy łysienia plackowatego, należy udać się do dermatologa lub trychologa. Diagnostyka łysienia plackowatego nie jest skomplikowana, a dobry specjalista szybko postawi diagnozę. W większości przypadków nie trzeba przeprowadzać dodatkowych badań, a wystarczające okaże się obejrzenie skóry głowy i analiza jej owłosienia. Czasem zalecane jest wykonanie badań krwi, czyli poziomu żelaza i witamin i innych makro i mikroelementów.
Łysienie plackowate - przyczyny, objawy, diagnostyka i leczenie alopecji
Jego jedynym zewnętrznym objawem jest patologiczne wypadanie włosów. Łysienie plackowate, czyli alopecja, może jednak stać się przyczyną depresji lub nawet przypadków samookaleczenia. Jak leczyć schorzenie autoimmunologiczne, z którym walczył sam Superman?
- Czym jest łysienie plackowate?
- Łysienie plackowate - przyczyny
- Łysienie plackowate u dzieci
- Co robić w przypadku łysienia plackowatego?
- Diagnostyka łysienia plackowatego
- Łysienie plackowate - leczenie
- Ile kosztuje zabieg przeszczepienia włosów?
- Jak zmniejszyć ryzyko wystąpienia łysienia plackowatego?
Łysienie plackowate – przyczyny, odmiany, metody leczenia
Łysienie plackowate (alopecia areata) to rodzaj łysienia, który występuje nie tylko u dorosłych, ale także u dzieci. Problem ten może pojawić się w dowolnym wieku, a pierwsze objawy często występują w okresie dojrzewania lub nawet dzieciństwa. W 60 procentach przypadków łysienie plackowate rozpoznaje się przed ukończeniem 20. roku życia. Jest to najczęstsza, zaraz po łysieniu androgenowym, przyczyna utraty włosów. Problem dotyczy zarówno mężczyzn, jak i kobiet. Przy łysieniu plackowatym, w przeciwieństwie do łysienia androgenowego, nie można wykonać przeszczepu włosów.
Łysienie plackowate to choroba dermatologiczna, która może pojawić się w każdym wieku. Problem dotyczy głównie owłosionej skóry głowy, choć może dojść także do zajęcia innych okolic ciała, na których występuje owłosienie – zdarzają się przypadki łysienia plackowatego brwi i rzęs. Zmiany skórne najczęściej pojawiają się nagle, a przebieg choroby jest zróżnicowany u każdego pacjenta.
Łysienie plackowate może objawić się jednym ogniskiem łysienia, które utrzymuje się cały czas lub może przybrać postać ognisk, które pojawiają się ciągle. Odrastanie włosów występuje samoistnie nawet po kilkunastu miesiącach. Łysienie plackowate charakteryzuje nawracanie i okresowe zaostrzenia objawów.
Trzy odmiany łysienia plackowatego
W medycynie występują trzy podstawowe odmiany łysienia plackowatego:
- zwykłe,
- uogólnione,
- całkowite.
Łysienie plackowate zwykłe obejmuje okrągłe lub owalne ogniska w obrębie skóry głowy, które często zlewają się ze sobą. W przypadku łysienia plackowatego uogólnionego objawem jest całkowity brak włosów skóry głowy, a także innych owłosionych okolic ciała. Łysienie plackowate całkowite obejmuje natomiast tylko skórę głowy. Przebieg choroby charakteryzuje tylko częściowe lub całkowite wyłysienie, nie występują żadne dodatkowe zmiany na skórze. Jedynie u około 12 procent pacjentów obserwuje się zmiany dystroficzne płytki paznokcia, czyli miejscowe zwłóknienia i rozdwajanie wolnego brzegu płytki.
Jak zmniejszyć ryzyko wystąpienia łysienia plackowatego?
Jako że alopecja jest chorobą o podłożu autoimmunologicznym, trudno mówić o jakiejkolwiek profilaktyce. Jak już wspomniano, u wielu pacjentów dochodzi do samoistnej remisji choroby, jednak w ok. 10% przypadków alopecja przybiera cięższą formę, prowadząc do wyłysienia całej głowy lub nawet ciała.
Rokowania nie są zbyt pomyślne dla pacjentów cierpiących z powodu innych chorób autoimmunologicznych, zmian paznokciowych, u których w rodzinie były przypadki alopecji, którzy zachorowali w młodym wieku (łysienie plackowate u dzieci) lub doświadczają szczególnie intensywnej utraty włosów 3 .
- Reference Module in Biomedical Sciences - Encyclopedia of Toxicology (Third Edition), 2014, Pages 813-815
- Przegląd Dermatologiczny 2009/4
- https://www.mp.pl/pacjent/dermatologia/choroby/chorobyskory/170798,lysienie-plackowate
- https://www.dermatologia-praktyczna.pl/a3476/Lysienie-plackowate-u-dzieci.html
- https://podyplomie.pl/medical-tribune/18106,lysienie-plackowate-i-lysienie-calkowite-skutecznosc-terapii
- https://rozanski.li/4352/rdestowiec-reynoutria-fallopia-w-praktycznej-fitoterapii/
