U nas zapłacisz kartą
Nowe metody leczenia łysienia plackowatego
Diagnostyka łysienia plackowatego
W celu rozpoznania problemu specjalista może przeprowadzić tzw. test pociągania. Polega on na uchwyceniu przez lekarza kępki 40-60 włosów w 3 miejscach na głowie (w przypadku łysienia plackowatego na linii ogniska choroby) i pociągnięciu. Jeżeli w dłoni lekarza za każdym razem pozostaje więcej niż 3 włosy lub łączna liczba wyrwanych włosów przekracza 10, wynik badania uważa się za dodatni.
Inną możliwą metodą jest trichogram, czyli mikroskopowe badanie cebulek ok. 100 włosów pobranych z 2 lokalizacji: okolic ogniska choroby i symetrycznego mu miejsca zdrowego. Trichogram wykonuje się już po diagnozie łysienia plackowatego w celu oceny aktywności choroby.
Doskonałą nieinwazyjną metodą diagnostyczną jest trichoskopia, czyli oglądanie skóry głowy pacjenta pod dużym powiększeniem na ekranie komputera w czasie rzeczywistym. W przypadku łysienia plackowatego lekarz może dostrzec tzw. włosy wykrzyknikowe, czyli cienkie włosy w obszarze ogniska chorobowego, a także włosy ułamane i puste mieszki włosowe przypominające wyglądem żółte kropki 2 .
Ważnym elementem jest oczywiście wywiad, czyli rozmowa z pacjentem oraz ocena skóry głowy. Istnieje kilka innych schorzeń powiązanych z łysieniem: niektóre są wynikiem zaburzeń hormonalnych, inne zakażenia, np. grzybiczego.
Na czym polega leczenie łysienia plackowatego?
Metod leczenia łysienia plackowatego zasadniczo jest wiele. Dobiera się je do konkretnego Pacjenta, w zależności od przyczyn problemu, które nie zawsze są jasne. Źródłami łysienia plackowatego mogą być atopowe zapalenie skóry, schorzenia autoimmunologiczne, czynniki genetyczne czy zaburzenia hormonalne.
Po przeprowadzeniu dokładnego wywiadu z Pacjentem lekarz rozpoczyna poszukiwanie przyczyny łysienia – dokonuje oględzin stanu skóry głowy oraz zleca konieczne do postawienia diagnozy badania. Leczenie może polegać na doborze odpowiednich preparatów — najczęściej glikortykosteroidów, uregulowaniu sytuacji hormonalnej organizmu lub wdrożeniu zabiegów z zakresu kosmetologii i medycyny estetycznej takich jak mezoterapia czy karboksyterapia.
Bardzo dobre efekty w leczeniu łysienia plackowatego daje zastosowanie immunoterapii, która ma wywoływać kontrolowany stan zapalny na skórze. Pomocne może być także wdrożenie leczenia PUVA, które polega na podawaniu Pacjentowi środków zwiększających wrażliwość skóry na promienie UV, by następnie przeprowadzić terapię światłem.
Dowiedz się więcej dzięki naszym szkoleniom:
Łysienie plackowate jest chorobą autoimmunologiczną, która jest często trudna do przewidzenia i nie zawsze można skutecznie zapobiegać jej wystąpieniu. Jednak istnieją pewne czynniki ryzyka i strategie, które mogą pomóc w zmniejszeniu ryzyka zachorowania na łysienie plackowate:
- Dbaj o ogólną kondycję zdrowotną: Zachowanie zdrowego stylu życia może pomóc w utrzymaniu równowagi układu odpornościowego. To obejmuje zdrową, zrównoważoną dietę, regularną aktywność fizyczną i unikanie nadmiernego stresu.
- Unikaj palenia papierosów: Palenie papierosów może mieć negatywny wpływ na układ odpornościowy i zwiększać ryzyko wystąpienia chorób autoimmunologicznych, w tym łysienia plackowatego. Zrezygnuj z palenia, jeśli palisz.
- Ogranicz stres: Stres może wpływać na układ odpornościowy i zwiększać ryzyko chorób autoimmunologicznych. Warto stosować techniki relaksacyjne, takie jak joga czy medytacja, aby zmniejszyć stres.
- Pozostań na bieżąco z badaniami lekarskimi: Regularne wizyty u lekarza pozwalają na wczesne wykrycie ewentualnych problemów zdrowotnych, w tym chorób autoimmunologicznych. W przypadku wystąpienia niepokojących objawów skonsultuj się z lekarzem.
- Unikaj urazów skóry: Urazy skóry, takie jak rany czy oparzenia, mogą być czynnikiem wyzwalającym dla wystąpienia łysienia plackowatego u osób podatnych na tę chorobę. Staraj się unikać urazów skóry i stosuj odpowiednią ochronę w przypadku potrzeby.
- Zdrowa dieta: Dieta bogata w składniki odżywcze, w tym witaminy i minerały, może pomóc w utrzymaniu ogólnego zdrowia i może mieć wpływ na funkcjonowanie układu odpornościowego. Jednak nie ma konkretnej diety, która jest znana jako zapobieganie łysieniu plackowatemu.
- Dietetyk lub suplementacja: W niektórych przypadkach zalecenia dotyczące diety lub suplementacji mogą być dostosowane do indywidualnych potrzeb, zwłaszcza w przypadku niedoborów witamin czy minerałów.
Łysienie plackowate – przyczyny, odmiany, metody leczenia
Łysienie plackowate (alopecia areata) to rodzaj łysienia, który występuje nie tylko u dorosłych, ale także u dzieci. Problem ten może pojawić się w dowolnym wieku, a pierwsze objawy często występują w okresie dojrzewania lub nawet dzieciństwa. W 60 procentach przypadków łysienie plackowate rozpoznaje się przed ukończeniem 20. roku życia. Jest to najczęstsza, zaraz po łysieniu androgenowym, przyczyna utraty włosów. Problem dotyczy zarówno mężczyzn, jak i kobiet. Przy łysieniu plackowatym, w przeciwieństwie do łysienia androgenowego, nie można wykonać przeszczepu włosów.
Łysienie plackowate to choroba dermatologiczna, która może pojawić się w każdym wieku. Problem dotyczy głównie owłosionej skóry głowy, choć może dojść także do zajęcia innych okolic ciała, na których występuje owłosienie – zdarzają się przypadki łysienia plackowatego brwi i rzęs. Zmiany skórne najczęściej pojawiają się nagle, a przebieg choroby jest zróżnicowany u każdego pacjenta.
Łysienie plackowate może objawić się jednym ogniskiem łysienia, które utrzymuje się cały czas lub może przybrać postać ognisk, które pojawiają się ciągle. Odrastanie włosów występuje samoistnie nawet po kilkunastu miesiącach. Łysienie plackowate charakteryzuje nawracanie i okresowe zaostrzenia objawów.
Trzy odmiany łysienia plackowatego
W medycynie występują trzy podstawowe odmiany łysienia plackowatego:
- zwykłe,
- uogólnione,
- całkowite.
Łysienie plackowate zwykłe obejmuje okrągłe lub owalne ogniska w obrębie skóry głowy, które często zlewają się ze sobą. W przypadku łysienia plackowatego uogólnionego objawem jest całkowity brak włosów skóry głowy, a także innych owłosionych okolic ciała. Łysienie plackowate całkowite obejmuje natomiast tylko skórę głowy. Przebieg choroby charakteryzuje tylko częściowe lub całkowite wyłysienie, nie występują żadne dodatkowe zmiany na skórze. Jedynie u około 12 procent pacjentów obserwuje się zmiany dystroficzne płytki paznokcia, czyli miejscowe zwłóknienia i rozdwajanie wolnego brzegu płytki.
